Και ο Χριστός Ανέστη και ο πελαργός έφτασε!
Πολλά γεγονότα μαζεμένα και τί να σας πρωτοπώ;
Πρωταπριλιά ανήμερα ένα δώρο ζωής πήρε σάρκα και οστά και διέψευσε κάθε δοξασία για την συγκεκριμένη μέρα!
Πολλά γεγονότα μαζεμένα και τί να σας πρωτοπώ;
Πρωταπριλιά ανήμερα ένα δώρο ζωής πήρε σάρκα και οστά και διέψευσε κάθε δοξασία για την συγκεκριμένη μέρα!
Από τη στιγμή που μας πήρε τηλέφωνο ο γιος μου και μας είπε οτι άρχισαν οι πρώτες ενδείξεις τοκετού, μέχρι τη στιγμή που ξεκίνησε το ταξίδι (ξημερώματα Πρωταπριλιάς), με πολύ φόβο λόγω των μποφόρ που μας είχαν από καιρό τρελάνει οι μετεωρολόγοι, που αυτό κι αν αποδείχθηκε πρωταπριλιάτικο, μέχρι τη στιγμή που φτάσαμε στο Νοσοκομείο σύσσωμοι οι παππούδες και μετά από ώρες αντικρύσαμε το θείο βρέφος (πράγματι θείο και πράγματι βρέφος 😍) είναι στιγμές που δεν περιγράφονται.
Ολη η αγωνία των εννιά μηνών ξέσπασε με δάκρυα χαράς και αγκαλιές αγάπης.
Το πρώτο εγγόνι και δη κοριτσάκι είναι γεγονός!
Τώρα αν σας πω οτι δεν εχω δει ομορφότερο μωρό; θα γελάτε μαζί μου και θα με θεωρείτε και δικαίως, κουκουβάγια, αλλά όσοι την είδαν, αυτό είπαν ρε κορίτσια και εγω βασίζομαι στην κοινή γνώμη 😂😂
Ευγνωμονώ το Θεό που μ' αξίωσε σε τούτο το θαύμα, που ναι μεν το έζησα δις με τα παιδιά μου, όμως να ζήσεις την συνέχεια μέσα από τα παιδιά σου είναι κάτι που δεν εξηγείται και δεν ερμηνεύεται με λόγια, αλλά μόνο με συναίσθημα.
Τώρα ανυπομονώ για την συνέχεια 😉...της ανάληψης καθηκόντων νόνας-νταντάς!
Κι ετσι η μικρή σεβάστηκε και τις θρησκευτικές μου συνήθειες και μ άφησε απερίσπαστη να τις βιώσω για άλλη μια χρονιά, που ήρθε τόσο γρήγορα ώστε να μη μπορώ να συνειδητοποιήσω πότε είχαμε Χριστούγεννα και πότε φτάσαμε στο Πάσχα!
Ολα έγιναν σαν ένα γρήγορο μενού fast food και ομολογώ οτι μου έλειψε η προετοιμασία που αφήνει περιθώρια ο χρόνος.
Παρ όλα αυτά νοιώθω ευλογημένη που τα κατάφερα και φέτος να παρακολουθήσω τα θρησκευτικά μου αντέτια που βιώνω παιδιόθεν.
Το Πάσχα είναι ένα πέρασμα από τα κατάβαθα της ψυχής και των γενεών, που έχουν πια φύγει για το μεγάλο ταξίδι, κι εχω μείνει να θυμάμαι και ν' ακολουθώ ό,τι μου εμφύσησαν στο πέρασμα των χρόνων.
Μια βαθειά θλίψη με διακατέχει όλο το διάστημα του Μεγαλοβδόμαδου, καθώς μου ξανάρχονται στο νου πρόσωπα και γεγονότα που βίωνα σ' όλη τη διάρκεια της ζωής μου και μου λείπουν πάρα πολύ. Οχι μόνο τα αγαπημένα πρόσωπα αλλά και η συνεχής αλλοτρίωση των εθίμων για χάρη του Τουρισμού.
Χειροτεχνίες δεν έκανα, αλλά αρχή της Μεγάλης Βδομάδας σ' ένα πρόχειρο συμμάζεμα μια τυχαία ματιά μου έπεσε πάνω σε κομμάτια πέτρας
Δεν εχω ποτέ καταπιαστεί με κάποιο θρησκευτικού περιεχομένου θέμα, απλά γιατί θεωρώ ανάξιο τον εαυτό μου να πράξει κάτι τέτοιο. Ομως αυτά τα κομμάτια πέτρας, που είχαν βρεθεί στη θάλασσα, μου έδωσαν από μόνες τους το μήνυμα της δημιουργίας και μια που δεν θα υπήρχαν πρόσωπα, το τόλμησα.
Είχα ακριβώς όσα κομμάτια πέτρας χρειάζονταν να σχηματισθεί ένας Σταυρός .
Στο κάθετο μέρος του περιπλέχθηκε μία αναρριχώμενη βιολέτα από γυαλάκια της θάλασσας και στη βάση του μία μαυροφορεμένη φιγούρα που προσκυνά ολοφυρώμενη. Το ακάνθινο στεφάνι έγινε από πραγματικά αγκάθια.
Δεν ξέρω αν εσείς στα αυτοσχέδια παιχνίδια της παιδικής σας ηλικίας συμπεριλαμβάνονται και κρίκοι από αγκάθια τριανταφυλλιάς, αλλά εγώ ναι! ξεκόλλαγα τα αγκάθια από τον κορμό της τριανταφυλλιάς και τα έμπηγα το ένα στ άλλο μέχρι που γινόταν ένας κύκλος που άλλοτε γινόταν βραχιόλι άλλοτε κολιέ. Τώρα λοιπόν πήρε την ιδανική του θέση στο μεσοδόκι του μαρτυρίου κι έτσι ολοκληρώθηκε η εικόνα, που χαράχτηκε στο μυαλό μου με το που είδα τις πέτρινες ράβδους.
Ελπίζω να μην θεωρείτε βλάσφημο.
Χρόνια πολλά σ όλες, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ, η Φύση ανέστη και είναι παντού γύρω μας ανανεωμένη και πλουμιστοφορούσα 🌸🌷🌹🌻🌼.Πανδαισία χρωμάτων!
