Φύσ' αεράκι, φύσα με!

 ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ & χρόνια πολλά με υγεία σ; όλους και τις οικογένειές σας

Η Λαμπρή πέρασε και εμπρός βήμα ταχύ για το Μάιο!

Θα το πω αλλη μια φορά κι ας γίνομαι γραφική και κουραστική (και για μένα την ίδια) πότε απο τα μπουφάν φτάνουμε στα μαγιώ...μόνο ο Θεός ξέρει!εγω ακόμα ψάχνομαι 😕

Τα πρώτα τσάρτερ ήρθαν κιόλας, το Νησί παίρνει τους Καλοκαιρινούς του ρυθμούς, δύσκολο και το χειμώνα, δυσκολότερο το Καλοκαίρι και η όποια μαγεία ανακάλυπτες κρυμμένη (μέχρι πότε;) παραδίδεται κι αυτή στους ρυθμούς του "πολιτισμού" και της "τουριστικής βιομηχανίας" που για χάρη της γίνονται τερατουργήματα.

Τέλος πάντων ας σταματήσω τη γκρίνια γιατί με τούτα και με κείνα το αυτοάνοσό μου ξαναφούντωσε πάλι μετά απο δέκα χρόνια. Τρώγω το μέσα μου αλλά τί να κάνω; ετσι είμαι! Δεν μπορώ να συμβιβαστώ με την κατάντια. Και όσα το στόμα σιωπά, το σώμα βοά 😢 . 

"Κακό δικό μου", θα μου πείτε και δεν έχετε άδικο, αλλά έτσι ήμουν, ετσι είμαι ,έτσι θάμαι, ΔΥΣΤΥΧΩΣ.

Ας πάμε στις τελευταίες δημιουργίες που ακόμα μυρίζουν ανοιξιάτικο Πάσχα και ελπίδα και φέρνουν έναν αέρα φρεσκάδας.

Εν αρχή ο αγρότης! 

Είχε φτιαχτεί από πέρσυ. Η μόνη του διαφορά οτι φορούσε κασκέτο από κονσέρβα ντομάτας γνωστής βιομηχανίας, συγγενούς πρώην Πρωθυπουργού 😉😂 (Πόσο πιο λιανά να σας το κάνω;χαχαχχα) Ωραίος ήταν κι έτσι μέχρι να τον βγάλω έξω και να μου τον πετάξουν τα γατιά και να διαλυθεί.

Οπότε αφού έμεινε πολύύύ καιρό ασκεπής, καπελώθηκε ξανά και πόζαρε! 

Το σώμα έμεινε ανέπαφο, αφού είναι μπουκάλι γίγας απορρυπαντικού. 

Ολη η κατασκευή με υλικά ανακύκλωσης ,όπως διαπιστώνεται ακόμα μία φορά. 

Μανιώδης καπνιστής ακόμα και εν ώρα εργασίας. Γύρω του διάφορα οικόσιτα ζωάκια . Τα κουνέλια φτιάχτηκαν από χαρτόνι, καλύφθηκαν δε, τα μεν με μαλλί το δε με ύφασμα.

Το ανοιξιάτικο γραμματοκιβώτιο προέκυψε απο την χαρτονένια  βάση της σύριγγας, που κάνω την καθημερινή μου ένεση. 

Είναι ένα επιμήκες χαρτόνι που στις δύο άκρες του έχει υποδοχές να στηρίζεται η σύριγγα. Πηγαίνοντας να το πετάξω , το λύγισα και είδα οτι γίνεται ένα ωραιότατο γραμματοκιβώτιο  και σκέφτηκα "γιατί νάχουν μόνο τα χριστούγεννα;;;" Και με διάφορα που κυκλοφορούσαν ολόγυρα, ρετάλια παντός είδους, φτιάχτηκε .

Η κυρία Λαγουδίνα, προέκυψε από ενα ρολό χαρτιού κουζίνας κι ένα φελιζολένιο αυγό. Υφάσματα, δαντέλες, κουμπιά έντυσαν το σώμα της

Το καλαθάκι της από το καπάκι κλεισίματος ενός φαρμάκου που έκανα εισπνοές. 

Ξέρω γελάτε με τόσα φάρμακα, αλλά βλέπετε οτι πιάνουν τόπο (γενικώς και ειδικώς 😉😂) 

Τί να κάνω που δεν έπινα ούτε ασπιρίνη και από μία χρονική στιγμή και μετά τα χτυπήματα ήρθαν απανωτά; Και πάλι καλά να λέω που τα κοντρολάρω...προς το παρόν 🙏

Ας επανέλθουμε όμως στην Λαγουδίνα, αν και δε νομίζω οτι χρειάζονται επιπλέον διευκρινήσεις, απλά καμαρώστε την ανφάς και προφίλ!

Και για το τέλος, αν και υπόσχομαι συνέχεια (πρώτα ο Θεός ☝) ένα παράθυρο στην Ανοιξη!

Αρχικά στο άνοιγμα του πασπαρτού κόλλησα μία αστική εικόνα, από την διαφήμιση των Μικρών Βιβλιοπωλείων που κυκλοφόρησε πέρσυ και μ' άρεσε πολύ και την χρησιμοποίησα και σ' άλλο έργο μου, πετρωτό.

Πάνω αριστερά της εικόνας κόλλησα ένα κονσερβοκούτι από σαρδέλες, που  έγινε το άνοιγμα στη Φύση! 

Είχα ένα παράθυρο απο Die Cuts Chipboard Stamperia που ήρθε ακριβώς όπως το ήθελα, αλλιώς θα το έφτιαχνα. Γύρω γύρω το κουτί ντύθηκε με φελλό για να μοιάζει με επίχρισμα τοίχου και ανά διαστήματα κόλλησα κομματάκια απο χαρτόνι μακέτας που αναπαριστά τοιχοποιία. 

Μία περικοκλάδα γλυτσίνιας αναρριχάται στα πλαϊνά του τοίχου και κρέμεται μπροστά από το παράθυρο. 

Μία σειρά απλωμένα ρούχα, απο σκόνη πορσελάνης που μου είχε σπάσει, πιάστηκαν απο το παράθυρο μέχρι την γωνία του 'κτιρίου", ενώ απο κάτω ενα τραπεζάκι, επίσης απο die cuts, περιμένει τους επόμενους αναγνώστες να διαβάσουν απολαμβάνοντας τον καφέ τους .

 Ενα καρότσι φορτωμένο ανοιξιάτικα λουλούδια στη βάση της γλάστρας του αναρριχώμενου και όλη αυτή η αναπαράσταση τοποθετημένη στην ανάποδη μεριά ενος αποτυχημένου καμβά, που πλευρικά ντύθηκε με το ίδιο χαρτόνι μακέτας να δίνει την αίσθηση τοίχου με τούβλα.

Νομίζω οτι η ίδια εικόνα κάλλιστα θα μπορούσε να αποδοθεί με υφάσματα, πηλό και ό,τι άλλο γεννήσει η φαντασία σας! Εμένα ,επειδή είμαι κι άνθρωπος της ευκολίας, άσχετα αν τρώω χρόνο στην λεπτομέρεια, ήρθαν αυτά.

Για την ανάγκη της φωτογράφισης μπήκε ένθετα σε μία κορνίζα, ο τελικός  προορισμός ακόμα αναζητείται 😕

Ελπίζω να σας άρεσε η ανοιξιάτικη πανδαισία και μ αυτά θέλω να σας υπενθυμίσω οτι ό,τι σας φαίνεται άχρηστο μπορεί με δεύτερη ματιά να μην είναι 😉. Αφήστε τ' αντικείμενα να σας ψιθυρίσουν τί θέλουν να γίνουν, δεν χρειάζονται πολλά για να δημιουργήσεις κάτι όμορφο 💝

Οσα δεν πρόλαβα να σας πω!

Και ο Χριστός Ανέστη και ο πελαργός έφτασε!

Πολλά γεγονότα μαζεμένα και τί να σας πρωτοπώ;
Πρωταπριλιά ανήμερα ένα δώρο ζωής πήρε σάρκα και οστά και διέψευσε κάθε δοξασία για την συγκεκριμένη μέρα!

Από τη στιγμή που μας πήρε τηλέφωνο ο γιος μου και μας είπε οτι άρχισαν οι πρώτες ενδείξεις τοκετού, μέχρι τη στιγμή που ξεκίνησε το ταξίδι (ξημερώματα Πρωταπριλιάς), με πολύ φόβο λόγω των μποφόρ που μας είχαν από καιρό τρελάνει οι μετεωρολόγοι, που αυτό κι αν αποδείχθηκε πρωταπριλιάτικο, μέχρι τη στιγμή που φτάσαμε στο Νοσοκομείο σύσσωμοι οι παππούδες και μετά από ώρες αντικρύσαμε το θείο βρέφος (πράγματι θείο και πράγματι βρέφος 😍) είναι στιγμές που δεν περιγράφονται.

Ολη η αγωνία των εννιά μηνών ξέσπασε με δάκρυα χαράς και αγκαλιές αγάπης.

Το πρώτο εγγόνι και δη κοριτσάκι είναι γεγονός!

Τώρα αν σας πω οτι δεν εχω δει ομορφότερο μωρό; θα γελάτε μαζί μου και θα με θεωρείτε και δικαίως, κουκουβάγια, αλλά όσοι την είδαν, αυτό είπαν ρε κορίτσια και εγω βασίζομαι στην κοινή γνώμη 😂😂

Ευγνωμονώ το Θεό που μ' αξίωσε σε τούτο το θαύμα, που ναι μεν το έζησα δις με τα παιδιά μου, όμως να ζήσεις την συνέχεια μέσα από τα παιδιά σου είναι κάτι που δεν εξηγείται και δεν ερμηνεύεται με λόγια, αλλά μόνο με συναίσθημα. 

Τώρα ανυπομονώ για την συνέχεια 😉...της ανάληψης καθηκόντων νόνας-νταντάς!

Κι ετσι η μικρή σεβάστηκε και τις θρησκευτικές μου συνήθειες και μ άφησε απερίσπαστη να τις βιώσω για άλλη μια χρονιά, που ήρθε τόσο γρήγορα ώστε να μη μπορώ να συνειδητοποιήσω πότε είχαμε Χριστούγεννα και πότε φτάσαμε στο Πάσχα!

Ολα έγιναν σαν ένα γρήγορο μενού fast food και ομολογώ οτι μου έλειψε η προετοιμασία που αφήνει περιθώρια ο χρόνος. 

Παρ όλα αυτά νοιώθω ευλογημένη που τα κατάφερα και φέτος να παρακολουθήσω τα θρησκευτικά μου αντέτια που βιώνω παιδιόθεν. 

Το Πάσχα είναι ένα πέρασμα από τα κατάβαθα της ψυχής και των γενεών, που έχουν πια φύγει για το μεγάλο ταξίδι, κι εχω μείνει να θυμάμαι και ν' ακολουθώ ό,τι μου εμφύσησαν στο πέρασμα των χρόνων. 

Μια βαθειά θλίψη με διακατέχει όλο το διάστημα του Μεγαλοβδόμαδου, καθώς μου ξανάρχονται στο νου πρόσωπα και γεγονότα που βίωνα σ' όλη τη διάρκεια της ζωής μου και μου λείπουν πάρα πολύ. Οχι μόνο τα αγαπημένα  πρόσωπα αλλά και η συνεχής αλλοτρίωση των εθίμων για χάρη του Τουρισμού.

Χειροτεχνίες δεν έκανα, αλλά  αρχή της Μεγάλης Βδομάδας σ' ένα πρόχειρο συμμάζεμα μια τυχαία ματιά μου έπεσε πάνω σε κομμάτια πέτρας 

Δεν εχω ποτέ καταπιαστεί με κάποιο θρησκευτικού περιεχομένου θέμα, απλά γιατί θεωρώ ανάξιο τον εαυτό μου να πράξει κάτι τέτοιο. Ομως αυτά τα κομμάτια πέτρας, που είχαν βρεθεί στη θάλασσα, μου έδωσαν από μόνες τους το μήνυμα της δημιουργίας και μια που δεν θα υπήρχαν πρόσωπα, το τόλμησα.

Είχα ακριβώς όσα κομμάτια πέτρας χρειάζονταν να σχηματισθεί ένας  Σταυρός .

Στο κάθετο μέρος του περιπλέχθηκε μία αναρριχώμενη βιολέτα από γυαλάκια της θάλασσας και στη βάση του μία μαυροφορεμένη φιγούρα που προσκυνά ολοφυρώμενη. Το ακάνθινο στεφάνι έγινε από πραγματικά αγκάθια. 

Δεν ξέρω αν εσείς στα αυτοσχέδια παιχνίδια της παιδικής σας ηλικίας συμπεριλαμβάνονται και κρίκοι από αγκάθια τριανταφυλλιάς, αλλά εγώ ναι! ξεκόλλαγα τα αγκάθια από τον κορμό της τριανταφυλλιάς και τα έμπηγα το ένα στ άλλο μέχρι που γινόταν ένας κύκλος που άλλοτε γινόταν βραχιόλι άλλοτε κολιέ. Τώρα λοιπόν πήρε την ιδανική του θέση στο μεσοδόκι του μαρτυρίου κι έτσι ολοκληρώθηκε η εικόνα, που χαράχτηκε στο μυαλό μου με το που  είδα τις πέτρινες ράβδους.

Ελπίζω να μην θεωρείτε βλάσφημο.

Χρόνια πολλά σ όλες, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ, η Φύση ανέστη και είναι παντού γύρω μας ανανεωμένη και πλουμιστοφορούσα 🌸🌷🌹🌻🌼.Πανδαισία χρωμάτων!

Αναστημένα κι Αναστάσιμα

 ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ κιόλας!
Εύχομαι ολόψυχα ΥΓΕΙΑ σ' όλους και ελπίζω να περάσατε όμορφα, ήρεμα και οικογενειακά τις μέρες αυτές. Εγώ απο το Νοσοκομείο δεν πρόλαβα να πάρω αναπνοή κι έπεσα με τα μούτρα στις Ιερές Ακολουθίες και σε μία βυθοσκόπηση αναμνήσεων και χαρμολύπης. 
Ολ αυτά και η ψυχολογική κόπωση που κουβαλούσα ήδη, μαζί με την σωματική και η αντάμωση με την κόρη μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου, ανάστησε τις ελπίδες μου αλλά οχι και την δημιουργικότητά μου.
Ετσι σήμερα θα σας δείξω αρκετά μεν, ευτελή δε, Μαγιάτικα όμως, εν όψει και της Πρωτομαγιάς.

Δεν είχα ούτε καν το χρόνο να παραγγείλω και να φτιάξω λαμπάδες για τα παιδιά και τον φιότσο μου. 

Αφ ενός τα παιδιά  μεγάλωσαν, κι είναι πια  ενήλικα για πολύ στολισμένες λαμπάδες, αφ ετέρου πάντα η φιλοσοφία μου ήταν η λαμπάδα λιτή κι όλα τα υπόλοιπα δώρα μπορούν να δοθούν σε συσκευασία, κι οχι να κρέμεται η Αρτα και τα Γιάννενα σε μια λαμπάδα, που έχει άλλη αποστολή στη δεδομένη στιγμή κι οχι να κάνεις επίδειξη στολισμού και υπερβολής. 

Ετσι πρωί Μεγάλης Πέμπτης αγόρασα εξι λευκά κεριά μεγάλου μεγέθους κι έκανα αυτές, που προς έκπληξή μου, άρεσαν περισσότερο απο κάθε χρονιά σ όλους, σερνικούς και θηλυκούς 😮😍

Δεν είχα καν το χρόνο να πάω στην αγορά για δώρα. Όμως δεν είναι απαραίτητο ολα τα δώρα να δίνονται αυθημερόν, άλλωστε κι εγω είμαι άνθρωπος των εκπλήξεων, όχι κατ ανάγκη μεγάλων, αλλά το δώρο και το δόσιμο πάντα είναι ευπρόσδεκτο αρκεί να μη γίνεται καθ υπερβολή και δημιουργεί υποχρέωση ανταπόδοσης. 

Παρ όλ αυτά, οι Κυρίες μου βγήκαν στην αγορά,, αντί για μένα, κι έκαναν τα ψώνια των ημερών, για φίλους και φιοτσίδια 😉😊

Στους νάνους της προηγούμενης ανάρτησης ήρθε και προστέθηκε ένας ακόμα, king size  μέγεθος αυτή τη φορά, που ενθουσιάστηκε η νύφη μου κι έτσι έγινε δικός της. 

Ήταν ένα άδειο μπουκάλι μαλακτικού ρούχων, που δεν ήθελε να πεταχτεί και για μέρες έμπλεκε στα πόδια μου. Ε, λοιπόν ήρθε η ώρα του! Ντύθηκε στα καρώ, έβαλε με μαγκιά το χέρι στην τσέπη και με το άλλο κράτησε περήφανος ένα καλάθι αυγά, παρότι μια πασχαλίτσα έκατσε στη μύτη του και τον γαργαλούσε!

Ένα  αυγό απο φελιζολ βασισμένο πάνω σε μια ξύλινη αυγουλιέρα, έγινε ένα mini, αυτή τη φορά, πασχαλινό διακοσμητικό για το τραπέζι της Νιας Δευτέρας στο σπίτι της συμπεθέρας μέσα σ' ένα Πασχαλινό καλάθι hand made, που δεν φωτογραφήθηκε 😟

Και τέλος αυτά που πετάμε σωρηδόν μετά απο το άνοιγμά τους!😉

Θέλετε τόνους; καλά τους φάγατε, γιατί να πετάξετε το τσίγκινο δοχείο, αμαρτία δεν είναι; Κοιτάξτε τί όμορφα κηροπήγια! Λίγο χρώμα, λίγος πηλός ή ότι άλλο πιάνουν τα χέρια σας και ...voila!👇

Φρούτα φέρατε στο σπίτι σε καφασάκι; 

Ενα καφάσι ,που μπορεί να μη σου φύγει το καφάσι, αλλά μια χαρά χωράει τ' απαραίτητα δίπλα στο μάτι της κουζίνας για το μαγείρεμα και όλο αυτό, αρκεί να το ντύσετε μ' ένα χαρτί scrapbooking της αρεσκείας σας ή ακόμα και με ύφασμα. 

Τα υπόλοιπα αφήνονται στο προσωπικό σας γούστο 💝

Κι αφού είμαστε στα χρηστικά του μαγειρέματος, γιαουρτάκια τρώτε είτε διαιτείσθε είτε όχι, δεν θάταν ωραίο ένα δοχείο για τις κουτάλες; 
Και τόσο απλό! 

Ούτε καν πηλός δε χρειάστηκε, απλά και μόνο κόβετε ισόπαχα ενα ρολό απο χαρτί υγείας και το κολλάτε κάθετα, με τον ίδιο τρόπο κολλάτε περιφερειακά πάνω και κάτω σαν στεφάνια βαρελιού, κολλάτε επίσης κομματάκια απο χαρτί υγείας ή λευκής χαρτοπετσέτας και μονώνετε τη βάση και αφού στεγνώσει το βάφετε στα χρώματα της αρεσκείας σας. 
Εγω κόλλησα για χαριτωμενιά μία τρισδιάστατη παράσταση φρούτων και κόλλησα ανά διαστήματα φακούλες υπο τύπον βιδών 😉😋

Κομποστούλα τράβαγε η όρεξή σας; 

Καλοφάγωτη! (κι εμένα μ' αρέσει πολύ) αλλά τα κουτιά μια χαρά μεταμορφώνονται σε δοχεία αποθήκευσης. Είχα και κάποιους ξέμπαρκους φελλούς (να πού όλα χρειάζονται!), ενα πομολάκι χρειάστηκε να τα κάνει κλασάτα 🌟🌟  
Ετσι καιρός ήταν να αλλάξουν τα χριστουγεννιάτικα με ανοιξιάτικα και να γίνουν μέρος της καθημερινότητάς μας για καφέ, ζάχαρη και βότανα. 
Γι αυτό το λόγο δεν τα στόλισα περισσότερο και με δυσκολεύουν στη χρήση, άλλωστε είναι τόσο όμορφα κι απο μόνα τους ή μόνο εγώ τα βλέπω;😏

Και για να ολοκληρώσουμε, χωρίς νάναι κάτι σπουδαίο, οταν είδα στο φβ μια όμορφη συλλογή απο χειροποίητες κουκλίτσες που φτιάχνει η κρητικιά Μαρία, της παρήγγειλα μια για την ταξιδιάρα κόρη μου που αγαπάει και τα βιβλία. Στις μεταξύ μας συνομιλίες, μέχρι την ολοκλήρωση, της είπα "ασε την βαλίτσα και τα γυαλάκια θα τα φτιάξω εγω " ετσι θάναι η ισχύς εν τη ενώσει. Μέχρι νάρθει λοιπόν η κουκλίτσα ήρθε το δέμα απο τη Βαρβάρα και είχε μέσα ενα κουτάκι που ήταν ταμάμ για βαλίτσα!

Έσπασε κι ενας μεγάλος πλαστικός συνδετήρας κι αντί να πεταχτεί, εγινε το τηλεσκοπικό χερούλι της βαλίτσας, δύο ρόδες απο άνοιγμα φαρμάκου και πολλά αποκόμματα με ονόματα πόλεων της Ευρώπης και σφραγίδες κολλήθηκαν στην επιφάνεια της βαλίτσας. 

Ενα στριφτό μεταξωτό κορδονάκι κολλήθηκε γύρω γυρω τύπου φερμουάρ και μία ετικέτα σηματοδοτεί την κάτοχο. 

Γυαλάκια τελικά δεν ήθελε η ίδια η κάτοχος, άλλωστε τα ματάκια  είναι κλειστά γιατί φαντάζεται το επόμενο ταξίδι της!🗽✈

Αυτά ήταν για σήμερα και όσο κι αν νόμιζα οτι ήταν λίγα, απ όλα είχε ο μπαξές, έτσι για να μην πλήξετε 😊😀και να σας ευχηθώ 😉😉 🌞🌷🌺🌹🌼

Για να μη χάσουμε τα πασχάλια

 Αυτές τις ημέρες οι δημιουργίες είναι πενιχρές

Δυστυχώς, δεν εχω το χρόνο, ούτε την όρεξη να ασχοληθώ με ό,τι αγαπώ και με ηρεμεί, αφού ξοδεύω το χρόνο μου στο Νοσοκομείο, για την αποθεραπεία προσφιλούς μου προσώπου.

Η κούραση που κυριαρχεί κορμί και μυαλό και οι ελάχιστες ώρες που είμαι στο σπίτι, δεν μου επιτρέπουν να κάνω κάτι άλλο. 

Είναι καιρός τώρα, ή σωστότερα απο τον παλιό το χρόνο, που οι δύσκολες μέρες συνεχίζονται.

Τέλος πάντων, κάποια μικρά πραγματάκια έγιναν, προκειμένου να δωρηθούν στο νοσηλευτικό προσωπικό και αυτά θα δείτε ως μοναδική πιθανότητα,  του φετινού Πάσχα.

Το πρώτο ήταν ένα σπασμένο πιάτο, που γι' άγνωστους λόγους, το μοτίβο του μου θύμισε...κοτέτσι ή κάτι τέτοιο...άγνωσται αι ατραποί του νου!

Ετσι, με τη θαυματουργή εποξική κόλλα, κόλλησα τα κομμάτια και επανασυνέδεσα το πιάτο, που έγινε ο καμβάς για τον κούνελο απο χαρτοπετσέτα και στεφανώθηκε απο πηλό, μανιτάρια και πεταλούδες. Στην πίσω πλευρά αν και λίγο κακότεχνα γιατί και βράδυ ήταν και βιαζόμουν να φύγω για το νυχτέρι, τύλιξα σκοινί για καλλίτερη σταθεροποίηση και προκειμένου να καλύψω τις τομές. Στη βάση του πιάτου κόλλησα ενα πράσινο χαρτόνι (δεν το φωτογράφησα καν)  και ιδού το αποτέλεσμα!

Δεν ήταν κρίμα να πάει χαμένο;

Η δεύτερη δημιουργία εγινε εξ αφορμής των σφηνακίων που φέρνουν οι νοσηλεύτριες τα χάπια. Γέλασαν κι απόρησαν οταν με είδαν να τα μαζεύω, αλλά οταν κατάλαβαν οτι δεν θα πάνε χαμένα μου έφεραν ένα μασούρι ολόκληρο αχρησιμοποίητα. 

Ετσι τους υποσχέθηκα οτι θα τους φτιάξω κάτι απλό να διακοσμήσουν το γκισέ τους εν όψη Πάσχα κι αυτό έκανα!

Τον νάνο τον είχα φτιάξει απο μπουκάλι απο το Φθινόπωρο, δεν θυμάμαι αν τον είχα ανεβάσει. Η μόνη αλλαγή οτι τον απάλλαξα απο το βάρος της κολοκύθας και του εμπιστεύθηκα ενα μεγάλο αυγό.

Το σφηνοπότηρο έγινε το προσφιλές φωτιστικό, ένα φύλλο δένδρου καλάθι με αυγά και δυο παιχνιδοδωράκια απο τα αυγά που αγαπώ,  οι φίλοι που τον ακολουθούν, μία πάπια κι ένας σκίουρος στην αθέατη πλευρά 😕. 

Ολη η σύνθεση κολλήθηκε πάνω σε μια στρογγυλή ξύλινη βάση, που κι αυτή ντύθηκε και στολίστηκε με ανάλογο χαρτόνι και λουλούδια.

Και τέλος, μία ξύλινη κουτάλα κι ενα τελειωμένο ρολό απο μονωτική ταινία ενώθηκαν και ντύθηκαν κατάλληλα, με κομματάκια χαρτοπετσέτας η κουτάλα και χαρτόνι το ρολό, για να γίνουν stand, για να φιλοξενήσουν ενα μικρό γλαστράκι με εποχιακό λουλούδι. 

Κι επειδή δεν είχα ούτε αυτό το χρόνο για να πάω ν αγοράσω ένα, προτίμησα ευκαιριακά να δεχθεί ένα υφασμάτινο κάκτο, που είχα φτιάξει πέρσυ ή πρόπερσυ (ουτε αυτό θυμάμαι!). 

Μπορεί να στολίσει κι έτσι μια γωνιά κουζίνας και να μην εχει την έννοια του ποτίσματος η ιδιοκτήτρια. Την απάλλαξα κι απο ένα κόπο😉

Οι φωτογραφίες είναι όλες αισχρές και το ξέρω αλλά δικαιολογείστε με 🙏. Είναι η πρώτη φορά στα τόσα χρόνια του blog που κάνω μία ανάρτηση με τέτοια ακεφιά (θα πω και θα κλείσω)

Καλό Πάσχα θα ευχηθώ σ' όλους, γιατί δεν νομίζω οτι θα υπάρξει άλλη ανάρτηση μέχρι τότε, εύχομαι να το περάσετε όσο καλλίτερα γίνεται!

* Και αναφερόμενη στον τίτλο της ανάρτησης διαβάστε απο πού προήλθε 😉 "χάσαμε τ αυγά και τα πασχάλια"

Κι αφού είχα ολοκληρώσει την ανάρτηση και την είχα προγραμματίσει για σήμερα, προκύπτει "παραγγελιά"! 

Η γιατρός του Νοσοκομείου είδε το νάνο στο γκισέ των νοσηλευτριών και ήθελε να τους το πάρει. Αυτές πρόβαλαν σθεναρά αντίσταση κι εκείνη απαίτησε ένα δικό της.

Ελα όμως που είχα ήδη ξεχωρίσει κανα-δυο άλλες και θέλησα μ αυτό τον τρόπο να τις ευχαριστήσω ! Ετσι αφού βγήκαμε μετά μυρίων βασάνων και πολλών προβλημάτων, που εύχομαι να μη μας ξαναφέρουν πίσω, μέρες που ρχονται, έβαλα την κούραση στην άκρη για ν' ανταποκριθώ στις απαιτήσεις του κοινού μου 💖

Φυσικά κι εδώ η ανακύκλωση έδωσε τα ρέστα της!

Μία κουτάλα ακόμα στολίστηκε με μια φωλιά απο παλιό κολιέ μου, μπήκαν φελιζολένια  αυγουλάκια κι ένα πουλάκι απο μαλλί, που είχα φτιάξει παλιότερα μπήκε να τα κλωσήσει. 

Κάνα δυο πασχαλίτσες το σήμα κατατεθέν του Πάσχα κι ενας ωραίος φιόγκος , να κρεμαστεί όπου δει.

Το άλλο ήταν ενα φλυτζάνι . Εγινε decoupage με μια αγαπημένη χαρτοπετσέτα μπήκε μία βάση απο φελιζόλ για να κολλήσουν πάνω της τα διακοσμητικά, αυγουλάκια, μανιταράκια,λουλουδάκια κι έφτιαξα ένα λαγο απο αυγοθήκη, μία χάντρα για κεφάλι και στην κορφή δύο μεγάλα συρμάτινα αυτιά. Μία  περικοκλάδα τυλίχτηκε στο χερούλι και έγινε ενα γουστόζικο πασχαλινό διακοσμητικό.

Της γιατρού ήταν παρόμοιο με των νοσηλευτριών απο ένα μπουκάλι απορρυπαντικού πιάτων με καμπύλες, καλαθάκια απο τα σφηνοπότηρα των φαρμάκων, το ένα με αυγά και τ' άλλο με πέτρινες φραουλίτσες, ένα φωτιστικό απ αυτά που ξέρετε 😊😉 Κι όλ αυτά πάνω σ' ενα μίνι τουρτόδισκο.

Και για το τέλος, κάτι μη πασχαλινό, προορίζεται για μια νοσηλεύτρια. που τυχαίνει και μακρυνή συγγενής και την πρήξαμε την καημένη.

Ήταν μια πινακίδα ημερολογίου Συλλόγου, που ασταρώθηκε ,βάφτηκε και έγινε decoupage με μία άλλη αγαπημένη χαρτοπετσέτα, μια που έχει ένα μικρό κοριτσάκι. 

Στολίστηκε με ελαστικά στοιχεία και μια κορδελίτσα και στη βάση έβαλα ένα μικρό κρεμαστάρι να γίνει κρεμαστρούλα

Και τώρα μπορούμε θαρρώ να ευχηθούμε ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ 😉 ΠΡΩΤΑ Ο ΘΕΟΣ 🙏

Και πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρις άλλος ένας νάνος προστέθηκε στη συλλογή! Ένα λάθος όνομα, μια απρόσμενη παρέμβαση εξάντλησαν τα δώρα και φτιάχτηκε ένα ακόμα 😆.

Από μπουκάλι αρώματος ο κύριος με το ημίψηλο, καμαρώνει με τα σεα και τα μεα του πάνω σ ένα φελλό.

Τώρα ελπίζω να είναι το τελειωτικό 😤

Ιπτάμενος και gentleman

 Κι ενώ οι μέρες περνούν και σε λίγο οι δημιουργίες θα κοπούν με το μαχαίρι, γιατί θα πάρουν φωτιά τα τούλια (κατασκευή μπομπονιερών και λοιπών σημαιοστολισμών), είπα να εκμεταλλευτώ και το χρόνο μου και την περίοδο που έρχεται και να συνεχίσω να δημιουργώ ο,τι με εμπνέει 😉

Και τί καλλίτερη έμπνευση που σου προσφέρουν τα "σκουπίδια " των άλλων, που φτάνουν  σ' εσένα με τη βεβαιότητα οτι, "εσύ θα τα αξιοποιήσεις σίγουρα"! Πώς λοιπόν τέτοια σιγουριά να την προδώσεις;

Ετσι όταν παρελήφθη το τελευταίο δέμα (βασικά ήταν 3 σ' 1) κάποια πράγματα μου έκαναν το κλικ και μια που θυμήθηκα άλλο ένα 💡💎
πεταμένο στο γκαράζ 😏,άρχισε η δημιουργία!💨 

Είπαμε καμένες λάμπες, ειδικά με περίεργο σχήμα, δεν πετάμε!

Κι αφού έγιναν αερόστατα, πουλιά, τώρα ήρθε η ώρα για κάτι ακόμα 😊

Η αλήθεια είναι, οτι οταν ηρθε το κοριτσίστικο κομματάκι σαν προπέλα, το θέμα έδεσε απ όλες τις πλευρές και ήμουν κατενθουσιασμένη!

Πήρα λοιπόν την καμένη λάμπα, της τύλιξα γύρω της ένα δίχτυ απο συσκευασία γαλατακίων, της κόλλησα στη μούρη ένα δαχτυλίδι απο προστατευτικό σπρέϋ και το κοριτσίστικο "προπελάκι".

 Γύρω γύρω απο το στεφάνι, κόλλησα μικρού μεγέθους κουμπιά σαν βίδες συναρμολόγησης του σκάφους! 
Να μην πω εδώ και ταραχτώ ξανά, οτι έπεσε δις και το μόνο που έσπασε ήταν τα πτερύγια της προπέλας😡. Θα μου πεις , προτιμούσες να σπάσει η λάμπα που ήταν και μοναδική;

Οχι βέβαια! αλλά ήταν ανάγκη κάτι να σπάσει;

Ευτυχώς, η εποξική κόλλα έκανε το θαύμα της για πολλοστή φορά✌

Την αστάρωσα, την έβαψα αρχικά λευκή  αλλά δεν μου έφτανε, μετά βεραμάν και τέλος ασημί.

Είχα αποφασίσει εννοείται οτι θα γινόταν ένα μονοθέσιο αεροπλάνο παλαιού τύπου απο τα πρώτα που έκαναν την εμφάνισή τους στους αιθέρες ✈⛅

Ενα κρύσταλλο απο γυαλιά πρεσβυωπίας έγινε το προστατευτικό του πιλοτηρίου, περήφανος δε κατακτητής των αιθέρων, το κεφάλι απο ένα λαγουδάκι, δώρο του δέματος κι αυτό!

Και τσουπ!💥 μόλις τώρα που γράφω την ανάρτηση συνειδητοποιώ οτι τόχα αφήσει χωρίς φτερά το μονοκινητήριο!😏😂. 

Σπεύδω λοιπόν να φροντίσω για τα φτερά, γιατί άτρακτος υπάρχει...γι αυτό δεν πέταγε το έρμο κι αναρωτιόμουν απο τί έπασχε;😂 

Μα καλά κανένας να μην προσέξει απ όσους το έστειλα πρωτόλειο, οτι ήταν αητός χωρίς φτερά; Τί παρατηρητικότητα!!!

Θα μου πεις κι εσύ αδελφέ Ράϊτ πού είχες το μυαλό σου; αλλά η αλήθεια είναι, μ άρεσε κι έτσι σαν... τορπίλη!!!χαχαχαχα

Τέλος πάντων έκοψα φελιζολ σε σχήμα καρδιάς, το χώρισα στη μέση, του κόλλησα ένα χαρτονάκι και το έβαψα στα χρώματα του μονοκινητήριου και τα κόλλησα μπάντα κι άλλη

Βίδες συγκόλλησης του σκάφους έγιναν μικρές χάντρες . 

Ρόδες δε, ενα μασούρι κλωστής αρκετά ευμεγέθες και για την μπροστινή (βέβαια εδώ υπήρχε μία παραπλάνηση απο τις φωτό , σάλλες ήταν η διπλή μπροστά και η μονή πίσω σ άλλες τ αντίθετο...εγω πέτυχα τ αντίθετο 😊😌), κολλήθηκαν μαζί δυο πλαστικά καπάκια απο φάρμακο. Και στις τέσσερις πλευρές τους κολλήθηκαν κουμπιά

Απο την άτρακτο σέρνει ενα banner που γράφει easter, υπενθύμιση οτι το Πάσχα πλησιάζει 🎆

Το λαγουδάκι κάθεται περήφανο στο πιλοτήριο με το κασκόλ του ν' ανεμίζει, ελπίζω να μην εχει την τύχη της Ισιδώρας Ντάνκαν 😂

Οπως και νάχει αυτή η μικρή κατασκευή απο άχρηστα με ενθουσίασε τόσο πολύ και ήθελα να την μοιραστώ μαζί σας

Νομίζω άξιζε τον κόπο 😊, εγω δε, δεν το χορταίνω 😍

Τα ασύγκριτα & giveaway!

Οπως ασύγκριτος ήταν κάθε χρόνος, απ' όσους πέρασαν!

Όλοι είχαν απ όλα! 

Χαρές, λύπες, συγκρούσεις ,απουσίες, απογοητεύσεις, θριάμβους,...

Και να λοιπόν, που γι' άλλη μια φορά ευλογήθηκα να ξαναγιορτάσω μαζί σας την ημέρα 0!!!

14 χρόνια πέρασαν και νομίζω οτι είμαι ακόμα πρωτάκι, σα νάταν χθες, κι όμως είμαι πια εφηβάκι. Γιατί έτσι νοιώθω μέσα έξω απο την ώρα που ξεκίνησε η δημιουργία να κυκλοφορεί στο αίμα μου.

Απο τότε που ξεκίνησα ξύπνησαν οι κοιμισμένες μου θαρρείς αισθήσεις και το μυαλό γέμισε ιδέες, έφερε εικόνες παρελθόντος, μαθητικές εργασίες και σκέφτομαι πάντα, πόσο τυχερή γενιά ήμασταν και δε το ξέραμε! Πόσα πράγματα είχαμε ήδη διδαχθεί  και πόσα βρήκαμε μπροστά μας να μας περιμένουν να τα εφαρμόσουμε! Εγω τουλάχιστον έτσι νοιώθω και εντυπωσιάζομαι με νέους ανθρώπους που δεν γνωρίζουν πολλά απ αυτά που εμείς θεωρούμε αυτονόητα γνωστά.

Απο τη χαρά μου λοιπόν, κι απο τα υλικά που βρήκα στο εργαστήριο αυτές τις ημέρες της αναδιάταξης και ξεκαθαρίσματος, ξεκίνησα και σταματημό δεν είχα!

Κάτι η Άνοιξη που με περιτριγυρίζει και φωτίζει με χρώματα την καθημερινότητά μου, κάτι το επερχόμενο Πάσχα και φυσικά η χαρά των γενεθλίων και της συντροφικότητας που μοιραζόμαστε, κι ας μην έχουμε πια τριψήφιο αριθμό σχολίων (περασμένα μεγαλεία! Βλέπετε ο κόσμος ακολουθεί τις μόδες κι αλλάζει τα Κοινωνικά δίκτυα  εν ριπή οφθαλμού, μέχρι να τα βαρεθεί και να πάει σε κάποιο νιόβγαλτο)) και τις ιδέες που εμπνέει η μία στην άλλη και αυτό δεν ξεπληρώνεται με τίποτα, απλά με φόρτωσε ενθουσιασμό και έμπνευση να φτιάξω για σας και για την οικογένεια δωράκια

Και ξεκινάω ένα-ένα  να σας αναλύω, επειδή όλα είναι διαφορετικά μεταξύ τους  και μπορούν να ομαδοποιηθούν μόνο ως αρχικό υλικό.

Αυτό το  πρώτο ήταν δύο μπομπονιέρες. Αρχικά ήταν 4, αλλά απο τα τόσα χρόνια που περίμεναν απέλπιδα, έσπασαν οι δύο και έμειναν αυτές.

Σκέφτηκα την αλατιέρα κι έτσι τις ένωσα, για χέρι έβαλα ένα χαρτονένιο κρίκο απο ταινία συσκευασίας και σε κάθε θήκη έβαλα απο ένα φυσικό αυγό με decoupage πάνω σε φωλίτσες απο λευκά πούπουλα. Λουλουδάκια, κορδέλες και πασχαλίτσες ολοκλήρωσαν την κατασκευή.

Φυσικά θα περιμένει να επιστρέψει η κάτοχός τους και να βρεθεί στο σπίτι που ανήκει 😉

Ενα τσίγκινο γλαστράκι με decoupage  χαρτοπετσέτας και στολισμένο ανάλογα του μοτίβου, με χειροποίητες υφασμάτινες φραουλίτσες.

Ένα ακόμα παπάκι ανάμεσα στις φραουλιές και τις παπαρούνες απο αυγοθήκες και τα λουλούδια, με το ποτιστήρι έτοιμο να καταβρέξει τη σοδειά, γιατί φέτος δεν έβρεξε το Χειμώνα και θάχουμε αχαμνές καρποφορίες 😟

Μία μεγάλη φλυτζάνα με decoupage  κι αυτή απο χαρτοπετσέτες (δυστυχώς δεν φαίνεται το μοτίβο - είναι 3 διαφορετικές χαρτοπετσέτες- λόγω της λήψης) στολίστηκε μ ένα stand για πουλόσπιτο απο χαρτόνι, που ήδη τόχει επισκεφθεί ένα πουλάκι και στη βάση χειροποίητα λουλούδια σε ροζ αποχρώσεις απο foamiran. 

Γκλιτεράτα αυγουλάκια, πασχαλίτσες και κορδέλες ολοκληρώνουν τ\ αποτέλεσμα

Μία στάση ανάπαυσης να τα δείτε όλα μαζί (περίπου...γιατί λείπουν κάποια απο τη "συνεστίαση"😀) πριν συνεχίσουμε το κατέβασμα

Και συνεχίζουμε μ' ένα μίνι συρταράκι απο  ανθαποστολή, γέμισε παπάκια που παίζουν στο χορτάρι με αυγά και καρότα απο μανταλάκια. Πασχαλίτσες διατρέχουν τα πάντα .

Γύρω απο το συρταράκι εχει κολληθεί  δαντέλα σαν αυτή που κρέμεται απο το χερουλάκι

Ενα τσίγκινο κουτί-καρδιά έγινε κι αυτό μια πασχαλιάτικη φωλίτσα, μ' ένα ακόμα παπί και μία ζωγραφισμένη πινακίδα

Μία ροδέλα κορμού έγινε η βάση γι αυτό το "καλαθάκι", μ' ένα υφασμάτινο "μήλο" (ή ό,τι άλλο σας φέρνει εσάς) ενα πορσελάνινο αυγό decoupage,  που αριθμεί όσα και τα χρόνια του blog (το είχαμε πάρει με την Σαντορινιά-Αγγελική Αναστασοπούλου- αξέχαστη φίλη από ένα μαγαζί στην Ομόνοια!) κοτούλες, πεταλούδες, λουλουδάκια μεταλλικά και άλλα, στολίζουν το χόρτο της βάσης

Ενα συρμάτινο καλαθάκι σε σχήμα λουλουδιού και ας μη φαίνεται, γέμισε χόρτο, ένα αυγό με τεχνική διάτρησης, που είχα φτιάξει πριν κάποια χρόνια επίσης, ένα ανοιξιάτικο "σποράκι" που ξεπροβάλει χαμογελαστό απο ένα γλαστράκι και πίσω ένα κλαδί ακακίας απο μαλλάκι. 

Φυσικά κι εδώ οι πασχαλίτσες είναι παντού  και οχι μόνο!

Ενα μεταλλικό κουβαδάκι ντύθηκε κι αυτό με μια ωραία χαρτοπετσέτα. 

Στο στόμιο κάθησε ένα στεφάνι με πράσινες χάντρες και αρκετό γκλίτερ και δέχτηκε στην αγκαλιά του ένα φυσικό αυγό decoupage.

Δεν εχει περισσότερο στολισμό, απο κάποια διάσπαρτα κλαδάκια λουλουδιών, στο ίδιο χρώμα με την κορδέλα και μια πινακίδα, που επισημαίνει οτι πλησιάζουμε στο Πάσχα 😍

Αυτό ετοιμάστηκε σαν δώρο για το κατ/μα της συμπεθέρας μου 😊

Μία άδεια τσίγκινη συσκευασία μεγάλου μεγέθους διακοσμήθηκε με χαρτί scrapbooking λουλουδάκια παπάκι, ουπς! χύθηκαν τα φρούτα απο το καλάθι!

Αλλη μία τσίγκινη συσκευασία με ύφασμα αυτή τη φορά.

Ενα φρουτάκι αρχίζει να μεγαλώνει ανάμεσα σε ομοιόχρωμα λουλουδάκια ,πεταλούδες για την επικονίαση και αυγουλάκια

Ενα κασπουδάκι με decoupage επίσης, αυτή τη φορά το παπάκι έγινε κοτοπουλάκι, αλλά τα λουλούδια το περιτριγυρίζουν, αυτό και το αυγό, απο παντού και οι πασχαλίτσες σταματημό δεν έχουν!

Για τη συνέχεια έχουμε μία συσκευασία απο γλυκό ζαχαροπλαστείου, που ντύθηκε με πάστα με εφέ τσιμέντου για να σκληρύνει και να ομορφύνει απο τη διαφάνεια.

 Μ' ενα στένσιλ γράφτηκε το HOME (εχει και πίσω πλευρά, αλλά... θα πρεπε να γεμίσω την ανάρτηση πανοραμικές φωτογραφίες όλων, για να φανούν οι λεπτομέρειες)

Τα παπάκια κι εδώ ποδοκυλιούνται στο γκαζόν και στα λουλούδια,  ανάμεσα απο αυγά τυλιγμένα με νήμα.

Αυτό ήδη βρήκε σπίτι να στολίσει 😉

Και για το τέλος μία κούπα, που είχα κερδίσει κάποτε σ' ένα διαγωνισμό One stroke της Ασημίνας, έγινε το βάθρο για ένα αυτάρεσκο παπάκι και δύο νιόβγαλτα, έναν αρακά κι ένα καροτάκι.

Χαίρομαι που βρήκαν τη θέση τους στην κούπα που χάρισα στη νύφη μου!

Κι εδώ τέλειωσε η εποποϊία των  τσίγκινων κουτιών,  φλυτζανιών, και λοιπών συσκευασιών!

'Οπως διαπιστώσατε,  καθένα έχει τη δική του προσωπικότητα και διακόσμηση. 

Ας είναι καλά και η Κλαυδία, που σε μία αποστολή, μου έστειλε τα κεραμικά παπάκια, που στολίζουν πολλά απο τα "καλαθάκια" και απο εδώ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ακόμα μια φορά.

Και θα ολοκληρώσουμε με δύο Ανοιξιάτικες σίτες σκεπάσματος τροφίμων, που άλλαξαν απο την εμπορική τους όψη με decoupage χαρτοπετσέτας

Αυτά θάναι τα δωράκια που ετοίμασα για σας, για τα 14 χρόνια, σχεδόν αδιάλειπτης συντροφικής πορείας, ως ένα ελάχιστο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ 🙏 για τους πιστούς, που με ανέχονται ακόμα 😊

Σίγουρα, δεν περίμενα ποτέ, οτι θα σας ταλαιπωρούσα τόσο πολύ καιρό!χαχαχα

Θα κληρωθούν λοιπόν 6 άτομα. 

Τρία απο εδώ και τρία απο το fb, μια που εκτίθεμαι κι εκεί. 

Θα περιμένω να επιλέξουν οι τυχεροί τα δώρα τους και μετά θα τα διοχετεύσω στις υπόλοιπες "υποχρεώσεις" μου. 

Επίσης, σε κάθε τυχερό, θα χαριστεί επιπλέον, ενα πακέτο, απο διάφορα μοτίβα χαρτοπετσετών 😉, ετσι γιατί μπορούμε!!!✌😂💪

Φιλάκια πολλά, με μια μεγάλη σφιχτή αγκαλιά, σε κάθε έναν μοναδικό φίλο, που ευτύχησα να έχω  μέσα απο εδώ!