Τρείς μέρες ήταν η εκδρομή, μία εβδομάδα ετοίμαζα την ανάρτηση για το ταξίδι μνήμης στην Τρίπολη με το Σύλλογο συνταξιούχων, αλλά κουράστηκα τόσο πολύ με τις φωτογραφίες, που την παράτησα και βλέπουμε αν θα επανέλθω, γιατί αν ασχοληθώ περαιτέρω θα περάσουν και τα Χριστούγεννα!
Ετσι πρόσω ολοταχώς σ' άλλο θέμα!
50 μέρες λέει μέχρι τα Χριστούγεννα και φέτος τα περιμένω με τέτοια ανυπομονησία, οχι για μένα, αλλά για το νέο μέλος της οικογένειας, που θάναι στο χώρο και στο τραπέζι μας, για πρώτη χρονιά! Περιμένω να δω την αντίδραση στα αθώα μεγάλα μάτια της για όλ αυτά που θα διαδραματιστούν μπροστά τους!!!
Μπορεί να μην εχω τη δραστηριότητα άλλων ετών, αλλά αυτό αναπληρώνεται με την χαρά που εισπράττω από το μεγάλωμα της μικρής και την εξέλιξη που βλέπω μέρα τη μέρα, δεν συγκρίνεται με τίποτ' άλλο!
Παρ' όλα αυτά, όλο και με κάτι καταπιάνομαι. Είναι η ξεκούραση, η εκτόνωση, πριν την μεγάλη Γιορτή!
Και γι αρχή εχω τ' αχόρταγα ματάκια να εξερευνούν κάθε τί νέο που της παρουσιάζω και δείχνει τέτοιο σεβασμό, απίστευτο! Δεν κουτουπώνει αδέξια τ' αντικείμενο, απλώνει με προσοχή θαρρείς το χεράκι της και δέχεται εκστατική ν' ακούει ιστορίες πάνω σ αυτά!
Ζω πρωτόγνωρες εμπειρίες ειλικρινά και είμαι τόσο ευγνώμων!
Συνεχίζοντας λοιπόν στο ρυθμό των ανακυκλώσεων, σήμερα θα σας αποζημιώσω μ' ένα πλούσιο και χορταστικό μενού!
Ξεκινώντας απο τα barcodeχώρια που γι άλλη μια χρονιά ενέδωσα στη γοητεία τους
Ετικέτες ρούχων και λοιπών εμπορευμάτων, barcode, εικόνες από διαφημίσεις και πολύ χιόνι, ξεφύτρωσαν δύο ακόμα στην ελληνική επικράτεια!😊
Ενα σπιτάκι ξεχώρισε μέσα στα πολλά 😉
Οχι δεν είναι ρολόι κι ας φαίνεται έτσι. Είναι μία ταπεινή κονσέρβα τόνου, που πήρε μορφή ρολογιού και φιλοξενεί ένα κουρασμένο ποντικάκι, που αναπαύεται στο καρυδότσουφλό του! Χαρτιά scrapbooking, φελλοί, καπελάκια από βελανίδια (όπως από βελανίδι είναι το μουτράκι του ποντικούλη) πηλός και κομμάτια από πλαστικά λουλούδια ολοκλήρωσαν το σπιτάκι του!
Και πάμε σ' ένα άλλο αγνώστου ταυτότητας αντικείμενο, που έγινε χριστουγεννιάτικο διακοσμητικό.
Τί δίσκος ήταν αυτός 😏, μέχρι και τμήμα μουσικού οργάνου υποψιάστηκα (σαν μισό ντέφι, αφού η πίσω πλευρά είχε μία μαλακή επένδυση) ιπτάμενος σίγουρα, αφού ήρθε απο μακρυά.
Για να μην ασταρώσω κόλλησα κομμάτια ριζόχαρτου και πάνω του κολλήθηκε ενα ριζόχαρτο ομοίως, μικρό ξωτικό, που ξεπροβάλει μέσα από ένα χιονισμένο τοίχο (κομμένα κομμάτια χαρτονιού)! Ντύθηκε γύρω γύρω μία καρώ κορδέλα και πίσω ένα φύλλο φελλού.
Και πάμε στα κατσαρολικά.
Μία μικρή ξενοδοχειακή γαλατιέρα μου έφερε η ξαδέλφη μου και χωρίς να χάσω χρόνο της έδωσα αερα χριστουγέννων . Μικρού μεγέθους ριζόχαρτα, κρακελέ δύο συστατικών, χιόνι εννοείται...Μα δεν εγινε κουκλάκι ζωγραφιστό;
Και για το τέλος ΓΙΑ ΣΗΜΕΡΑ ένα γυάλινο κατσαρολάκι.
Η νύφη μου, οταν καθάριζε για το γάμο του ανηψιού μου το Καλοκαίρι, μου έδωσε διάφορα γυάλινα που είχαν κάποιο μικρό ή μεγαλύτερο ελάττωμα, γιατί της είπαν οτι είναι κακό φενγκ σούι τα ελλαττωματικά στο σπίτι 😒. Και πού να τα πετάξει; στο χωνευτήρι ΧΑΡΑ!
Το κατσαρολάκι μου έκανε το κλικ μόλις το είδα, γι αυτό πήρε πρώτο πρώτο σειρά μεταμόρφωσης. Είχε ένα σπάσιμο στο γείσο του. Έμεινε πολύ καιρό πάνω στο τραπέζι με την απορία στο μάτι πώς να το καλύψω 😏. Και κάποια στιγμή το έπιασα.
Κρίμα δεν ήταν να πεταχτεί για ένα τόσο δα ελαττωματάκι που κι εγώ ψάχνω;;;😊😏😌
