ΚΡΊΝΟΝ ΤΟ ΑΜΆΡΑΝΤΟ με εσάνς παραμυθιού!

 Εν μέσω θέρους και με καύσωνα που τίποτα δεν ευδοκιμεί και τίποτα δεν ανθίζει, είναι ο,τι καλλίτερο κι ας είναι πετρινο. Εξ ου και θα παραμείνει αμάραντο!
Η αλήθεια είναι, οτι οταν φτάνουν στα χέρια μου πέτρες ή όστρακα, μεγάλα ή με περίεργα σχήματα, που εκ προοιμίου δεν είναι ευπροσάρμοστα σε μικρές κατασκευές, τα θαυμάζω μεν με απασχολεί δε η χρήση τους!
Eπειδή όμως ο,τι φτιάχνω δεν βγαίνει αβασάνιστα και μετά απο πολλές δοκιμές και περιστροφές στα χέρια μου, οταν ήρθαν τα συγκεκριμένα ογκώδη, μισά και χωρίς ιδιαίτερη "ομορφιά" ήταν κάτι που μ' απασχολούσε για καιρό και παρέμεναν στο συρτάρι των "ειδικών περιστάσεων" αχρησιμοποίητα. 

Σε κάποια όμως επανάληψη ψηλάφισης μου έδωσε την ιδέα η εσωτερική πλευρά 😉.

Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται η άποψή μου οτι τα ίδια τα όστρακα, οι πέτρες, σε οδηγούν στο τί θέλουν να γίνουν!
Και αφού έδωσαν την έμπνευση έγιναν κιόλας!

Δεν μοιάζουν με Κάλλες;

Και μια που πιάσαμε τα λουλούδια, κάτι άλλο κι ας μην είναι κρίνο! Ανήκει όμως στα πετρωτά και στην ενότητα των Παραμυθιών.

Θυμάμαι οταν είχα κάνει γκάλοπ, δημοσκόπηση ντε, πριν πολύ πολύ καιρό στο φβ, ποιό άλλο παραμύθι να φτιάξω, μεταξύ άλλων ιδεών είχε προταθεί και η Τοσοδούλα. 

Τότε με προβλημάτισε πώς μπορεί να φτιαχτεί, αφού η Τοσοδούλα εβγαινε απο την καρδιά του λουλουδιού και μέχρι τότε τα λουλούδια τα έκανα επίπεδα. 

Να όμως που ήρθε η ώρα της! Τώρα θες έτσι ήταν γραφτό, θες η μικρή μου πριγκηπέσσα την ενέπνευσε, ήρθε κι έγινε!

Φετος στη θάλασσα , σ' εκείνη τη μικρή πούντα του Κρυου νερού εύρισκα αρχικά, σχεδόν μόνο γυαλάκια. Δεν τα υποτιμώ καθόλου, απο τη στιγμή που πολλές φίλες παραπονιούνται οτι άντε να βρουν ενα δύο κάθε καλοκαίρι! Εγω βρίσκω λοιπόν πολλά, τόσα που έχει δημιουργηθεί πρόβλημα στο εργαστήρι με την οργάνωση και ταξινόμηση 😟. 

Αλλά ας μην είμαι αχάριστη, ετσι αυτά τα πρώτα της σεζόν αποφάσισα να τα κάνω ενα λουλούδι με ντεγκραντέ αποχρώσεις. Ξεκίνησα απο το πιο έντονο γαλάζιο και έφτασα στο διάφανο λευκό. Και όπως τρώγοντας έρχεται η όρεξη έτσι και η έμπνευση 😉

Και σκέφτηκα να δοκιμάσω το παραμύθι!!!

Θυμηθηκα τα λιγοστά κομμάτια πορσελάνης σε κόκκινα μοτίβα και ήρθαν κουτί στο φουστανάκι του κοριτσιού, ετσι για να κάνει και περισσότερη διαφορά (φτάνει πια με τα μπλε-ασπρα). 

Ετσι απο μια σκέψη να καταναλώσω τα γυαλάκια βγήκε κι αυτό το παραμύθι, που ομολογώ δεν το είχα κατά νου. 

Και για να μην είναι μόνο του το τριαντάφυλλο αλλά μέσα σ' ενα κήπο, φτιάχτηκαν οι τύπου μολόχες και κάποια ζωγραφιστά, για να μην πέσουν υπερβολικά στην εικόνα.

Ελπίζω να σας αρέσει 🙏

Και για την ώρα θα σας ευχηθώ νάναι Βοηθειά σας η Παναγία, εστω κι αν ημερολογιακά πέρασε, και ο Αγιός μας που γιορτάζεται (οχι ως ονομαστική εορτή, αλλά η ανακομιδή του ιερού λειψάνου απο τα Στροφάδια) την Δευτέρα. 

Να μας συγχωρεί και να συγχωρούμε 🙏