Περιοδεύον μπουλούκι

Μπορεί να μην πρόλαβα τα γνωστά θεατρικά μπουλούκια που γύριζαν όλη την Ελληνική επαρχία, εχω όμως ακούσει τόσα πολλά, που φαίνεται τα εμπέδωσα και σε πρώτη ευκαιρία τ' αποδίδω με άλλους τρόπους 😁

Παρόλο που δεν έχω την έντονη δραστηριότητα του παρελθόντος και μ' ανησυχεί λίγο αυτό, ομολογώ, αλλά έκανα κάτι αυτές τις μέρες. 

Μετά απο μια ανάλογη εικόνα στο διαδίκτυο και κάνοντας μία απέλπιδα προσπάθεια συμμόρφωσης του εργαστηρίου βρήκα μπροστά μου τα υλικά και είπα να τα χρησιμοποιήσω.

Βρήκα αρχικά δύο ισομεγέθεις χαρτονένιους σωλήνες υπόλοιπα κάποιας συσκευασίας και ταίριαξε ακριβώς ενα καφασάκι απο άλλη συσκευασία προϊόντων (οχι μαναβικής που είναι συνήθως αλλά υλικών, για να κατανοήσετε το μέγεθος) για τροχούς χρησιμοποίησα τα μεταλλικά καπάκια απο συσκευασία κρουασάν (και πόόόσα πέταξα στην τελευταία εκκαθάριση!) 

Κόλλησα αρχικά τους σωλήνες στο καφασάκι και μετά τα μεταλλικά καπάκια στους σωλήνες. Τα έβαψα όλα μαζί, μαύρους τους τροχούς και την βάση του καφασιού πρασινοκόκκινο, στη συνέχεια κόλλησα τα ξύλινα κουμπιά στους τροχούς και ζωγράφισα λουλουδάκια στο καφασάκι σκεπτόμενη  να το αφήσω ως είχε (στην πορεία άλλαξα γνώμη)

Μετά άρχισα να σκέπτομαι πώς θα το γεμίσω 😏

Αρχικά κόλλησα στη βάση ένα σφουγγάρι ανθοπωλείου να μη χωθούν μέσα ο,τι βάλω.

Πρώτο πρώτο έφτιαξα το καθιστό κουνέλι (κατά τον "καθιστό Βούβαλο" 😉) Πήρα ένα αυγό φελιζόλ και άρχισα να τυλίγω γύρω του σκοινάκι γιούτα, δύο "κουταλάκια" απο αυγό έκπληξη έγιναν οι πατούσες του (τα ίδια έγιναν και παπούτσια του "αγρότη" 😉), τ' αυτιά του χαρτονένια, που τα έμπηξα στο κεφάλι πριν ολοκληρώσω το τύλιγμα, ματάκια και μυτούλα και εσωτερικό αυτιών απο παλιά σκουλαρίκια δεκαετίας '60! 

Μ' ενα φιόγκο στο κεφάλι πήρε αγκαλιά κι ένα καρότο, απο φελλό κρασιού αυτό, αφου το λόξεψα με το μαχαίρι και το τύλιξα επίσης με γιούτα και στήθηκε για φωτογράφιση!

Δεν θαπρεπε να χει όμως και μία "ανθρώπινη" φιγούρα; 

Ετσι ένα μπουκάλι αρώματος  ανέλαβε αυτό το ρόλο. 

Ντύθηκε με ρούχα ανοιξιάτικα, πήρε την τσουγκράνα του στο ένα χέρι κι ένα αυγό στο άλλο και βγήκε στον κήπο να ξεχορταριάσει. 

Μόλις τον είδε μια μελισσούλα (απο αυγό έκπληξη επίσης) πήγε και κορδώθηκε πάνω στην τσουγκράνα. Ενα μεταλλικό καπάκι ντύθηκε με δαντέλα και έγινε γλάστρα γεμάτη λουλούδια, αλλα λουλούδια (τα σκουλαρίκια που λέγαμε 😉) γέμισαν το γκαζόν και όλος αυτός ο θίασος εμπλουτίστηκε με αυγουλάκια διαφόρων μεγεθών πασχαλινά και λουλούδια.

Για να μην φαίνεται καθόλου το σφουγγάρι ανθοπωλείου σκέφτηκα την δαντέλα. 

Ετσι την κόλλησα στις δύο μεγάλες πλευρές του κάρου , πίσω έβαλα ένα μεγάλο χαρούμενο πασχαλινό φιόγκο και μπροστά ενα "χερούλι" αγνώστου ταυτότητας και προελεύσεως (πολύ θάθελα νάχω ταξινομημένα τα υλικά κατά αποστολέα και να τον μνημονεύω κάθε φορά να θυμάμαι κι εγω ,αλλά...😞)

Ετσι πολλά διαφορετικά υλικά μεταμορφώθηκαν , ενώθηκαν κι έκαναν ενα χαρούμενο λαμπριάτικο σύνολο. 

Για το μόνο που ανησυχώ οτι στο σφουγγάρι δεν κολλιούνται με σιγουριά τ' αντικείμενα, γιατί τα ανθοπωλεία συνήθως καρφώνουν τα λουλούδια σ αυτό. Εγω όσα γινόταν τα κάρφωνα, τα αντικείμενα όμως δεν γινόταν αλλιώς απο κόλλημα και θα χάνονταν αν δεν ήταν υπερυψωμένα