...

...chi lavora con le mani 'e un operaio,chi lavora con le mani e con la mente 'e un Artigiano,chi lavora con le mani e con la mente e con il cuore 'e un Artista!!!

San Francesco di Assisi



Animated Pictures Myspace Comments
Welcome Myspace Comments

Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2013

Κάτι κουρασμένα παληκάρια...

Aυτές τις μέρες που αρχίσαμε να νοιώθουμε Χειμώνα, είπαμε (οικογενειακώς) οτι δεν πρέπει να κωφεύουμε στα σημάδια των καιρών και να αρχίσουμε ένα οικιακό σενιάρισμα.
Γιατί στο δικό μας αρχοντικό κάποιες δουλειές πρέπει να τις αποφασίσουμε με οικογενειακό συμβούλιο,γιατί πότε ο Γιάννης δε μπορεί πότε ο  κ.... του πονεί,  κι έτσι μένουν να χρονίζουν, μέχρι που με πιάνει εμένα το δικό μου και γίνονται εδώ και τώρα!
Τέλος πάντων κάπως έτσι με δημοκρατικές διαδικασίες,συγυρίσαμε,στρώσαμε και ψιλοζεσταθήκαμε ανεβάζοντας ξύλα και ανάβοντας το τζάκι,μια  που το  πετρέλαιο  αργεί ακόμα στα σχέδιά μας.
Και μέσα σ όλα αλλάξαμε και μερικές καμένες λάμπες γιατί είχαμε καταντήσει Κρυφό σχολειό, περιμένοντας πότε θα βγάλει το γερμανικό πολυκατάστημα οικονομικές λάμπες(πού καταντήσαμε!!!)
Κι όπως κατέβαιναν το σχήμα τους κάτι μου έκανε...
Την προηγούμενη έκδοση την είδα ως αδελφή Μογκολφιέρ,τώρα πιο εορταστική,πιο προσωποποιημένη...
Στο διαδίκτυο κυκλοφορούσαν ιδέες για διάφανες στρουμπουλές, μεταμορφωμένες σε χιονάνθρωπους και πιγκουινάκια, εγω τις δικές μου τις μακρουλές τις φαντάστηκα με... μούσι!





Ετσι πήραν σάρκα και οστά (που λέει ο λόγος), κι αφού ασταρώθηκαν (τώρα θα σας γελάσω γιατί,αφού ήταν ήδη λευκές, μάλλον για να εξασκώ την ελαστικότητα των νεύρων μου) περάστηκαν με χρώματα γυαλιού και τα περιγράμματα με glitter pen,που επειδή δεν είχα την υπομονή του στεγνώματος απο την μία στρώση στην άλλη,ολίγον τι μουτζουρώθηκαν, δίκην ...καμινάδας.



Ετσι τους το δικαιολόγησα, αλλά δυστυχώς δε το πήραν όλοι το ίδιο ανάλαφρα, κι ο ένας ο μικρότερος και πιο ευαίσθητος ( ήταν που ήταν και διαφορετικής γενιάς), έγινε Σουλιώτισα μετά την φωτογράφιση! 
Τι να κάνουμε υπάρχουν και οι παράπλευρες απώλειες. 
Τον πόνεσα,αλλά είχε ολοκληρώσει  την υποχρέωσή του και έτσι του εύχομαι να αναπαυθεί εν ειρήνη.
Τα σκουφάκια τους συμπληρώθηκαν με μαλλί και φουντίτσα απο τρέσα (θα μπορούσε και να παραληφθεί μια που οι απολήξεις ήταν λευκές) και κουδουνάκι.
Αυτή λοιπόν είναι άλλη μια οικονομική  ιδέα, μέσα στο πνεύμα της ανακύκλωσης (όλο και κάποια λάμπα θα σας έχει καεί ή θα καεί ), που προλαβαίνετε να κάνετε μέχρι τη Μεγάλη Γιορτή.



Επίσης  πειραματίστηκα στην κατασκευή μερικών καρτών ,έτσι οι ευχές μου θα είναι ολότελα προσωπικές .
Κάρτα με decoupage ριζόχαρτου σε χαρτόνι οντουλέ και άλλα διακοσμητικά και υφασμάτινα στοιχεία

Το scrapbooking είναι ένα απαιτητικό Hobby που απαιτεί γνώσεις,αισθητική και κατάλληλα υλικά και εργαλεία. 
Εγω απλά πήρα κάποιες ιδέες και συνέθεσα τις δικές μου εντελώς απλοϊκές , μ ό,τι είχα και ό,τι εφηύρα στην πορεία, αλλά με πολύ φροντίδα κάρτες κι αυτό επειδή έτυχε να παραγγείλω ένα λάθος άλμπουμ χαρτιών.



Ευχετήρια κάρτα με decoupage ριζόχαρτου σε λινάτσα και πάνω αριστερά σε πλαστική ετικέτα απο ρούχα και λοιπά  διακοσμητικά


Οι μέρες που έρχονται, είναι μέρες χαράς και γιορτής σε κάθε σπίτι και ειδικά πολυαναμενόμενες απο τα παιδιά. 

κάρτα με  decoupage  ριζόχαρτου σε λινάτσα και στρασάκια

Πολύ χαίρομαι λοιπόν, που η συλλογική προσπάθεια "Ρολόγια για το Χριστοδούλειο" στέφθηκε για άλλη μια φορά μ επιτυχία και τα έσοδα θα συμβάλλουν θετικά στην καλυτέρευση της ζωής παιδιών.  Οι ανταποκρίσεις όλων των φίλων-bloggers που παραβρέθηκαν απο το στήσιμο και τα εγκαίνια, έδωσε τη χαρά και σ εμάς τις μακρυνές να νοιώσουμε κοντά και να μοιραστούμε τη χαρά της επιτυχίας του σκοπού. 
Πάντα τέτοια λοιπόν!


κάρτα με decoupage σε χαρτόνι ,διάτρητα μοτίβα και sospeso trasparente



Και θα ολοκληρώσω μ ένα παιχνίδι που κυκλοφόρησε λίγο στη γειτονιά και η φίλη Κατερίνα μου έδωσε την πάσα, με την απορία ποιά είναι αλήθεια τα 3 δικά μου φετίχ;

                                                          
Σύμφωνα με το λεξικό: φετιχισμός (αρσενικό) είναι=
  1. η θρησκευτική λατρεία ή εκδήλωση που σχετίζεται με τα φετίχ
  2. η υπερβολική προσήλωση σε υλικά αντικείμενα και αγαθά τα οποία με αυτόν το τρόπο μετατρέπονται σε φετίχ
  3. η σεξουαλική εμμονή με αντικείμενα που σχετίζονται με το ποθούμενο πρόσωπο ή χρησιμοποιούνται στην ερωτική πράξη

Λοιπόν Κατερινιώ,θα σ απογοητεύσω (;),τα δικά μου "φετίχ", δεν είναι πικάντικα,όπως τουλάχιστον τάχουμε συνδέσει.
- Δεν μπορώ,ας πούμε ν'  αντισταθώ σε μεταλλικά κουτιά με όμορφες παραστάσεις, γι αυτό έχω και μια αξιόλογη συλλογή
- Καρδιές! μη δω καρδιά, αναστατώνομαι. 
Απ ό,τι υλικό, με προσελκύει και θέλω να την αποκτήσω,αποτέλεσμα οι φίλες που με γνωρίζουν να μου κάνουν συχνά δώρα  καρδιές.
- Η πένα μου!  
Καθημερινό αξεσουάρ στη δουλειά,(τώρα ολίγον παραμελημένη) έγραψε ,υπέγραψε, σε πλήθος έγγραφα ιδιωτικά ή δημόσια κι έθεσε την προσωπική μου σφραγίδα.
 Άλλο ένα ευπρόσδεκτο δώρο από γνώστες  της επιλογής  γραφής μου,αλλά παρότι έχω αρκετές,μία η αγαπημένη.

Αυτά μπορώ να χαρακτηρίσω σαν λατρεία,προσήλωση,εμμονή,ελπίζω να σ εξέπληξα ευχάριστα.
 Οσο για τα άλλα παιχνίδια που μ έχετε προσκαλέσει, απαντήθηκαν τόσο εμπεριστατωμένα, και ταυτίστηκα σχεδόν μ όλες, που η δική μου θεώρηση περιττεύει θαρρώ.
Πάντως ευχαριστώ θερμά για την τιμητική επιλογή.





                             Dark Christmas Comments

Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2013

Μακρύα κλωνά μουρλή νοικοκυρά

Καφέ ήπιαμε, κουβεντολόι στήσαμε, δημιουργίες είδαμε,μας πήρε το βράδυ.
Τι θα λέγατε για μια πίτσα;
Κι εγώ δεν παθιάζομαι, αλλά μια ευκολία την έχει κι ύστερα διαθέτει και τραπέζιον, έστω και με 3 πόδια.
Σας έχω πει μην προτρέχετε από την αρχή της ανάρτησης,θα καταλάβετε...
Αν υπάρχει τραπέζι  με 3 πόδια;
Του φαγητού όχι, γιατί θάταν κουτσό, αυτό όμως που εννοώ εγω μια χαρά μου κάνει!
Διότι είπαμε, όταν βλέπουμε κάτι,το σκεφτόμαστε και αλλιώς...
Και μια που μ έχει πιάσει μια οργανωτική μανία, κάτι που στο εργαστήρι γίνεται της κολάσεως, κάτι που είμαι πολυπράγμων (!!!) κάτι που έχετε βαλθεί να με κάνετε ζηλιάρα με τα εργαστήριά σας, κάτι που η Λευκαδίτισα φιλενάδα μου έδειξε πρώτη και δεύτερη φορά κάτι παρόμοιο και το λιμπίστηκα (αλλά άντρα ταλαντούχο δεν διαθέτουμε), κάτι που όταν πάω κάτι να πάρω πέφτουν κάτω και γίνονται ανεμομαζώματα -διαολοσκορπίσματα...εκεί που δάγκωνα το κομμάτι της πίτσας...μου έκανε το κλικ!

- Μηηηηηηηηηηηη, βγάζω μία μπουκωμένη τσιρίδα, οταν είδα να πηγαίνουν το αντικείμενο της έμπνευσής μου στον Καιάδα
Με κοίταξαν απορημένοι, κι έτρεχαν για νερό να καταπιώ πριν πνιγώ
-Οχι νερόόό. ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΑΚΙΙΙΙΙ ,με τα μάτια πεταγμένα έξω εγώ
Κοίταζαν μια το τραπέζι μια εμένα που πνιγόμουν κι δεν έλεγα να πνιγώ να ησυχάσουν.
-Οχι αυτό,αυτόόόόό!!!  και το βουτάω απο το κέντρο, μην τυχόν και μου το κλέψει άλλος. Ποιός δηλ ; στο φτύσιμο τόχαν.
_ Τι θα τα  κάνεις; με ρώτησαν με την απορία ζωγραφισμένη ακόμα περισσότερο στα πρόσωπα, και μας κοψοχόλιασες;
-- Θα δείτε... απαντώ με μυστήριο,καταπίνοντας. Εχω έμπνευση! ενω απτόητη το πήρα και το έχωσα στην τσάντα,με την διαταγή άλλη φορά να μου τα μαζεύουν.
Μην εκθέτουμε και τις ιδέες μας και μας τις υποκλέπτουν!!!χαχαχαχα
Επειδή λοιπόν δεν έχω σκοπό ν αφήσω τη ραπτική, κι επειδή  θέλω ναχω σε σημείο βολής όλα τα πράγματα που χρησιμοποιώ, χωρίς κατσε-σήκω, πέτα κάτω, μάζευε, βρίζε,αποφάσισα να τα συγκεντρώσω όσο το δυνατόν πιο κοντά μου
Αυτό που έδειξε η Ευγενία, μ άρεσε πολύ αλλά τώρα παραγγελία εκ του εξωτερικού,δε λέει, να φτιάξω ξύλινο δεν γινόταν σκέφτηκα αυτή τη λύση:


Για τα μοτίβα δεν χρειάστηκε σκέψη,απλά επειδή υπήρχαν κι άλλα ίδιου αντικειμένου και ύφους,εκεί υπήρξε ένας δισταγμός


decoupage χαρτιού σε mdf και ριζόχαρτου στα "τραπεζάκια"


Εεεεεεε;;;;; πως σας φαίνεται;;;;
Τώρα οι ανεμούλες μου βρήκαν τη θέση τους και καμαρώνουν!
Άδικο έχω οταν σας λέω να μην προ τρέχετε και να με παρακολουθείτε μέχρι τέλους;



 Εχετε δίκιο ακολουθώ ανορθόδοξους δρόμους σκέψης-έμπνευσης,αλλάάάάά...καταλήγω!χαχαχαχα

Σήμερον κρεμάται επι τοίχου


Άλλη μία οργανωτική πινελιά σ ένα συρτάρι, που είχε απομείνει απο την εποχή των συρταριών,πως λέμε απο την εποχή των παγετώνων; ακριβώς!
Έμπνευση μηδενική τότε. Εκ των υστέρων αποφάσισα να μην πάει χαμένο.
Το τρύπησα (όχι εγώ, δεν διαθέτω εργαλείο καρντιά μου) σε συγκεκριμένο μέγεθος καβίλιας  κι αφού το έντυσα μ αρωματικό χαρτί (τις πρώτες μέρες μοσχοβόλαγε ο τόπος, τώρα ξεθύμανε), πέρασα τις καβίλιες και πέρασα τα καρούλια με τις κορδέλες.
 Ετσι έγινε σταντ κορδελών.

συρτάρι-σταντ για κορδέλες

Βέβαια οι του μέτρου διαβιώνουν εντός ντοματοσυσκευασιών ,αλλά θα υπάρξει και γι αυτές η ανάλογη μέριμνα.

Όπως επίσης, ένα αγαπημένο  φλυτζάνι απο  φίνα πορσελάνη, που είχε την ατυχία να σπάσει, ευτυχώς στα δύο, συγκολλήθηκε κι  έγινε πελότα.


                                           Πελότα (pincushion) σε σπασμένο φλυτζάνι

Έτσι η γωνιά της ραπτικής σιγά-σιγά συμμορφώνεται.

Ο τίτλος της ανάρτησης είναι παρμένος από μία φράση που μου έλεγε η γιαγιά μου, οταν περνούσα στο βελόνι μακρυά κλωστή και μπερδευόταν όπως ήταν φυσικό στο ράψιμο.
Τώρα αν έμαθα από τις συμβουλές της και το πόσο μουρλή αποδείχθηκα, μένει να τ ανακαλύψετε,αν δε το έχετε κάνει ήδη.
Πάντως εγω για πολλά την καληνωράω κι ας τσίναγα τότε (με την πρώτη δεν είμαι  πάντα πρόθυμη), αλλά και βελονάκι μ έμαθε και πλέξιμο και κέντημα.  Πως λένε "μάθε τέχνη κι άστηνε κι αν πεινάσεις πιάστηνε"; Ετσι κι έγινε...

Βιάζεστε;;;
Πριν φύγετε μπορείτε να πάρετε μια ανάσα απ όλο αυτό το κατεβατό και ν απολαύσετε το βιντεάκι,  γιατί όχι; έχουμε δικαίωμα στο παραμύθι και στο χαμόγελο!