Πόσες φορές πρέπει να πω τα ίδια πράγματα, μήπως ξεφουντώσει λίγο αυτό το πάθος που καίει τα σωθικά;
Να ερωτεύεσαι ένα Τόπο και να τον κουβαλάς μέσα σου, δεν είναι σαράκι; Νομίζετε!
Κάνω ταξίδια ονειρικά με σφαλιστά μάτια, σεργιανώ στα καντούνια, ακούω τους ήχους που ξεχύνονται από τα κλειστά παραθυρόφυλλα, παρτιτούρες που γυρίζουν και μουσικές που αφήνονται ελεύθερες και αιωρούνται μετέωρες, ξυπνώ με ένα χαμόγελο και θέλω ν αποτυπώσω στο χαρτί ό,τι μπορώ από το όνειρο.
Ζωγράφος δεν είμαι.
Δε θα το ισχυρισθώ ποτέ αυτό.
Απλά είναι ένας τρόπος έκφρασης κι αυτός του χρώματος.
Αυτό που με λόγια δε μπορείς να πεις, το κάνεις χρώμα, σύνθεση, όνειρο.
Έτσι θέλω ν αντιμετωπίζετε ο,τι βλέπετε εδώ μέσα.
Κι έτσι, ξυπνώντας από ένα τέτοιο όνειρο, άφησα τα χρώματα ν ανακατευτούν και να πλάσουν ένα μικρό λουλουδιασμένο μπαλκόνι στην Κοφινέτα.
Εκεί που, όταν περπατώ, δε κοιτάζω τις πλάκες, αλλά μόνο ψηλά !
Να ψάχνω να βρω τι κρύβεται πίσω από τα κλειστά ή ανοιχτά παράθυρα, ιστορίες ανθρώπων που έζησαν και ζουν τις μέρες τους σε μια Πόλη που ζεί στο δικό της παραμύθι, του χθες και του σήμερα αναλλοίωτα.
Πάνω από το κεφάλι μου πετούν ασταμάτητα πετροχελίδονα και συνοδεύουν με τα κρωξίματά τους τον περίπατό μου, ενώ η μυρωδιά του τήλιου χώνεται στα ρουθούνια μου και εισπνέω... ΚΕΡΚΥΡΑ!
Ετσι νοιώθω για την Κέρκυρα.
Σ΄ αυτό το "ταξίδι", φέτος, τούτες τις μέρες που έρχονται, τις ιδιαίτερες για μας, θα χω την ωραιότερη παρέα.
Δώρα πολύτιμα από αγαπημένους φίλους!
Οταν Εκείνη, με προετοίμασε σιβυλικά (οι συνήθειες δεν κόβονται) για το τι θα βρω μεσ΄ στο διπλωμένο χαρτί, σχεδόν είχα μαντέψει τι θάταν.
Ξέροντας το πάθος μου και γνωρίζοντας, οτι δεν θα μπορούσα να ξεμακρύνω και να απολαύσω απο κοντά το δικό της, μου τόδωσε μαζί!
Και όπως τότε που το πρωτόπιασα στα χέρια μου με συγκίνησε έτσι και τώρα που το δείχνω σε σάς με συγκινεί εκ νέου. Γιατί το Πάσχα της κάθε μιας μας, είναι μοναδικό κι αναντικατάστατο στις καρδιές μας, αλλά θαυμαστό στα μάτια της άλλης.
Καλή Μεγαλοβδομάδα!
Και να σας ευχαριστήσω ειλικρινά για τις ευχές που μ αφήσατε στην προηγούμενη ανάρτηση. Μακάρι να είμαστε για πολλά χρόνια ακόμα μαζί!
Να ερωτεύεσαι ένα Τόπο και να τον κουβαλάς μέσα σου, δεν είναι σαράκι; Νομίζετε!
Κάνω ταξίδια ονειρικά με σφαλιστά μάτια, σεργιανώ στα καντούνια, ακούω τους ήχους που ξεχύνονται από τα κλειστά παραθυρόφυλλα, παρτιτούρες που γυρίζουν και μουσικές που αφήνονται ελεύθερες και αιωρούνται μετέωρες, ξυπνώ με ένα χαμόγελο και θέλω ν αποτυπώσω στο χαρτί ό,τι μπορώ από το όνειρο.
Ζωγράφος δεν είμαι.
Δε θα το ισχυρισθώ ποτέ αυτό.
Απλά είναι ένας τρόπος έκφρασης κι αυτός του χρώματος.
Αυτό που με λόγια δε μπορείς να πεις, το κάνεις χρώμα, σύνθεση, όνειρο.
Έτσι θέλω ν αντιμετωπίζετε ο,τι βλέπετε εδώ μέσα.
Κι έτσι, ξυπνώντας από ένα τέτοιο όνειρο, άφησα τα χρώματα ν ανακατευτούν και να πλάσουν ένα μικρό λουλουδιασμένο μπαλκόνι στην Κοφινέτα.
 |
| Acquarella σε χαρτί bloc "Μπαλκόνι στην Κοφινέτα" |
Εκεί που, όταν περπατώ, δε κοιτάζω τις πλάκες, αλλά μόνο ψηλά !
Να ψάχνω να βρω τι κρύβεται πίσω από τα κλειστά ή ανοιχτά παράθυρα, ιστορίες ανθρώπων που έζησαν και ζουν τις μέρες τους σε μια Πόλη που ζεί στο δικό της παραμύθι, του χθες και του σήμερα αναλλοίωτα.
Πάνω από το κεφάλι μου πετούν ασταμάτητα πετροχελίδονα και συνοδεύουν με τα κρωξίματά τους τον περίπατό μου, ενώ η μυρωδιά του τήλιου χώνεται στα ρουθούνια μου και εισπνέω... ΚΕΡΚΥΡΑ!
Ετσι νοιώθω για την Κέρκυρα.
Σ΄ αυτό το "ταξίδι", φέτος, τούτες τις μέρες που έρχονται, τις ιδιαίτερες για μας, θα χω την ωραιότερη παρέα.
Δώρα πολύτιμα από αγαπημένους φίλους!
Οταν Εκείνη, με προετοίμασε σιβυλικά (οι συνήθειες δεν κόβονται) για το τι θα βρω μεσ΄ στο διπλωμένο χαρτί, σχεδόν είχα μαντέψει τι θάταν.
Ξέροντας το πάθος μου και γνωρίζοντας, οτι δεν θα μπορούσα να ξεμακρύνω και να απολαύσω απο κοντά το δικό της, μου τόδωσε μαζί!
Και όπως τότε που το πρωτόπιασα στα χέρια μου με συγκίνησε έτσι και τώρα που το δείχνω σε σάς με συγκινεί εκ νέου. Γιατί το Πάσχα της κάθε μιας μας, είναι μοναδικό κι αναντικατάστατο στις καρδιές μας, αλλά θαυμαστό στα μάτια της άλλης.
Και να σας ευχαριστήσω ειλικρινά για τις ευχές που μ αφήσατε στην προηγούμενη ανάρτηση. Μακάρι να είμαστε για πολλά χρόνια ακόμα μαζί!
