Τα διεθνή επι τάπητος!

Έχετε δίκιο ας αλλάξουμε ομιλία, ας πούμε κάτι σχετικά με τον καιρό ή μάλλον όχι, ας παραφράσουμε το νοσταλγικό  τραγούδι και ας ασχοληθούμε με τα διεθνή ;)

Οχι ουτε στις Αμερικανικές εκλογές θα πάμε, ούτε στα τραγικά γεγονότα της Γαλλίας, ούτε στα κρούσματα ανά τον Κόσμο. Αρκετά βομβαρδιζόμαστε καθημερινά απο τα MME,ας ξαλεγράρουμε λίγο, όπως μπορούμε.

Εγω ΑΥΤΟ μπορώ να σας προσφέρω και όχι μόνο σ΄ εσάς, αλλά και σ΄ εμένα την ίδια.

Τι θα λέγατε για ένα "μικρό" ταξίδι σήμερα;

Ας ταξιδέψουμε λοιπόν με το νου, μια που όλες οι αλλες πιθανότητες κόπηκαν δια ροπάλου,δεν κοστίζει και είναι και πιο ασφαλές.

Η Ανατολή πάντα γοήτευε, με τις ιδιαίτερες φιλοσοφίες της και την ιδιόμορφη πραγματικότητα, που απείχε τόσο από την δική μας!

Πόσο μάλλον όταν εξακολουθεί να συνδυάζει την τεχνολογία του μέλλοντος με τον παραδοσιακό τρόπο ζωής!

Οι Ιάπωνες ένας λαός τεχνολογικά έτη φωτός μπροστά απ όλους τους άλλους, παρ' όλ' αυτά η προσωπική και κοινωνική τους ζωή είναι άκρως παραδοσιακή, κι αυτό δεν χρειάζεται να ταξιδέψετε για να το μάθετε, αρκεί να διαβάσεις γι αυτούς ή ν' ακούσεις, από εκείνους που πήγαν και τους έζησαν έστω και λίγο από κοντά.

Στο Κιότο λοιπόν ,μια Πόλη που η παράδοση είναι πιο ζωντανή από αλλού, συναντάς αυτό το ενδιαφέρον κράμα του παντρέματος του χθες με το σήμερα.

Foto from Internet

Στην Ασακούσα δε οι τροχήλατες χειράμαξες είναι μία τουριστική ατραξιόν επιστροφής στην παράδοση του Ιαπωνικού λαού .

Αυτός ο τρόπος μεταφοράς υπάρχει ακόμα σχεδόν σ' όλα τα Κράτη της Ανατολικής Ασίας, με διαφορετικό στυλ κάθε φορά. Εμένα πάλι μ' εντυπωσίασε μία εικόνα (θα την επισυνάψω) και θέλησα να την αποτυπώσω όσο καλλίτερα μπορούσα, μια που συνδυάζει τις γκέϊσες και αυτό το ιδιότυπο μέσον μεταφοράς, το "Rickshaw", ρικίσα σε μετάφραση .

Pebble art by Hara

Ελπίζω να σας έδωσα μία ευκαιρία ταξιδιού, έστω και πέτρινο

Και για να μην πάτε ξυπόλητοι τόσο ταξίδι σας έχω ζευγαράκια μούρλια, για κάθε γουστο!

Μόνο σ ανδρικά δεν έβγαλα ακόμα κολεξιόν και ας με συμπαθήσουν οι άντρες της παρέας που με συντροφεύουν.

Θα μεριμνήσω συν τω χρόνω...

Για να νοιώθετε γκέισες ή σαν γκέισες

ή και Σαμουράϊ  ;)

Του πεταματού;;;εεε οχι δα!

 Επειδή καταλαβαίνω οτι σας κούρασα με τη συνεχή ροή πετρωτών, κάνω μία μικρή παράκαμψη μια που απ όλα έχει ο μπαξές!

Σήμερα λοιπόν σειρά έχει η ανακύκλωση. Είναι μια προσφιλής  ειλικρινά πρόκληση να προσπαθώ να κάνω χρηστικό ή διακοσμητικό κάτι που αλλιώς θα πετιόταν.

Είναι μία διαδικασία που σου ζητά εξάσκηση, να δει το μάτι πέραν απο τα τετριμμένα και η φαντασία να σου δώσει λύσεις. Κάτι που ειδικά στα χριστουγεννιάτικα κουτιά που ετοιμάζω θα το δείτε πιο παραστατικά. Την εκμετάλλευση δηλαδή κάθε λογής αντικειμένου, με σκοπό τη μεταμόρφωση και χρήση σε κάτι νέο και  χρήσιμο. Θαρρώ αυτό είναι και μία άσκηση εναντίον της άνοιας που στις μέρες μας καλπάζει.

Σήμερα λοιπόν δυο μικρές δημιουργίες θα σας αποδείξουν οτι όλα μπορούν να γίνουν ωραιότερα ,ακόμα και τα "σκουπίδια"!

Το πρώτο είναι ένα ζευγάρι ηλιακά φώτα. 

solar lights were made hot air balloons

Τα πρώτα μου (γιατί μετά αγόρασα άλλα δύο που περιμένουν ακόμα)τα χάρισε ένα φίλος, νομίζοντας ίσως οτι είναι καμένα;;;

Η αλήθεια είναι οτι έκτοτε δε βρέθηκε ευκαιρία να τον ρωτήσω. Και η δεύτερη αλήθεια είναι οτι  κι εγώ τα νόμισα καμένα, αφού τα φόρτιζα επι μέρες στον ήλιο, χωρίς αποτέλεσμα. 

Όταν αποφάσισα λοιπόν να τα ανοίξω και να τα κάνω κάτι με decoupage,είδα αυτό που για καιρό δεν έβλεπα! 

Ένα μαγικό κουμπάκι που έγραφε την επίσης μαγική λέξη "on-off" και πατώντας το...ω του θαύματος! η αλήθεια έλαμψε και μου απέδειξε, για αλλη μια φορά, τη στραβομάρα μου!Ασταρώθηκαν λοιπόν, βάφτηκαν,  τους έβαλα στένσιλ και έτσι έμοιασαν με σταμπωτό ύφασμα και έγιναν αερόστατα! 

Το καλαθάκι  είναι ο φορτιστής του γλόμπου και το κρεμαστήρι  του χρησιμοποιήθηκε να συνδεθεί με τη φούσκα. Στολίστηκαν δε με τμήματα από δαντέλες και χάντρες.

 Ετσι έγιναν εκ νέου διακοσμητικά ΚΑΙ ΦΩΤΙΖΟΜΕΝΑ!!!!

Η δεύτερη κατασκευούλα είναι ένα στεφάνι. 

Γιατί όλες οι Εποχές θέλουν το στεφάνι τους και γιατί οχι, με λουλούδια! Δεν είναι μόνο ο Μάης μονοφαγάς και οι άλλοι μήνες έχουν ψυχή! και τι καλλίτερο απο τα άψυχα να γίνουν "έμψυχα" αφού έχουν τόσο απαλά χρώματα! Και δε μιλάω για κάτι άλλο από χρωμοπαγίδες πλυντηρίου ρούχων. 

Οταν μου τις έφεραν μαζί μ άλλα "σκουπίδια", η πρώτη σκέψη ήταν "τι να τους κάνω τούτους τους διαόλους;" ,αλλά μετά τα χρώματά τους, που είναι τ αγαπημένα μου παλ χρώματα, δεν μου επέτρεψα να τις πετάξω. Από την αρχή είχα σκεφτεί οτι η μόνη τους χρήση θάταν λουλούδια, έμενε να ολοκληρωθεί η ιδέα και ιδού πως!

Ενα συρμάτινος σκελετός από αποδομημένο αμπαζούρ, ντυμένος με αρκετές στρώσεις εφημερίδας, έγινε η βάση του στεφανιού, που πάνω του κολλήθηκαν μία μία οι λουλουδοχρωμοπαγίδες. 

Καθόλου κόπος γι αυτό το χαριτωμένο αποτέλεσμα, πιστέψτε με.

wreath of color traps