Αναπόληση μέσα απο ένα ποίημα

Για σκέψου να μην πρόφταινα

κι αυτό το καλοκαίρι

"Πατίνι"
δημιουργία απο πετραδάκια της θάλασσας

να δω το φως ξανά εκτυφλωτικό

να νιώσω την αφή του ήλιου στο κορμί μου

να οσμιστώ δροσερές και χαλασμένες μυρωδιές

να γευτώ γλυκόξινες και πιπεράτες γεύσεις

ν’ ακούω τα τζιτζίκια ως τα κατάβαθα της νύχτας

να καταλαβαίνω τούς δικούς μου που αγαπώ

να μην αδημονώ μ’ αυτούς που με στηρίζουν

να σκέφτομαι κι εκείνους που θέλησα να ξεχάσω

να βρίσκω φίλους που έρχονται από μακριά

ν’ αφήνω κι άλλες ζωές να μπαίνουν στη δική μου

να κολυμπάω σε θάλασσες ζεστές

ν’ αντικρίζω φρέσκα σώματα γυμνά

ν’ αναπολήσω έρωτες, να ονειρευτώ καινούργιους

"Ποδηλάτισσα"

ν’ αντιληφθώ τα πράγματα που αλλάζουν.

Έτσι καθώς τα πρόφτασα αυτό το καλοκαίρι

λέω να ελπίζω για προσεχή Χριστούγεννα

για κάποια επόμενη Πρωτοχρονιά

Χριστουγεννιάτικο δέντρο απο κελύφη αχινιών,με βάση ένα σπασμένο πόδι ποτηριού

– άσε να δούμε και για παραπέρα.

[Τ. Πατρίκιος, Άλλο ένα καλοκαίρι || H.Cartier-Bresson, Sifnos, Greece, 1961

Τελικά οι αναρτήσεις εδώ γίνονται για 2-3 φίλους που δεν έχουν φατσόλιμπρο, αλλά όπως και νάχει ,για όποιους κι αν μ επισκέπτονται, πάντα θα γίνονται και πάντα θα καταθέτω την ψυχή μου!
Ετσι κι αυτό το ποίημα μου μίλησε στα κατάβαθά της και μ' έκανε ν αναπολήσω όλα όσα έζησα,όχι μόνο ετούτο το Καλοκαίρι που ήταν και ιδιαίτερο,αλλά και όλα τα Καλοκαίρια της ζωής μου. 
Οντως ήμουν ευλογημένη που το (τα) πρόλαβα!
Κάπως έτσι  ξεθάφτηκαν απο τα άδυτα της μνήμης τα παιδικά παιχνίδια (οχι πως είχαν ξεχαστεί ποτέ) κι έγιναν δημιουργίες με πέτρες, αλλά ...με πολύ καρδιά!
Ήδη ξεκίνησαν δειλά-δειλά και κάποιες Χριστουγεννιάτικες κατασκευές και συνδυάστηκαν απόλυτα με την ποίηση.
Το τι θα μας φέρει το αύριο ουδείς γνωρίζει,εύχομαι όμως νάναι ΤΑ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ!!!!

Γράφε-σβήνε

βερεσέδια; ψώνια;;; ο,τι σου είναι περισσευούμενο και μη επιστρεπτέο;;; Υπενθύμιση;
Ο,τι νομίζει ο καθένας οτι σκέφτηκα μεταμορφώνοντας το Νο 2 για το Αλλαξέ το της Αριστέας.

Πάντως αυτό προ μεταμόρφωσης

ήταν ένα ξύλο που είχα ακριβοπληρώσει και φυσικά μετανοιώσει, που κάλυπτε τη γούρνα του νεροχύτη από τα αδιάκριτα βλέμματα στα άπλυτα που θα συσσωρεύονταν

Γι αυτό το πήρα, άσχετα που πολλές φορές η στίβα δεν επέτρεπε  την απόκρυψη και το ξύλο βγήκε στην  αχρηστία.

Γύριζε γύρω-γύρω στην κουζίνα και με διαόλιζε να βρίσκεται συνεχώς μπροστά μου και να μου θυμίζει  το πόσο ξόδεψα για πάρτη του, για ναναι πλέον εμπόδιο στο πέρασμά μου.

Ετσι παροπλίστηκε στο πλάι ενός μπουφέ,μέχρι που αράχνιασε και ξεχάστηκε

Όλο όμως υπήρχε στην άκρη του μυαλού μου να γίνει κάτι χρήσιμο.

Τόσα λεφτά δε τα πετάς έτσι ελαφρά τη καρδία!

Το τι θα το κάνω το είχα σκεφτεί προ διαγωνισμού, χρόνο δεν εύρισκα να το αλλάξω.

Οχι οτι πήζω, αλλά γενικά είμαι όσα παίρνει ο άνεμος κι έτσι άλλο ήθελα να κάνω κι άλλο έκανα στην τελική.

Ωσπου ήρθεν η ώρα του!

Σήμανε ο διαγωνισμός, γιατί μόνο με την κουδούνα θάμπαινα στη διαδικασια να συντομεύσω.

Ηθελα ένα μαυροπίνακα να γράφω τις ελλείψεις της κουζίνας  την ώρα που θα τις θυμόμουν, πριν καταγραφούν στη Σαββατιάτικη λίστα.

Το κενό βέβαια έπρεπε με κάτι να γεμίσει κι έτσι εκεί ντύθηκε με μπάλσα και απο πανω με φύλλο φελλού για να καρφιτσώνω συνταγές, σημειώσεις και ο,τι άλλο θέλω να βλέπω

Εβαψα το κάτω κομμάτι με χρώμα μαυροπίνακα και το γύρω-γύρω με χρώμα κιμωλίας.

Εκανα decoupage σε κάποια σημεία ,ενώ στην κορυφή του ξύλου με στένσιλ  και πάστα διαμόρφωσης,

έκανα μία γιρλάντα τριανταφυλλάκια

Μπορεί νάναι Κουζίνα,αλλά ρομαντικιά κουζίνα! ΑΜ πως.

Στη συνέχεια σειρά είχαν τα διάφορα τσιμπλιμπλίκια, που ως γνωστόν τρελαίνομαι να προσθέτω (και σε κάποιες "έδωσαν" στεγνά την ταυτότητά μου ;) ) και έτσι το θαύμα ολοκληρώθηκε.

Τώρα αφού πέρασε το στάδιο της βαθμολογίας (δε τα πήγε κι άσχημα),  κρεμάστηκε πανηγυρικά σ ένα κενό κομμάτι της κουζίνας (αυτό κι αν ήταν δυσκολώτερο να βρεθεί!) και με τη βοήθεια της κιμωλίας γράφω ο,τι θυμάμαι και δε χαίρομαι...

Ελπίζω η μεταμόρφωση να σας αρέσει για μένα πάντως είναι πολύ λειτουργική και δεν το κλαίω πια

Μαυροπίνακας σημειώσεων με decoupage για ξεχασιάρηδες

το κάτω μέρος του

Την αγάπη μου,μαζί με την ευγνωμοσύνη μου για το πέρασμά σας στην προηγούμενη ανάρτηση και τα καλά σας λόγια, ασχετα αν δεν απάντησα.Υπόσχομαι να τοκάνω έστω και κατόπιν εορτής.
Μακάρι η χιονόμπαλα να φερνε τη χαρμόσυνη ατμόσφαιρα που ευαγγελίζεται σ όλους μας!