Εαρ συντετριμμένον

 

Δεν ξέρω αν ο συχωρεμένος ο Καρούζος τόχε γράψει οντως για την Μεγάλη Εβδομάδα, που το χρησιμοποιούμε κατά κόρον , εμένα όμως μου ταιριάζει γάντι, αφού μία πολύ όμορφη Πρωτομαγιά, έπεσα και συντρίφτηκα!

Ετσι, η Άνοιξη, για πρώτη φορά έγινε οδυνηρή, αν και ευτυχώς, ο καλός Θεός με προστάτεψε και δεν έσπασα κάτι, αλλά νοιωθω συντετριμμένη και τεταπεινωμένη, μη σας πω και ακόμα χειρότερα, παροπλισμένη. Ολη μέρα στου Ξαπλόπουλου, αφού οι οδηγίες είναι να μην πατηθεί το τραυματισμένο πόδι, αλλά και χωρίς αυτό, δεν μπορώ να το πατήσω! Ετσι είπα να κάνω μία ανάρτηση παρηγορητική, όπως λένε οι γιατροί για τις εγχειρήσεις, χωρίς ουσιαστική θεραπεία, αλλά παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του😢

Το χρονικό της πεσίας θα σας την μεταφέρω αυτούσια απο το φβ όπως την κατέγραψα , ετσι για να μείνει στο ιστορικό του blogger 
"Καλή εβδομάδα εις άπαντας!

🎼 Ο,τι αρχίζει ωραίο τελειώνει με πόνοοο

οι πληγωμένες καρδιές, το ξέρουνε μόνοοο 🎶🎵

Ετσι ακριβώς τέλειωσαν οι χοροί και τα τραγούδια της Πρωτομαγιάς, βράδυ Σαββάτου!

Είπα να επιβεβαιώσω τον κανόνα για την Τρίτη ηλικία, να δω αν ισχύει βρε αδελφέ! και ω του θαύματος, ισχύει και με το παραπάνω

Και αν δεν σαβουριάστηκα στο ανώμαλο έδαφος, είπα να δοκιμάσω στο ίσωμα και εντός οικίας...μια χαρά τα κατάφερα!

Λίγο ακόμα, αν δε με προστάτευαν οι Αγιοι και θα ήμουν εις τα εξ ων συνετέθην.

Μέχρι κι ο γιατρουδάκος στο Νοσοκομείο με κοίταζε μ' απορία και θαυμασμό (ναι,ναι, τα διέκρινα στο εξεταστικό του βλέμμα και τα δύο, ασχέτως αν έθιξε την ηλικία μου και τα κιλά μου, για κοπλιμάν τα είπε).

Ευτυχώς όμως, κάτι τα εμπόδια που βρέθηκαν στο δρόμο μου, κάτι τα λίίίγο παραπάνω κιλάκια (μόνο ο Bodero τα εκτίμησε δεόντως.Τί λυσσάμε και τρέχουμε στις διατροφολόγους;, να ξέρατε τί γλυτώνουμε απο Ορθοπεδικούς θά πρεπε να τους κάνουμε κόνισμα ! τσάμπα λεφτά μιλάμε) που διατηρώ (και τωρα πια θα καμαρώνω), με γλύτωσαν απο το χτίσιμο πατώκορφα.

Γενική ανοικοδόμηση θάθελα. Έχετε δει κάτι χτισμένους στα Νοσοκομεία στις ελληνικές ταινίες, χέρια ,πόδια που φαίνεται μόνο ένα κεφάλι; Αυτό!

Σαν ταύρος εν υαλοπωλείω είχα πάρει φόρα και γονυπετής έπεσα, τόσο που πίστευα οτι θα σηκωνόμουν και οι γάμπες θα έκαναν κούνια μπέλα σαν μαριονέτα

Εγώ όμως ...μια χαρά! με ένα Π τη σκαπούλαρα😵‍💫

Αντε βρε!καλά μας μπήκε ο Μάης, μας έφτασε τό βήμα ταχύ...πιο ταχύ, δεν γινόταν.
Φωτογραφίες δεν ανεβάζω θα μας τις κόψει η λογοκρισία της πλατφόρμας, αν δε βάλουν σήμανση οτι "ανοίγετε με δική σας ευθύνη, ακολουθούν σκληρές εικόνες"!
Γι αυτό θαυμάστε γρήγορα αναρρώνουσα "

Υ.Γ. τόχω αυτό το κουσούρι, μετά τον πόνο να τα παίρνω στην πλάκα, αφού αποφύγαμε τα χειρότερα ας το διακωμωδήσουμε βρε αδελφέ! "

Κι εδώ ολοκληρώνεται η γνωστοποίηση και μια βδομάδα παρά μία μέρα, συνεχίζω κλινήρης, μελανιασμένη, πρησμένη και πονεμένη, ΑΛΛΑ θα συνεχίσω με εργάκια ανοιξιάτικα , προ και μετά πεσίματος, γιατί αν δεν απασχολήσω χέρια και μυαλό θ' αρρωστήσω χειρότερα

Μετά λοιπόν τις κονσέρβες απο τις κομπόστες, που έγιναν έτσι ωραίες κι ανοιξιάτικες, και χάριν της χαρτοπετσέτας που μ άρεσε τρελλά, έφτιαξα κι ένα "τσαγιερό"
Είχα ένα μακρόστενο κουτί απο σοκολάτα των Harrod's, φερτό μη φανταστείστε οτι έχω πατήσει ποτέ σ Αγγλικό έδαφος, το οποίο περίμενε στωικά κάτι να γίνει κι αυτό. 
Και μέσα Μαγιού ενώθηκε με μία μύτη απο το καπάκι της ένεσής μου, που είχε ήδη τέλειο σχήμα, κολλήθηκε και ένα vintage πόμολο, ασταρώθηκε, βάφτηκε λευκή η επιφάνεια και έγινε decoupage  με την περί ου ο λόγος χαρτοπετσέτα. Στο κέντρο του κουτιού κολλήθηκε ένα κομμάτι ύφασμα μ' ένα τριανταφυλλάκι, γύρω γύρω πλαίσιο απο πηλό με δύο επίσης απο πηλό τριανταφυλλάκια, που βάφτηκαν στα χρώματα του μοτίβου. Το καπάκι ήταν χωνευτό, γύρισε ανάποδα, έγινε επίσης decoupage, κολλήθηκε ένα κομμάτι απο αυγό Kinder και γύρω του κολλήθηκαν ανθάκια απο πηλό.

Το δεύτερο έργο, είναι μία πεταλούδα.

Την Πρωτομαγιά που είχαμε πάει την προσκυνηματική εκδρομή στα βουνά (χωρίον Ορθωνιές- Μοναστήρι Παναγίας Σπηλαιωτίσσης) 

Εδώ με το πιο κόκκινο μαλλί οταν δεν ήξερα τί με περίμενε 😢

και καταλύσαμε μετά για φαγητό στο επίσης βουνίσιο, αλλά πάνω απο τη θάλασσα Επισιτιστικό κέντρο ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ, μεταξύ φαγητού, χορού και γέλιων (που μου βγήκαν ξυνά) έγινε και κλήρωση δώρων. Εγω λοιπόν τυχερή προς στιγμήν, κέρδισα 4 δώρα στους 5 λαχνούς. Ενα εξ αυτών, που ήταν όλα ομορφιάς και περιποίησης, ήταν ένα σετ vintage καρφίτσας με ασορτί σκουλαρίκια. Ήταν πολύ "πίσω" για μένα, αλλά καλόγουστα, έτσι αποφάσισα την καρφίτσα να την χρησιμοποιήσω αλλιώς😉

Είχα δει  την ιδέα εδώ, όμως εγώ προτίμησα να την κάνω πιο glamorous. Έτσι έκοψα δύο διαφορετικού διαμετρήματος κύκλους απο ένα ανοιξιάτικο ύφασμα, το τσάκισα στη μέση και το έραψα στην άκρη, το σούρωσα στη μέση κι έτσι έγιναν τα φτερά. Πέρασα την καρφίτσα υπο τύπον σώματος της πεταλούδας και ...

Καρφίτσα θάναι πάλι, αλλά πιο εντυπωσιακή και πιο σύγχρονη, δεν συμφωνείτε; 
Επειδή τα κοσμήματα μου προκαλούν αλλεργίες στο δέρμα που έρχονται σ' επαφή, γι αυτό και σπανίως φοράω κάτι για λίγο και πάλι δεν αποφεύγω τον ερεθισμό, τα σκουλαρίκια μου είναι πάντα με ασημένια κουμπώματα. Έτσι πάντα έδινα βάση σε εντυπωσιακές καρφίτσες, που ομόρφαιναν τα ρούχα και έδιναν και στυλ! όσο για τα σκουλαρίκια, θ' αποκτήσουν κι αυτά το κάτι τίς τους, να έρθουν στις μέρες μας😉.

Ενα έργο τουλάχιστον ενός χρόνου πίσω.
 Ήταν ένα σκάκι, μάλλον κάτι διαφημιστικό, ο αποστολέας του ξέρει 😉😊. Αρχικά σκέφτηκα να το  πετάξω αλλά σε δεύτερη ανάγνωση προτίμησα να το ασταρωσω, να το βαψω, του έβαλα δύο ξυλόγλυπτα στις γωνίες,  καλόγουστα πόμολα και ποδαράκια απο χάντρες. Έγινε μεταφορά εικόνας και κρακελέ δύο συστατικών, το οποίο άγνωστο γιατί ξεφλούδισε, παρ όλο αυτά δεν παύει νάναι μια ωραία μεταμόρφωση, απο κάτι που θα πετιόταν σίγουρα στα σκουπίδια και έγινε δίσκος.

Και για να ολοκληρώσω τα Trash, έστω και παλιότερο και νομίζω οτι δεν χρειάζονται πολλά λόγια, η εικόνα μιλάει απο μόνη της 😉

Αυτά έτσι για το γινάτι και να σας επιστήσω την προσοχή, γιατί, όπως έπαθα κι έμαθα κι εγώ, ο Μάιος, εκτός από ανθοφόρος είναι και ο μήνας των οικιακών ατυχημάτων!!!

 Έτσι για να μη τον γιορτάζουμε διπλά 🥺🧑‍🦽❤️‍🩹

Καλοκαιρινή ραστώνη είπατε;

 Οχι ποτέ!

Κι αφού κεντήσαμε τον καμβά των αναμνήσεων και εσείς με χορτάσατε με πλουσιοπάροχα σχόλια, ήρθε η ώρα ν' αλλάξουμε κλωστή!😊

Είμαστε στα μέσα του Καλοκαιριού και...κόλαση!

Αλήθεια όσο κι αν προσπαθώ να θυμηθώ δεν θυμάμαι καλοκαίρι των παιδικών μου χρόνων να αισθανόμουν τόόόση ζέστη! Γυρίζαμε καταμεσήμερο από το μπάνιο με τα ποδήλατα και κάναμε τουλάχιστον μία απόσταση 5 χιλιομέτρων και όχι πάντα χαλαρή, αλλά ανηφόρες-κατηφόρες, κι όμως τέτοια δύσπνοια δεν τη θυμάμαι στα πνευμόνια μου, τόσο ιδρώτα, να μην αντέχεις ρούχο πάνω σου, να μη μπορείς να ζήσεις χωρίς αιρκοντίσιον! 

Πού ξέραμε τα αιρκοντίσιον, ένας ανεμιστήρας κι αν υπήρχε! και πού να τον πρωτοέβαζες δηλαδή 😕

ΑΝ πάντως επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις των Μετεωρολόγων, για καύσωνα στην Ευρώπη πάνω απο 40* βαθμούς, τότε ναι, έχουμε γίνει πλέον Τροπικός!

Τέλος πάντων θέλω να καταλήξω οτι υποφέρω απο την ανυπόφορη ζέστη που μαζί με την υπερβολική υγρασία που έχουμε στο Νησί καταντάει πραγματικά πνιγηρή η ατμόσφαιρα. Και εκτός των άλλων είμαι και αλλεργική ! 

Μην ακουμπήσει κάτι πάνω μου, αμέσως το δέρμα αντιδρά και ερεθίζεται.

Έτσι για τα καλοκαιρινά βράδυα, για κάποιο σινεμαδάκι, κάποιο ταβερνάκι (αν και εδώ γκρινιάζω πολύ τελευταία και θα σας εξηγήσω το λόγο) για να στολίσω ένα απλό μονόχρωμο φόρεμα έφτιαξα κάποια υφασμάτινα αξεσουάρ.

Και ενώ σας τα δείχνω ήδη, θα σας εκφράσω την έντονη ενόχλησή μου, για τα "ταβερνάκια" που τείνουν να εξοστρακιστούν, στο πόλεμο του gourmet, του δήθεν gourmet, του wanna be gourmet!

Είπαμε ρε παιδιά να περάσουμε κάπως ευχάριστα την καραντίνα και είδαμε ό,τι μας σέρβιραν σε διαγωνισμό μαγειρικής. Αλλά από το να το βλέπουμε να περνάει η ώρα μας ευχάριστα, μέχρι να κάνουμε ολοκληρωτική μετάλλαξη στην ελληνική κουζίνα, απέχει πολύ!

 Δεν είμαι κατά του να δοκιμαστούν νέα υλικά και νέες τεχνικές, αλλά να μεταλλαχθούν ολα και να "πειραχτουν" σε βαθμό κακουργήματος με αποτέλεσμα άλλο να παραγγέλνεις κι άλλο να σου έρχεται  σε μια μοδάτη πιατάρα νααα (με το συμπάθιο), μία κουτσουλιά (ξανασυμπαθάτε με) φαγητό και διάφορα dots (μτφ τελίτσες) σαλτσών ...υποτίθεται, μάλλον προσέχουν την σιλουέτα μας, αλλά δίνουν μεγάλη βάση στην τσέπη μας 😉😡 Γιατί η ποσότητα φαγητού είναι αντιστρόφως ανάλογη με την τιμή του. Στα Τάρταρα η μία, στο Διάστημα η λυπητερή. 

Ολοι πια έγιναν  Master chef, τι στο διάολο ταχύρρυθμα παράδιδαν και δεν το πήρα είδηση κι εγω η νοικοκυρά να προοδεύσω έστω και λίγο; 

Μιλάμε οτι κάνεις τάμα να φας κάτι που να σου θυμίζει αυτό που είχες στο νου σου οταν το είδες στον κατάλογο. 

Calma  παιδιά, έχουμε μια κουζίνα που τη ζηλεύουν οι ξένοι και εμείς αλλοιθωρίζουμε κατά Japan, Peru  και όπου στο δαίμονα σας στρίβουν το κεφάλι; Μάθετε πρώτα να μαγειρεύετε όπως οι γιαγιάδες σας (μεγάλες ελπίδες τρέφω η αμυαλη!) ή οι μανούλες σας που σας άρεσαν και γλύφατε τα δαχτυλάκια σας και λέγατε "σαν της μάνας μου δεν είναι " (οι Ράμσεϋ των γαμπρών!!!) και μετά λοξοκοιτάτε ελεύθερα. 

Αλλά και ελάχιστο στο μάτι και άνοστα και ένα διαμάντι στου Καίσαρη... παραπάει το μαλλί! Δεν ζούμε και στην εποχή των παχιών αγελάδων, μη ξεχνιέστε

Λοιπόν αφου είπα τον πόνο μου εντόνως, αλλά μέχρι εδώ 💣💥 ήμουν, σας δείχνω εκτός απο τις καρφίτσες μου, μία τσάντα που έφτιαξα απο ύφασμα ταπετσαρίας και μία  γνωστού  Πολυκαταστήματος της ΑΘήνας, που για να καλύψω το λογότυπο έφτιαξα ενα καρπουζάκι

Δεν είναι γλυκούτσικα και δροσιστικά; Και δεν αξίζουν ένα μηνιάτικο 😉

Εποχή ζευγαρώματος

 Δεν ξέρω αν ισχύει για ολα τα ζώα της Φύσης, τουλάχιστον για τις γατες ισχύει, για δε τον άνθρωπο, είναι κάθε εποχή ίδια 😉😂

Εγω πάντως το συνδύασα εντελώς αυθαίρετα μια που ο,τι φτιάχνω το φτιάχνω ζευγάρι τελευταία.

Αρχής γενομένης με ένα γλυκό ζευγάρι γατιών σε στιγμές βολιδοσκόπησης προθέσεων 😉😊😍. 
Μη φάμε και χυλόπιτα στα καλά καθούμενα!

Αλλά κάτι η γιορτινή περίοδος κάτι η απομόνωση της καραντίνας, το γλυκό έδεσε τόσο που κι αυτά απόρησαν πώς εμπλεξαν και δε το κατάλαβαν!

Τη σκυτάλη πήρε ένα ζευγάρι σαλιγκαριών, αλλά αυτά αποδείχθηκαν πολύ βιαστικά και δεν έμειναν καθόλου, προκειμένου να ολοκληρώσουν την γιορτινή διακόσμηση στο τσαρδί τους! Αυτοί είχαν ήδη τακιμιάσει 

Φτάνουμε στις 14  του Φλεβάρη και κολλάμε κυριολεκτικά στα  σάλια-μέλια!

Στην αυλή του Παραδείσου (οχι της Βανδή, της... ας αποκαλυφθεί μόνη της)

🎶🎵 Ερωτας ο απόλυτος έρωτας

ο δικός μας ο έρωτας

η δική μας η αγάπη

έρωτας ο απόλυτος έρωτας

Σ’αγαπάω γιατί έχω τα μάτια σου για φως στο σκοτάδι μου
σ’αγαπάω γιατί έχω την ανάσα των χειλιών σου λιμάνι μου
γλυκό μεθύσι την αναπνοή σου🎶🎵

σαλιγκάρια σ' ερωτική διάθεση, με τα μουστάκια του ερωτύλου να χαϊδεύουν και  να κοκκινίζουν τα μάγουλα της κορασίδας. Όσο για το μεσοφόρι της δεσποινίδος δεν ήταν απρέπεια του Κυρίου, αέρας ευθύνεται που το σήκωσε, να εξηγούμαστε!
 Αλλά ο έρωτας ήταν τόσο μεγάλος, που έβαλαν πλώρη να πάνε να βρουν το κατάλληλο σπιτάκι να τον στεγάσουν.
Και το βρήκαν! Δείτε πόσο τους ταιριάζει!!!

Με δυο αιώνιους έφηβους, ερωτευμένους όπως αυτά, απ αυτές τις αγάπες που διαβάζαμε κάποτε στα δακρύβρεχτα μυθιστορήματα και πολύ ζηλεύαμε και ονειρευόμαστε κι εμείς το Πρίγκηπα με το άσπρο άλογο!

Και νάσου άλλο ζωϊκό είδος σε οίστρο!

-Γειά σου χαρά σου Βενετιά, πήρα τους δρόμους του νοτιά...για πάρτη σου μανίτσα

Κι ενώ το κόρτε καλά κρατεί δε λείπει και η συνήθης κοινωνική κριτική 😉😆(μη δούνε άνθρωπο, συγγνώμη πάπιο ,να προκόβει, αμέσως να τον πετσοκόψουν οι κυρίες της αυλής!)

-Nα κι ο γόης τση γειτονιάς κορτάρει τη λαντέρνα! Κοίτα ντύσιμο φλοράλ και αξεσουάρ!!! Και για να μην εστιάζουμε στο χαμηλό της "βαρομετρικό" 😉 έκανε τα μαλλιά γκάγκλες να πάρει μπόι!!!😂 Αμ φαίνεσαι μαρήήή

- Εκειός πάλι, πού την πέφτει σ ό,τι κινείται και λικνίζεται!

-Φόρεσε και Τζεινμποντικό γυαλί τρομάρα του!

_Αααα δεν τα ξέρεις;

- Τί να ξέρω;;;για πες, για πες, ψοφάω να μάθω!

-Για να κρύψει και καλά τη μυτόγκα του καλέ! Πήγε να την κάνει γαλλική και την έκανε... ή στραβός ειν ο γυαλός ή στραβά αρμενίζουμε χαχχαχα

-Αυτά παθαίνει οποιος δεν εμπιστεύεται ειδικούς αλλά ευκαιριακούς "ραφείς"! 
Το ίδιο Φουστάνος το ίδιο Χαρά; μη τρελαθούμε τελείως 

Και για να λέμε την πασα αλήθεια και νάμαστε δίκαιοι,μόνο σ αυτό δεν είχαν άδικο οι "κλώσσες" 😞 Απο μύτη...πανωλεθρία!

-Αστα αστα μη τα συζητάς για γέλια είναι ο κακομοίρης ο παπιον άκιας

- Πάμε ζαργάνα μου κάπου αλλού γιατί θα μας φάνε με τα μάτια τους οι κάργιες. Δες τις πώς μας κοιτάζουν οι στραβομύτες (είπε ο γάϊδαρος τον πετεινό κεφάλα), μας βλέπουν πόσο ταιριάζουμε και σκάνε απο τη ζήλεια τους. 
Γιατί αν δε ταιριάζουμε εμείς που έχουμε κοινούς προγόνους (τσου φοράμε και στο πέτο!) ποιός ταιριάζει με ποιόν,ε;;;

Για κοίτα μας καλλίτερα δίπλα δίπλα 😉 εεε;;; κουκλάκια ζωγραφιστά είμαστε και όπως λέει και η παροιμία "μη κοιτάς τα στραβά μου πόδια (μύτη στην περιπτωσή μας) αλλά την καλή μου τύχη!" Τύχη βουνό έχεις πέρδικά μου που συναντηθήκαμε, για κελεπούρι μιλάμε, μη κοιτάς που είμαι μπροστά. Δε μ αρέσει να περιαυτολογώ αλλά η αλήθεια να λέγεται, όλα κι όλα!

(Αλήθεια ποιά θυμάται αυτά  τα πλαστικά ενώτια που κάποτε πουλιόνταν στα Ψιλικά και στα περίπτερα;;; Εγώ όταν τα βρήκα μαζί με πολλά άλλα σ' ένα ακόμα δέμα εξ Αθηνών -ευχαριστώ θερμά αγαπημένη αποστολέα 😉, τα θυμήθηκα και συγκινήθηκα κιόλας!)

-Αυτές όπου βρεθούν κι όπου σταθούν δε χρωστάνε να πουν καλό γι άνθρωπο! Ολο πίτσι πίτσι και φαρμάκι είναι 😠 Μπα που να σας στραβώσει η μύτη και να φτάσει στον ακούτη! 

Προς το παρόν η "φρεγάδα" δεν εχει απαντήσει στην πρόκληση, τόση μουγγαμάρα για γυναίκα ...πρωτάκουστο! εκτός κι αν κάνει την πάπια να δείξει καλή διαγωγή 😉και μετά να βγάλει τα γκαγκάνια της.

 Όσο για τις φαρμακομύτες και η μία και η άλλη είναι μεσ' στα φρου φρου και τ' αρώματα, όπως κάθε γυναίκα !

Αυτάάά! μάλλον θα περιμένουμε να ολοκληρωθεί η περίοδος ζευγαρώματος για να προκύψουν, θα δώσουμε δηλαδή λίγο ακόμα χρόνο στο ζεύγος να βρει τα πατήματά του (νέα φράση στην καθημερινότητά μας του συρμού) , να δουν αν ταιριάζουν κατά βάθος και ν' αποφασίσουν αν θα διαιωνίσουν το είδος τους. Προπάντων, μη βιάζουμε καταστάσεις.

Υ.Γ. Ευχαριστώ από καρδιάς τους δωρητές υφασμάτων (το φλοράλ της φρεγάδας είναι δώρο της Μίας, στα περσυνά της γενέθλια. Του δε γόη του ταπετσέρη μου) κουμπιών, δαντελών, ενωτίων, γυαλιών, καπέλου, καρφίτσας πέτου με τον Ντόναλντ κ.λ.π. Πιστεύω οτι εγκρίνετε πού πιάνουν τόπο  💝)

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ λόγω της Ημέρας, μπας και χαμογελάσει  λίγο το χειλάκι μας!

Τσούκου-τσούκου,τσούκου -τσούκου ολοκληρώσαμε

 και με έκπληξη διαπιστώνω οτι δεν ήταν και λίγα!

Τώρα που κατάκατσε η χρυσόσκονη των ημερών (λέμε τώρα και καμία παρμενία να περνάει η ώρα 😖) και αφου μπήκαμε στο Νέο έτος και αρχίσαμε το ξεστόλισμα, είπα να μην αφήσω την ευκαιρία να πάει χαμένη και να συμμετάσχω, όπως τόχα υποσχεθεί  άλλωστε στη Μαρία, στο γιορτινό δρώμενο του Κειμένου.

Το τι αισθάνομαι για τα Χριστούγεννα τόχω χιλιογράψει, το τί ελπίζω για το Χρόνο που ήρθε πάλι νομίζω οτι είναι μία κοινή προσδοκία και συνίσταται στην ευχή "ΥΓΕΙΑ ΝΑΧΟΥΜΕ" και να παραμείνουμε όρθιοι μέχρι το τέλος τουτου του εφιάλτη, και αφού τίποτ άλλο δε διαδραματίστηκε τούτη την περιοδο, παρέμεινα εσωκλειστη, ως Βασιλοπούλα σε μαρμαρωμένο Πύργο περιμένοντας το ζωογόνο φιλί της ανάστασής μου και της εξόδου στον κόσμο, θα σας δείξω κάποιες από τις τελευταίες μικρές δημιουργίες που μου κράτησαν συντροφιά τις μέρες αυτές και αποτοξίνωσαν τον οργανισμό μου από το άγχος και την απαισιοδοξία. 

Εν αρχή λοιπόν τα υφασμάτινα, ραμμένα ή άραφτα:

Ένα αξιοσέβαστο ζεύγος χριστουγεννιάτικων σαλιγκαριών

κι ένας κώνος αρκούντως ευμεγέθης απο φελιζόλ, με βάση καπάκι απορρυπαντικού

Ένα ακόμα δέντρο με την ίδια τεχνική αλλά πιο ζόρικο λόγω των γραμμών του κι ένας χιονάνθρωπος απο βιβλίο! Φυσικά κι εδώ τα καπάκια έκαναν το θαύμα τους 😂

Σειρά παίρνουν τα βάζα από μαρμελάδες, καραμέλες κ.λ.π. Μη μου πείτε οτι δεν άξιζαν κι έπρεπε να πεταχτούν στην ανακύκλωση;;;

Ανάγλυφο decoupage χαρτοπετσετών ή ριζόχαρτου με τη βοήθεια του πηλού που τόνισε τις λεπτομέρειες 😉. Λίγο χρονοβόρο αλλά αξίζει τον κόπο, πιστέψτε με!

Σειρά έχουν τα κουτιά πάσης φύσεως 😊 που εκτός από να συμμετέχουν ενεργά στο Χριστουγεννιάτικο χωριό μου, παίρνουν θέση σαν στολίδια στο δέντρο ή σαν χώρος αποθήκευσης ή δώρου 😍. 

Μ αρέσουν πολύ τα κουτιά με ανάγλυφη επιφάνεια, όπως είναι αυτά των κουραμπιέδων γνωστής εταιρίας, γιατί επάνω η χαρτοπετσέτα δίνει αληθοφανή αποτελέσματα (το παιδάκι που κάθεται στο έλκηθρο π.χ.)

μία ομάδα αγγέλων και λόγω μη ευρέσεως γλωσσοπίεστρων στο χαμό του εργαστηρίου 😡, έγιναν απο ξυλάκια παγωτού

Είπαμε το στοίχημα ήταν ένα δέντρο με στολίδια εξ ολοκλήρου από τα χέρια μου και φέτος θαρρώ κατά 95% πραγματοποιήθηκε (πάντα υπάρχει περιθώριο προσθηκών 😂...μέχρι τελικής πτώσεως), 

ακόμα κι αν χρειάστηκε να χρησιμοποιηθούν και καμένες λάμπες, με καπάκια απορρυπαντικών και ό,τι άλλο πρόσφορο αντικείμενο για την απόδοση του "προσώπου"! Τα candy cane δε, είναι στρογγυλά αφρολέξ που ήρθαν μαζί μ ένα ελαστικό κάλυμμα καναπέ, που είχα παραγγείλει και επειδή δεν γνώριζα τη χρήση τους μετατράπηκαν σε στολίδια κι αυτά, αφού πέρασα μέχρι τα μισά τους λεπτό σύρμα, τους έκανα κούρμπα και τα τύλιξα με κόκκινες κορδέλες

Και  κλείνουμε με μία διακοσμητική σύνθεση πάνω σ ένα επάργυρο (απ αυτά που δε συμπαθώ καθόλου ) που δε θυμάμαι τον αποστολέα του, που έγινε μπρούτζινο γιατί μ αρεσει πιο πολύ η ζεστασιά του χρυσού, στολίστηκε με ξυλόγλυπτα (θα σας το δείξω στην πρώτη ευκαιρία που θα απαλλαγεί  από τους αλεξανδρινούς και τα μηχανικά κεριά), απέκτησε σαφώς καλλίτερη εμφάνιση και στολίστηκε, λόγω των ημερών, με την ανάλογη διακόσμηση (ίσως στην πορεία των εποχών αλλάζει 😉)

Παρότι στις παραδόσεις μας δεν είναι η Βασιλόπιτα, αντίθετα η Κουλούρα της παραμονής των Χριστουγέννων, ετσι για το καλό του έμπα του Καινούργιου χρόνου ένα γλυκό το φτιάχνω 😊. Είναι ένα απίστευτης μυρωδιάς και γλύκας κέικ πορτοκαλιού με φρέσκο βούτυρο 😋)

Κι έτσι γλυκά ολοκληρώνεται η πανηγυρική σύναξη της εορταστικής περιόδου του 2021 προς '22 και μακάρι να μας βγει με το καλό!

Λίγα λουλούδια ...

 αν θέλεις στείλε μου 

και πάλι φίλε μου 

απόψε!

Λουλούδια ο κήπος έπλημμύρισε 

έμπα και μύρισε 

και κόψε!

Έτσι έλεγε ένα παλιό τραγούδι που αγαπούσαν ιδιαίτερα οι γονείς μου και τ' άκουγα κι εγώ από παιδί,τόσο ώστε να νομίζω οτι είμαστε συνομήλικοι!
Και κάθε τέτοια εποχή, χωρίς να το πολυσκεφτώ έρχεται στα χείλη μου αβίαστα,βλέποντας τον οργασμό της φύσης και παρασύροντάς με, να προσπαθήσω με κάθε τρόπο, να τον αποτυπώσω,παντοιοτρόπως.
Δεν είναι και τόσο δύσκολο δα,από τη στιγμή που ζω μέσα στη Φύση!
Είναι τόσο όμορφη αυτή η εποχή και ειδικά το βράδυ,αχ το βράδυ!όταν σουρουπώνει και το ανοιξιάτικο αεράκι χαιδεύει τα φυτά που ανθοφορούν, μία μοσχοβολιά διαχέεται στην ατμόσφαιρα και σε μεθά πραγματικά και τότε κοιτάς προς τον ουρανό,τα χρώματα της αόρατης παλέτας που αλλάζουν σ' ο,τι δε βάζει ο ανθρώπινος νους και ευγνωμονείς, γι  αυτό που σου χαρίστηκε και απολαμβάνεις,  έτσι άκοπα!
Η Φύση λοιπόν, είναι η κινητήριος δύναμη σ΄ αυτή την ανάρτηση και γι αυτό δοξάζεται,στο μέτρο των δυνατοτήτων μου, με μια ακουαρέλα, συμπληρωμένη με ακρυλικά στοιχεία για έμφαση.
Ένα απέραντο τοπίο με παπαρούνες, απ αυτό που πάντα με ενθουσίαζε κι ανυπομονούσα να δω όταν παραμονές Πάσχα γυρνούσα στον Τόπο μου,είτε ως φοιτήτρια είτε ως ενήλικη,στα χωράφια της Εθνικής οδού,γιατί στη Ζάκυνθο σπανίζουν τέτοιες εικόνες.
"Άνοιξε τα παράθυρα να δεις το σύμπαν ανθισμένο μ’όλες τις παπαρούνες του αίματός μας, – να μάθεις να χαμογελάς.
Δε βλέπεις;Καθώς απομακρύνεται η άνοιξη πίσω της έρχεται η νέα μας άνοιξη...." Γ.Ρίτσος

"Το χωράφι με τις παπαρούνες"
Ακουαρέλλα 

Η άλλη, είναι μια δημιουργία που αντιγράφηκε από ένα ισπανικό
μπλογκ και είναι πανεύκολη.
Τα μόνα που απαιτούνται ρεταλάκια υφάσματος ,απ αυτά που δεν πετάμε κι ας έχουν μείνει μικρά λουριδάκια (εδώ θέλουμε ένα κύκλο 6 εκ.) και κορδόνι ποντικοουρά.
Παραθέτω για διευκόλυνση φωτογραφικά τα στάδια της εκτέλεσης
Αρχικά κόβουμε ένα κύκλο 6 εκ. όπως προείπα.
Το διπλώνουμε στη μέση και τοποθετούμε την ποντικοουρά που έχουμε κόψει στα 10εκ. και της έχουμε κάνει ένα κόμπο στην άκρη.
Διπλώνουμε  κατά το  1/3 του ημικύκλιου που έχει σχηματισθεί, έχοντας εγκλωβίσει το κορδόνι και διπλώνουμε και την άλλη πλευρά σχηματίζοντας έτσι έναν "κώνο".
Φροντίζουμε να κεντράρουμε το κορδόνι και με βελόνα και κλωστή κάνουμε ένα αραιό τρύπωμα.
Σουρώνουμε και μετά τυλίγουμε  την κλωστή γύρω από το ύφασμα, κάνουμε κόμπο και κόβουμε την επιπλέον κλωστή.

Τώρα ήρθε η ώρα να σχηματίσουμε το μπουμπουκάκι,απλά φέρνοντας τα πάνω κάτω, κυριολεκτικά !
Γυρίζουμε το ύφασμα με σχετική υπομονή,ώστε να εγκλωβίσει τον κόμπο στην καρδιά του λουλουδιού και να σχηματισθεί το μπουμπούκι.
Αυτό ήταν!Τα δύσκολα πέρασαν
Τώρα μπορείτε να φτιάξετε όσα θέλετε και να τα κάνετε ό,τι φαντασθείτε.
Εγώ τα έκανα μια μπουτουνιέρα για τα καλοκαιρινά ρούχα

Και τέλος μια κι ο καιρός περνάει ολοταχώς στο Καλοκαίρι, μη υπολογίζοντας κοροναϊούς και λοιπά παρεπόμενα  και η ξεμυαλίστρα θάλασσα μας καλεί,άρχισα να προπονούμαι για τη νέα συγκομιδή θαλασσόγυαλων, μ' αυτά τ ανοιξιάτικα λουλούδια

"A rose drom sea glasses" 3d

White, light blue & pink Sea glasses 

light blue & green Sea glasses by Hara


ΚΑΛΟ ΘΕΡΜΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΕΥΧΟΜΑΙ

Για σήμερα και πάντα!

Εργο ζωγραφισμένο απο την Μαρία Βιλλιώτη
Μολύβια σε ξύλινη επιφάνεια με επένδυση.
Από φωτογραφία της Dorothea Lange 

«Κι ένα τέταρτο μητέρας αρκεί για δέκα ζωές, και πάλι κάτι θα περισσέψει,

που να το ανακράξεις σε στιγμή μεγάλου κινδύνου.»

                                                                                             Ο. Ελύτης
                                                                                          (" Εκ του πλησίον")

Ο,τι κατάφερα να φτιάξω για τη φετινή Γιορτή!
Μία αναδιπλούμενη καρδιά με υφάσματα, μαξιλαράκι για τις καρφίτσες
από το αγαπημένο μου blog dulcespilukas

Το ούρτιμο του Καρναβαλιού (αλά ζακυθινά)

...Οι εκδηλώσεις αυτές, Καρνάβαλος και κηδεία τση μάσκας τελούσανε υπό την αιγίδα του Δήμου.
Για δαύτο και η κηδεία, η τελευταία μάντσια του καρναβαλιού ξεκινούσε απο τη Δημαρχία.
Η επιτροπή οργάνωσης αυτής της εκδήλωσης είχε τυπωμένα σε κανονικό σχήμα με μεγάλα στοιχεία στο τυπογραφείο του Κοντόγιωργα, νεκρόσημα με κόκκινο χοντρό περιθώριο και μαύρα γράμματα που τα είχανε κολλήσει σε ταμπλό ομπρός από τη Δημαρχία και στα Καζίνα.
 Και γράφανε με κανονική διάταξη:

"Σήμερον! Κυριακή τση Τυρινής...θανούσα την Τετάρτην πρωινήν, προ των δακρύβρεχτων ομμάτων των εν ερωτική μέθη τελούντων καβαλιέρων, συγκινηθείσα σφόδρα για τον τερματισμόν των καρναβαλικών εκδηλώσεων, κηδεύομεν την εβδόμην εσπερινήν εκ του δημαρχείου εν χοροίς και οργάνοις!!!
Παρακαλούνται όθεν άπαντες οι ερωτοπληγέντες από το σκέρτσο και την τσαχπινιά, της άγνωστης γνωστής μάσκαρας και άπασαι αι μασκαρούλαι, που συμπράττουσαι μετά τση εκλειπούσης...δέδοκαν αφειδώς κέφι και χαρά, όπως φέρουσι μεθ' εαυτόν ανά χείρας...οι μεν καβαλιέροι... φιάλην οίνου ίνα ευφραίνωσιν τας καρδίας των...και να ξεχνούν τον πόνον κατά την διαδρομήν, αι δε μασκαρούλες σάκους, κομφετί και κυλίνδρους σερπαντίνες ίνα ραίνουσιν τους τεθλιμμένους!!!

                                                                                           Οι καρναβαλοπενθούντες

                                                                                        Πατήρ, Βασιλιάς Καρνάβαλος

                                                                                  Μήτηρ Δημαρχία,το γένος Ζακυνθίων

                                                                             Αδελφοί, Απάχηδες, Ντετόροι και Πιερότοι

                                                                      Αδελφαί, Μασκαρούλες, Κολομπίνες και Κοντέσες"

Και η πομπή ξεκινούσε. 

Μπροστά η μπάντα παίζοντας πένθιμα εμβατήρια και χορευτικούς σκοπούς! Ενας χοντρός, κοντός κοιλαράς, έκανε το Χότζα. Φορούσε  κάπα μακριά με πολύχρωμες λουρίδες και ένα πολύχρωμο πανύψηλο καπέλο σαν ανάποδο χωνί.

Πίσω τους τέσσερις ντετόροι που κρατούσαν στους ώμους την κάσα με τη χάρτινη μάσκαρα.

Πλάι γενειοφόροι, μασκαρεμένοι και ούλοι κρατούσαν στα χέρια για κεριά πράσα χοντρά! Κι ακολουθούσανε πιασμένοι αλά μπράτσο οι ερωτοχτυπημένοι μάσκαρες, καβαλιέροι και λαός μαούφια...χορεύοντας κι ακολουθώντας τη διαδρομή Γιοφύρι, Φόρο, Πλατέα Αγίου Μάρκου, Αγιοι Πάντες,καταλήγοντας στην Πλατέα Σολωμού, που αντί ταφής εκαίγανε τη μάσκαρα... με την ερπίδα πως μέσα στη στάχτη θα παραμείνει άσβεστη σπίθα για να να ξαναλουμπαρδώσει του χρόνου να μας ξαναδώσει μπρίο, κέφι και χαρά!!!

Και ετελείωνε η γιορτή με το κρέμασμα τση σκορδοσάρας,απο το μπαρκόνι του  καμπαναρίου των Αγίων Πάντων για να μη  μας ματιάσουνε οι ξένοι... Νάμαστε σκόρδο στα μάτια και παλούκι μεσ' τα μάτια τσους και μέσα στους βορβούς τσους!!!

Το βράδυ σε ούλα τα σπίτια το τελευταίο μπαγόρδο, με χορούς και τραγούδια που σταματούσανε τσι δώδεκα τα μεσάνυχτα που χτυπούσε η καμπάνα νεκρώσιμα τον ερχομό τσης μεγάλης Σαρακοστής.

Και τα τραπέζια μένανε με τα φαγιά που είχανε μείνει,όλοι τη νύχτα για νάρθουνε να φάνε οι ψυχές!!!

Και του χρόνου  μάσκαρες. Καλή Σαρακοστή!

---

Η πρώτη μέρα τση μεγάλης Σαρακοστής!

Τα μπακάλικα μοστράρανε προκλητικά, χταπόδια και σουπίες ξερά, καλαμαράκια στα κουτιά, τουρσιά, χαρβά και ταραμάδες. Οι μανάβηδες επούλιανε μαρούλια ολόδροσα, βλαστάρια, μπροκολάκια , οβρίες, κουρκουτζέλια, φρέκσα κρεμμυδάκια, σκόρδα και πορτοκάλια ζουμερά. 

Οι ψαράδες στεκούμενοι στην αγορά κι άλλοι γυρίζοντας τσι γειτονιές με τσι καρέτες επουλάανε ολόφρεσκα θαλασσινά, χάβαρα, μύδια και κυδώνια. Ο κόσμος ψώνιζε! 

"Φάτε... μάτια ψάρια";;;
Υφασμάτινα ψαράκια και γατούλα

Κι αν ήτανε λιακάδα, απο τσι δέκα το πρωί, παρεούλες, συγγενείς και φίλοι επηγαίνανε στην εξοχή κρατώντας βαντάκες, μαλαθούνια ή σακούλια με φαϊ!

Αργάσι, Καλαμάκι, Γαϊτάνι, Κάμπος, Μπόχαλη και Ακρωτήρι είχανε τη βέντιτα. Ο κόσμος σκρόπαε στα χωράφια και τ' αλώνια, καθόντανε κατάχαμα γύρω τριγύρω σαν κουλούμα κι ετρώανε.

Τα παιδία παίζανε, μαζεύανε λουλουδια κι αμολάανε αητούς,που άλλοι κερώνανε ψηλά στον ουρανό κι άλλοι μυτάανε και στροβιλίζοντας  επέφτανε στη Γη, ενω οι μεγάλοι αρχίζανε κουτσομπολιό και μάλλιαζε η γλώσσα τσους για το τι είδανε και τι ακούσανε πως γίνηκε στα Καρναβάλια...

                                                                                 Αποσπάσματα απο το  βιβλίο του Τότη Γιατρά

                                                                                            "μνήμες και εικόνες μιας διαδρομής"

Γατούλα  απο ύφασμα 

Καλή Σαρακοστή!!!!

Πετάω στα σύννεφα...

Για νέο μας το λες κοπελιά; θα μου πείτε
Κι όχι αδίκως!
Μονίμως ονειροβατώ, τώρα κάπως παραπάνω,μια που υπάρχει λόγος σοβαρός...
Η ανάρτηση αυτή ανέμενε το Γιουρογκρουπ κι έδωσε προτεραιότητα.
Ολα στην ώρα τους, λοιπόν και συνεχίζουμε να στέλνουμε Αγάπη όπου χρειάζεται
Ετσι για σήμερα αντί για κέρασμα προσωπικό, σας έχω μία μαζική αποστολή για Βέροια!!!

Οι μέρες τελειώνουν,τουλάχιστον για μένα που πρέπει να ετοιμάζω μπαγκάζια και έτσι πρέπει να ετοιμάσω και ο,τι έχω φτιάξει για το Παζάρι της Αγάπης στη Βέροια
Μία χορταστική λοιπόν ανάρτηση, λόγω της ημέρας







Κατ αρχάς, χαλαρώστε, και ...ξαπλώστε!
Εχω προβλέψει για τις ώρες χαλάρωσης, μία μεγάλη μαξιλάρα απο καραβόπανο.

Μία υφασμάτινη μαξιλάρα

Για μία αποκριάτικη κι όχι μόνο μεταμφίεση, για να μη σας πιάνει μάτι κακό...

συσκευασμένο σ'  ένα κουτάκι από σαπούνι κατάλληλα διαμορφωμένο.

Κι αν αυτό δε σας ικανοποιεί, βάλτε το εδώ:

Για όλα υπάρχει λύση!
Μπορεί να τους πέφτει λίγο μεγαλούτσικο, αλλά θα αισθάνονται ευρυχωρία, αν έχουν κλειστοφοβία...

Κουτάκι ξύλινο με decoupage χαρτιού και χαρτοπετσέτας

Είναι ένα απλό ,απλούστατο κουτάκι, χωρίς περιττά "καρυκεύματα" (ακόμα και η δαντέλα είναι ψεύτικη, της χαρτοπετσέτας).
Θεώρησα οτι δεν ήθελε τίποτ' άλλο πλην της ζωγραφιάς  και του συνδυασμού με τη χαρτοπετσέτα για ν' αναδειχθεί η ομορφιά του.

Και επειδή έσκασε κι ένα βραβειάκι (καιρός ήταν, γιατί  είχα αρχίσει ν' ανησυχώ) από τα χεράκια της Ελένης και πολύ Ευχαριστώ, αν και αφορούσε νέα μπλογκς, ας σας τα ξαναπώ άλλη μια φορά να τα χωνέψετε.

1. Γιατί ξεκινήσατε το blog;
   Το “γιατί” ακόμα δε τόχω ανακαλύψει, το “πως;”, απο χαζομάρα. Τα συμπεράσματα δικά σας!

2. Πείτε μας λίγο τι σας ενθουσιάζει.
   Τα ΠΑΝΤΑ!
   Ο,τι βλέπω και θάθελα να τόχω κάνει εγω.
   Οτι διαβάζω και θάθελα να τόχω γράψει εγώ.
   Ο,τι φωτογραφίζουν και θα΄θελα να τις έχω τραβήξει εγω.
   Κάθε νέα τεχνική,που απορώ πως την σκέφτηκαν!

3. Γιατί πιστεύετε ότι τα σχόλια και η επικοινωνία βοηθούν τους bloggers και με ποιο τρόπο;
   Πιστεύω ακράδαντα στη διαδραστικότητα των σχολίων
   Ποιός ο λόγος να συνεχίζεις να εκθέτεις κάτι,  που το βλέπεις ή το διαβάζεις μόνος σου; Κάλλιστα το κρατάς για τον εαυτό σου. Μιλάω εγω, που στα σχόλια έχουμε κάνει τα ωραιότερα πάρτυ, στα καλά καθούμενα! Αλλωστε τα σχόλια σου δημιουργούν ευθύνες να βελτιώνεσαι,να ψάχνεσαι,να γίνεσαι καλλίτερος.

4. Για ποια πράγματα μιλάτε στο blog σας;
   Γενικά θάπρεπε ν απαντήσω οτι εκθέτω κατασκευές,αλλά ειδικά εκθέτω τον ίδιο μου τον εαυτό.
   Για ο,τι μου κατέβει στο κεφάλι. Βάζω σιγαστήρα μόνο στα πολύ προσωπικά και στα προσβλητικά. Στα υπόλοιπα αφήνομαι...
   Ουδέποτε τιθάσευσα το συναίσθημα για να το κάνω τώρα.

5) Έχετε δημιουργήσει φιλική σχέση με άλλους bloggers;

Έχετε γνωριστεί ποτέ προσωπικά;

Μάλλον θα πρέπει νάμαι η blogger (μετά την Πρόεδρο)  με τις περισσότερες προσωπικές γνωριμίες απο Βορρά μέχρι Νότο ,κι απο Ανατολή μέχρι Δύση .

Και Τ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΩ  ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ!!!

Εχω κάνει τις καλλίτερες σχέσεις ever!!! Exω ξεχωρίσει ανθρώπους πίσω από τις λέξεις κι όταν ήρθαμε σ' επαφή ,διαπίστωσα οτι το ένστικτο μ' οδήγησε σωστά. Καμαρώνω για τους ανθρώπους που γνώρισα και τις φίλες που απέκτησα!

6. Πώς φαντάζεστε το blog σας σε 2 χρόνια; Τι θα θέλατε να δείτε να μεγαλώνει/να αλλάζει και με ποιο τρόπο;
   Δε φαντάζομαι τίποτα, όπως δε φαντάστηκα οτι θα το δημιουργούσα και θα υπήρχε 5 χρόνια μετά. Απλά θάθελα νάναι πάντα όπως ήταν μέχρι σήμερα και να κρατήσει αυτό το κάτι που τόκανε αγαπητό και μέσα απ αυτό εμένα. Εγω να γίνομαι όλο και καλλίτερη και να βελτιώνομαι τεχνικά για να κρατώ το ενδιαφέρον το δικό μου (πρωτίστως) και των αναγνωστών μου, αμείωτο
   7) Τι είναι αυτό που κάνετε καλύτερα;
   Αυτό μπορούν να το πουν οι αναγνώστες,εγω θα πω οτι ό,τι αγαπάς το κάνεις καλά. Τυχαίος ο τίτλος;;;δε νομίζω!
   
   8) Πώς γεννιούνται τα posts σας;Απο τη χαρά μου, τη λύπη μου,τον ενθουσιασμό μου για μια νέα δημιουργία,απο ένα ανάγνωσμα,απο κάτι που σ άλλους θα περνούσε ίσως  απαρατήρητο 
7. 9) Πόσο χρόνο αφιερώνετε στο blog σας;Οσο του αξίζει...μαντέψτε!

10) Ευχές για τον αναγνώστη.

      Να μην αφήνετε το χρόνο να περνά άπρακτος, δεν ξαναγυρίζει και να σέβεστε αυτό που κάνετε!