...

...chi lavora con le mani 'e un operaio,chi lavora con le mani e con la mente 'e un Artigiano,chi lavora con le mani e con la mente e con il cuore 'e un Artista!!!

San Francesco di Assisi



Animated Pictures Myspace Comments
Welcome Myspace Comments

Τετάρτη 25 Μαρτίου 2026

Περιοδεύον μπουλούκι

Μπορεί να μην πρόλαβα τα γνωστά θεατρικά μπουλούκια που γύριζαν όλη την Ελληνική επαρχία, εχω όμως ακούσει τόσα πολλά, που φαίνεται τα εμπέδωσα και σε πρώτη ευκαιρία τ' αποδίδω με άλλους τρόπους 😁
Παρόλο που δεν έχω την έντονη δραστηριότητα του παρελθόντος και μ' ανησυχεί λίγο αυτό, ομολογώ, αλλά έκανα κάτι αυτές τις μέρες. 
Μετά απο μια ανάλογη εικόνα στο διαδίκτυο και κάνοντας μία απέλπιδα προσπάθεια συμμόρφωσης του εργαστηρίου βρήκα μπροστά μου τα υλικά και είπα να τα χρησιμοποιήσω.
Βρήκα αρχικά δύο ισομεγέθεις χαρτονένιους σωλήνες υπόλοιπα κάποιας συσκευασίας και ταίριαξε ακριβώς ενα καφασάκι απο άλλη συσκευασία προϊόντων (οχι μαναβικής που είναι συνήθως αλλά υλικών, για να κατανοήσετε το μέγεθος) για τροχούς χρησιμοποίησα τα μεταλλικά καπάκια απο συσκευασία κρουασάν (και πόόόσα πέταξα στην τελευταία εκκαθάριση!) 
Κόλλησα αρχικά τους σωλήνες στο καφασάκι και μετά τα μεταλλικά καπάκια στους σωλήνες. Τα έβαψα όλα μαζί, μαύρους τους τροχούς και την βάση του καφασιού πρασινοκόκκινο, στη συνέχεια κόλλησα τα ξύλινα κουμπιά στους τροχούς και ζωγράφισα λουλουδάκια στο καφασάκι σκεπτόμενη  να το αφήσω ως είχε (στην πορεία άλλαξα γνώμη)
Μετά άρχισα να σκέπτομαι πώς θα το γεμίσω 😏

Αρχικά κόλλησα στη βάση ένα σφουγγάρι ανθοπωλείου να μη χωθούν μέσα ο,τι βάλω.

Πρώτο πρώτο έφτιαξα το καθιστό κουνέλι (κατά τον "καθιστό Βούβαλο" 😉) Πήρα ένα αυγό φελιζόλ και άρχισα να τυλίγω γύρω του σκοινάκι γιούτα, δύο "κουταλάκια" απο αυγό έκπληξη έγιναν οι πατούσες του (τα ίδια έγιναν και παπούτσια του "αγρότη" 😉), τ' αυτιά του χαρτονένια, που τα έμπηξα στο κεφάλι πριν ολοκληρώσω το τύλιγμα, ματάκια και μυτούλα και εσωτερικό αυτιών απο παλιά σκουλαρίκια δεκαετίας '60! 
Μ' ενα φιόγκο στο κεφάλι πήρε αγκαλιά κι ένα καρότο, απο φελλό κρασιού αυτό, αφου το λόξεψα με το μαχαίρι και το τύλιξα επίσης με γιούτα και στήθηκε για φωτογράφιση!
Δεν θαπρεπε να χει όμως και μία "ανθρώπινη" φιγούρα; 
Ετσι ένα μπουκάλι αρώματος  ανέλαβε αυτό το ρόλο. 
Ντύθηκε με ρούχα ανοιξιάτικα, πήρε την τσουγκράνα του στο ένα χέρι κι ένα αυγό στο άλλο και βγήκε στον κήπο να ξεχορταριάσει. 

Μόλις τον είδε μια μελισσούλα (απο αυγό έκπληξη επίσης) πήγε και κορδώθηκε πάνω στην τσουγκράνα. Ενα μεταλλικό καπάκι ντύθηκε με δαντέλα και έγινε γλάστρα γεμάτη λουλούδια, αλλα λουλούδια (τα σκουλαρίκια που λέγαμε 😉) γέμισαν το γκαζόν και όλος αυτός ο θίασος εμπλουτίστηκε με αυγουλάκια διαφόρων μεγεθών πασχαλινά και λουλούδια.
Για να μην φαίνεται καθόλου το σφουγγάρι ανθοπωλείου σκέφτηκα την δαντέλα. 


Ετσι την κόλλησα στις δύο μεγάλες πλευρές του κάρου , πίσω έβαλα ένα μεγάλο χαρούμενο πασχαλινό φιόγκο και μπροστά ενα "χερούλι" αγνώστου ταυτότητας και προελεύσεως (πολύ θάθελα νάχω ταξινομημένα τα υλικά κατά αποστολέα και να τον μνημονεύω κάθε φορά να θυμάμαι κι εγω ,αλλά...😞)



Ετσι πολλά διαφορετικά υλικά μεταμορφώθηκαν , ενώθηκαν κι έκαναν ενα χαρούμενο λαμπριάτικο σύνολο. 
Για το μόνο που ανησυχώ οτι στο σφουγγάρι δεν κολλιούνται με σιγουριά τ' αντικείμενα, γιατί τα ανθοπωλεία συνήθως καρφώνουν τα λουλούδια σ αυτό. Εγω όσα γινόταν τα κάρφωνα, τα αντικείμενα όμως δεν γινόταν αλλιώς απο κόλλημα και θα χάνονταν αν δεν ήταν υπερυψωμένα


Παρασκευή 13 Μαρτίου 2026

Κάντε πέρα να περάσω

 κάντε πέρα να διαβώ
μη τα κάνω όλα λίμπα
μη τα κάνω ρημαδιό!
Είμαι κορίτσι ζόρικο
σκληρό και αιμοβόρικο
μα αν πέσω στην αγάπη 
ξέρω πώς να ξηγηθώ😉
Κι εσείς λυσσάξατε τόσα χρόνια να πέσω  σ' αυτή την αγάπη, λες και δεν το ήξερα πώς σου παίρνει τα μυαλά (όσα έχουν απομείνει τλπ)
Ας κάνουμε μία αποκάλυψη, που δεν έχω πει τόσο καιρό .
Ο λόγος ; αφ ενός είχα δώσει λόγο και αφ ετέρου για ευνόητους λόγους μέχρι να σιγουρευτεί η κατάσταση, τώρα όμως μετράμε μέρες πια 💗
Κάποιες εδώ μέσα είχαν φαγωθεί χρόνια, τώρα φαντάζομαι να ηρέμησαν 😏
Λοιπόν ησυχάστε λυσσάρες γίνομαι ΓΙΑΓΙΑ, εισέρχομαι στο club!!!
 Ηλθεν η ώρα μου! η καλή ώρα προς το παρόν. Οχι πώς θα βάλω περισσότερο μυαλό, αντίθετα μη χάσω και το ολίγον 
 Χτύπησε δεν χτύπησε το βιολογικό μου ρολόι ουδείς ενδιαφέρθηκε, εκείνοι έκαναν τα απαραίτητα κι εγω πρέπει  να προετοιμασθώ να αντιμετωπίσω την νέα κατάσταση, που ομολογώ παρότι δεν εχω προλάβει να το πολυκαταλάβω λόγω  καταστάσεων, αλλά μια χαρά να φτερουγίζει μέσα μου, τη νοιώθω.
Περισσότερο απο μένα σκέφτομαι το γιό μου και μου φαίνεται απίστευτο οτι θα γίνει πατέρας! Ακόμα νομίζω οτι είναι το μικρό μου αγόρι. 
Για μένα ήταν πλέον αναμενόμενο, αλλά δεν ήμουν εγω εκείνη που θα έπαιρνε τις αποφάσεις, οπότε η έκπληξη ήταν μόνο για τον γιο μου, που είναι και ο δεύτερος στη σειρά των παιδιών, αλλά ο μόνος δεσμευμένος επίσημα.
Θα σας φανεί παράξενο (επειδή πρόκειται για μένα), οτι μέχρι σήμερα δεν είχα φτιάξει τίποτα για το μωρό, που εξ αρχής γνωρίζαμε και το φύλο και τί καλλίτερο, αφου θάναι και κοριτσάκι! 
Κι όμως...
Και τα έργα τα χριστουγεννιάτικα υπο πίεση έγιναν. 
Οπότε καταλαβαίνετε οτι δεν θάταν διαφορετικά του bebe. 
Τώρα αρχίζω και ανακάμπτω, ίσως οφείλεται αυτό και στην Άνοιξη!

Είχα λοιπόν ένα μικρό βαλιτσάκι (18Χ25) , απο ένα σετ που το πρώτο είχα φτιάξει για την νύφη μου χριστουγεννιάτικο. Έμενε λοιπόν αχρησιμοποίητο και τώρα έκρινα οτι ήρθε η ώρα του.
 Μπορεί το δωμάτιο της μικρής να μην έχει ακόμα  οργανωθεί ,εγω όμως της ετοίμασα ήδη το θρόνο της στο δικό μου, εκτός απο την καρδιά μου!
Οτι θα βλέπετε, είναι όλα χειροποίητα απο άχρηστα αντικείμενα, πολλά εκ των οποίων χαρισμένα με πολύ αγάπη απο τις φίλες που μου τα έστειλαν
Αρχισα απο την αγαπημένη φιγούρα του Peter Rabbit (τί πειράζει που είναι αγοράκι; καλομελέτα κι έρχεται, ηταν να μη γίνει η αρχή 😊😀) της δημιουργού Beatrix Potter, ένα πακέτο χαρτοπετσετών που μου είχε φέρει κατά παράκλησή μου η κόρη μου εκ Λονδίνου.

Μπορεί να μην έχω κάνει αρχή, όμως προέβλεπα απο την γέννηση μέχρι και τη βάφτιση!!!χαχχαχα
Έγινε λοιπόν η χαρτοπετσέτα αυτή η έναρξη της μικρής βαλίτσας εξωτερικά.

Εσωτερικά ξεκίνησα με το παράθυρο απο το οποίο φαίνονται οι δύο "γονείς" (πολύ λαγουδάκι έχει η υπόθεση γενικά επειδή έλκεται εκ του επωνύμου 😉  και ω του θαύματος! συμπίπτει και με το Πάσχα!), μπορεί να ήθελε κάτι πιο ήρεμο για το μέγεθος του κουτιού, αλλά αν δεν πάθεις δεν θα μάθεις 😉. 
Η ταπετσαρία ήθελα νάναι απλή, "καθαρή" για να φανούν τα αντικείμενα που θα πλαισίωναν το δωμάτιο χωρίς να κουράζει το μάτι. και επιλέχθηκαν και τα δύο παιδικά χρώματα ροζ και γαλάζιο. 
Μετά απ αυτό άρχισε να χτίζεται ένα ένα  κομμάτι.
Ξυλάκια παγωτών, κουμπιά, χάντρες, χαρτόνια, πλαστικά απο συσκευασίες και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε έπιασαν δουλειά!

Η μία πλευρά 


Φτιάχτηκαν παιχνίδια προσχολικής ηλικίας με ωραία φωτεινά χρώματα, σβούρες, παιχνίδια επιδεξιότητας, κουκλάκια, κουκλόσπιτα, καρεκλάκια. 
Το  μεγάλο κουκλόσπιτο στον πλαϊνό τοίχο μου το είχε στείλει η Βαρβάρα. 
Στην αρχή το χρησιμοποίησα σαν φόρμα, αλλά δεν με ικανοποίησε τ' αποτέλεσμα έτσι ξαναπερίμενε, μέχρι που εδώ βρήκε την ιδανική του θέση. 
Του άλλαξα και τόνισα τα χρώματα, το έκανα πιο φωτεινό και ετσι πήρε τη θέση του στον ένα τοίχο, στη γωνιά των παιχνιδιών και κάτω απο τα βρεφικά καλλυντικά της.


Κάτω απο το παράθυρο με τους λαγουδογονείς ένα "έπιπλο-συρταριέρα", που έγινε απο τα πλακάκια των self tests, αφου καλύφθηκαν με χαρτόνι scrapbooking και για συρτάρια μπήκαν δύο ξυλάκια. 
Μπροστά απο το έπιπλο ένα port bebe, απο φυστίκι αράπικο!!!😂 Ηταν το πιο κατάλληλο απ όσα έφαγα και αρχικά ταχα κρατήσει για άλλο λόγο 😉 αλλά μου έκανε κλικ για το port bebe. 
Κολλήθηκε ποντικοουρά και δαντελίτσα. 

Η κούνια έγινε απο ένα ευμεγέθες καπάκι καπάκι συσκευασίας που επειδή ήταν κόκκινο το έντυσα με χαρτόνι scrapbooking το στήριξα πάνω σε δύο ξυλάκια παγωτού , έφτιαξα παπλωματάκι και προσκέφαλο απο τις νυφικές δαντέλες της Σωσούς (ναι, ναι της γνωστής 😉💓) ένα κρεμαστάρι απο ξύλινη κρεμάστρα το σκέφτηκα για να στηρίξει την κουνουπιέρα και το μόμπιλε.

 

Πάνω απο την κούνια ένα φωτιστικό σε σχήμα αστεριού  με την Τίνκερμπελ επάνω, να ρίχνει νεραιδόσκονη στην κούνια για όμορφα όνειρα, στον  τοίχο  δίπλα, ένα αναστημόμετρο  και ένα ματάκι με σταυρουδάκι για να απομακρύνει το μακό μάτι και μία λάμπα δαπέδου, να ρίχνει χαμηλό φωτισμό τις νύχτες που θα ξυπνάει και θα ζητάει την πιπίλα της(λίγο μεγάλη για να μωρώνει, ελπίζω να μην έκανα κακό παρατήριο😁)

Και πάμε στην άλλη μεριά του δωματίου, στον παιδότοπο, ρόδινα στρωμένο 😁



Το πρώτο της ποδήλατο περιμένει να την μάθει ορθοπεταλιά όπως θυμούνται την γιαγιά της 😉. 
Το ποδηλατάκι έγινε απο έναν πλαστικό κρίκο απο αλυσίδα τσάντας μου , μισό πηρουνάκι και μισό ξυλάκι παγωτού και φυσικά κουμπιά.



Επίσης το καρότσι περιπάτου που σήμερα είναι δικό της μπορεί όμως και για τις κούκλες της. Καρυδότσουφλο με ρόδες απο ξύλινες χάντρες και ρόδες απο φάρμακο για διαβητικούς (ευτυχώς δεν είναι δικό μου αλλά προσφορά 🙏). Φυσικά διάφορες δαντέλες και παπλωματάκι για τις κρύες μέρες του χειμώνα


 Ενα τραπεζάκι με το σκαμνάκι του περιμένει την πριγκηπέσσα να ξυπνήσει να πιει το γάλα της (μεγαλώσαμε λίγο σ αυτή την πλευρά 😉😊😀), το σκυλάκι περιμένει την παρέα της να παίξουν, τα παιχνίδια σκόρπια στο έδαφος. 
Νομίζω οτι κάλυψα οτι βλέπετε και ολοκλήρωσα με την δεύτερη εξωτερική πλευρά απο την άλλη αγαπημένη χαρτοπετσέτα, γιατί κάθε παιδί δικαιούται και οφείλουμε να του προσφέρουμε μία ρόδινη ζωή!






Ας αρχίσουμε λοιπόν απο το ονειρικό δωμάτιο τση νόνας τση 😉😍
Ελπίζω να το επικροτείτε κι εσείς !
 
Και ενώ ακόμα δεν την είδαμε(ούτε και τη βγάλαμε 😉) άρχισα να προετοιμάζομαι και για τα δώρα του ερχομού, στις κυρίες που θα τη βοηθήσουν ν αντικρύσει τον κόσμο μας (άσχημο καιρό διάλεξε, αλλά δυστυχώς ,φοβάμαι, πέρασαν οι ήρεμες εποχές 😕)
Χρησιμοποίησα λοιπόν καλούπι και σκόνη πορσελάνης αναμεμιγμένη με αρωματικό έλαιο πούδρας κι έφτιαξα τα μωράκια-λαγουδάκια τα οποία  βάφτηκαν διαφορετικά χρώματα το καθένα και στο στρωματάκι κολλήθηκε ίδια χαρτοπετσέτα όπως στο βαλιτσάκι. Μακάρι έτσι λουλουδιασμένη ναναι η ζωή της!


Ολα μαζί εδώ πάνω στην υπο εξέλιξη κουβερτούλα με χρώμα κίτρινο της μιμόζας,  που ελπίζω να ολοκληρωθεί πριν τον τοκετό, αλλά δυστυχώς εδώ δεν έχουμε πολλές επιλογές κι έτσι η παραλαβή έχει μία αναμονή. Ελπίζω να το κατανοήσει και η μικρά και να μην βιαστεί να βγει πριν ετοιμασθεί η γιαγιά της 

Δεν έχουν έρθει ακόμα ούτε τα κουτάκια που παρήγγειλα για συσκευασθούν, γι αυτό σας τα δείχνω έτσι. 
Μέσα στο κουτάκι θα μπει ένα μπισκοτολουκουμο, όπως αυτά που είχα φτιάξει στο γάμο, και Marshmallows.


Θα δεθούν μ' ένα κορδελάκι και θα κρεμαστεί κι ένα ευχαριστήριο καρτελάκι.
Έτσι αυτές που θα παραστούν στον τοκετό, θ' αποκομίσουν μαζί με ό,τι άλλο, κι ένα αναμνηστικό 
απο τη διδα Λαγούδη
Αυτά και οταν συμβεί το ευτυχές γεγονός θα ενημερωθείτε εγκαίρως πια εννοείται ;)
Γιαγιάδες ενωμένες ποτέ νικημένες✌