...

...chi lavora con le mani 'e un operaio,chi lavora con le mani e con la mente 'e un Artigiano,chi lavora con le mani e con la mente e con il cuore 'e un Artista!!!

San Francesco di Assisi



Σάββατο, 27 Ιανουαρίου 2018

Οταν ο Μεσαίωνας εμπνέει...

Και πλάκα πλάκα ο πρώτος μήνας του χρόνου πέρασε και απο τα Χριστουγεννα και τις λοιπές γιορτινές μέρες φτάσαμε αισίως στην αρχή του Τριωδίου!
Πόσο γρήγορα αλήθεια περνάει ο καιρός!!!
Σαν στεγνή άμμος ανάμεσα στα δάχτυλά μας και άντε να την συγκρατήσεις...Πόση και πώς;;;
Παρά ταύτα συνεχίζουμε με τον τρόπο του ο καθένας, κάποιοι εμμονικά επιμένουν φαντασιόπληκτοι  και φαντασμένοι,  εγώ πάλι, επιμένω να φαντάζομαι και να φαντασιώνομαι  και να φτιάχνω από το τίποτα κάτι, λέγοντας ιστορίες μέσα από τις πέτρες μου αντί να πετροβολώ ανεμόμυλους
Οταν τέλειωσαν λοιπόν τα χριστουγεννιάτικα κι άρχισαν να μου ζητάνε αποκριάτικα,είπα "μπααα, εδω τελειώσαμε"
Κάπως έτσι είχα πει βέβαια και τα Χριστούγεννα και αστεία-αστεία βγήκαν αυτά που είδατε στην προηγούμενη ανάρτηση
Και επειδή πρώτη εγώ λέω "ΠΟΤΕ ΜΗ ΛΕΣ ΠΟΤΕ" όλα γίνονται,ειδικά όταν οι αναμνήσεις είναι τόσο έντονες και σ' επισκέπτονται όλο και συχνότερα.
Αντί λοιπόν για πιερότους και κολομπίνες ή κλόουν και άλλα συναφή, που ούτως ή άλλως για ν αποδοθούν απαιτούνται χρώματα και ειδικές πέτρες, το μυαλό πήγε στο... Μεσαίωνα.

Η τελευταία αφίσα
Κάποτε,στα χρόνια πριν την ψεύτικη ευμάρεια με δανεικά,όταν στην Ζάκυνθο υπήρχαν ακόμα φωτεινά μυαλά και άνθρωποι με όραμα,όπως ο Διονύσης Ρώμας,ο Χρήστος Ρουσσέας κ.λ είχε αρχίσει  η Διεθνής Συνάντηση Μεσαιωνικού και Λαϊκού Θεάτρου που απόδειξε, για μια ακόμη φορά, την αναγκαιότητα της αναδρομής στο «παραδοσιακό» θέαμα, στις προσπάθειες    συνυπάρξεως ζωντανής του κοινού και της σκηνής.
Εν έτει λοιπόν 1965 (πόσο μακρυνή φαντάζει πια αυτή η ημερομηνία), ξεκίνησε αυτή η μεγαλεπίβολη διεθνής συνάντηση, που μέχρι και το Ντάριο Φο φιλοξένησε στην εκπνοή της.
Το τι ήταν και τι φιλοδοξούσε ν αναβιώσει θα το διαβάσετε΄, όσοι ενδιαφέρεστε, ανατρέχοντας στις πηγές στο τέλος .
Στη συνέχεια ,όπως όλα τα ωραία τελειώνουν, αποβιώνοντας οι εμπνευστές τους και μπαίνοντας διάφορα άλλα προβλήματα στην πορεία τους,μετά βραχύβιο βίο μας εγκατέλειψαν και μείναμε ξανά μόνοι

Την περίοδο της Αποκριάς στη Ζάκυνθο, συνηθιζόταν  και ακόμα ευτυχώς συνεχίζεται , να παίζονται οι ΟΜΙΛΙΕΣ. 
Μία λαϊκή παράσταση που παίζεται  αποκλειστικά και μόνο από άντρες,απόρροια της Commedia del arte.
Στις μέρες μας επίσης προσπαθούν να ισχυροποιήσουν τις θέσεις τους δύο δρώμενα, ανατρέχοντας στη Μεσαιωνική εποχή. Ο Βενετσιάνικος Γάμος στο Τζάντε  και η Γκιόστρα.
Το πρώτο έστω κι αν εχει χάσει την αρχική του αίγλη εξακολουθεί ν' αναπαριστάται  την Καρναβαλική περίοδο δίνοντας μία νότα Εποχής στους δρόμους της Χώρας.
Το Δεύτερο που ειναι Ιππικές επιδείξεις δεξιοτεχνίας και κονταρομαχίες, μεταφέρθηκε στην αργία του Αγίου Πνεύματος.
Απ όλ αυτά λοιπόν,που κάποτε συμμετείχα κι εγω (στα τελευταία δρώμενα να εξηγούμαστε,δεν είμαι και η Καπνικαρέα) ,ανέσυρα εικόνες και έγιναν πέτρινες δημιουργίες
Και θα με ρωτήσετε και δικαίως: Εδω δεν μπορούσες να φτιάξεις πιερότους και κολομπίνες κι έφτιαξες μεσαιωνικά κοστούμια;

Ειδατε περίεργη που ειναι η τέχνη! Κάνει το αδύνατο δυνατό
Πλημμυρισμένη λοιπόν από μνήμες και εικόνες και θαυμασμό, ειδικά για τα κοστούμια Εποχής των Ιταλών που κάθε χρόνο συμμετέχουν στην Γκιόστρα της Ζακύνθου και βλέποντάς τους και συνδυάζοντας με την Μεσαιωνική ομορφιά που διατηρεί η Ιταλία ξαναζείς εκείνη την εποχή  και έτσι προσπάθησα να τα μεταφέρω κι εγώ.




Πέτρες και ειδικά όστρακα (από τις Ελληνικές θάλασσες,την Καραϊβική ,την Ισπανία,την Αγγλία...ας είναι καλά οι φίλες γνωστές κι άγνωστες που ε σκέπτονται και με τροφοδοτούν και του εξωτερικού...το κοριτσάκι μου) που όταν τα έπιανα στα χέρια μου απορούσα, που θα μπορούσαν να μπουν και με τι να συνδυαστούν,ήρθαν κι έδεσαν τόσο αρμονικά σ αυτές τις φιγούρες που λες και βρέθηκαν ειδικά για να γίνουν Ιππότες, μαρκησίες




 και σαλπιστές! 
(Συγχωρείστε μου τη φωτογραφία δεν γινόταν να φωτογραφηθεί καλλίτερα από μια ανίδεη ,μια που είναι τρισδιάστατο,με την κάπα να   ανεμίζει  και τα χρώματα ν αλλοιώνονται 😌) 




Ιδιαίτερες στολές,πλούσιες και πομπώδεις, κομμώσεις  εποχής και καλύμματα κεφαλής ασυνήθιστα , έγιναν  κρίκοι στις αναμνήσεις μου, στις αναζητήσεις μου,στις εικόνες μου  και απέκτησαν ψυχή και κίνηση για να σας παρουσιάσουν ο,τι ωραίο υπήρξε σ αυτό το  Νησί, πριν μετατραπεί σε μια απέραντη χαβούζα και ο,τι προσπαθεί ακόμα να διατηρηθεί από την μακραίωνη ιστορία του, από τις φιλότιμες προσπάθειες ιδιωτών κι όχι του επίσημου Κράτους...όπως πάντα άλλωστε!

Πηγές:
https://katalogia.me/category/%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%AE%CF%82-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%BC%CE%B5%CF%83%CE%B1%CE%B9%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BB%CE%B1/

http://www.enosieptanision.gr/el/politismos/theatro-menu.html
http://eptanisos.blogspot.gr/2017/02/blog-post_19.html
http://www.giostradizante.gr/gr-home.php
https://www.zakynthosevents.com/venetsianikos-gamos-tzante/

Τετάρτη, 3 Ιανουαρίου 2018

Εισέλθετε με το δεξί...

Να τα πούμεεεεε;;;;;;;;;;;;;

Christmas carols

Μη μου πείτε "μας τάπαν κι άλλοι" γιατί δε θα σας πιστέψω.
Εδώ μείναμε τρεις κι ο κούνουπας κι ο Γιάννης ο σπασμένος, οπότε θα μ' ανεχτείτε επ ολίγον,προς χάριν του Καινούργιου χρόνου 😇
Δεν εκμεταλλεύομαι  τις ανοχές που μου δείχνετε επισκεπτόμενοι το εγκαταλελειμμένο μου,αλλά δε μπορώ να μην έρθω να κάνω ποδαρικό και σε τούτο εδώ και επ' ευκαιρία να κάνουμε μία γρήγορη αναδρομή,υπόσχομαι να μη σας κουράσω ,στα γεγονότα που μεσολάβησαν της απουσίας μου.
Λοιποοόν, ενω άλλοι εκαμαν προς την Κουρσεβέλ για χειμερινά σπορ


και λοιπές ψυχαγωγικές δραστηριότητες, εμείς πτωχοί και ταπεινοί, μείναμε στην πολύπαθη Ελλαδίτσα και δη στο Σκουπιδιστάν (δυστυχώς γι αλλη μια χρονιά 😡)  ή άλλως πως, ημετέρα πατρίδα και ζεστοπορευθήκαμε με μάζωξη  τεϊου!


Ετσι ζεστά και φιλικά άνοιξε η εορταστική περίοδος προ του Δωδεκαημέρου, αφού κάναμε εννοείται τ' αναγκαία ψώνια για τους στολισμούς 😉


τα απαραίτητα ψώνια για δώρα 👌



Έφτιαξα ονειρικές πολιτείες με διάφορα ευτελή  υλικά, κατά το προσφιλές μου συνήθειο "τίποτα δε πάει χαμένο"

Χριστουγεννιάτικα χωριουδάκια  απο  ευτελή υλικά

Ο,τιδήποτε που να σηματοδοτεί τη μεγάλη Γιορτή που έφτανε σε λίγες μέρες ❆❇❅❄⭐




Την προκαθορισμένη μέρα κι αφου είχαν σταλεί οι εορταστικές προσκλήσεις ,όπως  άρμοζε στο τυπικό, κάναμε τις ανάλογες προετοιμασίες αναστήλωσης 😋😌


Πώς λέγανε παλιά: Μαλλί,γυαλί και παντελόνι Lee...κάπως έτσι 😀
Η βραδυά κύλησε ανέλπιστα ζεστά και  πήγε περίφημα, πέραν των προβλέψεών μου.
Έτσι χαρούμενη... κρεββατώθηκα για όλο το υπόλοιπο του εορταστικού μηνός, από βαρύ κρύωμα, που ακόμα μέχρι σήμερα δεν απαλλάχτηκα απο τον παθιασμένο εναγκαλισμό του!
Αλλά προς τι ο εντυπωσιασμός;;;αφού κάθε χρόνο, τέτοια εποχή, δέχομαι τη σφοδρότητα του έρωτα τούτου!

Παρά ταύτα, δεν μ' εμπόδισε (σιγά μη τα κατάφερνε!) γι άλλη μια χρονιά να χαρώ τον ερχομό του σωτηρίου έτους  (ολίγον χουντοφέρνει, αλλά ελπίζω στη σωτηρία γενικώς...) 2018 και να στροβιλιστώ ως άλλος Δερβίσης σ ένα μυστικιστικό χορό γύρω από τον εαυτό μου,


μια που τέτοια βραδυά αποφεύγω να απομακρύνομαι από τη ζεστασιά του σπιτιού μου για κανένα λόγο, ευγνωμονώντας  την Τύχη μου που μου πρόσθεσε ένα χρόνο ακόμα στους ώμους.
Το τι εχει ετοιμάσει να μας σερβίρει το έτος τούτο αδυνατώ να μαντεύσω


θέλω να ελπίζω ομως οτι θα μας εκπλήξει  ευχάριστα ως άλλος μαθητευόμενος μάγος,


αφού  όλα τα μάγια είτε επιτυχημένα είτε αποτυχημένα στην πλάτη μας τα φορτωνόμαστε!
Θέλω να πιστεύω και να ελπίζω οτι θα 'ναι μια χρονιά που θα κρύβει ευχάριστες εκπλήξεις για όλους, όπως τα δώρα που ανοίγαμε μικροί κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο κι έκαναν τα μάτια μας να σπιθοβολάνε αγουροξυπνημένα απο χαρά και έκπληξη



 που ο Αγιος Βασίλης άκουσε τις μύχιες επιθυμίες μας,ακόμα κι αν δε στέλναμε ποτέ γράμμα γιατί δεν ξέραμε καν οτι υπήρχε Ροβανιέμι στο χάρτη. Εγω την Κυλλήνη ήξερα κι εκείνη την έμαθα παιδί του Δημοτικού!
Και μια και δεν ήξερα το Ροβανιέμι,αλλά πάντα πίστευα οτι υπήρχε  Αγιος Βασίλης, χαίρομαι κάθε φορά, που η μορφή του αποτυπώνεται ακόμα και στην πιο ανορθόδοξη επιφάνεια 😍

Αγιοβασίληδες με πηλό πάνω σε όστρακα.
Ο μεσαίος απλά ζωγραφιστός
Μαρμαράκια της θάλασσας ζωγραφισμένα 

Αυτά λοιπόν είναι συνοπτικά οσα μεσολάβησαν απο εκεί που σας άφησα μέχρι να ξεπροβοδήσω τον παλιό και να υποδεχθώ στο κατώφλι τον Καινούργιο Χρόνο.
Τα έργα μπορεί νάναι απο πέτρες ή απο ευτελή υλικά ,όπως χαρτόνια, γλωσσοπίεστρα, σφήνες, ετικέτες ρούχων, σπασμένες κούπες (για τα λόγια πού πες ...τα ψεύτικα, τα λόγια τα μεγάλα...ξέρεις εσύ...), όμως με τόση ζεστασιά και τόσο συναίσθημα που  σας τα κερνάω με μία ευχή από 💖

ΝΑΝΑΙ Η ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ. 
ΝΑ ΠΛΕΥΣΕΙ  Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ  ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗ ΚΑΘΕ ΟΝΕΙΡΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ Σ' ΟΛΑ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΟΝΟ ΧΑΡΕΣ!!!
ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΕΥΟΔΩΘΟΎΝ ΟΙ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΜΑΣ.
Mini Santa boots απο αυγά kinder-έκπληξη