...

...chi lavora con le mani 'e un operaio,chi lavora con le mani e con la mente 'e un Artigiano,chi lavora con le mani e con la mente e con il cuore 'e un Artista!!!

San Francesco di Assisi



Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017

Ακόμα να το πιστέψω!

Βάσκανος μοίρα μας  μάτιασε, γιατί δεν ήθελε προφανώς να μάθετε εσείς  οι αρνητές του  Zuckerberg τα μετά την έκθεση! 
Ετσι μείνατε για καιρό στο περίμενε,  αλλά ιδού, που η υπομονή σας ανταμείβεται!
Μην ακούτε το "ο καλός καλό δεν έχει" αυτά είναι για τους ανυπόμονους, εμείς και καλοί είμαστε και υπομονετικοί και ανεκτικοί και στο τέλος περνάει το δικό μας...καλιώρα όπως τώρα!
Ξέρετε τι πέρασα μέχρι να φτάσω μέχρι εδώ σήμερα;;;ουυυυυυυ άστε τα καλλίτερα.
Και επανέρχομαι στα μεθεόρτια,αν και φοβάμαι οτι τάχω εξαντλήσει όλα,θα προσπαθήσω να σας κάνω μια περιγραφή κι εσάς χωρίς να θεωρηθεί ούτε οτι περιαυτολογώ, ουτε οτι επαίρομαι,παρότι προσπάθησαν πάρα πολύ και για τα δύο!
Να πω οτι έφτασα στην μεγάλη μέρα χωρίς καθόλου άγχος.
Αυτό κι αν ήταν παράξενο για μένα που πνίγομαι σε μια κουταλιά νερό. Εδώ ολόκληρος "ωκεανός" και δε με τρόμαξε!
Ίσως οτι δεν είχαν μείνει εκκρεμότητες από
νωρίς;; ίσως οτι είχα κοντά μου ανθρώπους έμπειρους που δε θα μ' άφηναν να εκτεθώ; ισως η πίστη οτι αφού τίποτα απ όσα φοβόμουν δε το χάλασε μέχρι εκείνη τη στιγμή δε θα γίνει και τώρα; ίσως οτι δεν είχα ν'  αποδείξω τίποτα και σε κανέναν; πάντως τέτοια νηφαλιότητα ανεξήγητη και μνημειώδης!
Μόνο ο καιρός με προβλημάτιζε για το τι θα φορούσα, μια που είχε λυθεί επιτυχώς και το αίνιγμα αν θα χωρούσαν τα έργα;
Όλα ήταν στη θέση τους από το Σάββατο, αφου θυσιάσαμε πρώτα για το καλοστέριωτο (ως άλλο γεφύρι της Αρτας)  τη "γυναίκα του πρωτομάστορα"!


Ναι μη γελάτε καθόλου,είχαμε ένα συνταρακτικό ποδαρικό,που δυστυχώς στοίχισε ένα πόδι
Καίτη μου,σου χρωστάω την επιτυχία της έκθεσης.
Ηταν μεγάλο το σοκ,τόσο που την Κυριακή δεν είχα καθόλου κέφι, μέχρι που άρχισαν να έρχονται οι πρώτοι και να ζεσταίνεται η ατμόσφαιρα και τότε...άλλαξαν όλα μαγικά!
Το σπασμένο πόδι της Καίτης έκανε το θαύμα του.


Τόσος ενθουσιασμός,τόση έκπληξη,τόση συγκίνηση (οχι εγώ... θα μου χάλαγε το μακιγιάζ, δε κάνουμε τέτοια στυλιστικά λάθη!) ήταν μη αναμενόμενα.

Φυσικά τα πετρωτά έκλεψαν την παράσταση,ως ήτο αναμενόμενο και όχι αδίκως, γιατί ήταν η πρώτη φορά που τα έβλεπαν όλα μαζί ζωντανά και εκστασιάστηκαν.
Οσοι τα περίμεναν μινιατούρες και καρτούλες είδαν οτι επρόκειτο για κανονικούς πίνακες.
Απόλαυσαν τις διαστάσεις (το τρισδιάστατο), τα χρώματα , τη ζωντάνια τους,την "κίνησή " τους και τα εκθείασαν όσο τίποτ άλλο, μη παύοντας να  φωτογραφίζουν.

Μάλλον εγω ήμουν η πιο απορημένη όλων, που δεν περίμενα τις αντιδράσεις τους.

Εβλεπα συγκίνηση στα μάτια και στα λόγια τους,ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ της έκθεσης μια που ο κόσμος ερχόταν αμείωτος, σαν νάχαμε κάθε μέρα εγκαίνια,και δε μπορούσα να πιστέψω, πώς κάτι που εγω έκανα απο χόμπυ, είχε τέτοια συναισθηματική κυρίως απήχηση!
Ηταν ο επαναπροσδιορισμός μου ως "ερασιτέχνης χειροτέχνης", όπως δηλώθηκα, που δεν περιμεναν αυτοί που ήδη με ήξεραν αλλά δ ε γνώριζαν την άλλη μου πλευρά; ήταν τα έργα καθ εαυτά; ήταν και τα δυο;
Το αποτέλεσμα μετράει κι αυτό ακόμα προσπαθώ να το διαχειριστώ.



Η διαφήμιση στόμα με στόμα (τύφλα νάχουν οι αφισέτες και οι δημοσιεύσεις) έφερε πολύ κόσμο, που ούτε καν γνώριζα και οι εντυπώσεις άριστες.
Ηταν δε μια ευκαιρία να βρεθούμε με παλιούς συμμαθητές, παλιούς φίλους, πρώην συναδέλφους, γνωστούς και αγνώστους  επισκέπτες, επαΐοντες ή μη και να εισπράξω τοοόσο υπερβάλοντα θαυμασμό και επαίνους, που έφτασα στο σημείο να ντρέπομαι.


Το βιβλίο των αναμνήσεων,
παραγγελμένο και χαρισμένο με περισσή αγάπη, απο τον καθ υλην υπεύθυνο της αρχής μου και της πορείας μου μέχρι την έκθεση (γνωρίζετε πολύ καλά ποιός είναι 😋)γέμιζε ενθουσιασμό  και όμορφα σχόλια κι εγώ συγκινημένη από όλο αυτό τον πακτωλό των συναισθη μάτων που  μεταδιδόταν αμφίδρομα,
ενα είχα στο νου μου:
"αραγε ΕΚΕΙΝΟΣ βλέπει;;;",
γιατί για τα παιδιά μου, τη μητέρα μου, που έβλεπα τα χαμόγελα και τα μάτια τους να λαμπυρίζουν απο χαρά και περηφάνεια ήμουν σίγουρη,

ΕΚΕΙΝΟΣ όμως;;;

Κι όμως ήταν εκεί...πάνω στη βέσπα του, που συγκινούσε τους παλιούς του φίλους και μας έκανε να νοιώθουμε την παρουσία του γελαστή και ντροπαλή από τα καλά λόγια για την κόρη του.
Ναι! τον φανταζόμουν και αυτό με συγκινούσε.
Ηταν το μόνο που πραγματικά και απόλυτα βαθειά με συγκινούσε.
Οτι θα έβλεπε και θα εισέπραττε την αγάπη και το θαυμασμό που εισέπραττα εγώ και θα ένοιωθε περήφανος, γιατί ήμουν δικό του δημιούργημα.

Γιατί δεν θα ήμουν το ίδιο χωρίς εκείνον.
Κι αν δε καταλάβατε ακόμα για ποιόν μιλάω,φυσικα αναφέρομαι στον πατέρα μου,που έφυγε πριν προλάβει να δει αυτή τη δημιουργική έκρηξη και να γίνει κι αυτός θεατής των έργων που εκτέθηκαν.  Σ'  αυτόν λοιπόν  ήταν αφιερωμένη η έκθεση
 και σ'  ΕΚΕΙΝΟΝ, που πέρσι όταν δοκιμάστηκα τόσο πολύ κι έφτασα στο παρά 5, δεν δέχτηκε να μου κόψει εισιτήριο αναχώρησης.
Σαν να ήθελε να μου δείξει, οτι έχω ακόμα να δώσω πράγματα , όπως κι έγινε!
Τα περισσότερα πετρωτά δημιουργήθηκαν μετά τη μεγάλη μου περιπέτεια, κι ομως δεν έβγαλαν πόνο, ο,τι βίωσα έγινε αισιοδοξία,νοσταλγία, αναφορά στις μνήμες και αυτά ήταν που συνεπήραν και το κοινό της έκθεσης.
Δε θα συνεχίσω να γράφω,γιατί νομίζω οτι ο,τι κι αν γράψω θα φανεί υπερβολικό, κι ας μην είναι, γιατί κι εγω που το έζησα, ακόμα δε τολμώ να το πιστέψω
Ξέρω μόνο οτι όταν δε προσπαθήσεις για κάτι, δεν το επιδιώξεις, έρχεται και  σε βρίσκει αυτό, σαν έρθει η ώρα του.
Και στο ερώτημα που μου έθεσαν πάρα πολλοί "ΓΙΑΤΙ ΑΡΓΗΣΕΣ ΤΟΣΟ;" έχω να πω οτι όλα γίνονται, αν & όταν γίνονται, για κάποιο λόγο κι ίσως ο δικός μου ήταν αυτός, οτι έπρεπε να περάσω όσα πέρασα και να μετουσιώσω τις εμπειρίες σε συναίσθημα και εικόνα, άλλωστε και το καλό κρασί (άσχετα αν δεν το δοκιμάζω) θέλει το χρόνο του για να θεωρηθεί καλόπιοτο.
Αξιώθηκα αυτή τη μεγάλη χαρά και Τιμή που μου επεφύλαξαν γνωστοί και άγνωστοι, έζησα μία φορτισμένη Πανσέληνο  (εκτός και εντός) σ' ενα χώρο μαγικό, μ΄ ανθρώπους που έδωσαν απλόχερα από το περίσσευμα της ψυχής τους, είδα τα έργα μου να αγκαλιάζονται και να φεύγουν σε νέα σπίτια που θα τ'  αγαπήσουν το ίδιο όπως εγω και δώσαμε ένα νέο ραντεβού.
Τι άλλο θα μπορούσα να ζητήσω;
Ελπίζω ο καλός Θεός να μας ευνοήσει  να βρεθούμε και στην Πρωτεύουσα

Η μαγική Πανσέληνος που στεφάνωσε την έκθεση




Θέλω μέσα απο την καρδιά μου να ευχαριστήσω ιδιαίτερα, αυτούς που ήρθαν εκτός Ζακύνθου ειδικά για την έκθεση (μεγάλη έκπληξη ο φίλος Χρήστος...δεν έχω λόγια)  ξέροντας τις δυσκολίες τους, αυτούς που έμειναν παραπάνω ειδικά να παρευρεθούν, αυτούς που θάθελαν αλλά δε μπόρεσαν, ήταν όμως εκεί με τον τρόπο που εκείνοι ξέρουν... κι αυτούς που με στήριξαν με κάθε μέσον όλες τις μέρες, πριν και μετά.

Μ'  αυτά σας αφήνω και σας εύχομαι νάχουμε όλοι ενα ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΟΚΤΩΒΡΙΟ, πλούσιο σε εμπειρίες και συναισθήματα! 
Αυτά άλλωστε είναι ο πραγματικός μας πλούτος.

Υ.Γ. Συγχωρείστε με για τις φωτογραφίες,αλλά χρησιμοποιώ ενα νέο πρόγραμμα, που ακόμα το μαθαίνω
Υ.Γ. 2 Τα φυλλάδια της έκθεσης
* Το "Δελτίο Τύπου":
Φίλοι μου Αφήνοντας πίσω ο,τι γνωρίζατε μέχρι προχθές, επανασυστήνομαι ως ερασιτέχνης χειροτέχνης​, δηλ εραστής της πάσης φύσεως τέχνης των χεριών και υπ’ αυτήν την ιδιότητα, Σας προσκαλώ στο Art studio ΙΡΙΔΑ (Διον. Ρώμα & Αρχ. Κοκκίνη 1, μετά το ΞΕΝΙΑ), που θα παρουσιασθεί ένα μέρος των δημιουργιών μου. 
Ζωγραφιές και παραστάσεις από φυσικά υλικά, όπως οι μικρές πέτρες απο τις παραλίες μας, θάναι ένα μέρος αυτών που διοχετεύω το μεράκι και την αγάπη μου. 
Σας στέλνω την αφισσέτα της εκδήλωσης και θα χαρώ πολύ να αισθανθώ την ζεστή παρουσία σας, όπως τόσα χρόνια και ν’ ακούσω την ειλικρινή γνώμη σας. Θα σας περιμένω κάθε απόγευμα απο 3 - 9/9 απο τις 19,30-22,30 μ.μ 
Με εκτίμηση πάντα 
Χαρά Θεοδωρίτση

& * Λίγα λόγια για τα έργα

​​ΠΕΤΡΩΤΑ 

Πέτρες! 
Τί εἶναι οἱ πέτρες; Πέτρες! Δηλαδή, τίποτα! Ποιὸς δίνει σημασία σ᾿ αὐτές; Ποιὸς χάνει τὸν καιρό του μὲ τὶς πέτρες; Δὲν ἀξίζει τὸν κόπο μηδὲ νὰ μιλήσει κανένας γι᾿ αὐτές. Εἶναι τὰ πιὸ καταφρονεμένα πράγματα τῆς πλάσης …” ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ - Οἱ ΠΕΤΡΕΣ 

Εδώ λοιπόν δεν έχω να σας καταγράψω ακριβά υλικά, αφού αυτό το υλικό δεν αγοράζεται, σου προσφέρεται,αλλά “φτηνό” δεν είναι. Αυτά τα τιποτένια και καταφρονεμένα πράγματα της Φύσης εμένα με προκαλούσαν πάντα. Πέτρες, που μαζεύτηκαν με πολύ κόπο μία προς μία, από παραλίες ανά την Ελλάδα, με κυρίαρχη την παραλία της Μουρτερής στην Εύβοια (Πατρίδα εξ αγχιστείας) με τις υπέροχες χρωματιστές της, φυσικά Ζάκυνθο , Χαλκιδική,Πόρο,Λακωνία (δωρεές φίλων) και γενικά όπου εύρισκα παραλία μάζευα και κουβαλούσα. Αλλά από το κοπιώδες σημείο της συλλογής μέχρι την επιλογή και την ολοκλήρωση του έργου, η διαδικασία είναι ακόμα πιο επίπονη και χρονοβόρα. 
Οι πέτρες δεν συνεργάζονται όπως θες εσυ,αλλά όπως εκείνες θέλουν,όσο κι αν ακούγεται περίεργο. Ολα τα έργα λοιπόν ή το 99% αυτών, έχουν ξεκινήσει από μία συγκεκριμένη πέτρα, που έδωσε την έμπνευση, και γι αυτό είναι το καθένα μοναδικό,γιατί ουδέποτε θα φτιαχτεί ένα ίδιο. 
Παρόμοιο ναι,ίδιο όχι! 
Π.χ. το καύκαλο του αχινέου μου έδωσε την ιδέα των Μάγων με τα δώρα 
Η κόκκινη πετρούλα με το λευκό τελείωμα, το σκουφί του Αη Βασίλη 
Τα μικρά κοχυλάκια απο τα Λιχαδονήσια, τα παγωτάκια του παγωτατζή 
Η μεγάλη πέτρα με τα καφέ αποτυπώματα, τη φουφού του καστανά 
Οι πέτρες παιδικά καροτσάκια τ΄ αντίστοιχα πετρωτά 
Οι κόκκινες μικρές ωοειδείς, σαν κόκκινα αυγά του Πάσχα, έδωσαν το “Χριστός Ανέστη” 
Θα μπορούσα να τα απαριθμήσω ένα προς ένα, αλλά έτσι θα χανόταν η μαγεία του καθενός,που κατ εμέ τα έργα δίνουν στον κάθε έναν από μας το έναυσμα για το δικό του ταξίδι στον κόσμο της φαντασίας. 
Απλά θάθελα να δώσω μια εικόνα, οτι όσο εύκολα βρίσκεται το υλικό και θεωρείται μηδαμινό οτι και κόστος έχει και παιδεμό μεγάλο και μοναδικότητα. 
Γιατί δεν αρκεί να φαντασθείς και να υλοποιήσεις μια εικόνα, αλλά αφ ενός να μην επαναπαυθείς στην αντιγραφή κάποιου άλλου και το επίσης σημαντικό, οι πέτρες νάχουν ισορροπία και αρμονία στο τελικό αποτέλεσμα. 
Εμένα μου έδωσαν το ωραίο ταξίδι της δημιουργίας, εύχομαι να μιλήσουν κι εσάς,όλο και κάτι θάχουν να σας πουν και κλείνω πάλι με τον Κόντογλου: 
Πολλὲς φορὲς κάθουμαι καὶ κοιτάζω τὶς πέτρες ποὺ τυχαίνει νὰ βρίσκουνται μπροστά μου, καὶ μοῦ φαίνεται πὼς μὲ κοιτάζουνε καὶ κεῖνες μὲ κάποια μυστηριώδη μάτια ποὺ δὲν φαίνονται, καὶ πὼς κρυφοκουβεντιάζουνε μεταξύ τους καὶ πὼς κρυφογελοῦνε… ” 

39 σχόλια :

  1. ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΧΑΡΑ μας!!!
    Να είσαι ΠΑΝΤΑ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ!
    Εν τάχει....διάβασα και συγκινήθηκα γιατί τα έζησα...ωσεί παρούσα!!
    Με συγκίνησες αφάνταστα, τόσο που έκανα τη σκέψη...πως αν ποτέ προσπαθήσω να συνθέσω ένα έργο θα είναι ο δικός μου Εκείνος!
    Θέλω να γράψω πολλά, όμως δεν προλαβάινω αυτή τη στιγμή όμως παργμΑτικά θα προσπαθήσω να επανέλθω!!!!
    Τον θαυμασμό και την ΑΓΑΠΗ μου !ΚΑΙ ΝΑΙ...καθε τι θέλει τη δική του στιγμή να υλοποιηθεί και ναι...ο δικός σου χρόνος ήταν ΤΩΡΑ!!!!ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!!!!!!!!!!!!!!!ΚΑΛΌΝ ΟΚΤΏΒΡΗ!!!!!!!!1

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπημένη μου Βαρβάρα,ξέρω οτι χάρηκες μαζι μου,αλλωστε μαζί μοιραζόμαστε τις χαρές και τις λύπες μας.
      Θα χαρώ να δω τη δική σου έκφραση Εκείνου και εν τέλει θα χαρώ να σε ξαναδώ.
      ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΜΗΝΑ!

      Διαγραφή
  2. Καλό γλυκό σου μήνα.
    Χαίρομαι αφάνταστα με την επιτυχία σου και τα συναισθήματα που σε γέμισε.
    Συγκινήθηκα με το αφιέρωμα στον μπαμπά που έφυγε πριν δει όλη αυτήν τη γιορτή αλλά σίγουρα ήταν δίπλα σου και καμάρωνε.
    Τα όσα πέρασες να μην ξαναγυρίσουν ποτέ αλλά ας τα ευχαριστήσουμε γιατί σου έβγαλαν όλη αυτή την υπέροχη δημιουργηκότητα.
    Πάντα επιτυχίες Χαρά μου , το αξίζεις
    Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αννα μου γλυκειά
      η περσυνή περίοδος ήταν κάτι που απο τη μια δε θέλω να θυμάμαι,απο την άλλη την ευγνωμονώ.Οπως ευγνωμονώ για κάθε μέρα που μου χαρίζεται και βλέπω αυτή την απίστευτη Φύση και με γεμίζει χαρά και δημιουργικότητα!
      Σ ευχαριστώ γαι τα καλά σου λόγια,μου δίνουν δύναμη γαι τη συνέχεια που ελπίζω να έρθει
      Φιλιά πολλά και χαίρομαι που σ έχω φίλη γειτονάκι μου!

      Διαγραφή
  3. Και γιατί εγώ, ενώ ήθελα να σου δώσω συγχαρητήρια, να σε γεμίσω με όμορφα λόγια και να σε πειράξω, έχω καταλήξει με βουρκωμένα μάτια, μου λες?
    Χαρά μου, Χαρουλίτα μου, βλέπεις την τέχνη πριν ακόμη πάρει μορφή, γιατί δεν προσπερνάς τίποτα! Βρίσκεις αξία στα πάντα και τους δίνεις ζωή!
    Να συνεχίσεις να είσαι αυτό το υπέροχο πλάσμα που (με ή χωρίς εισαγωγικά)
    ξέρω και αγαπώ (αυτό σίγουρα χωρίς εισαγωγικά!)
    Και επειδή δεν μου ταιριάζει να κλείσω έτσι σοβαρά, λέω να αλλάξω ύφος:
    1) Αυτό που φοράς σου ταιριάζει πάρα-πάρα πολύ!
    2) Α, δηλαδή πήρε σάρκα και οστά το "Break a leg" για καλοτυχία, ε??? Περαστικά να είναι όλα!
    ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά, κορίτσι μου και ευχές για έναν όμορφο μήνα!
    Να (σε) προσέχεις!♡

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιατί είσαι κλαψού,θέλει και ρώτημα;;;;χαχχαχαχχααα Εγω έγραψα τόσο χαρουμενα πράγματα κι εσυ συγκινήθηκες;;;ΑΠΟΡΩ ΓΙΑΤΙ;;;;χαχαχαχαχα
      σε πειράζω φυσικά μικρό μου Συριανολούκουμο και φυσικά χαίρομαι αν σ άγγιξαν τα συναισθήματά μου (οχι οτι αμφέβαλα)
      Οντως ηταν μία έκθεση πλήρης συναισθημάτων και γι αυτό αισθάνομαι τυχερή που την έζησα!
      Και για ν απαντήσω σοβαρά:
      1) Σ ευχαριστώ για την κολακεία περί της ένδυσης,αν και για την άνεση θυσίασα το στυλ και με το φλατ σανδάλι ήμουν τάπα (βλέπεις τις οικογενειακές φωτό ...ε δεν ειμαι και τόόόσο!)
      2) Οντως το σπάσιμο του ποδιού ήταν σπάσιμο της γκίνιας!ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ,αλλά ακόμα στεναχωριέμαι για την καημένη την κοπέλα που ήρθε με τόση χαρά για να ευχηθεί κι έφυγε με ασθενοφόρο
      ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΟΛΟΙ ΣΑΣ ΕΚΕΙ ΣΤΟ ΟΜΟΡΦΟ ΝΗΣΙ,Νάσαι καλά και να σκορπάς παντου το ΦΩΣ ΣΟΥ!
      Σ ΑΓΑΠΩ ΠΑΝΤΑ !!!

      Διαγραφή
  4. Καλό μήνα και θερμά συγχαρητήρια για την μεγάλη επιτυχία !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μεγάλη και χορταστικη γεύση για εμάς τους μακρινούς αυτη η ανάρτηση, που και τι δε θα δίναμε για να βρισκόμασταν εκεί και να το ζούσμε από κοντά... Ευχομαι στο μέλλον, γιατί ότι αρχίζει και αξίζει θα έχει και συνέχεια, ετσι δεν είναι;

    Εχεις κάθε λόγο να είσαι περήφανη και για τα εργα σου και για όλα όσα είσαι και μοιράζεσαι! Κι εμείς έχουμε κάθε λόγο να καμαρώνουμε που σε γνωρίσαμε!
    Φιλιά πολλά πολλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οντως ήταν απο τις πιο πλούσιες αναρτήσεις μου,αφου ήθελα όλα να περιλαμβάνονται στην ιστορία Νικούλι μου.
      Κι εγω θα σας ήθελα κοντά μου,όλες τις φίλες που έχω εκτιμήσει και γνωρίσει και είμαστε συνοδοιπόροι σ αυτό το όμορφο ταξίδι.Κι επειδή δε γινόταν είπα να το μοιραστούμε έστω κι έτσι. Πάντως τη χαρά την ένοιωθα σαν νάσασταν παρούσες!
      Κι εγω νοιώθω τυχερή για το συναπάντημά μας
      Την αγάπη μου σ όλους!

      Διαγραφή
  6. Καλο μηνα Χαρά, πάντα δημιουργική και ονειροπόλα να είσαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πες ονειροπαρμένη,νάσαι μέσα Χρήστο!

      Διαγραφή
  7. kαλο μηνα γλυκια μου!συγχαρητηρια!παντα Αξια....δημιουργικη...και με εμπνευση.....καλη συνεχεια....με επιτυχιες!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Είναι αλήθεια ότι την περιμέναμε πως και πως Χαρά μου αυτήν την αναρτηση σου για όσες δεν έχουμε φέης μπουκ..οπως εγώ..αλλά και όσες τα είδανε μεσο αυτού και για όσους βρεθήκανε με την παρουσία τους στην εκθεση .. θα τα διαβαζουν τωρα και θα ξαναθμούνται την ομορφη εκπληξη ( φαίνεται εξ αλλου αυτό απο τα χαρουμενα προσωπα τους στις φωτογραφίες) που τους έκαναν τα πετρωτά σου και τα ζωγραφικά σου έργα..!!
    Σιγουρα όσα και να γραψεις αγαπημενη μας δεν θα μπορεσουμε να νιωσουμμε στην ολότητα τους τα συναισθηματα σου.. και των παρεβρισκομένων στην εκθεση..! :D
    Το πόσο θα θελαμε να είμασταν εκεί το ξέρεις Χαρούλα μου ..η απόσταση όμως τόσο μακρινή!!! η σκεψη όμως υπερνικά τα παντα και βρισκοταν εκει κοντα σου καπου κρυμενη και αόρατη..!! είμαι πολύ περηφανη που σε γνωρισα και ειμαι φιλη σου.. πολύ πριν γινεις διασημη..χι.χιχι...;)
    Σου ευχομαι να έχεις στην ζωή σου παντα τοσο δυνατα συναισθήματα!!!!
    Να είσαι σίγουρη ότι και ΕΚΕΙΝΟΣ σε βλέπει απο εκεί ψηλα και θα ειναι περήφανος για την κόρη του.
    Θα περιμενουμε για τα καλύτερα ακομα..!!
    Να περνάς ομορφα ότι και να κανεις Χαρά μου και παντα επιτυχίες!!!
    Και ναι για κατι τετοιες χαρες αξίζει το μπλόγκινγκ!!!!!
    Να έχεις ενα ακομα ομορφότερο μηνα !!! μια μεγαλη αγκαλιά και την αγαπη μας σου στελνω..αγαπημενη μου φιλακιααα!! :k <3 <3 :) :D


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε μα δεν το ξέρω νομίζεις;;;Και γι αυτό δεν μπορώ να σας αφήσω παραπονεμένους,δεν το πάει η καρδιά μου
      Οπως γεμάτη ήταν απ όλους εσάς που μου στέλνατε την αγάπη σας με κάθε τρόπο!ΝΑΙ ΣΑΣ ΚΟΥΒΑΛΟΥΣΑ ΜΑΖΙ ΜΟΥ κι ας μη φανεί ουτε παράξενο ουτε υπερβολικό.Ενοιωθα για όλες μας.Γιατί όλες και όλοι βοηθήσατε με τον τρόπο σας για ολη αυτή την πορεία και φυσικά για το αποτέλεσμα .
      Kαι νάσαι σίγουρη αγαπημένη μου οτι τίποτε δε πρόκειται ν αλλάξει τα συναισθήματα που νοιώθω για σας,ούτε η "διασημότητα" που ουτως ή άλλως ουδέποτε μ ενδιέφερε
      Φιλάκια πολλά με όλη μου την αγάπη για όλη την οικογένεια

      Διαγραφή
  9. Με τον καλύτερο τρόπο μας έκανες ποδαρικό αυτό το μήνα Χαρά μου! Μπράβο και πολλά σου συγχαρητήρια γιατί σου αξίζουν. Και τί πορεία έχεις διανύσει όλα αυτά τα χρόνια κι από πόσα μονοπάτια μας έχεις περάσει κι εμάς!! Φιλάκια και πάντα δημιουργικές περιπέτειες σου εύχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχαχχαχαχα πορεία δε λες τίποτα Ευγενία μου απο το ναδίρ στο ζενίθ!Ουδέποτε τη φανταζόμουν,γιατί μέχρι το 2010ν δεν ειχα ασχοληθεί ενεργά με κάτι έστω παρομοιο και γι αυτό και για μένα λειτουργεί περιεργα
      Νάσαι καλά κοριτσάκι μου και να χαίρεσαι με ο,τι κι αν κάνεις!

      Διαγραφή
  10. Καλή μου Χαρά θέλω να εκφράσω και από εδώ όχι μόνο τα συγχαρητήριά μου για όλο αυτό το εντυπωσιακό που κατάφερες αλλά και για το απρόσμενο αποτέλεσμα!
    Απολαυστική η ανάρτηση, ο λόγος, οι εικόνες με αρκετή συγκίνηση μαζί με θαυμασμό.
    Καλό μήνα, κι άλλες δημιουργίες, κι άλλε επιτυχίες σου εύχομαι ολόκαρδα και καλή αντάμωση στην Αθήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στράτο μου σ ευχαριστώ απο καρδιάς για όλη σου την συμπαράσταση στο event μου.Η θετική αύρα των ανθρώπων που μου έμειναν δίπλα μου μου έφερε αυτό το επιτυχές αποτέλεσμα και Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
      Μακάρι να τα πούμε σύντομα στην Πρωτεύουσα.

      Διαγραφή
  11. Συγχαρητήρια Χαρά μου, ξέρω καλά τι σημαίνει μία τέτοια μέρα για κάθε καλλιτέχνη.Η αλήθεια είναι ότι εκείνο το καιρό παρακολουθούσα τις φωτιές στο νησί σου και σε σκεπτόμουν πολύ μα φοβόμουν να ρωτήσω τι έγινε.Χαίρομαι που όλα πήγαν καλά.Μία υπέροχη έκθεση, πανέμορφες καλλιτεχνικές δημιουργίες και θα σου πω και εις ανώτερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παρότι προβληματίστηκα πολύ αν έπρεπε τελικά να την κάνω εξ αιτίας ολης αυτής της απαράδεκτης κατάστασης που επικρατουσε τουλάχιστον 2 μήνες στο Νησί,σκέφτηκα Αχτίδα μου οτι ειδικά γι αυτό χρειαζόταν μια ανάσα ελπίδας και νομίζω οτι δικαιώθηκα αν κρίνω απο τις αντιδράσεις του κόσμου.
      ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ!

      Διαγραφή
  12. Μπράβοοοοοοοοοοοοοοο.......
    Μα, αυτά τα πετρωτά σου είναι μοναδικά, Χαρά μου. Απορώ με την υπομονή σου να διαλέγεις μία μία τις πετρούλες και να τις ταιριάζεις. Και δεν μιλώ για τη ζωγραφική σου... την έχω θαυμάσει και ζηλέψει τόσες φορές! Το κοριτσάκι με τη βαρκούλα είναι εκπληκτικό.
    Σου αξίζει η τεράστια επιτυχία της έκθεσης και σου εύχομαι ολόψυχα πολλές - πολλές ακόμα επιτυχίες και στην πρωτεύουσα και σ' όλη την Ελλάδα και έξω απ' τα σύνορα!
    Με συγκίνησε βαθιά η ανάρτηση σου.
    Να έχεις ένα υπέροχο μήνα και να είσαι πάντα καλά.
    Τα φιλιά μου και τον θαυμασμό μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φιλία μου αγαπημένη,πόσο χαίρομαι που σε βλέπω στα μέρη μας!!!
      Νάσαι καλά γλυκειά μου, σ ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη που μου δέιχνετε και κρίνετε κι εσείς οτι άξιζε να γίνει
      Μακάρι σύντομα να τα πούμε απο κοντά στην Αθήνα.Το χρωστώ ως υπόσχεση,οχι ως στόχο
      Φιλιά πολλά με όόόλη μου την αγάπη!

      Διαγραφή
  13. Συγχαρητήρια Χαρά μου!!! Τα πετρωτά σου είναι μοναδικά! Χαίρομαι με την επιτυχία σου και είμαι σίγουρη πως και ο πατέρας σου χάρηκε με τούτη την αφιέρωση που του έκανες.
    Καλό μήνα και πάντα σου εύχομαι να έχεις επιτυχίες!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νάσαι καλά Ελένη μου.Η γνώμη σας σίγουρα μετράει και μου δίνει δύναμη για τη συνέχεια
      Φιλάκια πολλά

      Διαγραφή
  14. Αχ Χαρά μου το πόσο χαιρομαι για σενα δεν περιγράφεται.
    είσαι απίστευτα ταλαντούχα και σου αξίζει. όσο για τον πατερα σου είμαι απόλυτα σιγουρη ότι ήταν εκει και σε καμάρωνε. Υπέροχα ολα
    Αντε και στα επόμενα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαράκι μου σ ευχαριστώ καρδιά μου για το χειμαρρώδη σου ενθουσιασμό,με παρασύρει!
      Φιλάκια πολλά καλή μου

      Διαγραφή
  15. Καλό μήνα, Χαρά μου. Σου εύχομαι εις ανώτερα και πάντα επιτυχίες. Ο πατέρας σου να είσαι σίγουρη ότι σε καμαρώνει. Σε φιλώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νάσαι καλά κορίτσι μου γλυκό,σ ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  16. Τι να πω κοριτσάκι μου που να μη το'χω πει...που να μη το ξέρεις; Πόσο θαυμάζω τα μοναδικά πετρωτά σου; Πόσο αγαπώ τις ζωγραφιές σου; Πόσο αγαπώ εσένα; Είμαι τυχερή που σ'έχω στη ζωή μου και που ήμουν κοντά σου εκείνες τις ώρες της απόλυτης χαράς σου. Τίποτα να μη σκιάζει από δω και μπρος τις μέρες σου καρδιά μου. Να'ναι μόνο μέρες χαράς και δημιουργίας. Ό,τι έζησες ήταν απόλυτα αληθινό...ό,τι ακριβώς σου αξίζει. Εύχομαι σύντομα και στην Αθήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωωωωω και ήρθαμε στα καθ ημάς!!!!Αλήθεια τι μένει να πούμε πού δε τόχουμε πει;;;; Το καλό με μας είναι οτι συνεννοούμεθα και άνευ λόγων κι αυτό ειναι το μαγικό!
      Το ποιός ειναι πιος τυχερος απο τον άλλον άστο,γιατί θα χάσεις,χαχαχαχα μη χαλάσουμε το καλό κλίμα ;)
      Εγω τόχω πει και δε θα πάψω να το επαναλαμβάνω μέχρι του τελευταίου κλεισίματος των ματιών.
      ΕΙΜΑΙ ΤΥΧΕΡΗ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΟΣΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΑ Σ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ!Ανέβηκα μόνη μου,χωρίς αποσκευές,ντροπαλή αφού δεν είχα τίποτα να επιδείξω στον ελεγκτή και γνώρισα τόσο όμορφους,δημιουργικούς και ξεχωριστους ανθρώπους που με τίμησαν όσο κανείς με την εκτίμηση,τη φιλία και πολλοί την αγάπη τους που δνε θα πάψω να ευγνωμονώ την ώρα και τη στιγμή
      Κι αν τωρα φαίνεται οτι είμαι ξανά σχεδόν μόνη,δεν θα πάψω να μακαρίζω όσους έφυγαν δια παντός και ειναι πικρή η απουσία τους,αλλά κι όσους επέλεξαν για δικούς τους λόγους να αποστασιοποιηθούν.Εγω πάντα θα θυμάμαι τα "χρεωστουμενα" και θα μου λείπουν και θα θυμάμαι
      οσο για μας.Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΗΣΟΥΝ ΕΚΕΙ,ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙ ΟΤΑΝ ΣΕ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ Και πολλές φορές χωρίς καν να χρειάζεται να προσπαθήσεις για κάτι
      Φιλιά άπειρα

      Διαγραφή
  17. Λίγο καθυστερημένη έρχομαι Χαρά μου να σου πω πόσο χαίρομαι για την χαρά σου αυτή !! Μια έκθεση με τρις δικές σου ξεχωριστές πετρωτές δημιουργίες !!
    Ο λόγος σου , οι φωτογραφίες και οι άνθρωποι τα λένε όλα !!Ανθρωπος που ξεχωρίζεις από τη λεπτότητα που χειρίζεσαι τα έργα σου και τιμάς τους φίλους !! Σε ΕΚΕΙΝΟΝ και σε ΕΚΕΙΝΟΝ αφιερωμένες πολλές εξθέσεις ακόμα
    Την αγάπη μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ποτέ δεν μετράει καθυστέρηση οταν πρόκειται για λόγια αγάπης Μαρινικόλ μου και ουδέποτε θα το σκεφτόμουν έτσι γιατί σ ε ξέρω και σ ευχαριστώ που έστω λίγο (μια που δεν μας δόθηκε η ευκαιρία περισσοτερο) ξέρεις κι εσυ εμένα.
      Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ.

      Διαγραφή
  18. Με μεγάλη καθυστέρηση ήρθα να μοιραστώ την ξεχωριστή σου έκθεση Χαρά μου που όπως σου είχα γράψει και πιο παλιά, η επιτυχία της ήταν σίγουρη!
    "Ξέρω μόνο οτι όταν δε προσπαθήσεις για κάτι, δεν το επιδιώξεις, έρχεται και σε βρίσκει αυτό, σαν έρθει η ώρα του"...
    Κρατώ την παραπάνω φράση, γιατί εκφράζει ακριβώς αυτό που γίνεται στη ζωή μας... όλα έχουν την ώρα τους! ;)
    Και να είσαι σίγουρη πως ο μπαμπάς σου χαιρόταν για την επιτυχία σου!
    Τώρα πάω να μεγαλώσω τις φωτογραφίες σου και να μπω μες την έκθεση!!!
    ΑΦιλάκια πάντα καρδιάς και με πολύ αγάπη! <3 <3 <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ χαίρομαι που είσαι εδώ καλή μου Στεφανία,γιατί ξέρω,μ εχεις ενθαρρύνει πολλές φορές και είμαι σίγουρη γι αυτά που μου καταθέτεις.
      Λυπάμαι που οι φωτό μου δε θα σε βοηθήσουν περισσότερο,ελπίζω οι επόμενες νάναι στα σωστά τους
      Φιλιά πολλά με πολύ αγάπη και εκτίμηση βαθειά!

      Διαγραφή
  19. χαρουμενη ΧΑΡΑ ΜΟΥ..........οσο παει κ πας πιο ψηλα σου ευχομαι παντα να πετας........!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχαχαχχαχαα κράτα σκοινί,μη μ αφήσεις γιατί δε τόχω σ ε τίποτα να την κάνω χωρίς επιστροφή ;) χαχαχαχααα Σ ευχαριστώ Σοφάκι μου.Φιλιά πολλά

      Διαγραφή

Είμαι αδιόρθωτη! Αλλά πέστε κάτι...ποτέ δεν ξέρεις...