...

...chi lavora con le mani 'e un operaio,chi lavora con le mani e con la mente 'e un Artigiano,chi lavora con le mani e con la mente e con il cuore 'e un Artista!!!

San Francesco di Assisi



Πέμπτη, 10 Ιουνίου 2010

Η περιέργεια "έφαγε" τη γάτα. Φήμες!

Λένε ότι η περιέργεια σκότωσε τη γάτα. Από πού κι ως πού θα σας γελάσω και δεν το θέλω.
Στην δική μου περίπτωση πάντως δοκίμασε απίστευτα την αρτιμέλεια των χεριών μου.
Και για να γίνω πιο συγκεκριμένη:
Σιχαίνομαι τις μύγες, και ποιος δεν τις σιχαίνεται θα μου πείτε. Δεν μπορώ να τις βλέπω να φλερτάρουν τα φαγητά. Έτσι έχω αγοράσει"καπέλα" και "καπελάκια"  (σίτες), για να τα προστατεύω από τις ανήθικες πτήσεις τους.
Ποτέ όμως δεν πίστευα οτι θα προστάτευαν το φαγητό στην κουζίνα και από γάτα!
Η οικογένειά μας έχει γίνει η χαρά του αδέσποτου!Τι ζωντανό κυκλοφορεί σε ακτίνα χιλιομέτρου και δεν το περιμαζέψαμε.Έτσι υιοθετήσαμε και την Κυρία (την περί ου ο λόγος) που μίαν ωραία πρωία και ενώ είχα φύγει αμέριμνη για το γραφείο, σίγουρη οτι είχα ασφαλίσει το σπίτι, γυρίζω και βρίσκω ΤΟ ανακάτεμα. Στην προσπάθειά της να φάει το σκεπασμένο φαγητό, είχε σκίσει και το καπέλο!
Καιρός ήταν να το επιμεληθώ. Από καιρό το καλόβλεπα, αλλά όλο το άφηνα για πιο μετά, σαν κάτι να ήξερα...
Είχα δει ένα ανάλογο post και στην Ονειροχώρα και είχα μπει σε πειρασμό.
Πήρα λοιπόν το κουβάρι του σκοινιού, την κόλλα και άρχισα.
Όμως μ έπιασε το πολύύύ καλλιτεχνικό και αντί να κολλήσω με ατλακόλ άρχισα να πλέκω γύρω-γύρω με το σκοινί. Κανονική καλαθοπλεκτική, σας λέω.
Ελα όμως που όσο λιγόστευε το κενό άρχισα να σκίζω τα χέρια μου! Διότι ξέχασα να πω (και βεβαίως να φωτογραφίσω, sorry) οτι το παλιό σκέπασμα ήταν χόρτινο (σκληρό χόρτο.Τί; άγνωστο)
Μέχρι να τελειώσω οι καρποί μου κόντεψαν να πάθουν σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα και να αποκτήσω τις πληγές του Φαραώ.
Το αποτέλεσμα όμως άξιζε τον κόπο.
Το άφησα αχρωμάτιστο παρόλο που είχα ειδικό σπρέι, θεώρησα την σημερινή του μορφή πιο καλοκαιρινή. Το έντυσα από μέσα με τούλι ροζ ( Ανεράϊδα ακούς;) για να μηδενίσω τις πιθανότητες απρόσκλητης εισόδου, του κόλλησα και μαργαριτούλες ξύλινες περιμετρικά, να του δώσω μια ανοιξιάτικη διάθεση και voila!!!
Τώρα θάμαι ήσυχη όταν θα φεύγω για το γραφείο, μπορεί να γυρίσω να βρω την γάτα... νυφούλα στα ροζ,αλλά το φαγητό ...απείραχτο!!!

22 σχόλια :

  1. την άτιμη την γάτα... έγινε όμως αφορμή να φτιάξεις κάτι τόσο όμορφο που αξίζει και την κούραση των χεριών σου νομίζω .Χαρά μου είσαι καταπληκτική και τα βλέπεις όλα με την ματιά του καλλιτέχνη!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μοναδικό! Και φαντάζομαι πολύ καλύτερο από την προηγούμενη εκδοχή του! Μην την κατηγορείς τη γατούλα, είδες τι έφτιαξες πάλι εξαιτίας της!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Xαχα,γελάω με τους τίτλους σου!Πολύ καλοί!
    Μ΄αφορμή τη γατούλα δημιούργησες πάλι!
    Το έφτιαξες πολύ ωραίο- δύσκολο μου φαίνεται να το επιχειρήσω.
    Με τρέλανε ο στολισμός με ροζάκι,απίθανος!Κι εγώ του ροζ,δεν είναι πολύ γλυκούλι και τρυφερό;
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εκανα πάλι τι θαύμα μου με τα σχόλια!Μην με ρωτήσετε δεν ξερω...αλλα να είναι και άλλα να δείχνουν.ΘΑΥΜΑ! ΘΑΥΜΑ!

    *Αγγελικούλα ας έχει χάρη που την έχουμε
    αδυναμία είναι και μανούλα 3 όμορφων μωρών!!!
    Αλλά μιλάμε για μεγάλη ταλαιπώρια...ο καλ
    λιτέχνης!!!

    *Ναντιάκι να μην το παινευτώ...ήταν ωραίο αλλά
    του συρμού! χαχαχα. Είχε ανάγκη λιφτινγκ. Βρε
    για δες απο δω το φέρνω απο κει το φέρνω στο
    λίφτινγκ καταλήγω.Μήπως σημαίνει κατι αυτό;Να
    το κοιτάξω;;;

    * Eleni μου,το ψάχνω, τι να γίνει νάχει σασπένς!
    Δεν θα σου συνιστούσα την επιχέιρηση,όχι γιατί
    δεν θέλω να μ αντιγράψεις,δεν υπάρχει περίπτω
    ση ποτέ να το πώ αυτό (αντίθετα θα το χαρώ
    πολύ), αλλά είναι πολύ μανίκι, βρε παιδί μου.
    Την επόμενη φορά θα το ντύσω τούλινο εξ ολο
    κλήρου.Πώς φαινόμαστε οτι είμαστε ...κοριτσά
    κια ;!;! Φαντάσου να αποκτήσεις εγγονούλα...

    Κοριτσάκια μου σας φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τελειο το εφτιαξες Χαρα μου ... πανεμορφο και καλοκαιρινο ...Μου αρεσει παρα πολυ αν και ομολογω πως φαινεται αρκετα δυσκολη κατασκευη.Φιλακια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Xαρά,εγγονός είναι.Ας ελπίσουμε στο επόμενο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. *ΓΩΓΩ μου δύσκολο δεν το λες, μπελαλίδικο όμως
    είναι.

    *Ελένη, ευτυχώς γλύτωσε το παιδάκι το ροζ. Αν κι
    ο γιός μου, επειδή ακολούθησε την κόρη, φόρεσε
    ο καημένος αποφόρι ροζ! Ευτυχώς δεν τον επηρέα-
    σε... χαχαχα.

    Καλημέρα κορίτσια μου
    "ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ!"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Κάθε εμπόδιο για καλό δηλαδή:)
    Έγινε απίθανο και αθάνατο! Εκτός αν η μαμά γατούλα αποφασίσει να ακονίσει τα νυχάκια της;))

    Καλημέρα Χαρά με τις ομορφιές σου:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Che grazioso e che bella idea!!!Vien voglia di copiarti, ce n'è sempre bisogno in casa. Buona giornata deny

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Σιγα να μην σου ξεφευγε η σιτα......., ονειρο την εκανες Χαρα μου.......!!!!!!!
    Ειχαμε παει χθες με την Μαρια στην Μαγια και σε μελεταγαμε, τους λεγαμε τι καταπληκτικα πραγματα εχεις φτιαξει!!!!!!!
    Αντε τωρα που τελειωσαν τα σχολεια και οι εξετασεις μπορει να φτιαξουμε τιποτα και εμεις, συνεχισε να μας δινεις τετοιες ωραιες ιδεες!!!!!!!
    Σε περιμενουμε και στην Αθηνα για να πιουμε και κανενα καφε....!!!!!
    Φιλακια πολλα, καλο σ/κ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. * Margo: Πόσο ευχάριστο είναι να σε τιμούν
    πρόσωπα που έχουν καλαισθησία και ευαισθησία!
    Margo μου ευχαριστώ πολύ-πολύ και μόνο που
    ασχολείσαι μαζί μου.

    * Μέτη : ΖΗΛΕΥΩΩΩΩ τις ευκαιρίες που έχετε να
    πηγαίνετε στην Μάγια.Ναξερες πόσο πολύ το θέλω!
    Εσείς σας βλέπω μέχρι το τέλος καλοκαιριού να
    κάνετε έκθεση!!! Ξεκινήστε πάντως. Φιλάκια κι
    απο εμένα και καλό Σ/Κ (φιλιά και στη Γωγώ σου)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Άργησα μεν, αλλά άκουσα τελικά! Ευχαριστώ για τη ροζουλί αναφορά στο πανέμορφο και χρηστικότατο αυτό αντικείμενο!! Δε νομίζω να υπάρχει ωραιότερο από το δικό σου! Μπράβο για τη μερακλίδικη δουλειά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Να ΄μαι κι εγώ.... ήρθα!!! Σου έλειψα; Δυστυχώς δεν είχα τη δυνατότητα να σας παρακολουθώ εκεί που βρισκόμουν αλλά έκανα άλλα επίσης ωραία πράγματα!!! Γνώρισα στη Θεσσαλονίκη την Αχτίδα και την Γαστερόπλιξ!! Υπέροχες και οι δύο.
    Όπως βλέπω πάλι έγραψεεεεες!!! Έχεις φαντασία, δε σου το λέω κάθε φορά; Και ύστερα νομίζεις ότι το κάνω για να σε ανεβάσω!!! Είναι υπέροχο!!
    Ελπίζω να μπορέσω να αναρτήσω κάτι κι εγώ, αφού ξεκουραστώ λίγο!!!
    Φιλιά
    Καλό απόγευμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. * Ανεράϊδα, μ όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια
    γράμματα θα μάθεις...που σημαίνει οτι δεν
    μπορεί να σε παρακολουθώ να διδάσκομαι και
    να κάνω τσαπατσουλιές! Τι γνώμη θα σχημα
    τίσεις για μένα;;;

    * Ανθίβολον: Και το ρωτάς; Φυσικά και μου λει
    ψες κι ας μην το πιστεύεις. Κάνω υπομονή να
    δω τι θαύμα θα κάνεις πάλι, τώρα που θάσαι
    ξεκούραστη έχω απαιτήσεις!!!Αλλά τι ωραιότερο
    μπορεί να σκαρφιστείς απ ό,τι έχεις φτιάξει
    κατα καιρούς;Ιδωμεν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. ΧΑΡΟΥΛΑ ΜΟΥ ΚΑΛΗΜΑΕΡΑ!
    ΚΑΤΑΦΕΡΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΠΕΡΙΗΓΗΘΩ ΣΤΟ BLOG ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΘΑΥΜΑΣΩ ΤΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΟΥ. ΚΑΝΕΙΣ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΣΥΝΔΥΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΜΠΝΕΥΣΗΣ ΜΕ ΤΟ ΑΨΟΓΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ! ΚΑΙ Η ΣΕΛΙΔΑ ΣΟΥ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΠΟΛΥ, ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΕΓΜΕΝΗ ΚΑΙ ΣΕ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΑΠΟΛΥΤΑ. ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙΣ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΠΟΥ ΞΕΧΕΙΛΙΖΕΙ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ!
    ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ, ΦΙΛΙΑ ΠΟΛΛΑ,
    ΕΛΕΝΗ (ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Φανταστική δημιουργία. Μπράβο σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ούτε εγώ αντέχω τις μύγες. Οι γάτες ευτυχώς παραμένουν έξω! Πολύ όμορφο το αποτέλεσμα. Εμάς μας σώζουν οι σίτες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Αχ αυτές οι γατούλες, είναι άτακτες μα τόσο χαριτωμένες και χαδιάρες που ότι ζημιά και να κάνουν τους τη συγχωρούμε. Η δημιουργία σου πάντως είναι φοβερή!!!

    Πέρνα από το blog μου που σου έχω μια έκπληξη..
    Καλή εβδομάδα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Καλά δεν το πιστεύω αυτό είναι ένα αριστούργημα, είναι απίθανο... Ας τολμήσει να πάει γάτα δεν θα το θέλει χαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Ε, λοιπόν δεν περίμενα με τίποτα νάχει τέτοιο σουξέ μία ταπεινή σίτα.
    Σας ευχαριστώ όλες για τα καλά σας λόγια

    * Ελένη (Παρασκευή) και να μην μου έγραφες το
    βαφτιστικό όνομα θα καταλαβαινα οτι αυτά τα
    λόγια θάταν δικά σου... Απο διαίσθηση; επειδή
    θέλω να τ ακούω απο σένα που ξέρω οτι δεν
    είσαι άνθρωπος των "κιάσων"; Δεν ξέρω ειλικ
    ρινά να σου πώ...
    Σ ευχαριστώ μέσα απο την καρδιά μου που ασχο
    λήθηκες μαζί μου.

    * Μαρία Ζ. ειλικρινά δεν ξέρω τι να πώ. Ενα
    ευχαριστώ είναι λίγο, αλλά οταν το λες απο
    καρδιάς γίνεται το παν.

    * Kiki, ποιός σου είπε οτι δεν έχω σίτες; Αλλά
    οταν θέλει κάτι δεν την εμποδίζει τίποτε.
    Χαλάλι της γιατί την έχουμε αδυναμία.

    * Katerina Galati. Επαναλαμβάνω αυτό που έγραψα
    και στο blog σου:Τιμή μου να με θεωρείς άξια
    ενός τέτοιου βραβείου!όπως επίσης οτι: η
    παρουσία σας εδώ είναι το μεγαλύτερο βραβείο.
    Σ ευχαριστώ και για το γλυκό σχόλιο & για το
    βραβείο.

    * princess, τι να πώ σε σένα τώρα που τα βλέ
    πεις όλα αριστουργήματα; Μια απλή σιτούλα
    είναι, τίποτε παραπάνω, εσείς έχετε καλή
    διάθεση και με αντιμετωπίζετε με επιείκεια

    Οσα ευχαριστώ και να πώ είναι λίγα, μπροστά σ αυτά που αισθάνομαι

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Είμαι αδιόρθωτη! Αλλά πέστε κάτι...ποτέ δεν ξέρεις...