Καροτσέρη τράβα...

Ενα μεσημέρι γυρίζει από το γραφείο  ο καλός μου, περιχαρής.

-Χαρικλάκι (ενας απο τους δύο, η άλλη είναι η κουμπάρα μου, που δέχομαι να με λένε χαϊδευτικά με το επίσημο  και μ αρέσει) σου φερα μία καρετούλα! μου δηλώνει με ενθουσιασμό

- Γλουπ...εγώ. Κι όχι για το δώρο, αυτά τα συνηθίζει, αλλά για το είδος. Καρετούλα;

-Την βρήκα στα σκουπίδια, ήρθε η επόμενη βολή

Τώρα το "γλουπ" εγινε κόμπος στο λαιμό .

-Τί έφερε πάλι θεέ μου; ψιθύρισα απο μέσα μου για  να μην ακουστεί. Μπράβο αγάπη μου , σ ευχαριστώ, είπα απ όξω μου  για ν ακουστεί!και να τον ενθαρρύνω...

Αλλά βλέποντας το μη ενθουσιασμό μου βιάστηκε να προσθέσει

-Την είδα και σκέφτηκα οτι θα μεταμορφωθεί με το decoupage.

-Ααα, πες το μου έτσι, να καταλάβω! Τώρα μάλιστα.αναζωπυρώθηκε το ενδιαφέρον μου

Μέχρι το βράδυ είχα μεν την περιέργεια, αλλά φοβόμουν και το τι θα δω μπροστά μου, κι ανέβαλα συνεχώς να ζητήσω να μου αποκαλυφθεί το ηύρεμα. Εχουμε και μία διάσταση απόψεων στη διακόσμηση  και δεν βιαζόμουν, όσο κι αν μ "έτρωγε".

Σούρουπο πια, μου πρότεινε "να σου φέρω την καρετούλα;"

- Αααντε φέρτην, εγω ανόρεχτα. Πήγε στ αυτοκίνητο και γυρίζοντας μου φερε... μία κούκλα!

ΑΥΤΗΝ!

Ω ναι, αυτή την φορά οι απόψεις μας ταυτίζονταν .
Αξιζε ο κόπος που την περιμάζεψε.

Και αφού έγινε μία φιλολογική συζήτηση για το ποιός μπορεί να την είχε, για ποιό σκοπό και για ποιό λόγο την πέταξε αφού ήταν άθικτη, βάλθηκα να φαντασιώνομαι την ανανέωσή της.
Μάλλον σε ανθοπωλείο ανήκε, λουλούδια εμένα μ αρέσουν, ούτως ή άλλως, οπότε δεν είχα και μεγάλο δίλημα.

υπο γωνίαν... Ωμέγα!

Μου την γυαλοχάρτισε, μου τη στοκάρισε (όχι με απόλυτη δεξιοτεχνία,αλλά μη του το πείτε και δεν το ξανακάνει) ε,ναι η συμβολή του δεν έμεινε μόνο στο σκουπιδομάζωμα, τί ο "καλλιτέχνης" θα τα κανε;

Δε θέλω φεμινιστικά τσιτάτα... είπαμε ισότητα... όχι και όλα ίσωμα!!!χαχαχα

Έδειξε λοιπον το ωραίο της πευκένιο ξύλο, που εγω με κανένα τρόπο δεν ήθελα να χάσω αλλά στην πορεία αναθεώρησα...και μεταμορφώθηκε όπως βλέπετε,

πάστα κρακελέ, με decoupage χαρτοπετσέτας, ακρυλικό και πατίνα

ΕΔΩ:

εκ των όπισθεν...

Αφού λοιπόν ξεπεράστηκε η αρχική όψη, ήθελα να φαίνεται παλιά, κι έτσι χρησιμοποίησα πάστα κρακελέ. Βάφτηκε με ώχρα, να καλυφθεί η γαλακτίλα που της είχα ατυχώς προσδώσει και ολοκληρώθηκε το look με πατίνα. 

εκ πρώτης όψεως...

Ετσι θρονιάστηκε στο σαλόνι και το παίζει κάβα! Ελπίζω η τελική μεταμόρφωση να σας ικανοποιεί όσο εμένα. Θάθελα να ξερα και την γνώμη του πρώην ιδιοκτήτη της...έτσι απο περιέργεια. Λέτε νάχει μετανοιώσει;;;

                                        

οριζοντίως και πλαγίως...

Και για να ολοκληρωθεί η γλυκειά αίσθηση ένα τραγουδάκι:



                                          

Bazaar ,ευαισθησίες και μία ...Σούλα

Τελευταία  ή ο χρόνος μου είναι εξαιρετικά λίγος για να καλύψω τις υποχρεώσεις μου ή εγώ δε τον διαχειρίζομαι σωστά. Εν πάση περιπτώσει  ενώ κάθε χρονιά  σκέφτομαι τι θα φτιάξω για τα Χριστούγεννα αυτά έρχονται και φεύγουν και πάλι μένω  μετέωρη, μη έχοντας κάνει ούτε τα μισά από όσα σκεφτόμουν  ή "προγραμμάτιζα".
Κάθε τέτοια εποχή διοργανώνονται πολλά Bazaar,  προκειμένου να ενισχυθεί ένα ίδρυμα, ένας Σύλλογος,για ένα Φιλανθρωπικό σκοπό τέλος πάντων, αφού η  Ευαισθησία και η προσφορά των απλών ανθρώπων υπερισχύει της Κρατικής φροντίδας και μέριμνας.
Κι εκεί που γύριζα ανόρεχτα στο διαδίκτυο τις μέρες των απεργιών, το μάτι έπεσε σε μια είδηση που με συγκίνησε και μ έπεισε για ακόμα μια φορά, οτι στα θλιβερά υπόγεια δεν υπάρχουν μόνο τρωκτικά (αυτά υπάρχουν και σε βίλες πλουσίων και μιλάμε για "τρωκτικά",όχι αστεία) αλλά και άνθρωποι με ευαισθησίες, πολύ περισσότερες από ένα ανάπηρο κι ανάλγητο Κράτος.
Ένα  Κράτος που αντί να στρέφει το πρόσωπό του προς το μέλλον του, που είναι τα παιδιά, περικόπτει δαπάνες από την Παιδεία
Που απαξιώνει τον μόχθο των ανθρώπων του, και αποστρέφει το παγερό  και ανέκφραστο  πρόσωπό από τους γέροντες και τους απόμαχους της ζωής, που τόσα χρόνια το στήριζαν κι αποσαθρώνει την Πρόνοια.
Οι ευαισθησίες και η διάθεση προσφοράς, δεν είναι μόνο των εχόντων,για να μην πω οτι οι συγκεκριμένοι "έχοντες" την προσφορά τους την  συναρτούν με την προβολή στα μέσα (ΜΜΕ), δε είναι ελεημοσύνη,  να σκύψεις με φροντίδα κι ενδιαφέρον πάνω στους πάσχοντες και να βοηθήσεις, έτσι που να μη γνωρίζει η δεξιά σου τι ποιεί η αριστερά σου.
Ετσι λοιπόν η συγκεκριμένη Κυρία (φυσικά με κεφαλαίο "Κ") Σούλα προσέφερε σε ένα σχολείο, αυτά τ' αυτονόητα, που το Κράτος θάπρεπε νάχε μεριμνήσει να προσφέρει και φυσικά δεν το έκανε για να επιδειχθεί (δεν ήταν φανέλες ποδοσφαιρικής ομάδας), ήταν προσφορά βουβή στο μέλλον τούτης της αδιάφορης Χώρας. Πρόσφερε δυνατότητα γνώσης στα παιδιά και λειτουργικότητα. Πόσο απλό! Ποιά; Μιά  Κυρία Σούλα, που κι αν θάχει υποστεί διώξεις και λοιδορία από το ίδιο αυτό  Κράτος, πιθανόν και από τις οικογένειες των παιδιών που έγινε χορηγός!
Αλλά κατ εμέ αυτό είναι το μεγαλείο της προσφοράς της, οτι  οταν της ζητήθηκε η βοήθεια δεν έκλεισε την πόρτα της, όπως έκαναν οι μεγαλοσχήμονες.  Αυτή την πόρτα που προσπερνάμε με αηδία πολλές φορές, χωρίς να μας ενδιαφέρει τι κλείνει πίσω της.
Ομως  μία τέτοια Σούλα κατέδειξε τη γύμνια αυτού του Κράτους, αναδεικνύοντας συγχρόνως το μεγαλείο το δικό της.
Κατόπιν αυτών που φούντωσαν μέσα μου διαβάζοντας την τοπική είδηση και με γέμισαν, πίκρα, ντροπή αλλά και θαυμασμό, για την ενέργεια μιας "πρόστυχης" (όπως συνηθίζουμε να λέμε όσο πιο ευγενικά γίνεται, γυναίκας), δεν είναι ανάγκη να παινευτώ για τη μικρή δική μου συνεισφορά στο σκοπό.
 Την επόμενη φορά όμως που θα περάσουμε μπρος απο ένα σπίτι με κόκκινο φωτάκι,ας συναισθανθούμε  την ανθρώπινη ύπαρξη με την ιστορία της, που  κρύβεται απο πίσω.
Ας μην κατηγοριοποιούμε τους ανθρώπους σε μειονότητες, γιατί ίσως μία μειονότητα είμαστε κι εμείς για κάποιους άλλους και δε θα μας άρεσε καθόλου αυτό, ούτε να μονοπωλούμε την ευαισθησία και τη διάθεση για προσφορά.


Τέλος πάντων, σας παρουσιάζω την μικρή μου συμμετοχή για τους Ζωγράφους σε δράση για τα Παιδιά!
                                                    
 "Προσωποποιημένα" Ημερολόγια  (με ζωγραφική, υφάσματα και μαλλιά) για νάχει καθε μέρα ένα αβίαστο χαμόγελο!

Ξύλινες  κουτάλες ημερολόγια Μάγειρας-Καμαριέρα-Σκωτζέζος-Φάντασμα

Σακκουλάκια διαφόρων μεγεθών για τα δώρα σας, απο λινάτσα με decoupage χαρτοπετσέτας

Burlap gift Bags

 και υφάσματα.

Burlap gift Bags

μία επίσης χειροποίητη γιορτινή μαξιλάρα

Burlap pillow

Ενα κεραμιδάκι με decoupage, άγγελοι εξ ουρανού,όπως εύχομαι ν ανοίξουν οι ουρανοί και να ηχήσουν θείες μουσικές και ευοίωνα μηνύματα,για όλο τον Κόσμο,αλλά ιδιαίτερα για τα παιδιά.

decoupage σε κεραμίδι ριζόχαρτου με κρακελέ 2 συστατικών