...

...chi lavora con le mani 'e un operaio,chi lavora con le mani e con la mente 'e un Artigiano,chi lavora con le mani e con la mente e con il cuore 'e un Artista!!!

San Francesco di Assisi



Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010

Μέθυσε απόψε το κορίτσι...

ξύλινο κιβώτιο ποτών με decoupage χαρτοπετσέτσας

Πριν καμιά εικοσαριά-τριάντα  χρόνια, πριν δηλ. η Ζάκυνθος δεθεί άνευ όρων στο άρμα της λεγόμενης "βαριάς βιομηχανίας της Ελλάδας" (εννοούν τον Τουρισμό, εγώ εννοώ την αρπαχτή (sorry)) ήταν ένας επίγειος παράδεισος.
Τι ήθελες και δεν είχε;
Σαν ένα μαγικό ραβδί να είχε ευλογήσει και να χε φυτρώσει ό,τι επιθυμούσε η καρδιά σου και αναδυόταν έντονη μοσχοβολιά από την γόνιμη βλάστησή της..
Βουνά και λόφοι και πεδιάδες ήταν κατάφορτα από  κωνοφόρα, μέχρι αιωνόβιους ελαιώνες και πολυποικιλότητα αρωματικών θάμνων.
Οι ελαιώνες έρχονταν και προστάτευαν πατρικά τις απέραντες αμπελοκαλλιέργειες.
Η σταφίδα συναγωνιζόταν σε ποιότητα επάξια την κορινθιακή.
Το πεπόνι μοσχοβόλαγε από μέτρα μακρυά και επέβαλε  την παρουσία του.
Κι εκεί που τέλειωναν τα παραπάνω απλώνονταν επεκτατικά τα στάρια.
Τώρα αντίθετα φυτρώνουν, ακόμα κι εκεί που δεν τα σπέρνουν... rooms to let!
Ο κόσμος διατηρούσε την αγνότητά του, την ανεμελιά του, τον πολιτισμό του, παρ όλες τις δύσκολες καταστάσεις που βίωνε. Γιατί η αγροτιά δεν είναι το πιο εύκολο επάγγελμα.
Όμως είχε μεράκι.
Μετά τον κάματο της ημέρας πήγαιναν στις Μποτέγες*  και μέσα στα μισοκάρτουτσα, τραγουδώντας μία αρέκια*, σβινταροντας* ο ένας τον άλλον για την ποιότητα και την ποσότητα της σοδειάς του, έπνιγαν την κούραση και την ανασφάλεια.
Η ζακυνθινή βερντέα* εύφραινε καρδιές.
Διάφορες ποικιλίες καλλιεργούνταν στα πεδινά.
Γύρω τση Παναγίας  τρυγάγανε την σταφίδα
Σταφίδα μου αυγουστιάτικη
που πάντα μέλι χύνεις
πολύ χρυσάφι στο νησί κάθε 
χρονιά αφήνεις (δημοτικό δίστιχο)
αυτό ήταν το πραγματικό χρυσάφι για το νησί, απλωμένο σε φαρδιά αλώνια, καθαρισμένα και σβουνιασμένα* από καιρό γι αυτή την υποδοχή. Καρδιοχτυπούσαν μη βρέξει και δεν προλάβουν να σκεπάσουν τη σταφίδα και καταστραφεί το προϊόν.
Στην μάχη της συγκομιδής κι εμείς τα παιδιά να μαζεύουμε τα τσάμπουρα* που άφηναν οι τρυγητάδες στο πέρασμά τους, κάνοντας τη δική μας πορτάδα*  και  βγάζοντας έτσι το πρώτο μας μικροεισόδημα!
Και πάλι όλοι μαζί να τρέχουμε ακόμα και φορώντας τα καλά μας, να σκεπάσουμε και ν΄ ασφαλίσουμε  τ αλώνια με τα περόνια* για τυχόν επαπειλούμενη βροχή.
Η μυρωδιά της ιδιαίτερη.
Ακόμα και τώρα, σκοτάδι, αν περνάς  από μια περιοχή που είναι απλωμένη, κάνει έντονη την παρουσία της.
Στην συνέχεια δε, ακολουθούσε ο τρύγος του σταφυλιού και το πάτημα που ήταν λαϊκή γιορτή της γειτονιάς.
Δεν είμαι οπισθοδρομική, ο κόσμος ζητάει πιο ξεκούραστες και πιο αποδοτικές απασχολήσεις, το αγροτικό εισόδημα πλέον έχει συρρικνωθεί, η σοδειά δεν πληρώνεται και τα δάνεια στις Τράπεζες τρέχουν, διαφωνώ όμως μ αυτή την άνευ όρων παράδοση σε ένα κακώς εννοούμενο τουρισμό.
Διαφωνώ με την διαγραφή της ιστορίας και του πολιτισμού μας, προκειμένου να γίνουμε αρεστοί, και να μην φανούμε οπισθοδρομικοί στα νέα ήθη.
Διαφωνώ για την ισοπέδωση των πάντων στο βωμό του τίποτα.
Διαφωνώ με την άναρχη και χωρίς σχεδιασμό ανάπτυξη.
Διαφωνώ με τον μιμητισμό, "το κανε ο γείτονας το κάνω κι εγώ".
Διαφωνώ στην καλλιέργεια της νοοτροπίας της πονηριάς και της αρπαχτής, νομίζοντας οτι τους κοροϊδεύουμε, μόνο γελοιοποιούμαστε γιατί μας κατάλαβαν πια.
Δεν είναι εύκολο να ξαναγυρίσουμε στα χρόνια που περιέγραψα παραπάνω, μπορούμε όμως να συνδυάσουμε εκείνο τον τρόπο ζωής με τις σημερινές συνθήκες. Κι όχι αγροτουρισμό, να θεωρούμε τέσσερα πανομοιότυπα σπιτάκια,που θα νοικιάζουμε μόνο, χωρίς να προσφέρουμε κάτι άλλο από την φύση.
Συγγνώμη γι όλο αυτό, αλλού ήθελα να καταλήξω...
Σε τούτο ΄δω ...

θέλω να πιστεύω οτι δεν θα της κακόπεφτε μιας βερντέας στη θήκη του...


συγχωρείστε μου που παρασύρθηκα.

 λεξικό ζακυνθινής διαλέκτου:
* μποτέγες:  λαϊκά καφενεία
* αρέκια    :  λαϊκό άσμα σε δεκαπεντασύλλαβο χωρίς μουσική
*σβιντάρω : προκαλώ
*βερντέα   : οίνος διαυγής εύγεστοςμε ωραίο ως μέλι  χρώμα
*σβουνιά : κόπρος νωπή βοός!!!
*περόνι:  μεγάλο καρφί
* τσάμπουρα: το μικρό τσαμπί που έμενε στο κλήμα μετά τον τρύγο
*πορτάδα: η συλλογή μικρής ποσότητας σταφίδας απο τα γυναικόπαιδα  για ίδιον όφελος

44 σχόλια :

  1. Πω πω!!Μέχρι εδώ έφτασε η μοσχοβολιά!!
    βερντέα : οίνος διαυγής εύγεστοςμε ωραίο ως μέλι χρώμα
    Έτσι λοιπόν! και πού το βρίσκουμε;
    Υπέροχο το κρασί, εκλεπτισμένο ποτό, μα και η κασέλα εξαίσια.
    Με ενθουσίασε η ανάρτηση σου αυτή.
    Χαρούμενη Κυριακή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ohhhhhhhhhhhhhhhhh....MARAVILLOSO TRABAJO!!!
    Un abrazo desde Canarias.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Preciosa la caja y muy original. Felicitaciones.

    Cariños
    Cecilia

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Χαρά συμφωνώ με όλα όσα λες και σε ευχαριστώ που με ταξίδεψες σε εκείνη τη Ζάκυνθο!!! Θα ήθελα να την γνωρίσω έτσι όπως μου τη δείχνεις!!!
    Το κουτί επίσης υπέροχο !!!! Λατρεύω την ντεκουπαζ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. αααα εχεις και πρόσκληση για την δεύτερη εκδοχή του παιχνιδιού. Μπορείς να περάσεις απο το μπλογκ μου!!
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Come sono belle le tue cose!!!!!!Hai veramente il senso del gusto. Brava!Felice domenica deny

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αχ κ.Χαρά... Πολύ ωραία τα είπατε... Με κάνατε να αισθανθώ νοσταλγία πρωί πρωί, και μάλιστα.. για κάτι που δεν έζησα καν! Είμαι ευτυχισμένη που πρόλαβα να ζήσω έστω και το τελείωμα αυτής της εποχής στο νησί, όταν σε μικρότερη ηλικία ακολουθούσα τον θείο μου στις αγροτικές του εργασίες στον πανέμορφο τότε (πριν τις φωτιές) Αγαλά... Υπέροχο decoupage παρεμπιπτόντως!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αμάν βρε Χαρούλα πρωί-πρωί!!! Τι νοσταλγία με έκανες να νιώσω... Το πολύ λίγο διάστημα που ερχόμουν στο Μπελούσι και πήγαινα με τους συγγενείς μου στα χωράφια (περισσότερο για παιχνίδι για μένα), αυτές οι μυρωδιές με ξετρέλλαναν. Και πόσες φορές δεν έκοψα καρπούζι και πεπόνι ή ζαρζαβατικά κατ' ευθείαν απ' τη γη> και αυτή η βερντέα, παρόλο το νεαρό της ηλικίας μου, με αφήναν να την πίνω λίγο διότι τη λάτρευα. Τι αναμνήσεις μου ξύπνησες! Μυρωδιές χαμένες όπως και άνθρωποι φευγάτοι χρόνια τώρα... Κρίμα που τελείωσε, κρίμα. Λίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. καλημερα! πολυ ομορφη αναρτηση!
    να εχεις μια υπεροχη εβδομαδα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Τση Κυριακής το ξύπνημα με λιώνει, με μουρλαίνει!... Ν'ακούω γιούλια ολόμπλαβα, κι ο Άγιος να σημαίνει...

    Τι θες Κυριακάτικα Χαρά μου και σκαλίζεις πληγές; Σώνει για μα που ζούμε αυτή τη φθίνουσα κατάσταση στην καθημερινότητά μας, μη μας τρώει και η νοσταλγία, δεν αντέχεται!

    (Αυτά στα λέει ο φίλος σου ο Δημήτρης, που τον στεναχώρησες πρωί πρωί! Έχεις τα φιλιά του!)
    Σου αφιερώνω το αντίστοιχο τραγούδι!
    http://www.youtube.com/watch?v=RWiz2xugFT0

    Σε παρακαλώ ανέβασέ το σαν απάντηση! Αφιερωμένο από μας!


    Υ.Γ. Παρεμπιπτόντως, η παδέλα μας σήμερα βγάζει κουνελάκι ραγού, με ψωμάκι από το χωριό και κρασί Αυγουστιάτη! Πάρε τον Κώστα κι ελάτε!...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Και για να μη ξεχνιόμαστε, για το decoupage, τελικά το τελείωσες, και το αποτέλεσμα είναι πανέμορφο! Πολλά πολλά ΜΠΡΑΒΟ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Καλημέρα, Καλή εβδομάδα να έχεις!!!
    Πολύ όμορφη και νοσταλγική ανάρτηση...
    Να' σαι καλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Δε θα μπορούσα να συμφωνώ περισσότερο με όσα λες!! Εντωμεταξύ, δεν είναι και πολύ μικρότερη η καταδίκη για τις γυναίκες κυρίως που έχουν και συντηρούν αυτά τα "rooms to let"...Και μένα μ' ενοχλεί πολύ αυτή η καταστροφή που συντελείται με την υπερ-δόμηση. Αλγεινή εντύπωση μου προκάλεσε η εικόνα στη Χαλκιδική φέτος, στην Κασσάνδρα, σπιτάκια φασόν να ξεφυτρώνουν παντού, 4 ή 5 ή 6 πανομοιότυπα, εκτός από τα ενοικιαζόμενα και τα ξενοδοχεία....άλλους πάλι δεν τους πειράζει, το έχουν συνηθίσει.Τέλος πάντων, ξέφυγα πάλι....

    Το ντεκουπάζ σου, όπως πάντα, υπέροχο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. ταξιδι στην ζακυνθο!!!!! ωραιοτατο!!!
    Εχω ερθει 2-3 φορες για διακοπες αλλα τα χασα με την "αναπτυξη του νησιου".Η 1η φορα απο την 2η απειχε 11 χρονια ...επαθα πολιτισμικο σοκ στον Λαγανα.Την 3η φορα εμεινα σε ενα χωριο μακρια απο τα κοσμοπολιτικα μερη και το λατρεψα.Σενα αγροκτημα με αμπελια και κηπους ονειρεμενους.Ηταν τελεια.Βοηθησα και στα αμπελια (απιστευτη κουραση)...προτιμω να εχω το κρασι στο ποτηρι μου...χαχαχα....
    Λατρεμενα τα νησια του ιονιου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Χαρούλα,
    τα είπες και τα έδειξες όλα...
    καλλιτέχνης λόγου και έργου...
    φιλιά σου..καλή Κυριακή..-:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Υπεροχο το κουτι υπεροχη και η βολτα στη Ζακυνθο!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Καλή εβδομάδα και από εμένα.
    Πάνω που ήμουν έτοιμος να διαμαρτυρηθώ΄για τις άγνωστες λέξεις.. Έβαλες το λεξικό και τακτοποιήθηκε το θέμα!
    Ρε παιδί μου.
    Μια τόσο μικρή χώρα.. Τόσες διάλεκτοι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Χαρά,γύρισα από την παραλία και κάνω μια γύρα στα σπιτάκια σας.
    Τι έχασα όλο το καλοκαίρι!
    Το κουτάκι πολύ όμορφο,αλλά και το κείμενο εξαίσιο!
    Καλό φθινόπωρο!Φιλάκια!

    Πήρα το μήνυμά σου-ήμουν στην Αθήνα τότε-σου τηλεφώνησα,αλλά δεν το σήκωνες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Χαρά μου είναι υπέροχο το κουτάκι σου αλλά και το ταξίδακι που μας χάρησες στην όμορφη Ζάκυνθο....
    Και το λεξικό πολύ χρήσιμοοοοο!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Συμφωνώ απόλυτα με 'όσα λες.Κι εγώ στεναχωριέμαι πολύ όταν βλέπω τα διάφορα μέρη να χάνουν τη φυσική ομορφιά τους εν ονόματι του τουρισμού.Εγώ που μου άρεζε το κάμπινγκ έζησα πολλές τέτοιες σταδιακές αλλαγές.Άκου τώρα τη γνωριμία μου με τη Ζάκυνθο! Πριν πολλά χρόνια ήρθα εκεί απο την Κεφαλονιά και τότε είχα μια άλλη Κλώντη που φοβώτανε πολύ τα άλογα.Όταν λοιπόν φθάσαμε στο νησί και αντίκρυσε τα άλογα με τα αμαξάκια στην αρχή γαύγιζε μόλις τα έβλεπε, μετά όταν είδε ότι ήταν τόσα πολλά έπαθε κάτι σαν σπασμούς, έπεσε κάτω ανάσκελα και χτυπιώταν.Φύγαμε λοιπόν τροχαδών και κρίμα τα χρήματα του πλοίου δηλαδή και οτι χάσαμε τέτοιες ομορφιές.όπως διαβάζεις λοιπόν οφείλω να ξανάρθω με την τωρινή Κλώντη που είναι ..αναίσθητη με κάτι τέτοια.Καλώς σε βρήκα και ...δεν σταματώ η γλωσσού και ..εντάξει καλέ..μη σπρώχνεις φεύγω μα...θα ξανάρθω!!!( απειλή !)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Σου έχω στείλει κάποια emails.
    Σε ένα από αυτά είναι και το slideshow που σου έταξα.
    Φοβάμαι μην τυχόν "έπεσαν" στο φάκελο spam.
    Τσεκαρέ το.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Με κάνει πολύ χαρούμενη κάθε σας επίσκεψη και ακόμα περισσότερο όταν η ανάρτηση έχει να κάνει με την Πατρίδα μου.
    Είναι πικρό να παραδέχεσαι κάτι που λατρεύεις οτι ξεπέφτει, αλλά δεν μπορείς να μην παραδεχθείς και την πραγματικότητα αν μπορείς να την αλλάξεις, ή τουλάχιστον να βοηθήσεις προς τα κεί.
    Έα περίεργο πράγμα:εγώ μπορεί να καταμαρτυρώ τα χίλια μύρια στη Ζάκυνθο και τους ζακυθινούς, δεν δέχομαι όμως να μου την κατηγορούν. Ισως γιατί γνωρίζω το "πριν" και με πονάει το "μετά", ίσως γιατί διατηρώ την ελπίδα οτι η κατάσταση είναι αναστρέψιμη και εξαρτάται απο μας.Ισως...πολλά.
    Είμαστε ομολογουμένως περίεργη ράτσα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Χαρα αρχικα να πω οτι το κουτακι των κρασιων ειναι τελειο...εκανες φανταστικη δουλεια!!!Μπραβο σου!Και οι περιγραφες σου οπως παντα ταξιδιαρικες γεματες χρωματα,αναμνησεις,γευσεις,και μυρωδιες...Να εισαι καλα ,καλη εβδομαδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Χαρά μου το κουτί είναι πανέμορφο,καλοδουλεμένο και προσεγμένο!Ωραίος συνδιασμός μοτίβων και χρωμάτων!
    Όσο για το πώς ήταν η Ελλάδα μας κάποτε και πώς γίναμε σήμερα συμφωνώ απόλυτα μαζί σου και με πληγώνει και μένα.Ανησυχώ για την κληρονομιά που θα αφήσουμε στα παιδιά μας.
    Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Χαρά μου η κατασκευη τελεια αλλα το κείμενο ανεπανάληπτο!!!! τι μας καάνεις πρωί πρωί??? μας ταξιδευεις σε άλλες εποχές πολύ πιο ωραίες και πιο ανθρώπινες απο τις σημερινές.......
    ΦΙΛΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Καλή σου εβδομάδα, χρυσοχέρα και πολυτάλαντη Χαρά! Στην ...υγειά σου!!!!
    ΘΕΟΦΑΝΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Κι εγώ Διαφωνώ για όλα τούτα που αναφέρεις, μπορούμε αν θέλουμε να συνδυάσουμε το χτες με το σήμερα με θαυματουργά αποτελέσματα.
    Το κουτί σου υπέροχο κάθε φορά που βλέπω τα έργα σου ζηλεύω με την καλή έννοια.
    Καλό Φθινόπωρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Εχεις δίκιο για τον τουρισμό. Τα εχει ισωπεδώσει όλα ο αναρχος τρόπος με τον οποίο γινεται.
    Φταιει σιγουρα το κράτος που δεν εθεσε ορια, φταιει ομως και ο πολίτης που δημιουργησε εκτρωματα στο βωμο του κερδους. Γιατι δεν ειμαστε παιδακια ανευθυνα. Όταν παμε και χτιζουμε άσχημα δωματια στις πανεμορφες παραλίες της Ζακυνθου, το λιγότερου που μας αξιζει ειναι να τις γκρεμισουν

    Τα δημιουργηματα σου όπως πάντα υπέροχα.
    φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Καταρχήν να πω πολλά πολλά μπράβο για το κουτί σου!!!Δουλειά προσεγμένη με γούστο,πολύ καλός συνδιασμός μοτίβων και επιλογή χρωμάτων!!
    Όσο για το παλιό και το νέο πρόσωπο της Ελλαδίτσας μας...συμφωνώ απόλυτα μαζί σου!Χάνουμε σιγά σιγά την ταυτότητά μας και δεν ξέρω τι κληρονομιά θα αφήσουμε στα παιδιά μας ... Στη Ζάκυνθο ήρθα τελευταία φορά το 1996...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Υπέροχο κουτί,πολύ ρομαντικό και πρωτότυπο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. ''Ζωγράφισες'' πάλι!!!Είναι πανέμορφο, αλλά κάθε φορά με μπερδεύεις και δεν ξέρω μου αρέσουν αυτά που κάνεις ή όπως τα παρουσιάζεις, τόσο ποιητικά και τόσο ρομαντικά...όλα σου είναι ποιήματα!!!Συνέχισε ακάθεκτη!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Ήρθα να δω πόσα επεισόδια έχω χάσει και έχω χάσει μόλις 2. Τι φωνάζεις λοιπόν; Λοιπόν, τσαντσαμίνι μου, εσύ 'σαι το σταφύλι κι εγώ το τσάμπουρο. Πάμε για καφέ; Ε;
    Πολύυ μου αρέσουν αυτά τα σταφυλοκυτία!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Καλησπέρα κοριτσάρες μου, ευχαριστώ για την βίζιτα

    *ΓΩΓΩ - ΑΓΓΕΛΙΚΗ- ΘΕΟΦΑΝΩ (Ελπίζω να γέρεψες)-
    ΞΑΝΘΗ- ΕΦΗ- rena- Σοφία, χαίρομαι αν σας
    ταξίδεψα οχι μόνο με το κουτί αλλά με τις
    αναμνήσεις μιας άλλης εποχής που ΤΗΝ (δεν
    "μας") χαιρετίσαμε, δυστυχώς δια παντός.
    Πιστεύω οτι σας αρέσουν γιατί λίγο-πολύ έχουμε
    κοινά βιώματα, κοινές αναμνήσεις.

    Efi θα συμφωνούσα μαζί σου για τις μπουλντόζες
    αλλά πάλι εμείς θα βρισκόμασταν μπροστά τους
    για προστασία των αυθαίρετων και άσχημων εάν
    υπήρχε η βούληση να διορθωθεί κάτι...

    Και πιστεύω ακράδαντα οτι αυτός ο άσχημος και
    άκρατος επεκτατισμός του τσιμέντου και της
    πολεοδομικής αναρχίας και κακογουστιάς,
    συμβαίνει σ όλη την Ελλάδα, απλά ο καθένας
    πονάει τον τόπο του περισσότερο.

    Φαντασθείτε να ξαναζούσε ο ποιητής που είπε:
    "οπου γυρίζω η Ελλάδα με πληγώνει"...!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. * Kiki, θ ασχοληθώ χωριστά με την περίπτωσή σου.
    Δεν διαμαρτύρομαι για τα επεισόδια που έχασες
    στο μπλόγκ (αυτό δεν θα το κάνω ΠΟΤΕ και σε
    ΚΑΝΕΝΑΝ, αλίμονο) αλλά στην πραγματική ζωή.
    Εναν καφέ αφήσαμε στη μέση και πέρασαν 6μήνες!!!
    Ασε λοιπόν αυτά που ξέρεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. Γέρεψα, γέρεψα Χαρά μου! Επιτέλους να ξαναβρώ τον εαυτό μου.... το "κρεββάτι" δεν μου πάει και πολύ! Φιλιά σε σένα κι όλη την ωραία παρέα απο τη ΘΕΟΦΑΝΩ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  36. Αγαπητέ Xara
    Στη θέση αυτή, ήταν πολύ όμορφο και κομψό
    Ένα μεγάλο φιλί,
    Sandra

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  37. Xαρούλα μου, όπως πάντα.....μας έδωσες ομορφιές, γλυκές γεύσεις, υπέροχες μυρουδιές και μια νοσταλγική διάθεση που θα μας μείνει για καιρό!!
    Το κασελάκι σου είναι τέλειο!! Το στεφάνι με τα αμπελόκλαδα μου άρεσε πάρα πολύ!!! Θέλω φροντιστήριο επειγόντως......και είσαι τόσο μακρυά!! Κανόνισε, όταν μας έλθεις με το καλό, θέλω υπέρεντατικά μαθήματα!!!
    Φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  38. Hi! σας ευχαριστώ πολύ για τα λόγια σας, έρχομαι να σας γνωρίζουν καλύτερα και να δείτε ότι μερεμέτια σας είναι υπέροχη!
    μια ερώτηση να καταλάβει ισπανικά ή ιταλικά;
    Μια μεγάλη αγκαλιά της Αργεντινής στην Ιταλία. Anapetit

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  39. Γεια σας!
    Χάρηκα που επισκέπτονται το blog σας. Τα έργα του είναι υπέροχα. Έχω ήδη είμαι οπαδός σας.

    Φιλιά από την Πορτογαλία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  40. Ομορφες οι αναμνησεις σου Χαρα και οπως λες πολλα πραγματα θα μπορουσαν να συνυπαρχουν με το σημερα, αλλα αυτο το "ο,τι κανει ο γειτονας να το κανω και εγω" μας εχει φαει και χανουμε λιγο λιγο τις αξιες μας και οχι μονο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  41. Πολύ όμορφη η αφήγησή σου και με γοήτευσε.. Μου ήρθε σχεδόν άρωμα σταφίδας..
    Βέβαια δεν χρειαζόμουν το..λεξικό μια και χρησιμοποιούμε τις ίδιες ή παρεμφερείς λέξεις στο Κερκυραϊκό ιδίωμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  42. Χαρα......το εχεις ριξει στο σορολοπ!!!!!
    το μπλογκ δε το εχεις φτιαξει....και καινουργια αναρτηση δε βλεπω!!!Το πρωτο αστο..χειροτερα δε μπορεισ να το κανεις(χαχαχαχα)...ασχολησου τουλαχιστον με τις χειροτεχνιες!!!...περιμενω εργα!!!!! (τι ετοιμαζεις αραγε?)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Είμαι αδιόρθωτη! Αλλά πέστε κάτι...ποτέ δεν ξέρεις...