Σαν ανώμαλη προσγείωση την ένοιωσα και νομίζω όλοι μας, παρακολουθώντας μουδιασμένοι τη μέρα που ξημέρωσε στο Ελβετικό θέρετρο.
Ο Αγιος Βασίλης ήρθε, αλλά δεν έφερε δώρα σ' όλους. Δυστυχώς, σε κάποιες οικογένειες μεγάλο πόνο .
Πόσο κρίμα να βιώνεις τον απόλυτο πόνο εκεί που αισιοδοξείς στα καλά μιας νέας Χρονιάς!
Ήλπιζα οτι, φέτος θα κάναμε τη διαφορά και η πρώτη μέρα του καινούργιου χρόνου δεν θάχε καμμία άσχημη είδηση.
Πολύ αισιόδοξη ε;;; τί να κάνουμε παρά τα στραπάτσα όλο ελπίζω οτι δεν θα διαψευσθώ.
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ας ευχηθούμε και ας ελπίζουμε οτι θα είναι 🙏
Η αλήθεια είναι οτι προγραμμάτιζα τούτη την ανάρτηση πριν την εκπνοή του παλιού χρόνου (παλιοχρόνος κανονικά, χωρίς μεγάλα τραγικά γεγονότα, προσωπικά μιλάω, αλλά ολο κάτι σουβλιές σου έδινε να μην ξεθαρρεύεις. Τελικά θα μπορούσε, αν ήθελε ,να ήταν και καλλίτερος, αλλά τέλος πάντων συνεχίζουμε με όλους τους καιρούς και βλέπουμε). (Μεγαλύτερη η παρένθεση απο την κυρία πρόταση!)😮
Οπως προείπα, η ανάρτηση αυτή προετοιμαζόταν αλλά ας όψονται οι φωτογραφίες που με ταλαιπωρούν αφάνταστα απο τη λήψη, μέχρι την σμίκρυνση και την ενσωμάτωση στην ανάρτηση. Γράφω ολοένα ξημερώματα 3/1/26 κι ακόμα φωτογραφίες δεν υπάρχουν και οχι μόνο αυτό αλλά καθυστερούν κι άλλα εξ αιτίας τους. Ελπίζω να ολοκληρώσω πριν φύγει το '26 😒
Θ' αρχίσω λοιπόν ευελπιστώντας οτι κάποτε θα την δημοσιεύσω, με ό,τι προηγήθηκε του Νέου χρόνου.
Κάτι τα δώρα, κάτι τα δέματα, συσκευασίες μπόλικες κι αν έλειπαν από μένα, υπήρχαν άνθρωποι που μου έδωσαν τις δικές τους πριν τις πετάξουν.
Όταν σε προκαλούν δεν μπορείς ν' αντισταθείς, νομίζω;
Η πρώτη ήταν ένα κουτί από σοκολατάκια σε σχήμα δένδρου με εσωτερικό σχήμα επίσης σε σχήμα έλατου. Κολλήθηκε εσωτερικά χαρτί scrapbooking να θυμίζει δάσος από έλατα και ένα κλαδί μ' ένα σπιτάκι στο δάσος. Κολλήθηκε λοιπόν μία πορτούλα από πηλό στο άνοιγμα του έλατου ,να θυμίζει οτι μπαίνεις σ ένα μυστικό πέρασμα. Ολο το κουτί ντύθηκε με γυψόγαζα για να μοιάζει με αλλεπάλληλα κλαδιά δένδρου, στη συνέχεια κολλήθηκαν κλαδιά από πηλό και κλαδάκια από γκι. Κομμάτια από κλαδιά, μανιτάρια και σκιουράκια κολλήθηκαν στη βάση έξω από την είσοδο κι ένας μικρός νάνος είναι ο πορτιέρης της.
 |
| Δεξιά και φωτιζόμενο! |
Ένα κουτάκι από ταχυφαγείο με γνωστό όνομα 😉 έγινε η σπηλιά για ένα διαβαστερό ποντικάκι.
Το άνοιξα αρχικά και αφού κόλλησα το πανέμορφο αυτό χαρτί και επειδή φαινόταν οτι ολη η σκηνή ήταν μέσα σε μια σπηλιά, γι αυτό κόλλησα κομμάτια φελιζόλ σε δύο στρώσεις, που έκαψα κατά τόπους με αναπτήρα, ώστε να συρρικνωθεί το φελιζόλ και να μοιάζει με πέτρωμα.
Βάφτηκε με χρώματα να πάρει χρώμα πέτρας.
Στο ερμάρι πίσω από την πολυθρόνα του απέκτησε ένα ραφάκι από πορσελάνη για να δεχτεί το κηροπήγιο και το ρολόι, το δέντρο στολίστηκε όπως του έπρεπε, το τραπεζάκι εκτός από στοίβα βιβλίων απέκτησε ένα τσαγιερό και το ίδιο το ποντικάκι ένα χοντροσέλιδο βιβλίο κι ένα ζεστό κασκόλ πάνω στο ήδη υπάρχον.
Στη δεξιά μεριά μέσα στο καλάθι γέμισε δώρα, καρποί και κομμάτια έλατου .
Και επειδή το ποντικάκι το έχει συνεπάρει το διάβασμα, ήρθε το φιλαράκι του για παρέα και να του υπενθυμίσει να μαζέψει τ' απλωμένα ρούχα γιατί αλλιώς θα τα παγώσει ο χιονιάς, και δεν θα τα σώσει το δένδρο που απλώνει τα κλαδιά του και φυλλοροεί μεσ' το χειμώνα. Ένα δένδρο που έγινε από χοντρά στικ σιλικόνης (δεν εχω μεγάλο πιστόλι καρδιά μου και μου έμεναν άχρηστα τα χαρισμένα 😉) τα έβαλα λοιπόν πάνω σ' ένα αλουμινόχαρτο στο μάτι της κουζίνας να λιώσουν λιγάκι να μπορέσουν να κολλήσουν και να καμφθούν κι έτσι κόλλησαν πάνω στο κουτί.
Μ' ένα ηλεκτρικό κολλητήρι, χάραξα γραμμές και εγκοπές, αφού πήραν το σχήμα κορμού δένδρου και κλαδιών, βάφτηκαν και απέκτησαν φύλλα μέσα στις τρύπες από το κολλητήρι κι έτσι πήρε την εικόνα οτι "το σπιτάκι στη σπηλιά" προστατεύεται πίσω από δέντρα και θάμνους με φρούτα εποχής.
Κουτί Νο3! το μικρό κουτάκι ήταν από κάλτσες και μου το πρόσφερε η νύφη μου(άνευ καλτσών).
Το θες; μου είπε κι εγω δεν έχασα χρόνο, το άρπαξα!
Αρχικά δεν είχα ιδέα τί θα το κάνω.
Το σίγουρο ηταν οτι δεν ήθελα άλλα σπιτάκια, άλλωστε σε σπιτάκια κατέληξα και για το γούρι της χρονιάς στο Πρωτοχρονιάτικο τραπέζι.
Μπούχτισα πια!🏠🏡🏫🏤 (βάζοντας την τελευταία εικονίτσα και διαβάζοντας τ ί αφορά, ξέχασα οτι έφτιαξα κι ενα ακόμα σπίτι απο κουτιά, για το Χριστουγεννιάτικο χωριό, Ταχυδρομείο! Για δες καιρό που διάλεξε, θα λέτε, τώρα που κλείνουν τα ταχυδρομεία!!!Δεν το ήθελα, συμπαθάτε με, ηταν τυχαίο.😔
Ξαναγυρίζω στο καλτσοκουτάκι (οι παρακάμψεις θα με φάνε, ουτε η Πατρών Πύργου τόσες!)
Το ανοιγόκλεινα μέρες μέχρι, που ανοίγοντας την ντουλάπα υλικών να πάρω κάτι άλλο, έπεσαν οι καρτέλες με τα ξύλινα που είχα αγοράσει τέλος του χρόνου απο το Paco art center που είχε προσφορές. Χρόνια είχα να αγοράσω απο εκεί, αλλά λόγω των εκπτώσεων είπα να παραγγείλω κάτιτίς.
Και πέφτοντας οι καρτέλες μου ήρθε η ιδέα 💡η οποία ταίριαξε ΑΠΟΛΥΤΑ στο κουτάκι.
Είχε 3 ξύλινες φιγούρες με μπαλαρίνες και μου θύμισαν το παραμύθι του Μολυβένιου στρατιώτη. Έφτιαξα κι ενα από πορσελάνη (βασικά από λάθος βγήκε, γιατί μου έσπασε το πόδι στην αποκαλούπωση) αλλά στη συνέχεια προτίμησα να μην τον βάλω και νάναι αποκλειστικά ο χώρος της μπαλαρινούλας!
Εντυσα το βάθος του κουτιού μ' ενα πρασινωπό χαρτί scrapbooking (είχε και ωραίες κλάρες αλλά δυστυχώς κρύφτηκαν) για νάναι ουδέτερο το φόντο, οι κουρτίνες ήρθαν με μια μικρή επιδιόρθωση στο στρίφωμα😉😋😁, τόσο όσο να μη χάσουν τη χάρη τους και μέσα, αντί να βάλω τον Καρυοθραύστη(τον κουτσό στρατιώτη εννοώ) έβαλα εναν καναπέ από σκόνη πορσελάνης που έχω ερωτευθεί (και τον καναπέ και την πορσελάνη 💘).
Τον έβαψα σαν τα κοριτσίστικα όνειρα (ροζ, εννοώ, βασικά ροζοροδοκοκκινο), μπροστά του κολλήθηκαν παιδικά παιχνίδια και παπουτσάκια μπαλέτου κι η μικρή μπαλαρίνα εισέρχεται στο χώρο κάνοντας πιρουέτες!
Έντυσα και το κουτί γύρω γύρω με αντίστοιχα χαρτιά για να κρύψω τη φίρμα και λοιπές σημειώσεις, άφησα μόνο το "Merry Christmas" αφού ήθελα να θυμίζει χριστουγεννιάτικη ιστορία.
Τόνισα δε λιγο ακόμα παραπάνω αυτή τη φράση μ ενα στεφάνι, επίσης από σκόνη πορσελάνης και κόλλησα χαντρούλες υπό τύπο γκυ.
Ενα μικρό "πομολάκι" για να σύρεται μ' ευκολία το συρταράκι και μία χριστουγεννιάτικη κορδέλα τυλίχτηκε γύρω γύρω όπως ήταν η αρχική εικόνα.
Πείτε μου τώρα έπρεπε να πεταχτεί;
Και για να κλείσω αυτή την άγια ανάρτηση, κουράστηκα εγω οι εσείς που τόση ώρα διαβάζετε και τελειωμό δεν έχει (εκτός κι αν βλέπετε μόνο φωτογραφίες, πείτε το μου να απενοχοποιηθώ 🙏) και επειδή αφορά και λίγο τον τίτλο, ένα αερόστατο που από πέρσυ περιμένει το έρμο να προσγειωθεί και δεν λέει να τελειώσει το αέριο!
ΠΡΟΣΟΧΗ ΑΝΑΤΑΡΑΞΕΙΣ!ΠΡΟΣΔΕΘΕΊΤΕ ΜΗ ΠΕΊΤΕ ΟΤΙ ΔΕ ΣΑς ΕΙΔΟΠΟΊΗΣΑ, ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΕΝΤΟΝΙ
ΕΓΡΑΦΑ λοιπόν 15/1/2025!
Kι ένα βράδυ που βρεχε ,που βρεχε μονότονα (φέτος την είδε χειμώνας για τα καλά!) την είδα Καππαδοκία!
Τί ωραία λέω θάταν να ταξίδευα εκεί!!!
Όνειρο χειμερινής νυκτός μου απάντησε ευθύς αμέσως το alter ego μου έτσι για να μη μ αφήσει να γλυκοσαλίσω, που λένε. Λες και θ' αμόλαγα αμέσως το αερόστατο και θα την έκανα😔
ΑΕΡΟΣΤΑΤΟΟΟ;;;
Yeees!!!✌γιατί όχι; Σ αυτό τουλάχιστον κανένας δεν μ' εμποδίζει να δημιουργώ ο,τι ονειρεύομαι
Κι έπιασα αμέσως τη λίστα των απαραίτητων
Μεγάλη μπάλα χριστουγεννιάτικη ή φελιζόλ; ✔
Καπάκια; ✔
Κατάλοιπο κεσεδάκι γλυκού; ✔
Αυτά ήταν τα βασικά, τα υπόλοιπα ήρθαν στην πορεία
Αρχικά κόλλησα κάτω από τη μπάλα δυο καπάκια ν αποκτήσει το σωστό σχήμα, αλλά έκανα το σφάλμα να θελήσω να το κάνω μπαλωματιάρικο. Εκοψα λοιπόν κομματάκια υφασμάτων σε διάφορα μεγέθη και αφου σχεδόν είχα τελειώσει το κόλλησα στην επιφάνεια της μπάλας, δεν μ' άρεσε καθόλου. Αφ ενός ήταν ζαλιστικό το αποτέλεσμα κι αφ ετέρου πήγαιναν αλλού ντ αλλού. Ετσι πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις και πήξει η κόλλα τα ξεκόλλησα αφήνοντας δυστυχώς πίσω χνούδια, κλωστούλες κ.λ.π. υπολείμματα που παρά το αστάρωμα δεν καλύφθηκαν ολοσχερώς και έτσι το χρώμα δεν απλώθηκε ομοιόμορφα, αλλά μικρό το κακό. Το αερόστατο δεν ήταν από συσκευασία
Μετά το αστάρωμα λοιπόν διχοτόμησα με σκοινάκι τη μπάλα και δημιουργησα φέτες τις οποίες αντικριστά χρωμάτισα κόκκινο, κίτρινο και πράσινο. Πάνω στην ένωση των σχοινιών κόλλησα ένα καπελάκι από αυγό kinder(θαυματουργά αυτά τα αυγουλάκια εκτός απο εθιστική γεύση!) και ένα προστατευτικό απο την βελόνα των ενέσεών μου και για ομορφιά αλλά και για το κρεμάσω
Στη συνέχεια έντυσα το κουπάκι του γλυκού με σκοινάκι και από μέσα το έντυσα μ' ενα καρώ υφασματάκι.
Τώρα ήρθε η ώρα να σκεφτώ πώς θα κρεμαστεί το καλαθάκι😏
Ηθελα κάτι διαφορετικό από καλαμάκια (που ούτως ή άλλως έπεφταν μικρά και το έκαναν να φαίνεται δυσανάλογο) δεν ήθελα κι άλλο σκοινάκι (φοβήθηκα και το ζύγισμα η αλήθεια είναι), αλλά το ήθελα κάπως πιο γκράντε! Σκέφτηκα λοιπόν αλυσιδιτσα. Επειδή στα μπιζού που κατά καιρούς μου χουν φέρει για ξεπάστρεμα δεν υπήρχε κάτι να με καλύπτει, μία επίσκεψη στο Jumbo που ουτως ή άλλως είναι η εποχή των επισκέψεών μου, έδωσε τη λύση.
Εψαξα και βρήκα ένα φτηνό κόσμημα μαλλιών που είχε δύο ισομήκεις αλυσιδίτσες με στρασάκια κι αστεράκια και ήταν αυτό που έιχα φανταστεί αυτό που ήθελα! Χωρίς δεύτερη σκέψη τ' αγόρασα και γύρισα ανυπόμονη σπίτι για την εφαρμογή.
Για να μην τις κόψω προτίμησα να τις ζυγιάσω και να τις κολλήσω πάνω στο κουπάκι με διπλόκαρφα. Αλλωστε τα ίδια σε πολύ μικρό μέγεθος είχα χρησιμοποιήσει και για να κολληθούν στη μπάλα οι αλυσιδίτσες.
Κι αφου ολοκληρώθηκε σχεδόν η ιδέα για λίγη γκλαμουριά ακόμα κόλλησα ξυλόγλυπτα πάνω στη μπάλα και κάτω απ αυτήν στο δεύτερο καπάκι .
Μία μικρή σκαλίτσα κρεμάστηκε πάνω στον κάδο που έγινε από τα πλαστικά που έχουν τα πουκάμισα συνήθως στα πέτα κι αφού κολλήθηκαν τα προστατευτικά από τις βελόνες των ενέσεων. Βάφτηκε όλη μαζί ένα χρυσοσαμπανιζέ σπρέι και βοήθησε τον κο Χιονάνθρωπο ν ανέβει και να πάρει θέση για το ταξίδι που θάθελα εγώ να κάνω
Δεν είναι cute??? Δεν ήταν κρίμα να περίμενε και τον επόμενο χρόνο για την προσγείωση;
Και τώρα μπορείτε να λύσετε τις ζώνες σας να κατέλθετε με ηρεμία τις σκάλες και να διαλυθείτε ησύχως, σας ευχαριστώ που με συνοδεύσατε σ αυτό το πολύωρο ταξίδι, μακάρι να δώσει ο Θεός να κάνουμε κι άλλα, υπόσχομαι με λιγότερη πολυλογία ✌(θα μιλάνε οι αεροσυνοδοί με νοήματα, ξέρετε 😉😊. Και να εκτιμήσετε οτι έκοψα κι ενα μεγάλο κομμάτι απο ένα ερο ,ίσως για του χρόνου 😉)
Ας ευχηθούμε με το χέρι στην καρδιά ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ και οικογενειακή υγεία και γαλήνη, ΜΑΚΑΡΙΙΙ 🙏
