Με μαγνητίζεις

Ένα χρόνο τώρα σκεφτόμουνα με τι θα πρωτοτυπήσω φέτος τα Χριστούγεννα!

Τι να κάνω είμαι προκομένη...στη σκέψη,γιατί στα έργα,της τελευταίας στιγμής. Τέλος πάντων έχω καλή πρόθεση,δε φταίω που η έμπνευση αργεί.
Και μου ήρθε!

Τι αναρτήσεις υπερπαραγωγές και πράσιν άλογα, εδώ να δείτε  έμπνευση, τόσο που φοβάμαι μη δημιουργηθούν προβλήματα...
Λίγο τόχεις να κλείσουν εργοστάσια; ν απολυθεί κόσμος επειδή εμένα μου μπήκε το πνεύμα των Χριστουγέννων; στις εποχές που ζούμε ο,τι χειρότερο! Κι αυτό γιατί βλέποντας ο πεθερός Σαμαρά,τις δικές μου δημιουργίες,θα σκεφτεί "τι τους θέλω τους ντοματοπελτέδες; να λερωνόμαστε και να πληρώνω ένα σκασμό λεφτά αφού με τα καπάκια θα κάνω θραύση!"
Ξέρω θα λέτε οτι παρανόησα (κοντά πέφτετε) τι ανακατεύω πρωθυπουργικούς πεθερούς, πελτέδες, καπάκια και δικές μου δημιουργίες; Ε, μα εδώ είναι το ζουμί!
Τα καπάκια!

καπάκια με decoupage σε ρόλο μαγνήτη

Μη μου πείτε οτι δε σας έχουν σπάσει βαζάκια μαρμελάδας, μπαχαρικών στο σπίτι ή δεν έχετε πλαστικά προστατευτικά της γνωστής πελτεβιομηχανίας,ή απο άλλες συσκευασίες τέλος πάντων, δεν θα σας πιστέψω.
Ε, μ αυτά θα κάνετε παιχνίδι, μ αυτά που τόσο καιρό περιφρονούσατε και πετούσατε  με το που έσπαζε το ταίρι του.
Ορφανά καπάκια ενωθείτε, ντυθείτε γιορτινά, αποκτήστε "οπισθοκόλλητο" (μαγνήτες, καλέ)  και κολλήστε στο ψυγείο!

Τώρα βέβαια θα παρέμβει η Σωσώ, γνωστή για τις εγκυκλοπαιδικές της γνώσεις (ειδικά επι της ιατρικής)  και θα πει οτι απαγορεύονται οι μαγνήτες στα ψυγεία.

Ε, βάλτε τα σε  όποια άλλη μεταλλική επιφάνεια επιθυμείτε διακαώς να μεταφέρετε εκεί το πνεύμα των Χριστουγέννων!
Και  αν δεν έχετε πρόχειρα καπάκια, κλαδεύτε κανένα δέντρο και... μαγνητίστε το!
Like this:

Είδατε τις απλές λύσεις σας δίνω; σας λύνουν κυριολεκτικά τα χέρια(αν δε τα κόψετε...)
Και τώρα ήσυχη οτι έπραξα και για φέτος το καθήκον μου,σας τα παραδίδω ως συμμετοχή στα διάφορα φίλα προσκείμενα Ιστολόγια που προσπαθούν να θερμάνουν την παγερή ατμόσφαιρα με λίγο πνεύμα Χριστουγέννων.

Φθινoπωρινές πινελιές

Πολλάκις στέκομαι αδύναμη κι εκστατική μπροστά στην παντοδυναμία της φύσης και θαυμάζω!
Τούτες τις μέρες, ένα ακόμα μικρό θαύμα λαμβάνει χώρα μπροστά τα έκπληκτα μάτια μας!
Κι αναρωτιέμαι:  "Πώς να χωρέσει μία ζωή σ αναμονή σε λίγες κλεμμένες μέρες;"
Όλο το χρόνο υπομένουν το βαρύ βάρος της γης.
Ανήλιαγα, ξερά, χωρίς  αέρα
Από πάνω τους περνούν αδιάφορες 350 μέρες! Αδιάφορες; Ποιός ξέρει τι διεργασίες γίνονται κάτω εκεί,που εμείς δε μπορούμε καν να διανοηθούμε!
Κι όμως εκείνα περιμένουν καρτερικά...
Και με το πρώτο δρόσισμα της φύσης, μόλις περάσει η καλοκαιρινή λάβα και το πρώτο έστω κι ασθενικό πρωτοβρόχι κάνει το ξέσπασμά του, ξεπετιούνται  ανάκατα μέσα από τα ξερά χορτάρια, με θέληση να επιβληθούν,ορθώνοντας το λεπτεπίλεπτο κορμάκι τους και επιβάλλοντας την ομορφιά τους, ανακατεμένη μ ένα μεθυστικό άρωμα.
Τα κεφαλάκια ακόμα γερμένα στο χώμα, που τα κράτησε ζεστά και ζωντανά ένα χρόνο, σαν απόδοση ευχαριστίας ή ντροπής στο απότομο ξεπέταγμα από την χωμάτινη αγκαλιά ή μήπως είναι πολύ δυνατός ο ήλιος από τα σκοτάδια τους για να τον αντικρίσουν κατάματα;
Μέχρι τέλους δεν σηκώνουν κεφάλι στον ήλιο, έτσι ταπεινά κι όμορφα,σαν ντροπαλά νιόβγαλτα στη ζωή κοριτσόπουλα, ολοκληρώνουν το πέρασμά τους στην επιφανειακή ζωή.
Κοπελούλες το τοπικό τους όνομα, Κυκλάμινα το επιστημονικό.

Ακουαρέλλα σε χαρτί

Αυτά τα ενδημικά φυτά σηματοδοτούν το πέρασμα από την μία εποχή στην άλλη και μεθούν με τ άρωμά τους το φθινόπωρο,κερνώντας μας ομορφιά,για την υπομονή που είχαμε να τα περιμένουμε μια ολόκληρη χρονιά να εμφανισθούν.
Έτσι εκστατικός μπροστά στη δύναμη τους για ζωή στέκεται κι ο ποιητής,ρωτώντας τα

Κυκλάμινο, κυκλάμινο

στου βράχου τη σχισμάδα

πού βρήκες χρώματα κι ανθείς;

που μίσχο και σαλεύεις;

Τα δικά μου  πολύ απέχουν από την πραγματική ομορφιά τους.
Απολαύστε τα οπωσδήποτε στη Φύση και πού είστε...
Ζήστε τη ζωή με πάθος.Η ζωή δεν περιμένει!
                                                          ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!