...

...chi lavora con le mani 'e un operaio,chi lavora con le mani e con la mente 'e un Artigiano,chi lavora con le mani e con la mente e con il cuore 'e un Artista!!!

San Francesco di Assisi



Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2018

...Μετασεισμική ακολουθία

Λοιπόν ήρθα να μοιραστώ τους προβληματισμούς μου μαζί σας. Οχι οτι θα υπάρξει λύση,αλλά να,όταν μοιράζεσαι κάτι το διαχειρίζεσαι αλλιώς...λέμε τώρα.
Λοιπόν, ή μεγαλώνοντας χάνω το μυαλό μου (καθόλου απίθανο αυτό,αφού το αλτσχάιμερ είναι της μοδός) ή ,το πιο σίγουρο,δεν είχα ποτέ 😕 ή καλλίτερα,δεν ωρίμασε ποτέ 👌
Δεν εξηγείται αλλιώς αυτή η εκχυλίζουσα παιδικότητα, που τελευταία αποτυπώνεται σε κάθε μου έργο,είτε πετρωτό είτε άλλης μορφής.
Θα μου πείτε,δεν είναι κακό.
Δεν είναι κακό για ένα παιδί,για έναν έφηβο άντε,αλλά για μια γυναίκα που θα μπορούσε (άλλο αν δεν θέλουν όόόλοι οι παράγοντες) νάναι γιαγιά (ή μικρός μικρός παντρέψου ή μικρός καλογερέψου,το ίδιο ισχύει και για τις γιαγιάδες, να εξηγούμαστε για να μην παρεξηγούμαστε 😉).

Τέλος πάντων,εγώ έχω καταλήξει στο συμπέρασμα οτι είμαι του γιατρού,αλλά πού χρόνος από τις άλλες ειδικότητες να τεντωθώ και στο κρεββάτι του Προκρούστη,εεεε του ψυχαναλυτή ήθελα να πω,γιατί αν βάλουμε μπροστά,θα αποδημήσω εις Κύριον κι ακόμα θάχω αφήσει ανείπωτα και θα μείνει ο άνθρωπος με την απορία.
Αμαρτία είναι να κουβαλάει τέτοια απωθημένα,σαν σήριαλ που κόπηκε από την παραγωγή λόγω κόστους και έμεινες με την αγωνία του τέλους 😕.
Δεν ειναι σωστά πράγματα αυτά.
Τ'  αφήνω λοιπόν προς ώρας και εξακολουθώ να εκτονώνομαι.
Κάτι σαν σεισμική ακολουθία που δεν εξελίσσεται ομαλά,αλλά ποιός σκάει;;;γούστο μου, καπέλο της!

Λοιπόν αυτές οι μέρες, από του Αγίου Δημητρίου και μετά, ήταν πολύ δύσκολες.
Είχε συγκεντρωθεί πολύ ενέργεια που ζητούσε απεγνωσμένα να εκτονωθεί.
Κάτι ο ισχυρός σεισμός,που όσοι είστε ειδικά σε μεγαλουπόλεις, δεν σας τον εύχομαι να τον ζήσετε πότε  η δική μου "σεισμική" υπερδιέγερση,ήρθε κι έδεσε το γλυκό και κολλήσαμε στο "σορόπι"!

Ο σεισμός άφησε πίσω του συντρίμμια,πολλά, για πρώτη φορά στα χρονικά μου ένοιωσα τέτοια ένταση και πάθος ξεθεμελιώματος και από δική μου αμέλεια έσπασαν πολλά πράγματα.
Δε ξέρω ειλικρινά και χωρίς διάθεση πλάκας,τι φοβήθηκα περισσότερο.
Την έντασή του; που ήταν κάτι πρωτόγνωρο και μη αναμενόμενο, ή το θόρυβο από ΟΟΟΛΑ ΤΑ ΔΩΜΆΤΙΑ, από πράγματα που έπεφταν κάτω και είτε έσπαγαν είτε απλά έκαναν εκκωφαντικούς θορύβους;
Ηταν μία αίσθηση, οτι "τώρα αρχίζουν τα δύσκολα" και "shake it" μαζί  και  ο Ρουβάς νάχε βάλει φουλ το κούνημα των γοφών και να κανε και επαναλαμβανόμενες κωλοτούμπες.
Ευτυχώς δε την κάναμε κι εμείς κι έτσι έμεινε να μαζεύω τα σπασμένα, τρέμοντας τα κατσικλείδια μου μέχρι και την άλλη μέρα από το κοψοχόλιασμα.

Μάζευα τα γυαλιά και μάλωνα τον εαυτό μου, που όλο το Καλοκαίρι αντί να κάνω μπάνιο στη θάλασσα, σκυμένη μάζευα γυαλάκια στις παραλίες.
Να τα τώρα που μου ήρθαν παραγγελία στα πόδια μου,χύμα και τσουβαλάτα, με μεγάλο βέβαια ψυχικό κόστος,αλλά ήρθαν!
Αφού πέταξα τα γυαλιά,κάποιες πορσελάνες τις κράτησα ( ποτέ δε ξέρεις πού μπορούν να χρησιμοποιηθούν και ήταν και τα μόνα βασικά που λυπήθηκα, γιατί μέτραγαν πολλά χρόνια ζωής).
Μεταξύ των σπασμένων, κι ένα κεραμίδι παλαιού τύπου που είχα μαζέψει κάποια στιγμή για μεταμόρφωση.


Κρίμα να πεταχτεί κι αυτό μαζί μ' όλα τα λαμπόγυαλα,αλλά πώς να γίνει 😏
Ώσπου κοίτα με 👀να σε κοιτώ👀 ήρθε κι έλαμψε η ιδέα✌!

Το κόλλησα αρχικά το σπασμένο κομμάτι πάνω στο υπόλοιπο κεραμίδι και  παρότι κόλλησε ,για σιγουριά το έντυσα με γυψόγαζα και κομματάκια από θήκες αυγών.

Επ'  αυτού του εδάφους...μεγαλούργησα κι έτσι το πρώτο σεισμογενές σπιτάκι,έγινε πραγματικότητα!




Το δεύτερο που έσπασε, ευτυχώς οχι πολύ γιατί ήταν πολύ σκληρή για να πεθάνει 😉, αλλά είχε αφ ενός ξεθωριάσει ελαφρώς,αφ ετέρου την είχα βαρεθεί κι όλο σκεφτόμουν να την αλλάξω,ήταν μια πέτρα.
Παλιότερα την είχα "δει" Σαντορίνη wanna be (μη το παίρνουμε και τοις μετρητοίς) τώρα... στο βουνό ψηλά εκεί είν΄ εκκλησιά ερημική.


 Μπορεί το δικό της σήμαντρο να μη χτυπά,ο Εγκέλαδος όμως δεν παραλείπει να μας χτυπάει τα νεύρα ολημερίς κι ολονυχτίς.
Τσατάλια τα νεύρα αλλά εμείς απτόητοι.
Φτηνά τη γλυτώσαμε ,όπως φτηνά τη γλύτωσαν και τα παρόντα δημιουργήματα από τον τελικό όλεθρο.

Είμαι ευγνώμων και αισιόδοξη γι αυτή την μετασεισμική δημιουργική εκτόνωση,περισσότερο κι από τους σεισμολόγους για την καθ εαυτή,γιατί μου έδωσε τις αναπνοές που είχα ανάγκη τη δεδομένη στιγμή, μαζί με όμορφα αποτελέσματα,που εάν δεν γίνει κάτι μεγαλύτερο, ΠΟΥ ΤΟ ΑΠΕΥΧΟΜΑΙ  Μ' ΟΛΕΣ ΜΟΥ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ, θα διακοσμήσουν για καιρό το χώρο μου.

Γιατί τη Ζάκυνθο ούτως ή άλλως την στόλισε ο κύριος επισκέπτης μας και συνεχίζει να μας ανάβει τα λαμπάκια😡.

Πυροτέχνημα θα μας κάνει ο αχαϊρευτος!



22 σχόλια :

  1. Πολύ ωραίο Χαρά μου! Εύχομαι να ήταν ο τελευταίος σεισμός. Χαίρομαι ωστόσο που σου έδωσε τόση ενέργεια κι έμπνευση. Να είσαι πάντα καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ ευχαριστώ πολύ Δραστήρια και για την ευχή και για το σχόλιο επι των έργων,μονο που θα σ απογοητεύσω διότι εξ ίσου δραστήριος παραμένει κι ο Εγκέλαδος. Οχι με την ίδια συχνότητα,αλλά παραμένει ενεργός.Καλό μήνα νάχεις!

      Διαγραφή
  2. Εντάξει Χαρά !
    μένω σιωπηρός να καμαρώνω και να απολαμβάνω τα έργα σου ! τι να πω τώρα εγώ κορίτσι μου. Αφ' ενός στενοχωρήθηκα με τις ζημιές και αφ' ετέρου είδα ότι δεν μασάς, δεν το έβαλες κάτω. Και ιδού η αποκατάσταση !
    Εύχομαι να συνεχίζεις έτσι δημιουργικά και κάθε ....μετσεισμική δραστηριότητα να έχει την ανάλογη αίγλη.
    Καλησπέρες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΑΝ το έβαζα κάτω μ όσα μου έχουν συμβεί τα τελευταία χρονια Γιάννη μου καλέ,θάχα τελευτήσει προ πολλού! Οσο μπορώ αντιστέκομαι,τη μέρα που θα διαπιστώσεις αλλαγή πορείας απο μέρους μου,να ξέρεις οτι τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά ;)
      Μέχρι τότε όμως είμαι εδώ δημιουργική,με παιδιάστικη αισιοδοξία να απολαμβάνω την συντροφιά σας.
      Καλό μήνα και σ εσένα με υγεία!

      Διαγραφή
  3. Για κάθε κακό (λένε) υπάρχει και ένα καλό, αυτό τουλάχιστο αποκόμισα απ΄τον σεισμό "σας". Θα μπορούσε πχ να είχε πέσει το κεραμίδι λόγω σεισμού και να είχε γίνει χίλια κομμάτια και τότε πώς θα δημιουργούσε η Χαρά αυτό το γλυκό σπιτάκι και πώς θα μοιραζόταν μαζί μας τόση χαρά η Χαρά;
    Να παραμένεις παιδί Χαρά μου, γιατί μόνο έτσι θα σκορπάς χαμόγελα καρδιάς γύρω σου!
    Πολλά ανεμοδαρμένα αλλά ζεστά ΑΦιλάκια, σου στέλνω! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δυστυχώς αγαπημένη μου μαγισσούλα,τα προηγουμενα κεραμίδια που σας είχα δείξει επεσαν θύματα του εγκέλαδου. Δε πειράζει ομως,μικρό το κακό.
      Δημιουργώ συνεχώς για να αποτοξινώνομαι.Ειναι μεγάλη ψυχοθεραπεία αυτό και πιστεύω οτι δε χρειάζεται να σου το πω εγω.
      Μπορεί ο Θεός να μου έδωσε προβλήματα,ίσως για να εκτιμήσω περισσότερο κάποια πράγματα που θεωρούμε δεδομένα,αλλά συγχρόνως μου έδωσε και ενα μαγικό ραβδάκι να τ αντιμετωπίζω και δεν εχω μεγαλύτερο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ να του επιστρέφω απ αυτό!
      Φιλιά πολλά γλυκειά μου

      Διαγραφή
  4. Ένα κείμενο που δεν " μιζεριάζει" και παρά τους εφιάλτες που ζήσατε γεννά συναισθήματα αξιοπρέπειας και δύναμης. Ένα κείμενο επίσης που αποπνέει μια σπίθα δημιουργίας, μια ζεστασιά και μια αίσθηση του χιούμορ που αφήνει έξω το πρόβλημα.
    Με αυτή την προοπτική, ναι μπορείς να διαχειριστείς καλύτερα τις όποιες δύσκολες καταστάσεις.
    Οι δημιουργίες σου καταπληκτικές όπως πάντα!
    Εύχομαι Χαρά μου, μέρες που έρχονται, να μη σας ταλαιπωρήσει άλλο ο εγκέλαδος και να έχετε την προστασία και την ευλογία του Άγιου....Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αννίκα μου γλυκειά η μιζέρια δεν ήταν ποτέ χαρακτηριστικό μου,πόσο μάλλον να το μοιράζω. ΑΚόμα και στις μαύρες μέρες μου,κουλουριάζομαι, αυτοανοσο ποιούμαι,ενδυναμώνομαι και επανέρχομαι και μιλάμε για σοβαρές καταστάσεις οχι για ένα κούνημα έστω και τρομακτικό,που όμως δεν επέφερε ούτε ρωγμή!
      Σ ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.Λατρεύω να διαβάζω τα σχόλιά σου,τόσο χορταστικά και περιεκτικά!
      Καλό Μ¨ΗΝΑΑΑ!!!

      Διαγραφή
  5. Σου έχω πει πως σου έχω αδυναμία! Δεν το κρύβω!
    Σου έχω πει αμέτρητες φορές πως σε θαυμάζω!
    Όχι όμως μόνο επειδή τα χεράκια σου είναι χρυσά, όχι μόνο επειδή ό,τι κι αν σκεφτεί το μυαλουδάκι σου θα το υλοποιήσεις, αλλά κυρίως επειδή μέσα ακόμα και στην πιο "τρανταχτή" δυσκολία, εσύ θα μαζέψεις δυνάμεις, θα βάλεις μπροστά τo χιούμορ σου, θα σηκώσεις τα μανίκια και θα μεγαλουργήσεις! Kαι θα προσπαθήσεις να καθησυχάσεις πρώτα τους άλλους βάζοντας στην άκρη τις όποιες δικές σου αγωνίες...
    Να σχολιάσω τα υπέροχα έργα σου? Να σχολιάσω τί?
    Love you, Χαρουλίτα μου!
    Και πώς το λένε στα Ιταλικά? Stai attento?!? Αυτό!
    ΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά!❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λατρεμένο μου Συριανολούκουμο,ποιός θα το έλεγε οτι θάσουν ο τελευταίος των Μοϊκανών που εξακολουθούν και μου έχουν αδυναμία και δε το κρύβουν!Σε συγκρίνω με συγκεκριμένες περιπτώσεις,αλλά δεν εχει σημασία
      Τα αισθήματα ήταν και είναι αμοιβαία και χαίρομαι που διατηρούνται παρά την απόσταση και τη μη προσωπική γνωριμία.
      Είσαι πάντα εδώ άσχετα αν εγω δεν είμαι πουθενά σ εσένα,ομως ξέρεις οτι άσχετα αν διαβάζω ή σχολιάζω τις αναρτήσεις σου,είσαι απο τα άτομα που χαίρομαι που συνάντησα στη ζωή μου,που θέλω και ευχομαι να ευημερούν στη ζωή τους και να μαθαίνω ΜΟΝΟ καλά νέα τους.
      Ελπίζω μια μέρα να γινει το ονειρο της συνάντησης πραγματικότητα <3 <3 <3
      Grazie tanto amore mio! Baciiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

      Διαγραφή
  6. Αφού καταφέρνεις και δημιουργείς ενώ κουνάει ακόμα, σου βγάζω το καπέλο .
    Εμένα παγώνει το αίμα μου με την υποψία σεισμού .
    Να είσαι καλά και φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρένα μου,ΑΝ πάγωνε κάθε φορά που ακούω οτι έρχεται τώρα θάμουν ή Εσκιμώος ή πολική αρκούδα(μάλλον αυτό μου ταιριάζει περισσότερο χαχαχχαχα).
      Μάθαμε να ζουμε με τις βουές και τα κουνήματα,θα μάθουμε ν αντέχουμε και τα μεγάλα ρίχτερ,αφού μας έλαχε το λαχείο της πιο σεισμογενούς περιοχής της Μεσογείου δεν έχουμε αλλη επιλογή. Και για να μην κάνω τον ήρωα,όσο δνε υπάρχουν ζημιές και προπάντων ανθρώπινες απώλειες ολα αντιμετωπιζονται.
      Φιλιά πολλά και γιορτινά

      Διαγραφή
  7. Σε χαίρομαι αφάνταστα που με τόση σεισμική ταλαιπωρία δεν χάνεις την ενεργητικότητά σου και το χιούμορ σου !!!! Μπράβο Χαρά μας είσαι υπόδειγμα υπομονής, αστείρευτης φαντασίας, κουράγιου και δημιουργίας !!! Να είσαι πάντα καλά αγαπημένη και να μας δείχνεις τα καταπληκτικά έργα σου !!! Τα φιλιά μου !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και τα δυο που ανέφερες Ράνια μου σώζουν!
      οι πρώτες ώρες ήταν πολύ δύσκολες μέχρι να συνειδητοποιήσουμε τι μας συνέβη και να δοξάσουμε οτι είμαστε καλά και χωρίς σοβαρές ζημιές,απο εκεί και πέρα η ζωή συνεχίζεται κι οφείλουμε ν ανακάμψουμε και...τι καλλίτερο απο το ν απασχολείς το μυαλό και τα χέρια;;; ΕΣΥ ξέρεις!
      Φιλάκια πολλά και κάθε μέρα νάναι γιορτή για σένα και την όμορφη οικογένειά σου

      Διαγραφή
  8. Δεν μασάμε εμείς από τέτοια κουνήματα. Έχουμε περάσει πολύ μεγαλύτερα στη ζωή μας...έτσι Χαρουλιώ μου; Πως δεν θα τα πέταγες όλα το'χα σίγουρο, όπως και πως θα μεταμόρφωνες τα σπασμένα. Το τι θα τα έκανες και πως, αυτό με σένα ποτέ δεν είναι προβλέψιμο. Θα μου πεις εδώ δεν ξέρεις εσύ όταν ξεκινάς που θα φτάσεις, τι ελπίδες έχουμε εμείς; Συνέχισε κοριτσάκι όπως ξέρεις κι άσε τον κόσμο να σείεται, κυριολεκτικά και μεταφορικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ετσι ακριβώς κοριτσάκι,πολλά χειρότερα,σ ολα τα επίπεδα,που δε τα ευχομαι σε κανέναν και πάλι είμαστε όρθιοι και συνεχίζουμε,γιατί μεγαλύτερος έρωτας απο αυτόν με τη ΖΩΗ δε νομίζω να υπάρχει (εσύ βεβαια θα μου πεις και άλλους,αλλά για μένα αυτός πρωτεύει)
      Χαχχαχαχαα πόσο χαίρομαι οτι με θεωρείς απρόβλεπτη! Αν το λες εσυ που ΘΑΥΜΑΖΩ ΤΟΟΟΣΟ ΠΟΛΥ τι βραβείο άλλο να ζητήσω;
      Ειμαι τόσο παιδιάστικα χαρουμενη οταν κλείνομαι στο εργαστήρι και ενω ξεκινάω χωρίς σκοπό και πολλές φορές χωρίς κέφι,βγαίνει κάτι που ουτε εγω το πιστεύω!
      Χαίρομαι ακόμα πιο πολύ που ολ αυτά τα μοιράζομαι μαζί σας και κάνω τις μέρες μας λίγο πιο φωτεινές κι αγαπησιάρικες!
      Φιλιά πολλά μοναδική μου αγάπη (Μάνθος Φουστάνος)

      Διαγραφή
  9. Αυτό ακριβως θα σου εγραφα και εγω Χαρα μου οπως το Μαρακι απο πανω..δεν μασαμε ..και το απεδειξες περιτρανα και με τα εργα σου και με τα λογια σου ..σιγα μην δεν έκανες απο τα σπσσμενα ανακυκλωση....λεμε τωρα ..και πολύ καλα εκανες.. γιατί το πιδι που κρυβεις μεσα σου.. δεν θα σε αφησει τοσο συντομα.. εστω και με αλτζχάιμερ ( μακρυα απο μας) λεμε τωρα...εσύ θα δημιουργείς Χαρουλα μου ξορκίζοντας τον φοβο..
    Ετσι σε θελουμε..αγαπη μου..!! το σεισμικο σου δεντρακι όλα τα λεφτα..χα.χα φιλακια μεταμεσονυχτια..!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχαχχαχαχχαχαχα Ρουλάκι πόσο χαίρομαι που συμφωνούμε το Τριώδιο!χαχαχχαααα αλλοίμονο να μην...
      Ετσι ειναι καλή μου,συνεχίζουμε,στεκόμαστε όρθιες και δημιουργούμε για να είμαστε,να νοιώθουμε καλά και να μοιραζόμαστε θετικά vibes.
      Την αγάπη μου στο Σμαραγδοσόι

      Διαγραφή
  10. Ό, τι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς, λένε και έτσι θα είναι μάλλον!
    ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΧΑΡΆ ΜΟΥ!
    Μου άρεσε το δεντράκι στον χάρτη κι ας είναι με αναμμένα φωτάκια!
    Τα Χριστούγεννα έρχονται!'Ολα θα πάνε καλά!
    Την αγάπη μου, πάντα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο,ΤΙ ΔΕ ΜΑΣ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΜΑΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΕ Μπαρμπουνάκι μου,έτσι είναι!
      Καλό μήνα με όλη μου την αγάπη

      Διαγραφή
  11. Ούτε εικόνα θέλω να κάνω τα σεισμικά σας ταρακουνήματα Χαρά μου απλά καθομαι να γελάω με τις δικές σου σεισμικές αναταράξεις που σαν παιδί οικοδομείς το αποδομημένο !!! Το χαίρομαι αυτό το παιδί που βγαίνει από μέσα σου στα δύσκολα και κούνα κούνα όλο και πιο πολλή δημιουργία !! Πολλά φιλιά και καλό εορταστικό μήνα!!! ΠΟλλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. αχ βρε Χαραααααααααα εισαι η ιδια η ζωη με τα πανω κ τα κατω της.....το κεραμιδι εγινε αγνωριστο...αμα δεν το εβλεπα απο την πισω μερια που να πιστεψω οτι ειναι κεραμιδιιιιιιιι......καλε γιορτες κ κρατα γεραααααααα χοχοχοχοχοχοχο

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Είμαι αδιόρθωτη! Αλλά πέστε κάτι...ποτέ δεν ξέρεις...