Οχι εννοείται του Καζαντζάκη αλλά ο δικός μου.
Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσω την νέα έλξη που μου προκαλεί;;; Δεν ξέρω αν το έχετε ήδη καταλάβει ,αλλά οφείλω να διευκρινίσω οτι έχω πάθει έναν εθισμό με τα κονσερβοκούτια!
Και παρόλο που δεν τρελαίνομαι για το περιεχόμενο, το εξωτερικό το λιγουρεύομαι και εμπνέομαι.
Έτσι μετά το παράθυρο με την μπουγάδα, τα καροτσάκια με τις κολοκύθες, το δωμάτιο διαβάσματος του μικρού ποντικού, (κί ό,τι τυχόν ξεχνάω 😏) νέα ήρθαν να προστεθούν στη λίστα των μεταλλάξεων.
Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσω την νέα έλξη που μου προκαλεί;;; Δεν ξέρω αν το έχετε ήδη καταλάβει ,αλλά οφείλω να διευκρινίσω οτι έχω πάθει έναν εθισμό με τα κονσερβοκούτια!
Και παρόλο που δεν τρελαίνομαι για το περιεχόμενο, το εξωτερικό το λιγουρεύομαι και εμπνέομαι.
Έτσι μετά το παράθυρο με την μπουγάδα, τα καροτσάκια με τις κολοκύθες, το δωμάτιο διαβάσματος του μικρού ποντικού, (κί ό,τι τυχόν ξεχνάω 😏) νέα ήρθαν να προστεθούν στη λίστα των μεταλλάξεων.
Λατρεύω τα βιβλία, τόχουμε πει πολλάκις, θεωρώ οτι σπίτι χωρίς βιβλιοθήκη είναι άψυχο. Και όχι βιβλιοθήκη για διακόσμηση, γιατί έχω ακούσει και τέτοια π.χ. "δεν εχω διαβάσει τα βιβλία για τα χρώματα τα έχω" κ.λ.π. τέτοια όμορφα, εγω λοιπόν από βιβλίο ...τίγκα, βιβλιοθήκες σε κάθε δωμάτιο και παρ όλα αυτά μία ακόμα την ήθελα!😍
Κι έτσι έγινε! εμ στη βράση κολλάει το σίδερο.
Χαρτιά, χαρτόνια, εκτυπώσεις πήραν φωτιά και δημιούργησαν μία mini βιβλιοθήκη .
Κάπου όμως έπρεπε να τοποθετηθεί 😏. 
Και τη λύση έδωσε ένα πλαίσιο κορνίζας.
Το έβαψα με μαύρο ιριδίζον μεταλλικό σπρέυ κι αφού δεν είχε πλάτη ούτως ή άλλως, χρησιμοποίησα δυο χαρτόνια, το ένα μεγαλύτερο του άλλου ώστε ν αποτελέσει την πλάτη. Για το μικρότερο επέλεξα να το τυλίξω με καρώ πράσινο ύφασμα και πάνω εκεί να κολλήσω το κονσερβοκούτι (Άσχετο! οι σιλικόνες με παιδεύουν αφάνταστα τελευταία, τελείως άχρηστες) . Έτσι νομίζω απέκτησε άποψη .
Αλλά βιβλιοθήκη χωρίς άνθρωπο είναι άψυχη, έτσι εκεί που ανασκάλευα κούτες, κουτιά και κουτάκια βρήκα ένα αγγελούδι από πασχαλιάτικη λαμπάδα (να γιατί δεν παίρνω φόρα να κάνω εκκαθάριση αδιακρίτως...😉).
Το ξεγύμνωσα από φτερά, τούλια, φιόγκους, το ξαναέντυσα όπως εγώ ήθελα, κι έβαλα το μελετηρό κοριτσάκι να κάθεται στην άκρη της κορνίζας, δίπλα του μία στοίβα βιβλία και φυσικά το φλυτζάνι με τ αχνιστό τσαγάκι κι ένα ποτηράκι νερό, έτσι να υπάρχει!
Από πάνω κρέμεται το φωτιστικό για πιο εύκολη ανάγνωση.
Τί λέτε δεν άξιζε να μην πάει χαμένο το κονσερβοκούτι;
Από πάνω κρέμεται το φωτιστικό για πιο εύκολη ανάγνωση.
Τί λέτε δεν άξιζε να μην πάει χαμένο το κονσερβοκούτι;
Το επόμενο είναι ένα από τα πρώτα χριστουγεννιάτικα δημιουργήματα.
Ένα ρολόι στον τοίχο μετράει τις ώρες δημιουργίας.
Διάφορα στολίζουν την κορνίζα του παραθύρου, ενώ το χιόνι ήδη έχει κάνει την εμφάνισή του και η γατούλα στο περβάζι κοιτάζει με λαχτάρα το ζεστό εσωτερικό.
Δυστυχώς το σελοφάν που έβαλα να θυμίζει τζάμι και να σταθεί το χιόνι ,εμποδίζει την ευκρίνεια στην φωτογράφιση, αλλά...μπρος στην τελειότητα της δημιουργίας...😏
Δυστυχώς το σελοφάν που έβαλα να θυμίζει τζάμι και να σταθεί το χιόνι ,εμποδίζει την ευκρίνεια στην φωτογράφιση, αλλά...μπρος στην τελειότητα της δημιουργίας...😏
ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ Τέλος (😂😂ετσι νόμιζα οταν το έγραφα 😂. Αμ δε!) μπορεί να μην είναι κονσερβοκούτι αλλά μεταλλικό κουτί, αλλά νομίζω οτι ταιριάζει στο κλίμα της ανάρτησης.
Αυτό το κουτί λοιπόν από σκυλοτροφή έγινε το μέσον να δημιουργηθεί ένα παραμύθι για μια κοριτσίστικη βάπτιση.
Δεν ήταν εξ αρχής ο στόχος, όμως προέκυψε στην πορεία και πολύ μ άρεσε.
Ολο το πρότζεκτ βασίστηκε στην πρόσκληση της μικρής Αναστασίας με θέμα τα ρόδια.
Βάφτηκε κόκκινο κολλήθηκε ένα τμήμα του εσωτερικού της πρόσκλησης και επικολλήθηκε ένα τμήμα του μεγάλου μοτίβου να δημιουργηθεί δεύτερο επίπεδο. Υπο τύπον "κορδέλας" κολλήθηκε το κομμάτι του ονόματος της νεοφώτιστης.
Εσωτερικά, το πάνω μέρος του κουτιού ένα ξύλινο for you και από κάτω η ημερομηνία της βάπτισης με αριθμούς-χάντρες,(δυστυχως αυτό ξέχασα να το φωτογραφήσω 😌) η δε βάση του άλλου τμήματος του κουτιού, από το εξωτερικό του φακέλου που ήταν ροζ για να είναι ουδέτερο φόντο και να δοθεί έμφαση στα διακοσμητικά στοιχεία. Τα μεγάλα διακοσμητικά, ο κόκκινος καναπές από σκόνη πορσελάνης, η μικρή χορεύτρια από ξύλο και το χρυσό ροδάκι στο πόδι του καναπέ το μονόγραμμα σφράγισης του φακέλου της πρόσκλησης. Αυτοκόλλητα λουλούδια και πολυέλαιος στόλισαν το χώρο δίπλα και πάνω από τον καναπέ, ενώ ένα ζευγάρι πουέντ κρέμονται στον τοίχο.
Εσωτερικά, το πάνω μέρος του κουτιού ένα ξύλινο for you και από κάτω η ημερομηνία της βάπτισης με αριθμούς-χάντρες,(δυστυχως αυτό ξέχασα να το φωτογραφήσω 😌) η δε βάση του άλλου τμήματος του κουτιού, από το εξωτερικό του φακέλου που ήταν ροζ για να είναι ουδέτερο φόντο και να δοθεί έμφαση στα διακοσμητικά στοιχεία. Τα μεγάλα διακοσμητικά, ο κόκκινος καναπές από σκόνη πορσελάνης, η μικρή χορεύτρια από ξύλο και το χρυσό ροδάκι στο πόδι του καναπέ το μονόγραμμα σφράγισης του φακέλου της πρόσκλησης. Αυτοκόλλητα λουλούδια και πολυέλαιος στόλισαν το χώρο δίπλα και πάνω από τον καναπέ, ενώ ένα ζευγάρι πουέντ κρέμονται στον τοίχο.
Μαζί λοιπόν με τα υπόλοιπα δώρα προστέθηκε στην ανάμνηση μιας μοναδικής ημέρας για την μικρή και την οικογένεια με πολύ αγάπη.
Ελπίζω να εγκρίνετε!
Ελπίζω να εγκρίνετε!
Κι εκεί που έλεγα οτι τέλειωσα την ανάρτηση, μέχρι να φωτογραφίσω...τσουπ! ο σύζυγος καταβρόχθισε μία TRATA ακόμα, οχι αλιευτικό, αλλά αλίευμα και μια που είχε έρθει και το πακετάκι από το ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΙΟΝ (στη Δράμα και στας Σέρρας έφτασε η χάρη μου!) που είχα παραγγείλει μίνι ρητίνες από τα πρόσωπα της φάτνης (αλλού βέβαια τα σκεφτόμουν 😏 ) δεν έμεινα με σταυρωμένα τα χέρια ,έπιασα αμέσως δουλειά.
Θυμάστε πέρσυ την φάτνη ε; φέτος άλλη μία mini αυτή τη φορά.
Πάμε σκεπή! Το ένα θαλασσόξυλο ήταν ο,τι έπρεπε για σκεπή , η κλίση του ,το μέγεθος, απλά οταν πρόσθεσα τον άγγελο μου φάνηκε λίγο ...μίζερο, έτσι πρόσθεσα και το άλλο από την πλευρά και ήρθε σαν δεύτερη σκεπή. Γύρω γύρω κόλλησα βρύα.
Στην πίσω πλευρά, επειδή ήθελα να φαίνεται και το κονσερβοκούτι, έκοψα ανισοϋψή ένα στέλεχος από πλαστικό λουλούδι (που κι αυτό είχα φυλαγμένο για ώρα ανάγκης, είδατεεε χρειάστηκε!😉) έτσι να φαίνεται σαν πλεγμένα ξύλα σχηματίζοντας καλύβα. Από το ίδιο στέλεχος που είχε χρώμα και κόμπους ξύλου, έκοψα μικρά κομμάτια και κόλλησα στο εσωτερικό στην οροφή να δοθεί κι εκεί εμφάνιση καλυβιού.
Στη βάση κόλλησα ένα κομμάτι πλακάκι της θάλασσας για να είναι σταθερό και να δώσει λίγο "αέρα", όπως επίσης πετρούλες από τη θάλασσα κολλήθηκαν στα πλευρά για να δίνει εντύπωση καλυβιού σε άγριο περιβάλλον.
Τέλος κολλήθηκαν οι φιγούρες αφού βάφτηκαν με ακρυλικά.
Τώρα πείτε μου, να το πετούσα;;;;
Αυτά και χαίρομαι που τα είπαμε.
Ηθικόν δίδαγμα: μην αντιστέκεστε στους πειρασμούς, απολαύστε τους!
Υ.Γ. δεν ξέρω εσάς αλλά εμένα η σιλικόνη με ξεβάφτισε 😡.
Ξεραίνεται αμέσως και δεν κολλάει το αντικείμενο που θέλεις να κολληθεί. Ευτυχώς εχω βρει τη λύση με το θερμοπίστολο και τη μαλακώνω και ξανακολλάω, αλλά μου τρώει χρόνο και φοβάμαι για το αποτέλεσμα.
