...

...chi lavora con le mani 'e un operaio,chi lavora con le mani e con la mente 'e un Artigiano,chi lavora con le mani e con la mente e con il cuore 'e un Artista!!!

San Francesco di Assisi



Animated Pictures Myspace Comments
Welcome Myspace Comments

Κυριακή 2 Ιουνίου 2024

Η ζωγραφική Ενωση των Επτά Νησιών

 Χθες (21/5, οταν ετοίμαζα την ανάρτηση τλπ) έληξαν οι εορταστικές εκδηλώσεις για την 160η Ενωση των Επτανήσων με την Ελλάδα. Εννοείται οτι δεν θ ασχοληθώ με την πολιτική πλευρά του θέματος και τα αν ή δεν έπρεπε, γιατί, ως είναι φυσικό, οι απόψεις μέχρι σήμερα διίστανται, αλλά με την καλλιτεχνική ένωση των Νησιών μας που έλαβε χώρα για πρώτη φορά.
Παρά την απόσταση που μας χωρίζει, οι πολιτιστικοί κοινοί δεσμοί , τα ήθη και τα έθιμα που μας συνδέουν είναι ο κρίκος που μετριάζει την απόσταση και ενώνει. 

Φέτος λοιπόν με την ανάληψη της νέας δημοτικής αρχής αποφασίστηκε και πραγματοποιήθηκε υπο την αιγίδα της Ένωσης Επτανησίων Ελλάδας Έκθεση ζωγραφικής με συμμετοχές απ όλα τα Νησιά, απο την Κυριακή 19/5 μέχρι και το βράδυ της 21ης Mαίου που έκλεισε με χορευτικά συγκροτήματα πάλι των Νησιών.
Ήταν ένα πολύ όμορφο τριήμερο που έφερε κοντά ανθρώπους άγνωστους που γνωρίστηκαν και εκτιμήθηκαν μέσα απο τα έργα τους.
Παρά τις αμφιβολίες που έχω πάντα, αν αξίζω να συμμετέχω μαζί μ ανθρώπους της συγκεκριμένης Τέχνης, που σέβομαι και θαυμάζω τα έργα τους. 



































Πείτε το όπως εσείς θέλετε, εγω όμως καταλαβαίνω το δικό μου μέγεθος απέναντί τους και δεν μου επιτρέπω τη σύγκριση. Ακόμα και τώρα τόσα χρόνια μετά αυτό που μου έγραψε η Μαρία "μα εσύ ζωγραφίζεις" οταν της έστειλα τα πρώτα μου έργα  σ εκείνα τα μαθήματα που προτέθηκε να μας κάνει, ακόμα δεν το παραδέχομαι βαθειά μέσα μου. 

Με κολακεύει, αλλά δεν αφήνω τα μυαλά μου να πάρουν αέρα.
Κάπως ετσι λοιπόν σκεπτόμενη και τώρα συναίνεσα στο να συμμετέχω και μου το ανταπέδωσε με  ικανοποίηση και συγκίνηση που οτι και να πω δεν περιγράφεται με λόγια. Απο τα λόγια των συμμετεχόντων που εκτιμώ τη γνώμη τους μέχρι τα σχόλια των επισκεπτών...ενας αναβρασμός στην καρδιά κι ένα μόνιμο κοριτσίστικο κοκκίνισμα στα μάγουλα κυριαρχούσαν.
Ντροπή-συστολή και ικανοποίηση διαδέχονταν τις θερμές αγκαλιές και τα σχόλια και κάπου μέσα μου σκεφτόμουν "αραγε μπαμπά αν ζούσες θα το πίστευες οτι μπορούσε να συμβεί;" Ενα νεανικό "θέλω" που δεν έγινε ποτέ πραγματικότητα, έφτασε στην ωριμότητα να μετρά  συμμετοχές σε ομαδικές ή ατομικές  ανάλογες δράσεις, όπως ουτε εγω η ίδια δεν το είχα φανταστεί, χωρίς επιμελείς σπουδές, απλά ΟΠΟΥ ΣΕ ΠΑΕΙ Η ΚΑΡΔΙΆ!
Ζωγραφίζοντας πράγματα και εικόνες οχι κατά παραγγελία, αλλά που μου λένε κάτι, που μ αγγίζουν κάπου, που με συνδέουν με κάποιον, που δείχνουν σε κάποιον άλλον την εκτίμηση και την αγάπη στο πρόσωπό του. Θέματα οικεία και οχι εμπορεύσιμα

Η δική μου συμμετοχή με Τοπωνύμια και εθιμα

Όπως όλα τα έργα μου δεν γίνονται για να πουληθούν ,ακριβώς το αντίθετο. Οταν χαρίζονται γίνονται με όλη μου την ψυχή, ενώ αν κάποιο πουληθεί είναι σαν ν' αποκόβομαι απο ένα μου παιδί κι αυτό πονάει. Αλλά είναι και χαρά, οταν ο άλλος το επιλέγει για να στολίσει τη ζωή του.
Θα σας έγραφα πολλά ακόμα, αν εύρισκα τα λόγια, αλλά συνήθως μου έρχονται όταν πέφτω στο κρεββάτι τα διαολεμένα😀

Δε θα σας κουράσω λοιπόν άλλο, απλά ήθελα να μεταφέρω λίγο απο την συναισθηματική φόρτιση που αποκόμισα απο το "δεν ήξερα οτι είχες αυτό το ταλέντο", "με συγκινεί το έργο σου", μέχρι την αναγνώριση της εικόνας χωρίς καν διευκρίνηση. Πολύ σημαντικό για μένα ο άλλος να βλέπει το ίδιο μ αυτό που έβλεπες εσύ οταν το ζωγράφιζες κι οχι να φαντάζεται αλλα ντ άλλων. 
Άποψη κι αυτή σεβαστή στην τέχνη μονο που δεν είμαι αυτής της Σχολής
Μακάρι αυτό το καλλιτεχνικό ένωμα των επτά κομματιών του Ιονίου πελάγους να συνεχιστεί και να γίνει θεσμός. Θάταν πολύ όμορφο κάθε χρόνο ενα Νησί να φιλοξενεί μία ανάλογη προσπάθεια.

Το τριημερο έκλεισε με χορευτικά συγκροτήματα και χορούς απο τα Νησιά μας. Πολύ όμορφες ενδυμασίες, χαρούμενοι χοροί, γρήγοροι και με τσαλίμια, ευλύγιστοι χορευτές έδωσαν τον καλλίτερό τους εαυτό και έφεραν την αύρα του κάθε νησιού και την μετέδωσαν στο κοινό που χειροκροτούσε συνεχώς συνοδεύοντας τους ρυθμούς .
Ηταν μια ευκαιρία φίλες παιδικές, φίλες απο προηγούμενες ανάλογες συμμετοχές, φίλες απο το διαδίκτυο που πρωτοσυναντηθήκαμε και εκπρόσωποι άλλων Νησιών με αξιολογότατα έργα να βρεθούμε και ν ανταλλάξουμε ιδέες πάνω σ ενα χόμπυ που μας συγκινεί ολους και έχουμε την τύχη να μπορούμε να το κοινωνούμε στο φιλοθεάμον κοινό.

Ο έπαινος που δόθηκε σ όλους στην τελετή λήξης ήταν το ελάχιστο, αφου το μείζον το απένειμε ο κόσμος και γι αυτό νοιώθω συγκινημένη και υπόχρεη.


Δευτέρα 13 Μαΐου 2024

"Μας έβαλε τα γυαλιά"

 Αυτή ήταν και είναι μια λαϊκή έκφραση οταν κάποιος κάνει κάτι, μη αναμενόμενο και αναδεικνύεται καλλίτερος απο τους άλλους.
Δεν το διεκδικώ εννοείται για τον εαυτό μου, αλλά το χρησιμοποιώ ως τίτλο της ανάρτησης, αφού έχει άμεση σχέση με τη δημιουργία 😉 Και πώς θα μπορούσα άλλωστε, αφού δεν εφηύρα εγω  αυτή την χρήση! 
Απλά λόγω πληθώρας γυαλιών, που αρκετά έχω ήδη χρησιμοποιήσει και σε παλιότερα έργα μου, σκέφτηκα να κάνω κάτι καινούργιο.
Και η αρχή έγινε μ' ένα παλιό ζευγάρι γυαλιών.
Η αλήθεια είναι οτι απο τον καιρό που άρχισα να φοράω γυαλιά (ακόμα και απο την εποχή των γυαλιών ηλίου) είχα την τάση να τα κάνω ένα ενδιαφέρον αξεσουάρ, που θ' άλλαζε την εμφάνιση κατά περίπτωση. 
Ετσι τα οικονομικά γυαλιά των φαρμακείων (και όχι μόνο) για την πρεσβυωπία, έγιναν ένα αντικείμενο που άλλαζε συχνά, κι όσο ανέβαιναν οι βαθμοί κι άλλαζαν τα μοντέλα, παροπλίστηκαν αρκετοί σκελετοί, που ομως δεν είχαν την ίδια τύχη μ' αυτά σήμερα, δυστυχώς.
Ευτυχώς ομως, η προμηθεύτρια μου  σ' άχρηστα, είχε παρόμοιες εναλλαγές και απώλειες, οπότε σε κάθε δέμα υπήρχε πάντα ένα ζευγάρι κι έτσι έδωσε τροφή για τις διαφορετικές δημιουργίες που θα δείτε παρακάτω.
Το πρώτο είναι ένα ζευγάρι δικό μου με ιδιαίτερο σκελετό που μ' άρεσε μεν πολύ, δε μου πολυταίριαζε όμως στα χαρακτηριστικά του προσώπου κι έτσι έμεινε ως είχε. 
Βγήκε στην επιφάνεια, βρήκα τα κατάλληλα ριζόχαρτα μικρού μεγέθους και απέκτησε άλλη χρήση, καθαρά διακοσμητική.
Μάλιστα είναι διπλής όψης. Το λάθος μου ήταν, οτι εξ αρχής δεν σκέφτηκα να παλαιώσω τα κομμάτια που χρησιμοποίησα, ομως και αφου ολοκληρώθηκε σχεδόν η δημιουργία, με κάποιες σταγόνες καφέ απο κάποιες χαραμάδες απέκτησε μία κιτρινίλα παλαιότητας
Και είναι αυτά:

Πίσω όψη

Στη συνέχεια άρχισα να ψάχνω για σκελετούς και φακούς. 
Οι   σκελετοί οι περισσότεροι ήταν σπασμένοι, ένας μόνο ήταν γερός και τον ξεσπάλιασα εγώ γιατί δε μ' άρεσε ολόκληρος
Ετσι διαφορετικοί φακοί έγιναν σκουλαρίκια ανοιξιάτικα (εμένα μ αρέσουν και φοράω ευμεγέθη σκουλαρίκια) με αποκόμματα απο ημερολόγιο και διακοσμητικά στοιχεία απο παλιά αξεσουάρ και χάντρες.

Οι περισσότεροι ίσως έγιναν μενταγιόν να κρεμαστούν σ' αλυσίδες ή κορδόνια ανάλογα το θέμα


Θεωρώ οτι με τα καλοκαιρινά ρούχα και επειδή είμαι αλλεργική μ ό,τι σχεδόν ακουμπάει στο δέρμα,  θα είναι ο,τι πρέπει!👌

Θαλασσινά θέματα



Ενας Πίνακας του Νικολάου Γύζη (λατρεμένου μου), "Αποκριά στην ΑΘήνα" , έγινε κι αυτός κόσμημα



και κάποιοι άλλοι, καρφίτσες πέτου


Η ΘΕΑ, συνυπάρχει με τα ζουμπούλια και  μία γκραβούρα εποχής (έργο Sargint),  που απεικονίζει την Πλατεία Αγίου Μάρκου της Ζακύνθου. Τον ίδιο πίνακα έχω προσπαθήσει ν' αποδώσω με ακουαρέλα και θα συμμετέχει μαζί μ' άλλα δύο πινακάκια, αυτές τις ημέρες, απο 19-21/5/2024, σε μια Έκθεση ζωγραφικής, που θα λάβει χώρα στη Ζάκυνθο , επ ευκαιρία των εκδηλώσεων για την Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα και θα συμμετέχουν 30  καλλιτέχνες απ' όλα τα Επτάνησα.


Έτσι, ενώ είχα στα σκαριά άλλη ανάρτηση, προτίμησα ν ανεβάσω αυτή και  από ενθουσιασμό λόγω αντικειμένου και επειδή  συμπίπτει με την έκθεση.

Ευελπιστώ οτι θα υπάρξει και συνέχεια στις χριστουγεννιάτικες δημιουργίες, μην τις εξαντλήσουμε όλες τις ιδέες τώρα 😊

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ λοιπόν, μια που είναι η πρώτη ανάρτηση (άλλη ήθελε να κάνει ποδαρικό και είχε λουστράρει το γοβάκι της, αλλά ας όψεται...😂) Και για κλείσιμο του μήνα θα περιμένει, δε θα της κακοπέσει😉. 
Ελπίζω κι εσείς👉👀