Για να δούμε τι ψάρια πιάνουμε...

Τι νομίσατε οτι πήγα για ψάρεμα; Α,παπα! απελθέτω απ εμού το σπορ τούτο!
 Απλά καθότι παιχνιδιάρα, εμπεδωμένο απο τη μπλογκογειτονιά, κλήθηκα, ενώ αντιστάθηκα σθεναρά,να απαντήσω σε νέο ερωτηματολόγιο.
Ούτε τα πολιτικά κόμματα τέτοια πρεμούρα για την τάση του κόσμου, αυτοί μας έχουν χ..., δεδομένους ήθελα να πω, οπότε τι να ρωτήσουν να μάθουν έτι περαιτέρω;
Εσείς πάντως, δεν ακολουθείτε την πολιτική πρακτική κι εξακολουθείτε να ενδιαφέρεσθε για το αναγνωστικό κοινό κι εγώ  ως νομοταγής blogger "τσίμπησα" το δόλωμα! Κακό του κεφαλιού θα μου πείτε...Τι να κάνω ; Όλα εδώ πληρώνονται!
Άντε λοιπόν και καλή ψαριά!

Ευχαριστώ τον ψαρά που τα ψάρεψε για μένα!

* Ποιά είναι η αγαπημένη σου φράση;  

   Κατά καιρούς κι ανάλογα με την περίπτωση όλη τη λαϊκή σοφία, μόνο που εγω δεν γίνομαι σοφότερη.

* Αγαπημένο χρώμα;

  Οσο κι αν δεν με πιστεύετε δεν υπάρχει ένα αγαπημένο, αλλά ΟΛΑ!  
  Άντε να πω ότι δεν συμπαθώ (ενδυματολογικά) το μπλε, το καφέ, το πράσινο. Ικανοποιημένες;   
  μπαααα.

* Τι βιβλία σου αρέσει να διαβάζεις;  

   Μυθιστορήματα (δε μου φαίνεται η Τζέην Εϋρ;), αστυνομικά (Αγκάθα κ.λ.π. όχι της σειράς) και κόμικς! 
   Τα τελευταία ποτέ δεν τα ξεπέρασα (πάλι κι αυτό φανερό...παλιμπαιδισμός!)

* Πότε έχεις γενέθλια; (Ημέρα και μήνα)

   23 Δεκεμβρίου (κι αν παρήλθον οι χρόνοι εκείνοιιιιι...)

* Ποιά ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής σου μέχρι τώρα;
   ΔΥΟ (είπαμε "ΠΙΟ"), και μάλλον καταλαβαίνετε ποιες…ε, ναι! των παιδιών.


* Τι σημαίνει αγάπη για σένα;  

   Εδω θα μπορούσα να καταθέσω πτυχιακή, αλλά θα συγκρατηθώ και θα παραθέσω...

"Σ αγαπώ

Δε μπορώ τίποτ άλλο να πω

 πιο απλό,πιο βαθύ,πιο μεγάλο"

    τάδε έφη Μυρτιώτισσα, εγω θα τη διαψεύσω; 

* Ποιό είναι το πιο δυνατό σημείο της προσωπικότητάς σου;

  Η καλή διάθεση και η  αγαθή πρόθεση   (μέχρι γελοιότητος...)


* Και το πιο αδύναμο;       

   Ότι δεν είμαι αδύνα(τ)η!χαχαχα

* Τι ήθελες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;

   Τώρα να το πω; Μάλλον θα το χετε καταλάβει…μανάβης!
Όοοχι πλάκα κάνω. Αλλά με τόσα φρούτα που ζωγραφίζω μανιωδως (μη βιάζεστε δνε τα έχετε δει όλα ακόμα...), μήπως τελικά δεν απέχει της αλήθειας;
Ζωγράφος λοιπόν! τόπα η έρμη, αν και φαίνεται (...οψίμως). Αλλά όπως λέει η Κυρία "έχω όλο το μέλλον μπροστά μου", φαίνεται μου χαρίζει και το δικό της, γιατί μόνο το δικό μου δεν φτάνει να ξεδιπλώσω όλο μου το ταλέντο!

* Περιέγραψε που θα ήθελες να είσαι στα 55 σου.

   Δεν κάνω τόσο μακροπρόθεσμες προβλέψεις…ζω το σήμερα! (Χριστούλης! Σ όποια βήχει, μη πνιγεί)


* Τι σημαίνει Ελλάδα για σένα; Τι θα μπορούσες να κάνεις για αυτήν;

  Σας παραπέμπω στο ποίημα του Ιωάννη Πολέμη «Τι είναι η Πατρίδα μας» αυτή αγαπήσαμε από τα πρώτα μας παιδικά βήματα, αυτή λατρεύουμε!
Τι θα μπορούσα περισσότερο να κάνω απο το να καταθέτω αγόγγυστα τα πενιχρά μου εισοδήματα, ένα παιδί οικονομικό μετανάστη  να μην τη βαραίνει, κι ένα φαντάρο να τη φυλάει!
Λίγα είναι;

Κι επειδή κάνατε πολύ κόπο να φτάσετε μέχρι εδώ κρατώντας την αναπνοή σας απο την αγωνία, εν μέσω καύσωνα (κάτι σαν τεστ κοπώσεως), να σας προσφέρω μία βεντουλέτα έτσι για ν αεριστείτε, μπορεί νάναι απο όστρακο αλλά τη δουλειά της θα την κάνει...

decoupage σε όστρακο χαρτί, ριζόχαρτο και χαρτομάνδηλο...με φούντες!

Αντε και δροσερό τριήμερο να δώσει ο Θέος!

Ολα στο κόκκινο!

Όχι δε θα παίξουμε ρουλέτα, αλλά κάτι οι υψηλές θερμοκρασίες κάτι τα βιώματα, χτύπησε κόκκινο!
Δεν ξέρω αν έγινε αντιληπτή η απουσία μου, αλλά ναι έλειπα, γι αυτό και δε σας επισκεπτόμουνα.
Τώρα τα ταξίδια τα δικά μου, λίγο-πολύ είναι γνωστά.
Για άλλο ξεκινάνε κι άλλο φορτώνονται!
Κι όπως κάθε φορά, έτσι και τώρα, φορτώθηκαν ποοολύ συναίσθημα!
Σαν να έζησα το δικό μου παραμύθι και να τίναξα τ΄ αστέρια και να λούστηκα χρυσόσκονη!
Έτσι ένοιωσα, μέσα απο βαθιές χαραγμένες ματιές και ζεστές αγκαλιές.
Τι κι αν τα μάτια ήταν ανοιχτόχρωμα...
Από το ανοιχτό γαλάζιο, μέχρι το βαθύ μπλε και το καστανό, ξεχείλιζαν ΑΓΑΠΗ!
Αλλά ακόμα κι αν με είχαν ξεγελάσει, η θέρμη της αγκαλιάς δε με ξεγέλασε ποτέ!
Είχαν όλες ανακατεμένα αρώματα ζεστασιάς, είχαν χρώματα, ακόμα και ξυλομπογιάς, είχαν το πάθος του Θιβετιανού κοραλιού και την πολυπλοκότητα ενός εργόχειρου με βελονάκι, είχαν τη διαύγεια μιας πέτρας για το μάτι, κρεμασμένης σ΄ ένα βραχιολάκι και τη σκληρότητα και τις ιδιότητες του Χαουλίτη, είχαν τον αέρα  που μαστιγώνει το πρόσωπο πάνω σε μια μηχανή και τη μυρωδιά του γλυκάνισου στο ούζο είχαν  την αύρα της θάλασσας και τη γλύκα από γλυκό του κουταλιού, είχαν μυρωδιά από πεύκο, είχαν φως από την Πανσέληνο!
Είχαν ζεστασιά, ανθρωπιά, αλήθεια, μαγεία!
Κι επειδή κι εγώ χρειάζομαι μια δροσιστική ανάσα και να καταλαγιάσουν τα συναισθήματα, σας προσφέρω μιά φρεσκοκομμένη φέτα καρπούζι για Καλό Σαββατοκύριακο,

 με μια υπόσχεση... αν οι αγκαλιές έμειναν μετέωρες σύντομα θα ξαναγεμίσουν...!