...

...chi lavora con le mani 'e un operaio,chi lavora con le mani e con la mente 'e un Artigiano,chi lavora con le mani e con la mente e con il cuore 'e un Artista!!!

San Francesco di Assisi



Animated Pictures Myspace Comments
Welcome Myspace Comments

Δευτέρα 1 Αυγούστου 2022

Οχι άλλο κάρβουνο μωρέέέ

Αυτό θα ξαναφώναζε ο έρμος ο Κούρκουλος αν ξαναζούσε ο,τι ζούμε!
Αλλά εγω θάθελα ν αναφερθώ σ άλλο, κάτι πιο αισιόδοξο και χαρούμενο. 
-Αισιόδοξο και χαρούμενο με κάρβουνο θα μου πείτε;
-Ε ναι, λοιπόν! Κι αυτό γίνεται.
Ki εκεί που για άλλη μια φορά βιώναμε μαύρες μέρες, γεμάτες κάρβουνο κι αποκαϊδι, ήρθε μία φωτογραφία να ξυπνήσει τα κοιμισμένα ζωγραφικά ένστικτα και να προσπαθήσει, το κάρβουνο να το κάνει πηγή χαράς.
Η αλήθεια είναι οτι ήταν λιγάκι δύσκολο και λόγω διάθεσης και λόγω  αποχής διαρκείας από κάθε τι που ήθελε κόπο, υπομονή και επιμονή.
Αλλά οταν κάτι το αγαπάς χωρίς όρια και χρόνια περιμένεις την κατάλληλη στιγμή, όταν έρχεται δε την αφήνεις να πάει χαμένη.
Πότε θα ξανάβρισκα άλλη τέτοια ευκαιρία χωρίς σγουρό μαλλί;;; και τόσο ντελικάτη!!! Σα μίσχος το λουλούδι μου!!!Εύθραυστη αλλά αποφασιστική, ονειροπόλα αλλά προσγειωμένη, με στόχους και αποτελέσματα!! Το βαλα σκοπό κι εγώ να πετύχω.
Η αρχή με το σχέδιο ήταν ενθαρρυντική! Και ακολούθησε η συνέχεια. Μουτζούρα στη μουτζούρα, σαν καρβουνιάρης, αλλά όσο έβλεπα το έργο των χεριών μου ν' αποδίδει, αχνά αλλά σταθερά, το λατρεμένο μου πρόσωπο, έπαιρνα κουράγιο και συνέχιζα,
Η αλήθεια είναι οτι ενθουσιασμένη απο ο,τι κατάφερα μετά 3 χρόνια πλήρους αποχής, έκανα το λάθος να μετρήσω παραπάνω απ' οτι άξιζε το αποτέλεσμα. Ενοχλήθηκα σφόδρα κιόλας όταν οι πρώτες εντυπώσεις, οι κοντινές, δεν ήταν υπέρ μου. Μα δεν αναγνώριζαν το παιδί μου;;;😡😡 Ελεος!!!
 Αλλά για άλλη μια φορά η Μαρία μου έκανε την υπέρβαση και  μ' όμορφο τρόπο, χωρίς αφορισμούς, μου υπέδειξε τα λάθη που είχα κάνει,  για διόρθωση. Η αλήθεια είναι, οτι κάπου το βλεπα κι εγω αλλά δεν ήξερα πώς θα διορθώνονταν κιόλας.
-Πάρε το χρόνο σου μου είπε, άστο λίγο να περιμένει και ξαναπιάστο όταν είσαι έτοιμη
-Α ρε Μαράκι, τόσα χρόνια κι ακόμα να με μάθεις πώς είναι να μην βάλω κάτι στο μυαλό μου! δεν υπάρχει περίπτωση να τ αφήσω για αργότερα, αν δεν βγάλει καρούλες ...η έδρα μου!
Δεν το άφησα λοιπόν στην άκρη, κάθε άλλο, έπεσα με τα μούτρα ν' αρχίσω τις διορθώσεις. Δύσκολα, με φόβο μήπως το χαλάσω όλο για δύο σημεία, αλλά τελικά ναι! τα κατάφερα!!

Πορτραίτο με γραφίτες, κάρβουνο και ξηρά pastel(θανατηφόρος συνδυασμός 😶)

Η φωτό-εμπνευση

Αναγνώριζα κι εγώ το πρόσωπο πλέον και ήταν πιο κοντά στη φωτογραφία Τα μάτια ήθελαν κάτι ακόμα, αλλά κι έτσι είχαν το σωστό σχήμα, τη σωστή λάμψη. Τί σου κάνουν αλήθεια δύο λευκές κουκιδίτσες!!! 
Κι αφού η αρχή έγινε, προχώρησα λίγο ακόμα να ξεσκουριάσει το χέρι 😉 Και μετά το θείο πλάσμα 😍(μαμά-κουκουβάγια ήμουν πάντα μη κοιτάτε που δε το δείχνω δημοσίως 😂) μία λεπτομέρεια αγάλματος. Μ' αρέσαν πολύ οι φωτοσκιάσεις του και τόχα αποθηκεύσει για "οταν...θα...!" και να που όταν ήρθε και το "θα(ύμα) έγινε !
Τώρα αν από Δαυίδ βγήκε Μάρκος Αυρήλιος μικρό το κακό, άλλωστε δεν θα του βγάζαμε και ταυτότητα να απαιτείται ταυτοπροσωπία 😂

Ζωγραφική με ξηρά pastel

Νομίζω γι αρχή κάτι έγινε, κι ελπίζω σ ε καλλίτερες μέρες γιατί τούτο το Καλοκαίρι είναι ανυπόφορο από ζέστη και υψηλό βαθμό υγρασίας, που δε μπορεί τίποτα να σε κρατήσει κατ οίκον, ετσι Θάλασσα και πάλι Θάλασσα! 
Σας υπόσχομαι όμως συνέχεια γιατί την έχω υποσχεθεί κι αλλού 😉 και δε θέλω να την απογοητεύω.
Άλλωστε ενας εκλεκτός φίλος σκηνοθέτης και ζωγράφος ο ίδιος, με πλησίασε στη θάλασσα να με συγχαρεί για το πορτραίτο της κόρης μου και μου έδωσε μία ενδιαφέρουσα ιδέα που θάθελα να τη δουλέψω.

Ες τα επόμενα λοιπόν τα σπουδαία😏 και μέχρι τότε...ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΑΥΓΟΥΣΤΟ!!!



Κυριακή 17 Ιουλίου 2022

Καλοκαιρινή ραστώνη είπατε;

 Οχι ποτέ!

Κι αφού κεντήσαμε τον καμβά των αναμνήσεων και εσείς με χορτάσατε με πλουσιοπάροχα σχόλια, ήρθε η ώρα ν' αλλάξουμε κλωστή!😊
Είμαστε στα μέσα του Καλοκαιριού και...κόλαση!
Αλήθεια όσο κι αν προσπαθώ να θυμηθώ δεν θυμάμαι καλοκαίρι των παιδικών μου χρόνων να αισθανόμουν τόόόση ζέστη! Γυρίζαμε καταμεσήμερο από το μπάνιο με τα ποδήλατα και κάναμε τουλάχιστον μία απόσταση 5 χιλιομέτρων και όχι πάντα χαλαρή, αλλά ανηφόρες-κατηφόρες, κι όμως τέτοια δύσπνοια δεν τη θυμάμαι στα πνευμόνια μου, τόσο ιδρώτα, να μην αντέχεις ρούχο πάνω σου, να μη μπορείς να ζήσεις χωρίς αιρκοντίσιον! 
Πού ξέραμε τα αιρκοντίσιον, ένας ανεμιστήρας κι αν υπήρχε! και πού να τον πρωτοέβαζες δηλαδή 😕
ΑΝ πάντως επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις των Μετεωρολόγων, για καύσωνα στην Ευρώπη πάνω απο 40* βαθμούς, τότε ναι, έχουμε γίνει πλέον Τροπικός!

Τέλος πάντων θέλω να καταλήξω οτι υποφέρω απο την ανυπόφορη ζέστη που μαζί με την υπερβολική υγρασία που έχουμε στο Νησί καταντάει πραγματικά πνιγηρή η ατμόσφαιρα. Και εκτός των άλλων είμαι και αλλεργική ! 

Μην ακουμπήσει κάτι πάνω μου, αμέσως το δέρμα αντιδρά και ερεθίζεται.

Έτσι για τα καλοκαιρινά βράδυα, για κάποιο σινεμαδάκι, κάποιο ταβερνάκι (αν και εδώ γκρινιάζω πολύ τελευταία και θα σας εξηγήσω το λόγο) για να στολίσω ένα απλό μονόχρωμο φόρεμα έφτιαξα κάποια υφασμάτινα αξεσουάρ.

Και ενώ σας τα δείχνω ήδη, θα σας εκφράσω την έντονη ενόχλησή μου, για τα "ταβερνάκια" που τείνουν να εξοστρακιστούν, στο πόλεμο του gourmet, του δήθεν gourmet, του wanna be gourmet!


Είπαμε ρε παιδιά να περάσουμε κάπως ευχάριστα την καραντίνα και είδαμε ό,τι μας σέρβιραν σε διαγωνισμό μαγειρικής. Αλλά από το να το βλέπουμε να περνάει η ώρα μας ευχάριστα, μέχρι να κάνουμε ολοκληρωτική μετάλλαξη στην ελληνική κουζίνα, απέχει πολύ!

 Δεν είμαι κατά του να δοκιμαστούν νέα υλικά και νέες τεχνικές, αλλά να μεταλλαχθούν ολα και να "πειραχτουν" σε βαθμό κακουργήματος με αποτέλεσμα άλλο να παραγγέλνεις κι άλλο να σου έρχεται  σε μια μοδάτη πιατάρα νααα (με το συμπάθιο), μία κουτσουλιά (ξανασυμπαθάτε με) φαγητό και διάφορα dots (μτφ τελίτσες) σαλτσών ...υποτίθεται, μάλλον προσέχουν την σιλουέτα μας, αλλά δίνουν μεγάλη βάση στην τσέπη μας 😉😡 Γιατί η ποσότητα φαγητού είναι αντιστρόφως ανάλογη με την τιμή του. Στα Τάρταρα η μία, στο Διάστημα η λυπητερή. 
Ολοι πια έγιναν  Master chef, τι στο διάολο ταχύρρυθμα παράδιδαν και δεν το πήρα είδηση κι εγω η νοικοκυρά να προοδεύσω έστω και λίγο; 
Μιλάμε οτι κάνεις τάμα να φας κάτι που να σου θυμίζει αυτό που είχες στο νου σου οταν το είδες στον κατάλογο. 
Calma  παιδιά, έχουμε μια κουζίνα που τη ζηλεύουν οι ξένοι και εμείς αλλοιθωρίζουμε κατά Japan, Peru  και όπου στο δαίμονα σας στρίβουν το κεφάλι; Μάθετε πρώτα να μαγειρεύετε όπως οι γιαγιάδες σας (μεγάλες ελπίδες τρέφω η αμυαλη!) ή οι μανούλες σας που σας άρεσαν και γλύφατε τα δαχτυλάκια σας και λέγατε "σαν της μάνας μου δεν είναι " (οι Ράμσεϋ των γαμπρών!!!) και μετά λοξοκοιτάτε ελεύθερα. 
Αλλά και ελάχιστο στο μάτι και άνοστα και ένα διαμάντι στου Καίσαρη... παραπάει το μαλλί! Δεν ζούμε και στην εποχή των παχιών αγελάδων, μη ξεχνιέστε


Λοιπόν αφου είπα τον πόνο μου εντόνως, αλλά μέχρι εδώ 💣💥 ήμουν, σας δείχνω εκτός απο τις καρφίτσες μου, μία τσάντα που έφτιαξα απο ύφασμα ταπετσαρίας και μία  γνωστού  Πολυκαταστήματος της ΑΘήνας, που για να καλύψω το λογότυπο έφτιαξα ενα καρπουζάκι




Δεν είναι γλυκούτσικα και δροσιστικά; Και δεν αξίζουν ένα μηνιάτικο 😉