Τσούκου-τσούκου,τσούκου -τσούκου ολοκληρώσαμε

 και με έκπληξη διαπιστώνω οτι δεν ήταν και λίγα!

Τώρα που κατάκατσε η χρυσόσκονη των ημερών (λέμε τώρα και καμία παρμενία να περνάει η ώρα 😖) και αφου μπήκαμε στο Νέο έτος και αρχίσαμε το ξεστόλισμα, είπα να μην αφήσω την ευκαιρία να πάει χαμένη και να συμμετάσχω, όπως τόχα υποσχεθεί  άλλωστε στη Μαρία, στο γιορτινό δρώμενο του Κειμένου.

Το τι αισθάνομαι για τα Χριστούγεννα τόχω χιλιογράψει, το τί ελπίζω για το Χρόνο που ήρθε πάλι νομίζω οτι είναι μία κοινή προσδοκία και συνίσταται στην ευχή "ΥΓΕΙΑ ΝΑΧΟΥΜΕ" και να παραμείνουμε όρθιοι μέχρι το τέλος τουτου του εφιάλτη, και αφού τίποτ άλλο δε διαδραματίστηκε τούτη την περιοδο, παρέμεινα εσωκλειστη, ως Βασιλοπούλα σε μαρμαρωμένο Πύργο περιμένοντας το ζωογόνο φιλί της ανάστασής μου και της εξόδου στον κόσμο, θα σας δείξω κάποιες από τις τελευταίες μικρές δημιουργίες που μου κράτησαν συντροφιά τις μέρες αυτές και αποτοξίνωσαν τον οργανισμό μου από το άγχος και την απαισιοδοξία. 

Εν αρχή λοιπόν τα υφασμάτινα, ραμμένα ή άραφτα:

Ένα αξιοσέβαστο ζεύγος χριστουγεννιάτικων σαλιγκαριών

κι ένας κώνος αρκούντως ευμεγέθης απο φελιζόλ, με βάση καπάκι απορρυπαντικού

Ένα ακόμα δέντρο με την ίδια τεχνική αλλά πιο ζόρικο λόγω των γραμμών του κι ένας χιονάνθρωπος απο βιβλίο! Φυσικά κι εδώ τα καπάκια έκαναν το θαύμα τους 😂

Σειρά παίρνουν τα βάζα από μαρμελάδες, καραμέλες κ.λ.π. Μη μου πείτε οτι δεν άξιζαν κι έπρεπε να πεταχτούν στην ανακύκλωση;;;

Ανάγλυφο decoupage χαρτοπετσετών ή ριζόχαρτου με τη βοήθεια του πηλού που τόνισε τις λεπτομέρειες 😉. Λίγο χρονοβόρο αλλά αξίζει τον κόπο, πιστέψτε με!

Σειρά έχουν τα κουτιά πάσης φύσεως 😊 που εκτός από να συμμετέχουν ενεργά στο Χριστουγεννιάτικο χωριό μου, παίρνουν θέση σαν στολίδια στο δέντρο ή σαν χώρος αποθήκευσης ή δώρου 😍. 

Μ αρέσουν πολύ τα κουτιά με ανάγλυφη επιφάνεια, όπως είναι αυτά των κουραμπιέδων γνωστής εταιρίας, γιατί επάνω η χαρτοπετσέτα δίνει αληθοφανή αποτελέσματα (το παιδάκι που κάθεται στο έλκηθρο π.χ.)

μία ομάδα αγγέλων και λόγω μη ευρέσεως γλωσσοπίεστρων στο χαμό του εργαστηρίου 😡, έγιναν απο ξυλάκια παγωτού

Είπαμε το στοίχημα ήταν ένα δέντρο με στολίδια εξ ολοκλήρου από τα χέρια μου και φέτος θαρρώ κατά 95% πραγματοποιήθηκε (πάντα υπάρχει περιθώριο προσθηκών 😂...μέχρι τελικής πτώσεως), 

ακόμα κι αν χρειάστηκε να χρησιμοποιηθούν και καμένες λάμπες, με καπάκια απορρυπαντικών και ό,τι άλλο πρόσφορο αντικείμενο για την απόδοση του "προσώπου"! Τα candy cane δε, είναι στρογγυλά αφρολέξ που ήρθαν μαζί μ ένα ελαστικό κάλυμμα καναπέ, που είχα παραγγείλει και επειδή δεν γνώριζα τη χρήση τους μετατράπηκαν σε στολίδια κι αυτά, αφού πέρασα μέχρι τα μισά τους λεπτό σύρμα, τους έκανα κούρμπα και τα τύλιξα με κόκκινες κορδέλες

Και  κλείνουμε με μία διακοσμητική σύνθεση πάνω σ ένα επάργυρο (απ αυτά που δε συμπαθώ καθόλου ) που δε θυμάμαι τον αποστολέα του, που έγινε μπρούτζινο γιατί μ αρεσει πιο πολύ η ζεστασιά του χρυσού, στολίστηκε με ξυλόγλυπτα (θα σας το δείξω στην πρώτη ευκαιρία που θα απαλλαγεί  από τους αλεξανδρινούς και τα μηχανικά κεριά), απέκτησε σαφώς καλλίτερη εμφάνιση και στολίστηκε, λόγω των ημερών, με την ανάλογη διακόσμηση (ίσως στην πορεία των εποχών αλλάζει 😉)

Παρότι στις παραδόσεις μας δεν είναι η Βασιλόπιτα, αντίθετα η Κουλούρα της παραμονής των Χριστουγέννων, ετσι για το καλό του έμπα του Καινούργιου χρόνου ένα γλυκό το φτιάχνω 😊. Είναι ένα απίστευτης μυρωδιάς και γλύκας κέικ πορτοκαλιού με φρέσκο βούτυρο 😋)

Κι έτσι γλυκά ολοκληρώνεται η πανηγυρική σύναξη της εορταστικής περιόδου του 2021 προς '22 και μακάρι να μας βγει με το καλό!

Καρέ του έλατου!

Οπως πολύ σωστά προέβλεψε το Μπαρμπουνάκι,έφτασε η Κυριακή,με τη λήξη των υποχρεώσεών μου άρα ώρα να επανεμφανισθώ!
Νοιώθω πολύ κουρασμένη,αλλά τουλάχιστον ικανοποιημένη
Οσο για όλους εσάς που ανεχθήκατε τη σιωπή μου στα σπίτια σας,τόσο καιρό,και παρ όλα αυτά δε διακόψατε καθόλου τις επισκέψεις σας στο δικό μου, ειλικρινά με συγκινήσατε και σας είμαι υπόχρεη.
Δείξατε κάτι που απο καιρό πίστευα, απλά μου το επιβεβαιώσατε.
Η σχέση μας δεν είναι απο υποχρέωση,αλλά σχέση καρδιάς και αμοιβαίας κατανόησης.
Σαν ανταπόδοση λοιπόν μια ακόμα γιορτινή ανάρτηση,που θα μας φέρει πιο κοντά και θα αποφορτίσει συναισθηματικά και μένα.
Χριστουγεννιάσαμε,όπως λέει κι ο μικρός μου φίλος στας ΑΘήνας,παρά τις υποχρεώσεις που πίεζαν ασφυκτικά.
Κι οταν λέμε Χριστούγεννα το μυαλό σχεδιάζει χριστουγεννιάτικα δέντρα,στολισμένα και κατάφωτα
Ενα τέτοιο λοιπόν στόλισε για άλλη μια φορά το σαλόνι μας, τόσο που παραλίγο να γίνει λαμπάδα του Πάσχα! Εχω μία έφεση τελευταία στα ατυχήματα και κάπως έτσι πήγα να συνδυάσω τις δύο μεγάλες Γιορτές της Χριστιανοσύνης και να τις ενοποιήσω δύο σ ένα!
Εκεί που καμάρωνα στολισμένο το δέντρο και ολόφωτο,στην προσπάθειά μου να το μετακινήσω στην οριστική του θέση λίγα εκατοστά  πιο άκρη, χάνει το κέντρο βάρους του , αρχίζει να πέφτει  εγω να μη μπορώ να το συγκρατήσω...πάρτο κάτω, θρύψαλα οι μπάλες , τραβιούνται τα φώτα από το μετασχηματιστή κόβεται παίρνει φωτιά...το συμπούρμπουλο!
Και του χρονου Χριστός Ανέστη και το δέντρο ανέστη, αφού έκλαψα κάποιες εύθραυστες μπάλες που κουβαλούσε απο την παιδική μου ηλικία και ήταν αναντικατάστατες...
Ηταν μοιραίο να τις κλάψω φέτος

Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο του σπιτιού τη νύχτα

Μετά λοιπόν την πρώτη "επιτυχία" είπα να δοκιμάσω και δεύτερη...ποτέ δε μένω στη μία,ως γνωστόν!χαχαχα

Μια που στο σπίτι αυτό το καιρό,καίγονται συσκευές (πρέπει να συμβουλευθώ επειγόντως ή την Μπήλιου ή την Παγιατάκη,τι έχω ανάδρομο επιτέλους;) , αντικαθιστώνται μ άλλες, μας έμεινε μία ξύλινη συσκευασία. Κάτι σαν ξύλα παλέτας.
Χρόνια θαύμαζα τις δημιουργίες απ αυτά τα ξύλα κι έτσι είπα να την εκμεταλλευτώ ,να πω οτι κάτι έμεινε από όσα πλήρωσα
Και μετά απο την επίπονη μάχη του ξωτικού με τα καρφιά...εγένετο δέντρο!
Πάνω τους γράφτηκε με στένσιλ μία ευχή,απο ένα χριστουγεννιάτικο τραγούδι αγαπημένο και ευχή μου για όλους σας!

Δέντρο απο ανακύκλωση ξύλινης συσκευασίας με στένσιλ

Δεν είναι γλυκούλι;;;;
Και συμπληρώνουμε  την τριλογία του "έλατου" με ένα μικρότερων διαστάσεων (όσο αυξάνονταν οι κατασκευές μίκραιναν) που κι αυτό χρόνια το λιμπιζόμουν στα ισπανόφωνα, κυρίως,μπλογκς αλλά δε μπορούσα να καταλάβω τη "συνδεσμολογία" του
Και οταν έπεσε στα χέρια μου το πατρόν του ,δεν τ άφησα να πάει χαμένο.

Υφασμάτινο τρισδιάστατο δέντρο

Εγινε σε δύο εκδόσεις μέχρι στιγμής κι έπεται συνέχεια...
Και μια που η τριλογία,έγινε τετραλογία , για το τέλος,ένα "δέντρο" (κουτί απο προσάναμα τζακιού)  που έγινε χριστουγενοπαζαριώτικος κουμπαράς

Ανακύκλωση κουτιού απο προσάναμα τζακιού σε χριστουγεννιάτικο κουμπαρά,με θέμα το έλατο!

Ελπίζω κι αυτό να σας αρέσει.
Και αφού τέλειωσα με τη δική μου πολυλογία,ας συνδυάσουμε ένα παραμύθι επι του θέματος του γνωστού Δανού παραμυθά απο εδώ!

Κι επειδή μέχρι τα Χριστούγεννα δε θάχουμε άλλη ανάρτηση να ευχηθώ

και για όλους εμάς ΚΑΛΛΙΤΕΡΕΣ ΜΕΡΕΣ,γεμάτες Αγάπη, κατανόηση και αλληλεγγύη!

     Χρόνια Πολλά και Καλά σ όλους!!!

Στρατιές αγγέλων ψάλλουσι...

Το "Δόξα εν Υψίστοις" συνεχίζει, κι εγώ συνεχίζω...
Ήταν μια από αυτές τις βροχερές μέρες που δε μου έκανε καρδιά να ξεκολλήσω απο το pc χαζεύοντας τι σκαρφίζεται ο κόσμος για χριστουγεννιάτικα στολίδια, κι απ το εργαστήρι μου.
Αυτό μετά την αγρανάπαυση είναι μία συνηθισμένη μου μέρα,θα λέγατε και δε θάχατε άδικο.
Αφού μέσα στο pc γίνεται ένα πάρτυ  ιδεών,κατασκευών, χρωμάτων και υλικών και στο εργαστήρι μου μια διαολεμένη αναστάτωση που σε προκαλεί από τη μία να τα τακτοποιήσεις και από την άλλη να τα χειριστείς έτσι ώστε κάτι να προκύψει.
Όταν όμως σ όλα αυτά βοηθάει κι η μέρα, που δεν σε ξεμυαλίζει να βγείς στους αγρούς,είναι ακόμα καλλίτερα.
Έτσι λοιπόν είχαν τα πράγματα,όταν έπεσα πάνω σ ένα ξένο μπλογκ μ εντυπωσιακές δημιουργίες.
Κι εκεί που έπαιζα με κάτι φελλούς,όχι δε περίμενα να ωριμάσει το ουίσκι, η ιδέα περίμενα να μου έρθει...και ήρθε!

Στην αρχή ξεκίνησε για μινιμαλ. Αλλά  το μίνιμαλ και εγω δεν συναντιόμαστε πάντα,άλλωστε τα Χριστούγεννα μόνο μίνιμαλ δεν τα φαντάζεσαι.
Ξεκίνησαν λοιπόν για αγγελάκια (θυμηθείτε λίγο τα περσυνά) με μία κορδέλα γύρω απο το φελλό και ένα φιόγκο πίσω για φτερά,με το σύνηθες στεφανάκι. Εγώ αντί για μπαλίτσα φελιζόλ χρησιμοποίησα μπαλίτσες πηλού που είχαν ξεμείνει απ αλλού, στη συνέχεια ξύλινες χάντρες, μέχρι και στρογγυλά κουμπιά.

Όμως μου φαινόταν σαν έκπτωτος άγγελος εκ του Παραδείσου, έτσι κι άρχισα σιγά σιγά να τους προσθέτω,φουστανάκι, χρωματιστές κορδέλες κι όχι λευκές, ματάκια,στοματάκι,μην μένουν άλαλα μέρες πούρχονται και τέλος επειδή με γουλί κεφάλι μου θύμιζαν τη φαλακρή τραγουδίστρια του Ιονέσκο,μαλλάκια απο ξέφτια λινάτσας από τις κατασκευές των καρτών(ναι, τα φυλάω κι αυτά! άστοχη η ερώτηση)
Ετσι τ'  αγγελοκρουσμένα μου (τώρα αυτά ή εγώ; παίζει...) ντύθηκαν και στολίστηκαν όπως τους άρμοζε.

αγγελάκια απο φελλούς

Μαζί μ αυτά επειδή ανακάλυψα κι  ένα κεφάλι, που πάλι είχε ξεμείνει απο κατασκευή fimo,που δε κολλούσε πουθενά όμως, είπα να φτιάξω ένα ξωτικό των Χριστουγέννων στα κλασικά  πρασινοκόκκινα χρώματα, με μακρυά πόδια και χέρια από ξύλινες χάντρες. 

Και ιδού το!

υφασμάτινο δεντράκι με βάση κανέλλας και (εξωτικό) ξωτικό απο φελλό

Μπορεί να μην είναι χάρμα ειδέσθαι,αλλά μία τσαχπινιά στα χείλη την έχει,χαχαχαχαχα. Εεεεε, τώρα,αυτό είχα αυτό έβαλα!μπααααα

Σε μία τακτοποίηση δε,ανάμεσα σε χάρτινες αυγοθήκες και άλλα κουτιά,προέκυψε κι ένα στρογγυλό κουτάκι. Η πρώτη σκέψη ήταν "άστο να το κάνω πακετάκι δώρου", όσο όμως το κρατούσα στα χέρια μου, κάτι στο σχήμα του , κάτι οι δύο τρυπούλες που είχε στο πλάι,με παρέπεμπε αλλού...
Έτσι του έβαλα για βάση ένα χάρτινο πετσετάκι  ποτηριού (σουβέρ), διάλεξα μοτίβο, πέρασα κάποιες στρώσεις ζεστής σιλικόνης εκεί που θα έμπαινε το μοτίβο και πριν κρυώσει το κόλλησα επάνω πιέζοντας ελαφρά (καίει η σιλικόνη απο κάτω) κι έκανε ανισοεπίπεδα, ακριβώς όπως ένα κομμένο ρόδι.
Οταν ολοκληρώθηκε όλη η διαδικασία, πέρασα πάνω από τα σπόρια του ροδιού(όχι παντού,όμως) ένα σωμόν γκλιτερ που δίνει ακριβώς θαρρείς το φυσικό ανάγλυφο και την υφή του κομμένου φρούτου.

 Από τις δύο τρυπούλες που είχε ήδη,κρεμάστηκε ένα ματσάκι κανέλες με ένα αποξηραμένο εσπεριδοειδές, κάτω απ αυτά μια χάντρα και από κάτω ένα σπιτάκι. Κατά διαστήματα δέθηκαν φιόγκοι απο καρώ κορδέλες, γύρω απο το κουτί πάλι   τυλίχτηκαν χριστουγεννιάτικες κορδέλες στα χρώματα της μπαλίτσας, ενώ μέσα στο κουτί κλείστηκε ένα καμπανάκι χριστουγεννιάτικο να χτυπά
σε κάθε κίνηση, όπου μπει.
Και ιδού έτοιμο ένα γούρι-καλωσόρισμα ,όπως θέλετε φανταστείτε το, για την είσοδο.
Ποιός θα πιστέψει οτι όλα αυτά ξεκίνησαν από ένα παραπεταμένο κουτάκι La vache qui rit (ε,ρε γέλια που θα κάνει η αγελαδίτσα!!!),ε;;;;

Γούρι-καλωσόρισμα απο  κουτάκι La vache qui rit,

με decoupage χαρτοπετσετας με στοιχεία 3D και λοιπά διακοσμητικά

Κι αν σας έμειναν και βαζάκια απο το γυάλινο κόσμο,όπως εμένα, κάντε τα ένα μικρό φωτοφόρ που θα γλυκαίνει με το φως του τις γιορτινές μέρες που έρχονται.

προσπάθησα για καλλίτερη λήψη,αλλά δεν τα κατάφερα

Δε χρειάζεται τίποτα παραπάνω απο να κόψετε ένα αστέρι ή ό,τι άλλο σχήμα εσείς θέλετε, το βάλετε πάνω στο βαζάκι, περάσετε όλη την υπόλοιπη επιφάνεια με frost ν' αποκτήσει παγωμένη όψη,κι αφού βγάλετε το χαρτί  να μείνει τ αποτύπωμα τ αστεριού. Στο στομιο τυλίξτε χριστουγεννιάτικο κορδόνι ή κορδέλα και στρίψτε συρματάκι ,αν θέλετε να το κρεμάτε κιόλας.

Κι όλα αυτά γίνονται πολύ γρήγορα, αρκεί νάχετε διάθεση, μία κούπα ζεστό καφέ, με μία ατμόσφαιρα γύρω σας που θα σας προδιαθέτει για δημιουργική απασχόληση...

Ολ αυτά σας τα δείχνω ,προκειμένου να αντιληφθείτε με πόσο απλά πράγματα μπορούμε να κάνουμε κάτι ξεχωριστό.
Τι λέτε, θα δοκιμάσετε;;;

Πλούσια η σημερινή ανάρτηση,δεν έχετε παράπονο;
Αφιερωμένη σ όλους αυτούς που γιορτάζουν σήμερα, αλλά πρωτίστως στο αδελφάκι μου!!!! Χρόνια πολλά ταξιδευτή μου, μ ένα έλκηθρο γεμάτο καλούδια!
Αυτό δεν τόχω ετοιμάσει ακόμα,θα ετοιμαστεί άμεσα όμως, οπότε πάρτε ιδέα απο το διαδικτυακό. Δεν θάναι σκέτη γλύκα;;;;;

Ξεφυλλίζουμε ...στολίζουμε...

Όλοι αυτό τον καιρό διακατεχόμαστε απο μια ανυπομονησία για τη Μεγάλη Γιορτή,που πλησιάζει ολοένα και περισσότερο και με λαχτάρα κι αγωνία μικρού παιδιού

κάνουμε τις προετοιμασίες μας.
Τι θαρρείτε οτι έμειναν; 25 μέρες!!!

Κι έτσι παρ' όλη την ίωση που με ταλαιπωρεί μέρες τώρα, και μ έχει αποσυντονίσει,  εκεί  που "φώναζα" στη Μαριλένα "φτάνει πια να μαδάς τους φοίνικες", είπα να μαδήσω άλλο δέντρο και να τολμήσω να κάνω χριστουγεννιάτικο στολίδι.
Η ανακύκλωση της φύσης σ' όλο της το μεγαλείο!
Κι αυτό στο βωμό της Χριστουγεννιάτικης προετοιμασίας  και του εορταστικού στολισμού.

φύλλα μανώλιας με decoupade χαρτοπετσέτας με ίδιο θέμα: Στολίζουμε Χριστουγεννιάτικο δέντρο!

Μια μέρα λοιπόν που βρέθηκα μπροστά στη μανώλιά μας, το θυμήθηκα και έκοψα 4 φυλλαράκια της  για το πρώτο πείραμα

Έχουν κυκλοφορήσει στην μπλογκόσφαιρα τα εορταστικά φύλλα μανώλιας, όμως εγω ποτέ δεν είχα κάνει. Μου φαινόταν κάπου δύσκολο,αλλά τελικά με την βοήθεια και της Eni, το πραγματοποίησα

Τα έβαλα να σεκάρουν μία εβδομάδα ανάμεσα σε φύλλα περιοδικού,όπως κάναμε παλιά στη φυτολογία (τελικά εκείνα τα χρόνια πολλά πράγματα μάθαμε και το διαπιστώνω και σ άλλες περιπτώσεις) .
 Είχα διαβάσει,οτι πρέπει να τα μαζεύεις μόλις πέφτουν από το δέντρο(στην περίπτωση του πλατύφυλλου φίκου,αυτό) και την επόμενη φορά θα το δοκιμάσω χωρίς να πληγώσω το δεντράκι

Θεωρούν οτι για να πέφτει το φύλλο είναι μισομαραμένο, άρα κι έτοιμο για χειροτεχνία. 
Θα το διαπιστώσω στην πράξη και θα σας το μεταφέρω.

Πάντως τα φύλλα,ανάμεσα στο χαρτί και με το βάρος μιας πέτρας απο πάνω,ίσιωσαν, στέγνωσαν,τόσο-όσο, κι ήταν έτοιμα για αστάρωμα.

Από εκεί και πέρα οι επιλογές δικές σας...

Οι δικές μου ήταν αυτές:

Το παιδάκι που ανυπόμονα περιμένει  θαρρείς να ξεχωρίσει το φωτεινό Αστέρι στον ουρανό, είναι ανάγλυφη λεπτομέρεια απο decoupage πάνω σε μάρμαρο. Το ίδιο και το σκυλάκι (πλάτη σε μας) έχουν γίνει ανάγλυφα πάνω σε σιλικόνη,έχει χιονίσει δε με το "σπιτικό χιόνι" που σας είχα πει σε περσυνή μου ανάρτηση

Decoupage χαρτοπετσέτας πάνω σ ε μάρμαρο,με  3D στοιχεία, χιόνι  και  glitter


ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ  Σ'  ΟΛΟΥΣ

Κάτι κουρασμένα παληκάρια...

Aυτές τις μέρες που αρχίσαμε να νοιώθουμε Χειμώνα, είπαμε (οικογενειακώς) οτι δεν πρέπει να κωφεύουμε στα σημάδια των καιρών και να αρχίσουμε ένα οικιακό σενιάρισμα.

Γιατί στο δικό μας αρχοντικό κάποιες δουλειές πρέπει να τις αποφασίσουμε με οικογενειακό συμβούλιο,γιατί πότε ο Γιάννης δε μπορεί πότε ο  κ.... του πονεί,  κι έτσι μένουν να χρονίζουν, μέχρι που με πιάνει εμένα το δικό μου και γίνονται εδώ και τώρα!

Τέλος πάντων κάπως έτσι με δημοκρατικές διαδικασίες,συγυρίσαμε,στρώσαμε και ψιλοζεσταθήκαμε ανεβάζοντας ξύλα και ανάβοντας το τζάκι,μια  που το  πετρέλαιο  αργεί ακόμα στα σχέδιά μας.

Και μέσα σ όλα αλλάξαμε και μερικές καμένες λάμπες γιατί είχαμε καταντήσει Κρυφό σχολειό, περιμένοντας πότε θα βγάλει το γερμανικό πολυκατάστημα οικονομικές λάμπες(πού καταντήσαμε!!!)

Κι όπως κατέβαιναν το σχήμα τους κάτι μου έκανε...

Την προηγούμενη έκδοση την είδα ως αδελφή Μογκολφιέρ,τώρα πιο εορταστική,πιο προσωποποιημένη...

Στο διαδίκτυο κυκλοφορούσαν ιδέες για διάφανες στρουμπουλές, μεταμορφωμένες σε χιονάνθρωπους και πιγκουινάκια, εγω τις δικές μου τις μακρουλές τις φαντάστηκα με... μούσι!

Ετσι πήραν σάρκα και οστά (που λέει ο λόγος), κι αφού ασταρώθηκαν (τώρα θα σας γελάσω γιατί,αφού ήταν ήδη λευκές, μάλλον για να εξασκώ την ελαστικότητα των νεύρων μου) περάστηκαν με χρώματα γυαλιού και τα περιγράμματα με glitter pen,που επειδή δεν είχα την υπομονή του στεγνώματος απο την μία στρώση στην άλλη,ολίγον τι μουτζουρώθηκαν, δίκην ...καμινάδας.

Ετσι τους το δικαιολόγησα, αλλά δυστυχώς δε το πήραν όλοι το ίδιο ανάλαφρα, κι ο ένας ο μικρότερος και πιο ευαίσθητος ( ήταν που ήταν και διαφορετικής γενιάς), έγινε Σουλιώτισα μετά την φωτογράφιση! 

Τι να κάνουμε υπάρχουν και οι παράπλευρες απώλειες. 

Τον πόνεσα,αλλά είχε ολοκληρώσει  την υποχρέωσή του και έτσι του εύχομαι να αναπαυθεί εν ειρήνη.

Τα σκουφάκια τους συμπληρώθηκαν με μαλλί και φουντίτσα απο τρέσα (θα μπορούσε και να παραληφθεί μια που οι απολήξεις ήταν λευκές) και κουδουνάκι.

Αυτή λοιπόν είναι άλλη μια οικονομική  ιδέα, μέσα στο πνεύμα της ανακύκλωσης (όλο και κάποια λάμπα θα σας έχει καεί ή θα καεί ), που προλαβαίνετε να κάνετε μέχρι τη Μεγάλη Γιορτή.

Επίσης  πειραματίστηκα στην κατασκευή μερικών καρτών ,έτσι οι ευχές μου θα είναι ολότελα προσωπικές .

Κάρτα με decoupage ριζόχαρτου σε χαρτόνι οντουλέ και άλλα διακοσμητικά και υφασμάτινα στοιχεία

Το scrapbooking είναι ένα απαιτητικό Hobby που απαιτεί γνώσεις,αισθητική και κατάλληλα υλικά και εργαλεία. 
Εγω απλά πήρα κάποιες ιδέες και συνέθεσα τις δικές μου εντελώς απλοϊκές , μ ό,τι είχα και ό,τι εφηύρα στην πορεία, αλλά με πολύ φροντίδα κάρτες κι αυτό επειδή έτυχε να παραγγείλω ένα λάθος άλμπουμ χαρτιών.

Ευχετήρια κάρτα με decoupage ριζόχαρτου σε λινάτσα και πάνω αριστερά σε πλαστική ετικέτα απο ρούχα και λοιπά  διακοσμητικά

Οι μέρες που έρχονται, είναι μέρες χαράς και γιορτής σε κάθε σπίτι και ειδικά πολυαναμενόμενες απο τα παιδιά. 

κάρτα με  decoupage  ριζόχαρτου σε λινάτσα και στρασάκια

Πολύ χαίρομαι λοιπόν, που η συλλογική προσπάθεια "Ρολόγια για το Χριστοδούλειο" στέφθηκε για άλλη μια φορά μ επιτυχία και τα έσοδα θα συμβάλλουν θετικά στην καλυτέρευση της ζωής παιδιών.  Οι ανταποκρίσεις όλων των φίλων-bloggers που παραβρέθηκαν απο το στήσιμο και τα εγκαίνια, έδωσε τη χαρά και σ εμάς τις μακρυνές να νοιώσουμε κοντά και να μοιραστούμε τη χαρά της επιτυχίας του σκοπού. 
Πάντα τέτοια λοιπόν!

κάρτα με decoupage σε χαρτόνι ,διάτρητα μοτίβα και sospeso trasparente

Και θα ολοκληρώσω μ ένα παιχνίδι που κυκλοφόρησε λίγο στη γειτονιά και η φίλη Κατερίνα μου έδωσε την πάσα, με την απορία ποιά είναι αλήθεια τα 3 δικά μου φετίχ;

                                                          

Σύμφωνα με το λεξικό: φετιχισμός (αρσενικό) είναι=

1. η θρησκευτική λατρεία ή εκδήλωση που σχετίζεται με τα φετίχ
2. η υπερβολική προσήλωση σε υλικά αντικείμενα και αγαθά τα οποία με αυτόν το τρόπο μετατρέπονται σε φετίχ
3. η σεξουαλική εμμονή με αντικείμενα που σχετίζονται με το ποθούμενο πρόσωπο ή χρησιμοποιούνται στην ερωτική πράξη

Λοιπόν Κατερινιώ,θα σ απογοητεύσω (;),τα δικά μου "φετίχ", δεν είναι πικάντικα,όπως τουλάχιστον τάχουμε συνδέσει.

- Δεν μπορώ,ας πούμε ν'  αντισταθώ σε μεταλλικά κουτιά με όμορφες παραστάσεις, γι αυτό έχω και μια αξιόλογη συλλογή

- Καρδιές! μη δω καρδιά, αναστατώνομαι. 
Απ ό,τι υλικό, με προσελκύει και θέλω να την αποκτήσω,αποτέλεσμα οι φίλες που με γνωρίζουν να μου κάνουν συχνά δώρα  καρδιές.

- Η πένα μου!  
Καθημερινό αξεσουάρ στη δουλειά,(τώρα ολίγον παραμελημένη) έγραψε ,υπέγραψε, σε πλήθος έγγραφα ιδιωτικά ή δημόσια κι έθεσε την προσωπική μου σφραγίδα.
 Άλλο ένα ευπρόσδεκτο δώρο από γνώστες  της επιλογής  γραφής μου,αλλά παρότι έχω αρκετές,μία η αγαπημένη.

Αυτά μπορώ να χαρακτηρίσω σαν λατρεία,προσήλωση,εμμονή,ελπίζω να σ εξέπληξα ευχάριστα.

 Οσο για τα άλλα παιχνίδια που μ έχετε προσκαλέσει, απαντήθηκαν τόσο εμπεριστατωμένα, και ταυτίστηκα σχεδόν μ όλες, που η δική μου θεώρηση περιττεύει θαρρώ.
Πάντως ευχαριστώ θερμά για την τιμητική επιλογή.

                             

Γυάλινος κόσμος

Ο καιρός κρυώνει σιγά-σιγά αλλά το σπιτικό μας αρχίζει κι αποκτά χουχουλιάρικη ατμόσφαιρα, χειμωνιάτικη.

Οι ηλιόλουστες μέρες δε μας ξεγελούν, ο χειμώνας μας  κτυπά την πόρτα, ήδη με την αλλαγή της ώρας από θερινή σε χειμερινή.

Οι μέρες θα μικραίνουν, οι νύχτες θα μεγαλώνουν, το σπίτι θα μας κρατάς περισσότερο στη ζεστή του αγκαλιά και η κρίση θα επιβάλλει όλο και περισσότερο τον εγκλεισμό.

Προκειμένου λοιπόν, να γίνει ευχάριστος, κι όχι ιδρυματικός, καλό θα είναι να βρούμε διεξόδους απασχόλησης μυαλού και χεριών

Από τον καιρό ειδικά που αποστασιοποιήθηκα από τον εργασιακό μου χώρο, η χαρά του να είμαι στο σπίτι, το οποίο μου έλειψε απίστευτα, η χαλάρωση που νοιώθω, η καλή υγεία (φτου να μη με ματιάσω! άριστη δε τη λες,αλλά δεν έχω τα προβλήματα του προηγούμενου καιρού) μου δίνει τέτοια ενέργεια που μόλις ξυπνώ χώνομαι στο εργαστήρι μ ένα φλυτζάνι καφέ κι απολαμβάνω  να φτιάχνω πράγματα!

Αν δεν είχα άλλες δουλειές θάμουν σίγουρα 24 ώρες το 24ωρο. 

Τόσο μου έλειψε η χαλαρότητα και η  ηρεμία και η χαρά του να φτιάχνεις πράγματα, που θα δώσουν χαρά σε κάποιον κι αυτό το κάτι, που  θα βγεί απο τα χέρια σου, αυξάνει την αδρεναλίνη και το πάθος για δημιουργία!

Επειδή η κρίση δεν ξέρεις που θα βγει, οι λογαριασμοί έρχονται σωρηδόν και υπερφουσκωμένοι, δεν γίνεται συζήτηση για αγορά ακριβών κομματιών για δώρα. 

Το στοκ που έχουμε μαζέψει δόξα τω Θεώ μας δίνει υλικό, αν έχουμε ανακαλύψει και καμμιά αποθήκη με θησαυρούς γνωστών και φίλων ακόμη καλλίτερα, οπότε ανασκουμπωθείτε, πλησιάζει η πιο χαρούμενη γιορτή του Χρόνου.  Τα Χριστούγεννα.!

Εγω μια που αποθήκη σαν αυτή που εννοώ δε διαθέτω (και μία που ανακάλυψα, δεν προσφέρουν το περίσσευμα της) άνοιξα τα κουτιά αποθήκευσης και ξέθαψα ένα γυάλινο κόσμο, αδιάφορο κι άχρωμο.

Δεν χρειάστηκε πολύ να γίνει η αρχή κι εξελίχθηκε σε τσουνάμι!

πρώτη παρτίδα

δεύτερη παρτίδα βάζων και βαζακίων με εορταστικό (και όχι μόνο) decoupage, για κάθε χρήση

Βαζάκια διαφόρων μεγεθών και διαμετρημάτων,απο μαρμελάδες,μαγιονέζες  κι ό,τι άλλο είχε προ πολλού φαγωθεί κι αποθηκευθεί, πλύθηκαν σχολαστικά, ασταρώθηκαν σχολαστικώτερα, βάφτηκαν και  ντύθηκαν χριστουγεννιάτικα ή με καθημερινά, αλλά πλουμιστά φορεματάκια.

ακολουθεί χριστουγεννιάτικη υπερπαραγωγή

Στολίστηκαν με κορδέλες  εποχιακές, που είχα κρατήσει από δώρα ή είχα προμηθευτεί από τις Χάντρες στην Πάτρα, (διότι εδώ δυστυχώς δε βρίσκεις ούτε την ποικιλία, πέραν των τετριμμένων, ούτε τις τιμές) λινάτσα, αυτοκόλλητα (ας είναι καλά το LIDL),σκοινί, χρώματα, spray χρωματιστά, κι ό,τι άλλο θα μπορούσε ν αλλάξει την εμφάνιση ενός  απλού γυάλινου βάζου και να το κάνει να δεχτεί από μικρά ζαχαρώδη για  παιδάκια και για μεγαλύτερα παιδιά,

τα γλυκαντικά

μέχρι κανέλλες,αστεροειδή γλυκάνισο, γαρύφαλλα,ζάχαρη ,καφέ ,τσάι.

ζαχαροκαφετσαγιοκούτια κι άλλα...

Οτιδήποτε δηλαδή στεγνό, που δε θα χρειάζεται να πλυθεί το βαζάκι οταν τελειώσει το περιεχόμενο, διότι πάντα έχω ένα τέτοιο φόβο με το decoupage.

Έτσι χωρίς να το καταλάβω, συνεπαρμένη από τις εντυπωσιακές αλλαγές και έχοντας μπει σα ξωτικό στο εργαστήρι τ Αη βασίλη, απολαμβάνοντας απίστευτα το δημιουργικό αυτό οργασμό, έφτασα να κάνω 45 βάζα και βαζάκια, με διάφορα θέματα και για όλες τις πιο πάνω χρήσεις, που απαρίθμησα και για όσες ακόμα σκεφτεί το μυαλό του εκάστοτε κατόχου, που θα χαριστούν.

Τα φρουτώδη

Γι αυτό σας λέω, μη μιζεριάζετε, μη βρίσκετε δικαιολογίες δράστε και για τη δική σας ευχαρίστηση και των άλλων κι ανακυκλώστε, ο,τι μαζεύεται κατά καιρούς στους αποθηκευτικούς σας χώρους. Είμαι σίγουρη θα βρείτε πολλά.

Αυτά είχε να σας προσφέρει η σημερινή επικοινωνία μας, τίποτα σπουδαίο, αλλά που  μπορείτε να κάνετε η καθεμιά με τον τρόπο σας και με υλικά, που όλες έχουμε στο σπίτι μας.

Οπως καταλάβατε ΓΥΡΙΣΑ, κι ένας γυρισμός και μάλιστα αποχωρισμός απο πρόσωπα αγαπημένα είναι πάντοτε στενάχωρος.  Ετσι προσπάθησα να  αλλάξω διάθεση δική μου και δική σας, με φωτεινά, χαρούμενα μικρά δημιουργήματα που ίσως υποκινήσουν κι εσάς για κάτι ανάλογο.
Ευχαριστώ πολύ για τη θερμή υποδοχή της προηγούμενης ανάρτησης,ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ και αφιερώνω τούτη δω σ όλους όσους μου πρόσφεραν αξέχαστες στιγμές, καθένας με τον τρόπο του
Με συγκινείτε τόσο πολύ και με κάνετε να νοιώθω τόσο τυχερή κι ευλογημένη!