...

...chi lavora con le mani 'e un operaio,chi lavora con le mani e con la mente 'e un Artigiano,chi lavora con le mani e con la mente e con il cuore 'e un Artista!!!

San Francesco di Assisi



Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

Πάλι με χιόνια με καιρούς...

Πάλι δικά μας θάναι.
Τόδαμε κι αυτό!
Χιόνι στη Ζάκυνθο!!! Απο τα απίστευτα κι όμως αληθινά.
Εκείνη όμως που θα τ' ακουνε και δε θα θέλουν να τον ξανακούσουν ούτε ως λέξη είναι οι Κυκλαδίτες.
Τι χιόνι ήταν αυτό ρε παιδιά;;; Λες κι άνοιξε ο ουρανός κι έπεσε μαζεμένο όλο το απόθεμα του Θεούλη απο τις χιοναποθήκες του! Καλά ένα μέτρο σ αυτή τη ζωή δεν υπάρχει πια;;;
Τέλος πάντων, εμένα με  βόλεψε όλος αυτός ο καιρός των χριστουγεννιάτικων διακοπών (εγω διακοπεύω αορίστου χρόνου,αλλά λέμε...) με τις ιωσούλες μου, μια χαρά την πέρασα...μπέϊκα!
Οχι οτι μ είχαν στα ώπα -ώπα...ούτε στον ύπνο τους! Αν δε νοιαστώ εγω για μένα...στάχτη και μπούρμπερη χωρίς αποτεφρωτήριο θα γίνω.
Απλά το λέω απο άποψη εγκλεισμού και παραγωγικότητος ;)
Κι έρχομαι στο θέμα της σημερινής ανάρτησης, αρκετά το κουράσαμε.
Τόχω πει πολλές φορές πόσο ευλογημένη νοιώθω για τους ανθρώπους που γνώρισα εκμεταλλευόμενη απο το άψυχο μέσον. Δε θα πειράξει λοιπόν να το πω ακόμα μία,γιατί είναι πέρα για πέρα αληθινό και κάθε φορά μακαρίζω την τύχη μου!
Κάπως έτσι απο το πουθενά "γνώρισα" αλλη μια φίλη.
Κι εκείνη έτσι απο το πουθενά μια μέρα μου έστειλε ενα μνμ .
Τρομάξαμε μέχρι να συνεννοηθούμε,οχι γιατί υπήρχε διαφορά γλώσσας αλλά γιατί δε μπόρεσα εξ αρχής να καταλάβω οτι δ ε με ρωτούσε αλλά μου δώριζε!
και οχι ό,τι κι ο,τι δώρο!
Κάτι που κατά καιρούς ψάχνω και ποτέ δε βρίσκω ...
Και φυσικά με πολύ συστολή συναίνεσα  και άρχισε η περιπέτεια της αναμονής.
Γιατί με το ταχυδρομείο μας πρέπει νάχεις γερά νεύρα και ιώβεια υπομονή,που εγω δεν φημίζομαι.
Πολλές φορές έχουν σταλεί πράγματα και δεν έχουν φτάσει ποτέ και πολλές φορές ήρθα σ ε δύσκολη θέση να με θεωρήσουν  αχάριστη  χωρίς να ευθύνομαι.
Αυτή τη φορά τη σκαπούλαρα, άλλες όχι, γι αυτό να ξέρετε οτι αν μου έχετε στείλει οτιδήποτε και δεν σας έχω στείλει ούτε ένα "ευχαριστώ" δε πρόκειται για αδιαφορία ή γαϊδουριά, αλλά απλά ΔΕΝ ΤΟ ΠΑΡΕΛΑΒΑ ΠΟΤΕ!
Και είναι πολύ δύσκολη η θέση της καθεμιάς μας να στέλνει μνμ "μου το έστειλες;"
Γιατί φαντάζομαι σε πόσο δύσκολη θέση φέρνεις τον άλλον αν δε τόχει για χ -ψ λόγους στείλει! Αυτό σ ε κάποιες περιπτώσεις θεωρώ οτι είναι η αιτία κάποιες να μη μου λένε ούτε "καλημέρα".
             
Τλπ η συγκεκριμένη έκανε το πρώτο βήμα μετά απο πολύ αναμονή και με ρώτησε "τα έλαβες;"
- ΟΧΙ ήταν η απάντηση
Κι ομως είχαν σταλεί ένα μήνα  πριν!!!
Επ΄ ευκαιρία άλλου δέματος, επίσης λατρεμένου δώρου, για το οποίο, έστω και μ' αρκετή επίσης καθυστέρηση,είχε έλθει όμως ειδοποιητήριο, αναζητήσαμε και το προσταλμένο.
Κι αφού ακούσαμε τον εξάψαλμο (ευτυχώς τη γλύτωσα τον λούστηκε ο εκπρόσωπος) ω του θαύματος,βρέθηκε και το απολωλός!

Άνοιξα με λαχτάρα το κουτί, σα παιδί που περιμένει το μποναμά του!
Και αποκαλύφθηκαν ενα ζευγαράκι παιδιάστικα όντως... καλαπόδια!!!!
ΤΟ ΚΑΛΑΠΟΔΙ
Τα λάτρεψα με την πρώτη ματιά!





Και μια που ήταν τοσοδούλικα και μια που ήταν δώρο χωρίς προηγούμενο, απο μια εξαιρετικού πνεύματος φίλη και μια που είχαν μία υποδοχή πάνω τους ίσα για κερί, σκέφτηκα άμεσα να τα φτιάξω και να στολίσω μ αυτά μια γωνιά του σπιτιού, ως κηροπήγια.








Βάλθηκα αμέσως να τα δουλεύω και μόλις είχα παραλάβει μια χαρτοπετσέτα λες και το ήξερα!

Καλαπόδια με decoupage  χαρτοπετσέτας και ανάγλυφα


Τ'  αποτέλεσμα είναι τα κομψά σκαρπίνια  κάποιου μικρού Δόγη της Βενετίας (γιατί όχι;)

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017

Ανοίγουμε νέα σελίδα...

Ενα μπρονζέ αεροπλανάκι ψηλά στα σύννεφα τραβάει το νέο χρόνο!

Νέος   Χρόνος, νέα αρχή, νέο ποδαρικό,νέες ελπίδες...ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ!!!!
ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ λοιπόν να μας εκπληρώσει ό,τι έκαστος κατά διάνοιαν έχει,ει δυνατόν…και με το ελάχιστο θάμουν ευχαριστημένη.
Τώρα εδώ που τα λέμε,τέτοιες ώρες τέτοια λόγια,αλλά ποτέ δε ξέρεις!
Ας ελπίζουμε λοιπόν κι ας προσπαθούμε για το καλλίτερο.
Και μια και κάνουμε ποδαρικό στο Νέο έτος, θα κάνουμε με μια μικρή πατουσούλα που τον δρασκελίζει για πρώτη φορά, ολίγων ήδη ημερών!
Για πρώτη φορά με τίμησε η κόρη μου να θελήσει να δωρήσει κάτι δικό μου σε φίλους της.

Οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος 
Καημό το είχα...από τη μύτη μου βγήκε!
Αρχής γενομένης από τηλεφώνου με πολλά “μη” και “δεν”...
Οχι αυτό,οχι εκείνο, οχι τούτο οχι τ άλλο. Κατά τ’ άλλα όμως (όσα έμειναν...ελάχιστα δηλ. εως καθόλου) ήθελε ένα άλμπουμ με scrapbooking ,που ξέρετε πόσο φορτωμένη είναι αυτή η τεχνική, αλλά λιτό κι απέριττο, λες και θα το πηγαίναμε σ’ αποστείρωση!
Τέλος πάντων,με βαριά καρδιά παρήγγειλα όσο μπορούσα πιο λιτά χαρτιά και ανάμενα την άφιξη του δικού μου “βρεφους” εκ Γηραιάς Αλβιώνος ν’  αρχίσει η δημιουργία.
Αλλά άλλα εγω περίμενα κι άλλα εμένα ήρθαν…
Μετ’ εμποδίων  και με αααργουυύς ρυθμούς (τύφλα νάχουν οι Σαλονικείς) ξεκίνησαν ...οι σκέψεις κατ αρχήν και οι διαφωνίες επίσης (αυτές ήρθαν μ’  απίστευτη ταχύτητα).
Δεν ξέραμε (ας βάλω πληθυντικό ευγενείας) τι θέλαμε, αλλά ξέραμε οτι ΔΕΝ θέλαμε…
Ο,τι καταλάβατε, καταλάβατε!
Εγω να προσπαθώ να εξηγήσω οτι αυτό που διάλεξες έτσι γίνεται,εκείνη να επιμένει στην άρνηση, η μάνα μου από πίσω να μου μιλάει “καλά τα παθαίνεις. Φτιάξτο μόνη σου κι άστην να λέει”. Τρείς γενιές για ένα άλμπουμ πολύ έπεσαν.
Αποφασισμένη πια οτι  ο,τι κι αν φτιάξω εαν δεν αρέσει δε θα πάει χαμένο, γιατί του πεταματού δε θάταν,άρχισα το κόψε ράψε υπο το άγρυπνο μάτι του "στρατάρχη".
Οι δυο αρχικές σελίδες με τις επιμέρους λεπτομέρειες

ΟΛΑ ΣΤΟ ΧΕΡΙ,μια που δεν ειδικεύομαι στο συγκεκριμένο στυλ και ως εκ τούτου μου λείπουν τα εργαλεία του τα κοπτικά και τα διάφορα διακοσμητικά , που μόνο απλά δεν είναι.
Με οδηγό τον ενθουσιασμό λοιπόν και δημιουργική διάθεση, χωρίσαμε τα φύλλα στις 4 Εποχές και υπο μουσική χριστουγεννιάτικη υπόκρουση,άρχισε η εφαρμογή.
Μέχρι και πέδιλα του σκι έφτιαξα!

Βάλαμε (πάλι πληθυντικός ευγενείας) τη φαντασία μας να δουλέψει και σε συνδυασμό μ’ ό,τι κατά καιρούς αγοράζω στο άσχετο, αλλά τα βρίσκω μπροστά μου ξαφνικά και με βγάζουν απο τη δύσκολη θέση φτιάξαμε θηκούλες, φακέλλους, κρυφά παραθυράκια και το πασπαλίσαμε με ποοολύ αγάπη!

Spring is in the air!!!

Τελικά και floral  βάλαμε και κορδελίτσες βάλαμε και λουλουδάκια προσθέσαμε (ολα ήταν στο “μη”) , δαντέλες, ξυλόγλυπτα, στένσιλ και χειροποίητα αξεσουάρ, πως αλλιώς να καλωσορίσεις ένα κοριτσάκι σ΄ αυτό τον άγριο Κόσμο, αν δεν του προετοιμάσεις λίγο το έδαφος;

Καλοκαιράκι και βουτιές στη θάλασσα και καστράκια στην άμμο!

Μια και θα ζήσει στο εξωτερικό να τιμήσουμε και το Halloween!

Εξάντλησα όλες τις ιώσεις που κυκλοφορούσαν, αλλά απόλαυσα πραγματικά αυτόν τον αναγκαστικό εγκλεισμό κατ οίκον ,έστω και μετ εμποδίων ΄μ ένα αποτέλεσμα που ικανοποίησε και τις δυο μας,και θέλω να ελπίζω και τους παραλήπτες.
Οι δύο σελίδες που λάτρεψα! Αυτοκόλλητα,στένσιλ,ξύλινα διακοσμητικά,χιόνια, δαντέλες πήραν φωτιά!

Γιατί το άλμπουμ πέταξε πια για την κρύα Αγγλία και γι αυτό οι φωτογραφίες της τελευταίας στιγμής,μια που το τελειώσαμε ακριβώς στο νήμα,δεν ήταν δυνατόν να επαναληφθούν και δυστυχώς  τραβήχτηκαν και βράδυ κάτι που επιμελώς αποφεύγω.
Αρκούν όμως να πάρετε μια εικόνα,έστω και σφαιρική (τετράγωνη στην πραγματικότητα) .
Οι λεπτομέρειες του εξωφύλλου αν μπορείτε να ξεκαθαρίσετε
Στο μωρό που ήρθε να προστεθεί στη νεανική οικογένεια θα ευχηθώ νάναι Καλότυχο και πάντα να περιβάλεται απο Αγάπη  και οι σελίδες της ζωής του νάναι αμέτρητες, με χρώματα φωτεινά , δανεισμένα απ'  όλες τις Εποχές!

Θάθελα επίσης να ευχαριστήσω από καρδιάς όσους φίλους πέρασαν απο το κονάκι μου κι άφησαν τις ευχές τους,το εκτιμώ βαθύτατα, ειδικά που εγω λόγω φόρτου δεν “μετακινήθηκα” πουθενά και δεν ευχήθηκα σε κανέναν...Πολύ παχύδερμο φοβάμαι γίνομαι....το 2017 να με συνεφέρει Παναϊα μου.