Λιγότερο απο 50!!!

 Τρείς μέρες ήταν η εκδρομή, μία εβδομάδα ετοίμαζα την ανάρτηση για το ταξίδι μνήμης στην Τρίπολη με το Σύλλογο συνταξιούχων, αλλά κουράστηκα τόσο πολύ με τις φωτογραφίες, που την παράτησα και βλέπουμε αν θα επανέλθω, γιατί αν ασχοληθώ περαιτέρω θα περάσουν και τα Χριστούγεννα!

Ετσι πρόσω ολοταχώς σ' άλλο θέμα!

50 μέρες λέει μέχρι τα Χριστούγεννα και φέτος τα περιμένω με τέτοια ανυπομονησία, οχι για μένα, αλλά για το νέο μέλος της οικογένειας, που θάναι στο χώρο και στο τραπέζι μας, για πρώτη χρονιά! Περιμένω να δω την αντίδραση στα αθώα μεγάλα μάτια της για όλ αυτά που θα διαδραματιστούν μπροστά τους!!!

Μπορεί να μην εχω τη δραστηριότητα άλλων ετών, αλλά αυτό αναπληρώνεται με την χαρά που εισπράττω από το μεγάλωμα της μικρής και την εξέλιξη που βλέπω μέρα τη μέρα, δεν συγκρίνεται με τίποτ' άλλο!

Παρ' όλα αυτά, όλο και με κάτι καταπιάνομαι. Είναι η ξεκούραση, η εκτόνωση, πριν την μεγάλη Γιορτή! 

Και γι αρχή εχω τ' αχόρταγα ματάκια να εξερευνούν κάθε τί νέο που της παρουσιάζω και δείχνει τέτοιο σεβασμό, απίστευτο! Δεν κουτουπώνει αδέξια τ' αντικείμενο, απλώνει με προσοχή θαρρείς το χεράκι της και δέχεται εκστατική ν' ακούει ιστορίες πάνω σ αυτά! 

Ζω πρωτόγνωρες εμπειρίες ειλικρινά και είμαι τόσο ευγνώμων!

Συνεχίζοντας λοιπόν στο ρυθμό των ανακυκλώσεων, σήμερα θα σας αποζημιώσω μ' ένα πλούσιο και χορταστικό μενού!

Ξεκινώντας απο τα barcodeχώρια που γι άλλη μια χρονιά ενέδωσα στη γοητεία τους

Ετικέτες ρούχων και λοιπών εμπορευμάτων, barcode, εικόνες από διαφημίσεις και πολύ χιόνι, ξεφύτρωσαν δύο ακόμα στην ελληνική επικράτεια!😊

Ενα σπιτάκι ξεχώρισε μέσα στα πολλά 😉

Οχι δεν είναι ρολόι κι ας φαίνεται έτσι. Είναι μία ταπεινή κονσέρβα τόνου, που πήρε μορφή ρολογιού και φιλοξενεί ένα κουρασμένο ποντικάκι, που αναπαύεται στο καρυδότσουφλό του! Χαρτιά scrapbooking, φελλοί, καπελάκια από βελανίδια (όπως από βελανίδι είναι το μουτράκι του ποντικούλη) πηλός και κομμάτια από πλαστικά λουλούδια ολοκλήρωσαν το σπιτάκι του!

Και πάμε σ' ένα άλλο αγνώστου ταυτότητας αντικείμενο, που έγινε χριστουγεννιάτικο διακοσμητικό. 

Τί δίσκος ήταν αυτός 😏, μέχρι και τμήμα μουσικού οργάνου υποψιάστηκα (σαν μισό ντέφι, αφού η πίσω πλευρά είχε μία μαλακή επένδυση)  ιπτάμενος σίγουρα, αφού ήρθε απο μακρυά. 

Για να μην ασταρώσω κόλλησα κομμάτια ριζόχαρτου και πάνω του κολλήθηκε ενα ριζόχαρτο ομοίως, μικρό ξωτικό, που ξεπροβάλει μέσα από ένα χιονισμένο τοίχο (κομμένα κομμάτια χαρτονιού)! Ντύθηκε γύρω γύρω μία καρώ κορδέλα και πίσω ένα φύλλο φελλού.

Και πάμε στα κατσαρολικά.

Μία μικρή ξενοδοχειακή γαλατιέρα μου έφερε η ξαδέλφη μου και χωρίς να χάσω χρόνο της έδωσα αερα χριστουγέννων . Μικρού μεγέθους ριζόχαρτα, κρακελέ δύο συστατικών, χιόνι εννοείται...Μα δεν εγινε κουκλάκι ζωγραφιστό;

Και για το  τέλος ΓΙΑ ΣΗΜΕΡΑ ένα γυάλινο κατσαρολάκι. 

Η νύφη μου, οταν καθάριζε για το γάμο του ανηψιού μου το Καλοκαίρι, μου έδωσε διάφορα γυάλινα που είχαν κάποιο μικρό ή μεγαλύτερο ελάττωμα, γιατί της είπαν οτι είναι κακό φενγκ σούι τα ελλαττωματικά στο σπίτι 😒. Και πού να τα πετάξει; στο χωνευτήρι ΧΑΡΑ!

Το κατσαρολάκι μου έκανε το κλικ μόλις το είδα, γι αυτό πήρε πρώτο πρώτο σειρά μεταμόρφωσης. Είχε ένα σπάσιμο στο γείσο του. Έμεινε πολύ καιρό πάνω στο τραπέζι  με την απορία στο μάτι πώς να το καλύψω 😏. Και κάποια στιγμή το έπιασα. 

Εκοψα ένα κομματάκι διάφανο πλαστικό, που έπαιζε ρόλο γυαλιού σε κορνίζα, το έβαλα  στο κενό του σπασμένου κομματιού και το ζέστανα με κερί να πάρει την κλίση γιατί δεν ήταν και ίσο πανάθεμά το! Για να το σταθεροποιήσω από την εσωτερική πλευρά έβαλα ζεστή σιλικόνη και τσάτρα πάτρα κόλλησε. Εκανα λοιπόν decoupage με κομμάτια από χαρτοπετσέτες και κάλυψα όλο το κατσαρόλι. Τα χερούλια τα κάλυψα με σπάγγο και έβαλα δυο ρολά φελλό, έτσι για την τσαχπινιά 😉, φελλό έβαλα επίσης και στην βάση να σιγουρέψω την ασφάλειά του. Έφτιαξα σπιτικό χιόνι αφού δεν είχα εκείνη τη στιγμή της αγοράς και χιόνισα αλύπητα! ετσι καλύφθηκε και το ελάττωμα κι εγώ ακόμα έχασα σε ποιο σημείο ήταν. Δυο γκρο κορδέλες στόλισαν τη μέση του κοτσαραλακίου και γέμισε η κοιλίτσα του με τα κάστανα και τ' άλλα μαζέματα της εκδρομής και στη μέση ένα κερί χειροποίητο στα χρώματα των Χριστουγέννων από τη φιλενάδα μου!

 Κρίμα δεν ήταν να πεταχτεί για ένα τόσο δα ελαττωματάκι που κι εγώ ψάχνω;;;😊😏😌

Ο τελευταίος πειρασμός

Οχι εννοείται του Καζαντζάκη αλλά ο δικός μου.
Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσω την νέα έλξη που μου προκαλεί;;; Δεν ξέρω αν το έχετε ήδη καταλάβει ,αλλά οφείλω να διευκρινίσω οτι έχω πάθει έναν εθισμό με τα κονσερβοκούτια!
Και παρόλο που δεν τρελαίνομαι για το περιεχόμενο, το εξωτερικό το λιγουρεύομαι και εμπνέομαι.
Έτσι μετά το παράθυρο με την μπουγάδα, τα καροτσάκια με τις κολοκύθες, το δωμάτιο διαβάσματος του μικρού ποντικού, (κί ό,τι τυχόν ξεχνάω 😏)  νέα ήρθαν να προστεθούν στη λίστα των μεταλλάξεων.

Λατρεύω τα βιβλία, τόχουμε πει πολλάκις, θεωρώ οτι σπίτι χωρίς βιβλιοθήκη είναι άψυχο. Και όχι βιβλιοθήκη για διακόσμηση, γιατί έχω ακούσει και τέτοια  π.χ. "δεν εχω διαβάσει τα βιβλία για τα χρώματα τα έχω" κ.λ.π. τέτοια όμορφα, εγω λοιπόν από βιβλίο ...τίγκα, βιβλιοθήκες σε κάθε δωμάτιο και παρ όλα αυτά μία ακόμα την ήθελα!😍
Κι έτσι έγινε! εμ στη βράση κολλάει το σίδερο.
Χαρτιά, χαρτόνια, εκτυπώσεις πήραν φωτιά και δημιούργησαν μία mini βιβλιοθήκη . 

Κάπου όμως έπρεπε να τοποθετηθεί  😏. 

Και τη λύση έδωσε ένα πλαίσιο κορνίζας. 

Το έβαψα με μαύρο ιριδίζον μεταλλικό σπρέυ κι αφού δεν είχε πλάτη ούτως ή άλλως, χρησιμοποίησα δυο χαρτόνια, το ένα μεγαλύτερο του άλλου ώστε ν αποτελέσει την πλάτη. Για το μικρότερο επέλεξα να το τυλίξω με καρώ πράσινο ύφασμα και πάνω εκεί να κολλήσω το κονσερβοκούτι (Άσχετο! οι σιλικόνες με παιδεύουν αφάνταστα τελευταία, τελείως άχρηστες) . Έτσι νομίζω απέκτησε άποψη .

Αλλά βιβλιοθήκη χωρίς άνθρωπο είναι άψυχη, έτσι εκεί που ανασκάλευα κούτες, κουτιά και κουτάκια βρήκα ένα αγγελούδι από πασχαλιάτικη λαμπάδα (να γιατί δεν παίρνω φόρα να κάνω εκκαθάριση αδιακρίτως...😉).

 Το ξεγύμνωσα από φτερά, τούλια, φιόγκους, το ξαναέντυσα όπως εγώ ήθελα, κι έβαλα το μελετηρό κοριτσάκι να κάθεται στην άκρη της κορνίζας, δίπλα του μία στοίβα βιβλία και φυσικά το φλυτζάνι με τ αχνιστό τσαγάκι κι ένα ποτηράκι νερό, έτσι να υπάρχει!
Από πάνω κρέμεται το φωτιστικό για πιο εύκολη ανάγνωση.
Τί λέτε δεν άξιζε να μην πάει χαμένο το κονσερβοκούτι;

Το επόμενο είναι ένα από τα πρώτα χριστουγεννιάτικα δημιουργήματα. 

Αποδίδει την αίσθηση ενός παραθύρου που βλέποντας στο εσωτερικό του σπιτιού, διακρίνεις ενα χριστουγεννιάτικο δένδρο και κοντά στην θαλπωρή των πολύχρωμων φώτων, καθισμένο αναπαυτικά σε μια πολυθρόνα, ένα κοριτσάκι που πλέκει.

 Ένα ρολόι στον τοίχο μετράει τις ώρες δημιουργίας. 

Διάφορα στολίζουν την κορνίζα του παραθύρου, ενώ το χιόνι ήδη έχει κάνει την εμφάνισή του και η γατούλα στο περβάζι κοιτάζει με λαχτάρα το ζεστό εσωτερικό.
Δυστυχώς το σελοφάν που έβαλα να θυμίζει τζάμι και να σταθεί το χιόνι ,εμποδίζει την ευκρίνεια στην φωτογράφιση, αλλά...μπρος στην τελειότητα της δημιουργίας...😏

ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ Τέλος (😂😂ετσι νόμιζα οταν το έγραφα 😂. Αμ δε!) μπορεί να μην είναι κονσερβοκούτι αλλά μεταλλικό κουτί, αλλά νομίζω οτι ταιριάζει στο κλίμα της ανάρτησης.
Αυτό το κουτί λοιπόν από σκυλοτροφή έγινε το μέσον να δημιουργηθεί ένα παραμύθι για μια κοριτσίστικη βάπτιση. 

Δεν ήταν εξ αρχής ο στόχος, όμως προέκυψε στην πορεία και πολύ μ άρεσε. 

Ολο το πρότζεκτ βασίστηκε στην πρόσκληση της μικρής Αναστασίας με θέμα τα ρόδια. 

Βάφτηκε κόκκινο κολλήθηκε ένα τμήμα του εσωτερικού της πρόσκλησης και επικολλήθηκε ένα τμήμα του μεγάλου μοτίβου να δημιουργηθεί δεύτερο επίπεδο. Υπο τύπον "κορδέλας" κολλήθηκε το κομμάτι του ονόματος της νεοφώτιστης.

Εσωτερικά, το πάνω μέρος του κουτιού ένα ξύλινο for you και από κάτω η ημερομηνία της βάπτισης με αριθμούς-χάντρες,(δυστυχως αυτό ξέχασα να το φωτογραφήσω 😌)  η δε βάση του άλλου τμήματος του κουτιού, από το εξωτερικό του φακέλου που ήταν ροζ για να είναι ουδέτερο φόντο και να δοθεί έμφαση στα διακοσμητικά στοιχεία. Τα μεγάλα διακοσμητικά, ο κόκκινος καναπές από σκόνη πορσελάνης, η μικρή χορεύτρια από ξύλο και το χρυσό ροδάκι στο πόδι του καναπέ το μονόγραμμα σφράγισης του φακέλου της πρόσκλησης. Αυτοκόλλητα λουλούδια και πολυέλαιος στόλισαν το χώρο δίπλα και πάνω από τον καναπέ, ενώ ένα ζευγάρι πουέντ κρέμονται στον τοίχο. 

Μία εκρού δαντελίτσα καλύπτει την ένωση του χαρτονιού με την περίμετρο του κουτιού. Μία τελευταία καρώ κορδέλα στολίζει την εξωτερική πλευρά του εξωτερικού του κουτιού. 

Μαζί λοιπόν με τα υπόλοιπα δώρα προστέθηκε στην ανάμνηση μιας μοναδικής ημέρας για την μικρή και την οικογένεια με πολύ αγάπη.
Ελπίζω να εγκρίνετε!

Κι εκεί που έλεγα οτι τέλειωσα την ανάρτηση, μέχρι να φωτογραφίσω...τσουπ! ο σύζυγος καταβρόχθισε μία TRATA ακόμα, οχι αλιευτικό, αλλά αλίευμα και μια που είχε έρθει και το πακετάκι από το ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΙΟΝ (στη Δράμα και στας Σέρρας έφτασε η χάρη μου!) που είχα παραγγείλει μίνι ρητίνες από τα πρόσωπα της φάτνης (αλλού βέβαια τα σκεφτόμουν 😏 ) δεν έμεινα με σταυρωμένα τα χέρια ,έπιασα αμέσως δουλειά.
Θυμάστε πέρσυ την φάτνη ε; φέτος άλλη μία mini  αυτή τη φορά. 

Κονσερβοκούτι λοιπόν, που για να μεταμορφωθεί σε φάτνη χρησιμοποίησα θαλασσόξυλα, βρύα (τα περσυνά, ναι! ναι!) πετρούλες πάλι της θάλασσας κι ένα στέλεχος απο ψεύτικο λουλούδι διακόσμησης. Εσωτερικά κόλλησα ένα κομμάτι χαρτόνι scrapbooking (ετσι δεν πετάω τίποτα και κοντεύουν να με πνίξουν 😤). Η μεριά αυτή με τα σπασίματα του σοβά μου φάνηκε ιδανικότερη της άλλης που ήταν πολύ σκούρα με υφή ξύλου. 
Πάμε σκεπή! Το ένα θαλασσόξυλο ήταν ο,τι έπρεπε για σκεπή , η κλίση του ,το μέγεθος, απλά οταν πρόσθεσα τον άγγελο μου φάνηκε λίγο ...μίζερο, έτσι πρόσθεσα και το άλλο από την πλευρά και ήρθε σαν δεύτερη σκεπή. Γύρω γύρω κόλλησα βρύα.

Στην πίσω πλευρά, επειδή ήθελα να φαίνεται και το κονσερβοκούτι, έκοψα ανισοϋψή ένα στέλεχος από πλαστικό λουλούδι (που κι αυτό είχα φυλαγμένο για ώρα ανάγκης, είδατεεε χρειάστηκε!😉) έτσι να φαίνεται σαν πλεγμένα ξύλα σχηματίζοντας καλύβα. Από το ίδιο στέλεχος που είχε χρώμα και κόμπους ξύλου, έκοψα μικρά κομμάτια και κόλλησα στο εσωτερικό στην οροφή να δοθεί κι εκεί εμφάνιση καλυβιού.

Στη βάση κόλλησα ένα κομμάτι πλακάκι της θάλασσας για να είναι σταθερό και να δώσει λίγο "αέρα", όπως επίσης πετρούλες από τη θάλασσα κολλήθηκαν στα πλευρά για να δίνει εντύπωση καλυβιού σε  άγριο περιβάλλον.
Τέλος κολλήθηκαν οι φιγούρες αφού βάφτηκαν με ακρυλικά.

Τώρα πείτε μου, να το πετούσα;;;;

Αυτά και χαίρομαι που τα είπαμε.
Ηθικόν δίδαγμα: μην αντιστέκεστε στους πειρασμούς, απολαύστε τους!

Υ.Γ. δεν ξέρω εσάς αλλά εμένα η σιλικόνη με ξεβάφτισε 😡. 

Ξεραίνεται αμέσως και δεν κολλάει το αντικείμενο που θέλεις να κολληθεί. Ευτυχώς εχω βρει τη λύση με το θερμοπίστολο και τη μαλακώνω και ξανακολλάω, αλλά μου τρώει χρόνο και φοβάμαι για το αποτέλεσμα.