...

...chi lavora con le mani 'e un operaio,chi lavora con le mani e con la mente 'e un Artigiano,chi lavora con le mani e con la mente e con il cuore 'e un Artista!!!

San Francesco di Assisi



Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2019

Δώσε κλώτσο να γυρίσει,παραμύθι ν' αρχινίσει

 Αγαπημένοι μου φίλοι, όσοι απομείνατε δηλαδή κι όσοι με πήρατε χαμπάρι, οτι άνοιξα το σπίτι ν' αεριστεί,πέρασε πολλές φορές από το μυαλό μου ετούτη η επιστροφή. Μόνο που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ
Δεν έχει πια κανένα νόημα να δικαιολογηθώ.
Τι δικαιολογίες πιστευτές να εφεύρω οτι χάθηκα από το Μάρτιο;
Ούτε καν φωτογραφίες από την έκθεση, που με τόση χαρά μου ευχηθήκατε και σας ευχαριστώ ,δεν ανέβασα.
Κάποια στιγμή σκέφτηκα ν' αλλάξω τίτλο στο μπλογκ μου και να το ονομάσω "Οι 4 Εποχές" οχι του Βιβάλντι φυσικά, της εξαφανισμένης Χαράς,αλλά πέρασε η Άνοιξη,μας αποχαιρέτησε και το Καλοκαίρι και εισερχόμαστε δόξη και τιμή πλέον στο Φθινόπωρο. Οπότε με φαγωμένες τις δυο από τις τέσσερις,πάλι ανακόλουθο θα ήταν.
Παραμένουμε λοιπόν στο "Κάντο μ αγάπη" γιατί σίγουρα δημιουργίες υπάρχουν και αγάπη περισσή,αλλά πολλές φορές ένας ιδιόμορφος μοναχισμός που με κατατρέχει,είναι ο ανασταλτικός παράγοντας της παρουσίας μου εδώ.
Βλέπω κάποια βράδυα στα κλεφτά αναρτήσεις σας,πάω να γράψω κανένα σχόλιο,σαν αναστάς Λάζαρος,αλλά ακόμα και το πληκτρολόγιο με λοιδωρεί και μου σβήνει τα σχόλια. Οταν κάνω μία- δύο ανεπιτυχείς  προσπάθειες  (πολλές φορές κάθομαι στου συζύγου το pc οπότε μου ζητάει πεθαμένου κόκκαλα ) τα παρατάω,εγώ, που κάποτε η επιμονή μου έσκαγε γάϊδαρο!
Τώρα έχω αραιώσει και στο fb.
Με βολεύουν καλλίτερα κάποια καθημερινά post που γράφεις λόγια μεγάλων σοφών (οι δικές μου σοφίες εκεί περιττεύουν), κάποιο έργο,κάποια φωτογραφία από τη φύση, διαρκεί 24 ώρες και σβήνει μόνη της,σε βομβαρδίζουν με 👍 & 💓,ένας δύο ίσως σου γράψουν και μια κουβέντα,τις περισσότερες φορές άσχετη (Καλημέρα π.χ.) οι άλλοι, απλοί αριθμοί, φαίνεται οτι την είδαν,βγαίνουν εκείνοι από την υποχρέωση,ικανοποιείσαι εσύ και ετσι και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος (τώρα ποια η πίτα και ποιός ο σκύλος παίζεται). Θέλω να πω εκεί δεν αισθάνεσαι  καμιά υποχρέωση, ένα σμπάρο... κι όποιον πάρει ο Χαρος!
Εδώ και που κάνω τις αναρτήσεις ντρέπομαι,που εγώ που έκανα ολόκληρες αναρτήσεις μέσω των σχολίων τώρα δεν απαντώ.Το θεωρώ, και είναι, πολύ εγωιστικό και ανάγωγο από μέρους μου,αλλά κάθε φορά υπόσχομαι στον εαυτό μου οτι θα διορθωθώ και κάθε φορά αυτοδιαψεύδομαι.
Σας απαλλάσσω λοιπόν, από την όποια υποχρέωση, αφού εγώ δεν είμαι εντάξει απέναντί σας.
Θ' αποθέσω την πραμάτεια μου να τη διαφυλάξω στο σπιτικό μου, κι εσείς ,όποιοι καταλάβατε την παρουσία μου και πείτε έκπληκτοι "Βρε ζει αυτήήή;;;" κάνετε ο,τι σας λέει η καρδιά σας.
Δε θα σας παρεξηγήσω, γιατί δεν αξίζω άλλη συμπεριφορά
Ο χρόνος αυτός, που σχεδόν πέρασε, έφερε μεγάλες αναστατώσεις και μέσα απ αυτές & τις ψυχολογικές, ως είναι επόμενο αναταράξεις, ανάλογες ήταν και οι δημιουργίες. Οι δημιουργίες θα υπάρχουν όσο υπάρχω,πολλές ή λίγες θα ευνοούνται πάντα από την κατάσταση που θα επικρατεί τη δεδομένη χρονική στιγμή. Όταν θα σταματήσουν  θάναι ένα γενικό τέλος.
Γι αυτό, παρ' όλες τις αναστατώσεις που προείπα,με βοήθησαν κι αυτό τον καιρό να μην τελματώσω εντελώς.
Μετά την έκθεση, που ειρρήσθω εν παρόδω είχε επιτυχία, μ' έπιασε μία ζωγραφική ρέντα με κάρβουνο, αφού ήταν το νέο υλικό που έμαθα να χειρίζομαι.
Στη συνέχεια δειλά δειλά,χωρίς πολύ έμπνευση,εμφάνιση έκαναν τα πετρωτά και εκεί κόπηκαν για μεγάλο διάστημα.
Στο διάστημα του Καλοκαιριού,που η ζέστη με κατέβαλε και όχι μόνο, μία παρουσία έδωσαν και οι ακουαρέλες και φτάνουμε στο σήμερα που από ένα τυχαίο τεστ,αναζωπυρώθηκε η έμπνευση των Πετρωτών κι έτσι άρχισαν να "οπτικοποιούνται" γνωστά κι αγαπημένα παραμύθια.
Αυτή την τελευταία ενότητα θα σας δείξω σήμερα και για να εξιλεωθώ κάπως, μ ένα ακόμα παραμύθι (Το "Χάνσελ & Γκρέτελ"), που δημοσιεύεται εδώ για πρώτη φορά 😉

"Χάνσελ και Γκρέτελ"


"Ο Κοντορεβυθουλης"


"Τα Καινούργια ρούχα του Βασιλιά"

"Η στιγμή της μεταμόρφωσης της Σταχτοπούτας"



Και για να θυμηθούμε αυτά που προηγήθηκαν

"Η Κοκκινοσκουφίτσα"
"Η κακιά μάγισσα" που παίζει σχεδόν σ ολα τα παραμύθια
"Η Χιονάτη και η κακιά μητριά"

"Η κατασκευή του Πινόκιο"
Αυτά από μένα με πολύ πολύ ΑΓΑΠΗ & ευχές για ένα όμορφο και γαλήνιο Φθινόπωρο που κάνει ποδαρικό επίσημα αύριο!

Κυριακή, 31 Μαρτίου 2019

Ούτε 1η ούτε 2η αλλά 5η χρονιά!!!!



Τσάμπα ο προγραμματισμός και το ποδαρικό,κράτησε όσο μια αστραπή!
Βέβαια οι προθέσεις μου ήταν μακράν διαφορετικές,αλλά δυστυχώς δεν είμαι κυρία του εαυτού για να πράττω κατά πως σκέφτομαι κι επιθυμώ.
Όλο αυτό τον καιρό βέβαια δεν έμεινα άπραγη, εκτός μια σκοτεινής περιόδου, που είναι τακτικός επισκέπτης τα τελευταία χρόνια, αλλά και τότε ακόμη, όλο κάτι έπαιζαν τα χέρια μου.
Σήμερα όμως δεν έχει νόημα ούτε να σας εξιστορήσω τα πάθη μου, ούτε να σας δείξω χειροτεχνήματα που έγιναν στο μεσοδιάστημα.
Κάποια στιγμή ,έστω και άκαιρα θα σας τα δείξω,σήμερα όμως ήρθα να σας αναγγείλω μία ακόμα δημόσια Εκθεσή μου.
Γυρνώντας το βλέμμα προς τα πίσω βλέπω μεν τα σβησμένα κεριά του Καβάφη ,αλλά και μία απρόσμενη πορεία που διαγράφηκε από το 2012 και εντεύθεν.
Η γνωριμία μου, μέσω διαδικτύου, με ξεχωριστούς ανθρώπους αναζωπύρωσε ένα εν υπνώσει όνειρο ζωής,που ούτε εγώ φανταζόμουν οτι κουφόκαιγε ύπουλα μέσα μου.
Μέχρι που βρέθηκε το σπίρτο και φούντωσε και έγινε φλόγα που καίει τα σπαρτά!χαχαχχαχαχα
Δε μπορώ ούτε σήμερα να πιστέψω, οτι εγώ απο το πουθενά,έγινα οχι μόνο δημιουργός χειροποίητων δημιουργιών, αλλά και ζωγραφικών έργων ,εντάξει δεν ειμαι και ο Ρενουάρ, αλλά και αυτά τα μικρά είναι για μένα άθλος που δεν πιστεύω οτι εγώ κατάφερα.
Ετσι άλλη μια χρονιά,ο Θεός μ ευλογεί νάμαι ανάμεσα στις φίλες που εκθέτουν κάτω από την κλωσσοφωλιά της αγαπημένης Μαρίας Βιλλιώτη.
Μπορεί μαθήτρια με την ακριβή έννοια του όρου να μην είμαι,όμως όπως λένε οι Πρόσκοποι, "μια φορά μαθήτρια για πάντα μαθήτρια" και είναι τιμή μου που συμπεριλαμβάνομαι σ αυτή τη δημιουργική και χρωματιστή παρέα των μολυβιώ,ν που συνεχώς διευρύνεται με νέα ταλαντούχα άτομα και τα μολύβια μας φέρνουν πιο κοντά,όσο μακρυά κι αν βρισκόμαστε.
Η λατρεμένη σ όλους Σμαραγδένια μας τίμησε ποιητικά, μια που για πρώτη φορά συμμετέχει και η πρωτότοκή της και με μεγάλη χαρά το προσθέτω και στη δική μου ανάρτηση, με την ίδια ΧΑΡΑ που θα εχω για όποια φίλη γνωστή ή ακόμα άγνωστη μας τιμήσει με την παρουσία της!

Μια πρόσκληση.. τι πρόσκληση;
Θα αναρωτηθείτε..
Απ την αρχή μη θέλετε αμέσως 
να το βρείτε..
Δεν είναι γάμου  πρόσκληση.
Δεν είναι για βαφτίσια
μην σας κρατώ σε άγνοια
θα σας το πω στα ίσα.
Δεν είναι μια δεν είναι δυο.
δεν είναι τρεις και πέντε
που στέλνουν πρόσκληση σε σας
κι όχι στο πάρα πέντε.
Μαθήτριες δεκατέσσερις
με χρώματα έχουν παίξει
και τα παρουσιάζουνε
για των ματιών τη θρέψη.
Εγκαίνια το Σάββατο
στις 6  του  Απρίλη
στο Βοο! Cafe θα βρίσκονται
ελάτε εχθροί και φίλοι.
21 στου Σαρρή είναι η διεύθυνσή τους
και θα χαρούν αν βρίσκεστε,
και σεις εκεί μαζί τους.
Είναι του βλέμματος τροφή.
δεν είναι ότι κι ότι
Αφού δασκάλα είχανε
την Μαρία την Βιλλώτη!!!

Και μετά απο αυτή την έμμετρη πρόσκληση,όσοι πιστοί προσέλθετε,


θα μας δώσετε μεγάλη ΧΑΡΑ! 
Εμείς θα σας αναμένομεν κάπως έτσι... 😍😍😍

Ζωγραφικό έργο μου με pastel  που θα υπάρχει στην έκθεση