Σε περιόδους κρίσεων γίνομαι Τούρκος, γενικώς και ειδικώς, έτσι τουλάχιστον όπως μας τόχουν περάσει γενιές τώρα οτι είναι οι Τούρκοι. Μεταξύ μας, παιδιά που γνώρισα στην Ιταλία, δε διαφέρουν από εμάς.
Τέλος πάντων θεωρείται οτι οι Τούρκοι εξαγριώνονται,(ενώ εμείς...αρνιά του Θεού, δεν το συζητώ!) και καπνίζουν πολύ...
Εγώ απ αυτά τα δυό, προσπαθώ να ελέγχω την οργή μου, όσο για κάπνισμα, αν και γενικά δεν καπνίζω , όταν με πιάνει... μπορεί ναργιλέ να μην καπνίζω, αλλά τον Βόσπορο τον καταπίνω και δε το νοιώθω κιόλας.
Για τόσο νταλκά μιλάμε!
Επειδή όμως κατανοώ οτι είναι κακή συνήθεια και δε θέλω να άγομαι και να φέρομαι απο τέτοιες, προσπαθώ να επιβάλλομαι στα πάθη μου και να εκτονώνομαι δημιουργικά (όχι οτι στην πορεία δεν θα δείτε και ταμπακιέρες...).
Εγώ απ αυτά τα δυό, προσπαθώ να ελέγχω την οργή μου, όσο για κάπνισμα, αν και γενικά δεν καπνίζω , όταν με πιάνει... μπορεί ναργιλέ να μην καπνίζω, αλλά τον Βόσπορο τον καταπίνω και δε το νοιώθω κιόλας.
Για τόσο νταλκά μιλάμε!
Επειδή όμως κατανοώ οτι είναι κακή συνήθεια και δε θέλω να άγομαι και να φέρομαι απο τέτοιες, προσπαθώ να επιβάλλομαι στα πάθη μου και να εκτονώνομαι δημιουργικά (όχι οτι στην πορεία δεν θα δείτε και ταμπακιέρες...).
Έτσι αυτό το κουτί που σας παρουσιάζω σήμερα,
πριν περάσει τα 40 κύματα, ήταν "φορέας" πούρων και δη Αβάνας, εμ οχι ό,τι κι ο,τι. Μπορεί το συμπεθεριό να χάλασε, όμως μας έμειναν τα πούρα, τα οποία διόλου δε συμπαθώ (μου είναι ανυπόφορη η μυρωδιά τους) ούτε αυτούς που τα καπνίζουν, διότι στη πλειοψηφία τους, εν Ελλάδι, το κάνουν για επίδειξη.
Περιττές πληροφορίες, για να καταλήξω, οτι το κουτί μετατράπηκε σε κασετίνα, καθότι κι άνθρωπος που αρέσκεται στο γράφειν.
Περιττές πληροφορίες, για να καταλήξω, οτι το κουτί μετατράπηκε σε κασετίνα, καθότι κι άνθρωπος που αρέσκεται στο γράφειν.
Όσο κι αν βολεύτηκα με τους Ηλεκτρονικούς υπολογιστές, η αγάπη μου για το χειρόγραφο δεν έχει μειωθεί στο ελάχιστο.
Έτσι αφού ντύθηκε και ξαναντύθηκε το έρμο "παλτά", που λέει και μία ψυχή, γιατί κάθε που το τέλειωνα δεν μ άρεσε να το αφήσω στην ησυχία του, ήθελα να το φορτώσω κι άλλες ...τεχνικές, κι αφού κατάφερνα να το φτάνω στα μη περαιτέρω, άντε φτου κι απο την αρχή!
Αυτό υπόσχομαι νάναι η τελική του μορφή : Αστάρωμα, κάλυψη, χαρτοπετσέτα, κρακελέ και προσέξατε ελπίζω οτι δεν έχει ...λουλουζάκια (που επίσης με κατηγορεί η "ψυχή" που λέγαμε),
κάνω προσπάθειες,οφείλετε να το αναγνωρίσετε.
κάνω προσπάθειες,οφείλετε να το αναγνωρίσετε.
Δεν είναι ιδανικό για ν' αναπαύεται η πένα μου; Τι λέτε;
ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!
