Φάτε μάτια ψάρια!

 ΦΊΛΟΙ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗΜΈΝΟΙ
δεν σας εχω ξεχάσει απλά μ έχει απορροφήσει αυτή η νέα εμπειρία που λέγεται "γιαγιά"! Και ομολογώ οτι τίποτ' άλλο δεν μου κάνει εντύπωση. 
Ετσι για πολύ καιρό δεν είχα δημιουργήσει τίποτα. 

Ουτε και τωρα μπορώ να πω οτι απασχολούμαι ιδιαίτερα και λόγω κούρασης και λόγω υπερβολικής υγρασίας. Αρκεί να σας πω οτι είμαι μονίμως μούσκεμα και ήδη έχω κρυώσει, προφανώς απο το αιρκοντίσιον. Ελπίζω να μην χειροτερέψω γιατί κρύωμα το καλοκαίρι ο,τι χειρότερο!

Κάποια στιγμή ετοίμασα μία ανάρτηση απο την εμπειρία μου στην τελευταία επίσκεψη στην Αθήνα τον προηγούμενο μήνα και την ξενάγησή μου στο Μετς, αλλά δυστυχώς δεν ολοκλήρωσα, γιατί πάντα μου τρώει απίστευτο χρόνο η επεξεργασία των φωτογραφιών (και είχα τραβήξει πάρα πολλές) και είναι κι ένας , ο σπουδαιότερος λόγος ,που δεν κάνω συχνά αναρτήσεις.
Ετσι το καημένο το Μετς, που με συγκίνησε, έμεινε να περιμένει την κατάλληλη στιγμή ,όπως έγινε και με την επίσκεψή μου μετά απο πολλά χρόνια επιθυμίας

Τώρα την ευκαιρία έδωσε η πρόκληση των κοριτσιών Μία, Ayla, Liz, Mariela με θέμα "ΖΩΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ Ή Ο,ΤΙΔΗΠΟΤΕ". 

Είχα ήδη κάποιες δημιουργίες, οχι κάτι ιδιαίτερα περίτεχνο, αλλά κάτι όμορφο και δροσερό, που να συμμετάσχω στην παρέα σας.

Αρχικά ένα ψαροχώρι πάνω σε πέτρα.

Είναι πάντα μια πρόκληση που μ' αρέσει να δοκιμάζω, μια πέτρα στη φυσική της μορφή, χωρίς αστάρια και χρώμα βάσης, με μια χαρτοπετσέτα που δεν θα ξεχωρίζει απο το φυσικό υλικό, θα δείχνει σαν να ήταν πάντα έτσι. 

Ν' ακολουθεί τις διαφορές της υφής και το αποτέλεσμα να φαίνεται απόλυτα φυσικό σαν ζωγραφική. Και αυτή η πέτρα αποτελείται απο τρία διαφορετικά κομμάτια χαρτοπετσέτας.Φαίνεται;

Η αλλη δημιουργία είναι σπασμένα κομμάτια από πιάτο, που ενώθηκαν μαγικά και πήραν τη μορφή ψαριού. Μόνο το μάτι είναι πετραδάκι της θάλασσας. Τα κύματα έγιναν με λωρίδες χαρτιού που χρησιμοποιούν στο quilling και σ΄αυτό προσομοιάζουν με εναλλαγή των χρωμάτων απο λευκό μέχρι μπλε.

Ενα ψάρι ακόμα, αυτή τη φορά όμως απο θραύσματα πορσελάνης μαζεμένα απο τη θάλασσα, που όπως έχω ξαναπεί, αυτά τα θραύσματα είναι ευρήματα των ερειπίων του σεισμού του 1953, που ισοπέδωσε τη Χώρα του Νησιού, μαζί με την πυρκαγιά που ακολούθησε , και τα μπάζα ρίχτηκαν στη θάλασσα, κατά μήκος της ακτογραμμής της πόλης, δημιουργώντας χώρους που χτίστηκαν, δρόμους και νέα ακτογραμμή. 

Με συγκινεί κάθε νέο κομματάκι που ανασύρω χωμένο μέσα στην άμμο ή στα χαλίκια που λαξεύει τόσα χρόνια αέναα η θάλασσα, γιατί είναι ενα κομματάκι της ιστορίας του ίδιου του Νησιού!

Και για το τρίτο, μία πέτρα και πάλι, που ναι μεν έχει ένα ακόμα ψάρι, αυτό όμως απο κάτι πολύ κοινότυπο 😉... απο μία απόδειξη είσπραξης καταστήματος !

Στην περίπτωση αυτή αστάρωσα και έβαψα με λευκό χρώμα την πέτρα, έκοψα ενα τμήμα του χαρτιού με σειρά γραμμάτων για το σώμα, το κεφάλι έγινε απο το τμήμα του scaner όπως και τμήματα απο τα βράγχια, το πάνω μέρος, όπως και η ουρά του ψαριού έγινε απο ένα τμήμα της απόδειξης με πιο σκούρο χρώμα που έκοψα σχηματίζοντας μύτες. 

Αυτό μόνο! Δεν προσπάθησα να καλύψω τα γράμματα , το ίδιο έκανα και για τα κύματα που απλά έκοψα με ψαλιδάκι χειροτεχνίας και χρησιμοποίησα μόνο το πιο λευκό κομμάτι της απόδειξης και κάποιο γαλάζιο. 

Ομολογώ οτι μ' αρέσει γιατί είναι κάτι τόσο απλό, που μου έδωσε όμως την πρώτη ευκαιρία ν' αρχίσω να ξαναζεσταίνομαι δημιουργικά, χωρίς ιδιαίτερα υλικά

Ελπίζω να σας αρέσουν κι εσάς εξ ίσου 🙏

Και για να κλείσω και να σας αποζημιώσω για τον κόπο που κάνατε να μ' επισκεφθείτε, μία νεαρά με navy look σε φόντο decoupage, φτιαγμένη επίσης απο θαλασσινά θραύσματα και μ αυτά θα σας ευχηθώ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ και υπόσχομαι οτι σε πρώτη ευκαιρία θα επανέλθω 

Φύσ' αεράκι, φύσα με!

 ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ & χρόνια πολλά με υγεία σ; όλους και τις οικογένειές σας

Η Λαμπρή πέρασε και εμπρός βήμα ταχύ για το Μάιο!

Θα το πω αλλη μια φορά κι ας γίνομαι γραφική και κουραστική (και για μένα την ίδια) πότε απο τα μπουφάν φτάνουμε στα μαγιώ...μόνο ο Θεός ξέρει!εγω ακόμα ψάχνομαι 😕

Τα πρώτα τσάρτερ ήρθαν κιόλας, το Νησί παίρνει τους Καλοκαιρινούς του ρυθμούς, δύσκολο και το χειμώνα, δυσκολότερο το Καλοκαίρι και η όποια μαγεία ανακάλυπτες κρυμμένη (μέχρι πότε;) παραδίδεται κι αυτή στους ρυθμούς του "πολιτισμού" και της "τουριστικής βιομηχανίας" που για χάρη της γίνονται τερατουργήματα.

Τέλος πάντων ας σταματήσω τη γκρίνια γιατί με τούτα και με κείνα το αυτοάνοσό μου ξαναφούντωσε πάλι μετά απο δέκα χρόνια. Τρώγω το μέσα μου αλλά τί να κάνω; ετσι είμαι! Δεν μπορώ να συμβιβαστώ με την κατάντια. Και όσα το στόμα σιωπά, το σώμα βοά 😢 . 

"Κακό δικό μου", θα μου πείτε και δεν έχετε άδικο, αλλά έτσι ήμουν, ετσι είμαι ,έτσι θάμαι, ΔΥΣΤΥΧΩΣ.

Ας πάμε στις τελευταίες δημιουργίες που ακόμα μυρίζουν ανοιξιάτικο Πάσχα και ελπίδα και φέρνουν έναν αέρα φρεσκάδας.

Εν αρχή ο αγρότης! 

Είχε φτιαχτεί από πέρσυ. Η μόνη του διαφορά οτι φορούσε κασκέτο από κονσέρβα ντομάτας γνωστής βιομηχανίας, συγγενούς πρώην Πρωθυπουργού 😉😂 (Πόσο πιο λιανά να σας το κάνω;χαχαχχα) Ωραίος ήταν κι έτσι μέχρι να τον βγάλω έξω και να μου τον πετάξουν τα γατιά και να διαλυθεί.

Οπότε αφού έμεινε πολύύύ καιρό ασκεπής, καπελώθηκε ξανά και πόζαρε! 

Το σώμα έμεινε ανέπαφο, αφού είναι μπουκάλι γίγας απορρυπαντικού. 

Ολη η κατασκευή με υλικά ανακύκλωσης ,όπως διαπιστώνεται ακόμα μία φορά. 

Μανιώδης καπνιστής ακόμα και εν ώρα εργασίας. Γύρω του διάφορα οικόσιτα ζωάκια . Τα κουνέλια φτιάχτηκαν από χαρτόνι, καλύφθηκαν δε, τα μεν με μαλλί το δε με ύφασμα.

Το ανοιξιάτικο γραμματοκιβώτιο προέκυψε απο την χαρτονένια  βάση της σύριγγας, που κάνω την καθημερινή μου ένεση. 

Είναι ένα επιμήκες χαρτόνι που στις δύο άκρες του έχει υποδοχές να στηρίζεται η σύριγγα. Πηγαίνοντας να το πετάξω , το λύγισα και είδα οτι γίνεται ένα ωραιότατο γραμματοκιβώτιο  και σκέφτηκα "γιατί νάχουν μόνο τα χριστούγεννα;;;" Και με διάφορα που κυκλοφορούσαν ολόγυρα, ρετάλια παντός είδους, φτιάχτηκε .

Η κυρία Λαγουδίνα, προέκυψε από ενα ρολό χαρτιού κουζίνας κι ένα φελιζολένιο αυγό. Υφάσματα, δαντέλες, κουμπιά έντυσαν το σώμα της

Το καλαθάκι της από το καπάκι κλεισίματος ενός φαρμάκου που έκανα εισπνοές. 

Ξέρω γελάτε με τόσα φάρμακα, αλλά βλέπετε οτι πιάνουν τόπο (γενικώς και ειδικώς 😉😂) 

Τί να κάνω που δεν έπινα ούτε ασπιρίνη και από μία χρονική στιγμή και μετά τα χτυπήματα ήρθαν απανωτά; Και πάλι καλά να λέω που τα κοντρολάρω...προς το παρόν 🙏

Ας επανέλθουμε όμως στην Λαγουδίνα, αν και δε νομίζω οτι χρειάζονται επιπλέον διευκρινήσεις, απλά καμαρώστε την ανφάς και προφίλ!

Και για το τέλος, αν και υπόσχομαι συνέχεια (πρώτα ο Θεός ☝) ένα παράθυρο στην Ανοιξη!

Αρχικά στο άνοιγμα του πασπαρτού κόλλησα μία αστική εικόνα, από την διαφήμιση των Μικρών Βιβλιοπωλείων που κυκλοφόρησε πέρσυ και μ' άρεσε πολύ και την χρησιμοποίησα και σ' άλλο έργο μου, πετρωτό.

Πάνω αριστερά της εικόνας κόλλησα ένα κονσερβοκούτι από σαρδέλες, που  έγινε το άνοιγμα στη Φύση! 

Είχα ένα παράθυρο απο Die Cuts Chipboard Stamperia που ήρθε ακριβώς όπως το ήθελα, αλλιώς θα το έφτιαχνα. Γύρω γύρω το κουτί ντύθηκε με φελλό για να μοιάζει με επίχρισμα τοίχου και ανά διαστήματα κόλλησα κομματάκια απο χαρτόνι μακέτας που αναπαριστά τοιχοποιία. 

Μία περικοκλάδα γλυτσίνιας αναρριχάται στα πλαϊνά του τοίχου και κρέμεται μπροστά από το παράθυρο. 

Μία σειρά απλωμένα ρούχα, απο σκόνη πορσελάνης που μου είχε σπάσει, πιάστηκαν απο το παράθυρο μέχρι την γωνία του 'κτιρίου", ενώ απο κάτω ενα τραπεζάκι, επίσης απο die cuts, περιμένει τους επόμενους αναγνώστες να διαβάσουν απολαμβάνοντας τον καφέ τους .

 Ενα καρότσι φορτωμένο ανοιξιάτικα λουλούδια στη βάση της γλάστρας του αναρριχώμενου και όλη αυτή η αναπαράσταση τοποθετημένη στην ανάποδη μεριά ενος αποτυχημένου καμβά, που πλευρικά ντύθηκε με το ίδιο χαρτόνι μακέτας να δίνει την αίσθηση τοίχου με τούβλα.

Νομίζω οτι η ίδια εικόνα κάλλιστα θα μπορούσε να αποδοθεί με υφάσματα, πηλό και ό,τι άλλο γεννήσει η φαντασία σας! Εμένα ,επειδή είμαι κι άνθρωπος της ευκολίας, άσχετα αν τρώω χρόνο στην λεπτομέρεια, ήρθαν αυτά.

Για την ανάγκη της φωτογράφισης μπήκε ένθετα σε μία κορνίζα, ο τελικός  προορισμός ακόμα αναζητείται 😕

Ελπίζω να σας άρεσε η ανοιξιάτικη πανδαισία και μ αυτά θέλω να σας υπενθυμίσω οτι ό,τι σας φαίνεται άχρηστο μπορεί με δεύτερη ματιά να μην είναι 😉. Αφήστε τ' αντικείμενα να σας ψιθυρίσουν τί θέλουν να γίνουν, δεν χρειάζονται πολλά για να δημιουργήσεις κάτι όμορφο 💝