...

...chi lavora con le mani 'e un operaio,chi lavora con le mani e con la mente 'e un Artigiano,chi lavora con le mani e con la mente e con il cuore 'e un Artista!!!

San Francesco di Assisi



Animated Pictures Myspace Comments
Welcome Myspace Comments
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα fimo-πολυμερικό πηλό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα fimo-πολυμερικό πηλό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου 2021

Απο άλλο Πλανήτη

 Κι ενώ άλλο είχα στα σκαριά προς δημοσίευση για τη συνέχεια, όπως κι ο καιρός, άλλαξα απότομα ρότα!

Δε σας φάνηκε οτι από τον καύσωνα απότομα Φθινοπώριασε; 
Μάλλον επηρεάστηκε απο τον στίχο του ποιητή και θάθελε να τον επιβεβαιώσει, οτι με την πρώτη στάλα της βροχής, σκοτώνεται και το Καλοκαίρι! 
Οπως και νάχει μπαίνουμε σε μια γλυκειά Εποχή, με τα δικά της χρώματα και προπάντων αρώματα όπως είναι της νοτισμένης γης! Τι ωραιότερο!!! 
Βγάζει μια γλύκα το Φθινόπωρο, εγω την εχω στο μυαλό μου σα μελωμένο φρούτο. τα χρώματα της φύσης γαληνεύουν, παύουν νάναι επιθετικά οπως του Καλοκαιριού, ο ήλιος σε χαδεύει στοργικά και 
δε σε καίει με μανία μπάρμπεκιου. Παρόλο που είμαι παιδί του Χειμώνα  αλλά αγαπώ την Άνοιξη, το Φθινόπωρο πάντα μου προκαλεί μία συγκίνηση απροσδιόριστη και δυσερμήνευτη, αλλά πολύ χαλαρωτική και αναζωογονητική συνάμα.
Κάθε φορά εκπλήσσομαι, πόσες ελπίδες φορτώνουμε στο μέλλοντα και πόσο απογοητευόμαστε οταν αυτές διαψευστούν παταγωδώς. 
Πόσες φορές πρέπει ν απογοητευθούμε ακόμα για να είμαστε πιο συγκρατημένοι στις προσδοκίες μας; 
Σε μια wannabe  εκκαθάριση στην κουζίνα, βρέθηκε ένας μισοσκουριασμένος δίσκος, πάτος φόρμας κέικ. Οχι οτι τον πέταξα 😊παρόλο που επρόκειτο για "εκκαθάριση" 😉. 
Έμεινε για μέρες πίσω απο το καλάθι με τα φρούτα, μέχρι που είδα αυτό το σκίτσο στο PINTEREST κι έτσι σκέφτηκα να τον αξιοποιήσω καλλιτεχνικά, γιατί για την κανονική του χρήση θάταν απαράδεκτο.

Το Καλοκαίρι λοιπόν αυτό πέρασε απο πολλές συμπληγάδες κοινωνικές και προσωπικές. 

Δε θ'  αναφέρω γεγονότα που όλοι ζήσαμε και είχαν τραγικές διαστάσεις, οχι μόνο για μας, αλλά για τον Πλανήτη ολόκληρο  φοβούμενη για το προδιαγεγραμμένο μέλλον του Πλανήτη μας, που εμείς καταστρέφουμε μέρα τη μέρα. Θ' αναφερθώ στον φανταστικό πλανήτη του Μικρού Πρίγκηπα, εκείνο που μόνο με την καρδιά βλέπεις σωστά!

Λεπτομέρεια θέματος


Παρότι τα στοιχεία ήταν μικρά ο πολυμερικός πηλός αποδείχθηκε μεγάλη δοκιμασία για τα χέρια μου.
Απορώ μ αυτούς που τον δουλεύουν, αλλά μάλλον θάχουν βρει τον τρόπο να τον μαλακώνουν. 

Περιττό να σας πω οτι στην επόμενη μέρα ήμουν με παγοκύστες!

Ασταρώθηκε λοιπόν δις, περάστηκε μαύρο ακρυλικό, μετά με λιλά και στη συνέχεια περάστηκε με σπρέυ βερνικιού με ασημί γκλιτερ για να δώσει τη φεγγοβολιά των άστρων που μπήκαν και ανα διαστήματα γύρω γύρω.

 Εν τω μεταξύ είχαν πλαστεί οι φιγούρες του Μικρού πρίγκηπα, της αλεπούς και του τριαντάφυλλού του και κολλήθηκαν στο κέντρο του δίσκου.

Μεταλλικός δίσκος φόρμας κέικ βαμμένος με ακρυλικά και στολισμένος με πολυμερικό πηλό

Μπορεί να μην είναι κάποια μεγαλεπίβολη χειροτεχνία αλλά όπως λέει κι ο Μ.Π: «Είναι ο χρόνος που έχεις ξοδέψει για το τριαντάφυλλό σου που κάνει το τριαντάφυλλό σου τόσο σημαντικό»

Πραγματικά ευγνωμονώ το θεό που ενώ όπως τ' αστέρια για τους ταξιδιώτες είναι οδηγοί ενώ για οποιονδήποτε άλλον δεν είναι παρά μικροσκοπικά φώτα, κατά τον Μ.Π πάντα, ετσι και  για μένα η δημιουργία είναι ένας οδηγός που μ' οδηγεί σε φωτεινά μονοπάτια και μ' απομακρύνει εντέχνως, χωρίς να τα κρύβει, από τα σκοτάδια γύρω μου. Κι ετσι μπορώ να τ' αντιμετώπιζω καλλίτερα.

Εύχομαι να ζήσουμε καλλίτερες μέρες και να μην επαναληφθούν ούτε οι μαύρες του Αυγούστου, ούτε όσες προηγήθηκαν λόγω της πανδημίας που  ακόμα "κρατάει το σκήπτρο η δολερή "  .

Την αγάπη μου πάντα και μη ξεχνάτε να βλέπετε με την 💖, φαίνονται όλα καθαρότερα κι ωραιότερα!

Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2020

Μικρά αλλά όχι περιττά

Νάμαστε λοιπόν ξανά εδώ με ολίγον από χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα ξανά μανά και το κρίμα στο λαιμό σας,που το ζητήσατε!
Αλλά ούτε εσάς μπορούσα να χαλάσω το χατήρι, ούτε να μην υπάρχουν αυτές οι δύο δημιουργίες μου στο "Κάντο μ' αγάπη" που πολύ αγαπώ,γιατί τότε τι θάταν το "Κάντο  ' αγάπη" χωρίς αυτές;;;
Προείπα, οτι η ενασχόληση με τις μινιατούρες προέκυψε όλως τυχαίως, από τη δημιουργία του παντοπωλείου, και δεν περίμενα, ούτε εγώ η ίδια, την υλοποίησή της σ΄ αυτό το βαθμό.
Έκτοτε εξελίχθηκε σε λατρεία και μπορεί τα δάχτυλα, όπως λέει κι ο φίλος Γιάννης, να μη βοηθάνε πολύ(μάλλον δυσκολεύουν), όμως ο έρωτας είναι σφοδρός και δεν ξεπερνιέται.
Κάτι η αγάπη των χριστουγέννων και των διακοσμητικών τους,κάτι η εξάρτησή μου από τα γλυκά ,κάτι οι ιδέες του PINTEREST ήταν να μη γίνει η αρχή! 


Είχα ένα μικρό ξύλινο κουτί-βιβλίο και σκέφτηκα να μην γίνει το αναμενόμενο decoupage, αλλά ν' ανοίγει και ν' αποκαλύπτεται ένα γλυκοπωλείο σε χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα, αφού το έφτιαξα πέρσυ τα Χριστούγεννα.

Στο "εξώφυλλο" χρησιμοποιήθηκε η αγαπημένη χαρτοπετσέτα των ξωτικών που ασχολούνται με τη ζαχαροπλαστική των ημερών ώστε να προϊδεάσει τον "επισκέπτη" για το εσωτερικό και να προσδώσει στην ατμόσφαιρα σπιτική θαλπωρή προετοιμασίας γλυκισμάτων.

Έγινε λοιπόν σε επάλληλες βάσεις χαρτιού,για να φανεί το βάθος, το κόλλημα της εικόνας,από πάνω κολλήθηκε πλεξιγκλας με υποψία άχνας για να φαίνεται ως παράθυρο στο κρύο και βάφτηκε όλη η επιφάνεια μαύρη(τύπου νύχτας) με χρυσαφιές ανταύγειες απο δαχτυλοπατίνα.

Και τώρα μπαίνουμε με το δεξί!!!!




Η αριστερή πλευρά έγινε "τοίχος" που ντύθηκε με χαρτιά scrapbooking,στολίστηκε με ίδιου τύπου δέντρο και στη βάση του αφέθηκαν δώρα και ένα σκουφί ,που έπεσε από  κάποιο ξωτικό 😊!



























Δεξιά απολαμβάνουμε την βιτρίνα του γλυκοπωλείου.
Τα ράφια  ξυλάκια από παγωτίνια και όλα τα
εκθέματα από πολυμερικό πηλό.
Οι γυάλες,τα πιατάκια ,τα μπωλάκια έγιναν από εξαρτήματα συσκευασιών φαρμάκων,χάντρες  και κουμπιά.



















Η δεύτερη κατασκευή του ίδιου ύφους προέκυψε από ένα ωραίο κουτί τσαγιού,φερμένο από την Αγγλία ,από τον επίσημο προμηθευτή τσαγιού της Βασιλικής οικογένειας.
Εεε! έφτασε μέχρι εδώ,μ' άρεσε και να το πετούσα;;; Αμαρτία!








Αυτό έγινε τσαγερί να μην απομακρυνθεί από την αρχική του χρήση
Η πλάτη του ντύθηκε μ' ένα ωραίο ανάγλυφο χαρτί, ώστε να προσδώσει στο περιβάλλον glamour, χωρίς όμως να το φορτώσει και να αναδειχθούν τα προϊόντα στα ράφια.







Τα ράφια πάλι από μικρά ξυλάκια παγωτού,ντυμένα με τρεσουλα.
Το ερμάρι έγινε από ντυμένα με χαρτιά scrapbooking  σπιρτόκουτα.
Βάζα και βαζάκια πάνω σ' αυτό καμωμένα από χάντρες και αξεσουαρ για κατασκευή κοσμημάτων, όπως και τα τσαγιερό στο ράφι.
Το σταντ των γλυκών από δύο διαφορετικού μεγέθους κουμπιά,όπως κουμπιά είναι και τα πιατάκια των γλυκών στα ράφια.




















Οι τούρτες και τα cupcakes, άλλα από vintange κουμπιά κι άλλα από πολυμερικό πηλό.


Το τραπεζάκι έγινε από το "τραπεζάκι" που βρίσκεται στη μέση της πίτσας που παραγγέλνουμε  και ντύθηκε με τρέσα, ν αποκτήσει μακρύ τραπεζομάντηλο.΄
Καπάκια αναψυκτικών έγιναν πουφ με την κατάλληλη επένδυση και οι κορνίζες στον τοίχο  μικρά ξυλάκια με decoupage χαρτοπετσέτας.


Και φυσικά ξαναμπαίνει το προστατευτικό του κουτιού με την τσαγιέρα και το φλυτζάνι και προστατεύεται και από τη σκόνη!
Δεν άξιζαν λοιπόν να συμπεριλαμβάνονται σ' αυτό το μακρύ ταξίδι μου στη χειροτεχνία και στην ανακάλυψη νέων καλλιτεχνικών εκφράσεων;;;

Εγώ πολύ τάχω αγαπήσει😍 και τα δυο, ελπίζω να συμφωνείτε 😉
Και για να μη λέτε οτι σας ξεπετάω με "παλιατζούρες" (φωτιά 🔥θα πέσει να μας κάψει) θα σας ανταμείψω με κάτι καινούργιο.

Mandame Pelagie de Paris, Atelier s'il vous plaît!!!!👗💝
Γιατί όχι💬💫💥😜; ένα μίνι ατελιέ  υψηλής ραπτικής 👌!!!

"Αλλά πολύ mini μου βγήκε (παγιδεύτηκα από τα τετράγωνα φελιζόλ) και τώρα μηχανεύομαι τρόπους... μετακόμισης σε μεγαλύτερο χώρο ,μια που αυγάτισαν και οι δουλειές😜", αυτά έγραφα στην αρχική ανάρτηση και  έφαγα όλη τη νύχτα να σκέφτομαι πού να μετακομίσω.
Κι επειδή σκέφτηκα τα explosions box στο scrapbooking,οδηγήθηκα σε κάτι παρεμφερές. Ξαναστήθηκε εξ αρχής σε τετράγωνα καμβαδάκια κι απέκτησε ευρυχωρία,άνεση, αλλά πλέον χρειάστηκαν κι άλλα έπιπλα να γεμίσει ο χώρος!
Ας μη τα πολυλογώ όμως, αφού δεν βλέπετε πλέον το αρχικό και ας επικεντρωθούμε στο παρόν.


Εν αρχή λοιπόν υπήρχε η ραπτομηχανή,η οποία τοποθετήθηκε πάνω σε κομμάτια πάζλ και στο πλάι κολλήθηκε ένα πλαστικό από παιχνίδι kinder-έκπληξη (δυστυχώς απο την πλευρά που δεν φωτογραφήθηκε)  για να δείχνει σιδερένιο και βάφτηκε μαύρο όπως και τα υπόλοιπα κομμάτια.




Η καρέκλα συναρμολογήθηκε από ανοιχτήρι κονσέρβας (αυτό το πιο μεγάλο και "στρογγυλό" "χεράκι", από το άνοιγμα των κουτιών της μπύρας) πλάτη και βάση κολλήθηκαν υφασμάτινα κουμπιά και πόδια τα κάλυπτρα από τις βελόνες των ενέσεων.
Δίπλα τους το καλαθάκι με τα πατρόν.

Ένα ξύλινο αβαθές κουτάκι (απομεινάρι απο  στολιδάκια), δέχτηκε τα τόπια των υφασμάτων και τις μπομπίνες των κλωστών,στο πλάι του κρεμάστηκαν τα αξεσουάρ         της ραπτικής,παραμάνες,ψαλίδια,μέτρα,

δίπλα του η σιδερώστρα έτοιμη για ένα τελευταίο πάτημα  και πατρόν για έμπνευση των πελατισσών. 

Ένα ντουλαπάκι για τα χρειαζούμενα κι ένα παλιό ραδιόφωνο για να ακούγεται μουσική την ώρα της δουλειάς.






Ο κεντρικός τοίχος φιλοξενεί την ξυλόγλυπτη κονσόλα με τον καθρέφτη από πάνω(εστεμμένη καρδιά ;) ταμπελάκι από ρούχο),απλίκες από φυσητό γυαλί (χάντρες), μια λάμπα vintange (επίσης σύνθεση χαντρών) και ένα ρολογάκι να μην ξεφεύγουμε από τις ώρες των ραντεβού και στη βάση, η θήκη για τα φιγουρίνια (χάντρες ομοίως κολλημένες αντικρυστά).


Μπροστά του κυριαρχεί ο ανοιξιάτικος καναπές (μία πρώτη εκτέλεση από φελιζόλ και ύφασμα) που δίνει χρώμα στο χώρο με δύο τραπεζάκια (κουμπιά) ίδιου ύφους, και δυο μαξιλάρια από pom-pom




πίσω του δυο καπελιέρες (καπάκια), και το σκυλάκι παρά πόδας


στη γωνία το μανεκέν (απο φελιζόλ με πάστα διαμόρφωσης) στολισμένο με μια δαντελένια εσάρπα μέχρι την επόμενη δοκιμή





Ο διπλανός τοίχος εκτός από το σκυλάκι μασκώτ του ατελιέ,
φιλοξενεί τις κρεμάστρες με τα ετοιμοπαράδοτα ρούχα και τις ασορτί τσάντες  και τα τέσσερα φτιαγμένα με την τεχνική του origami.


Kαι ένας ψηλόλιγνος ολόσωμος καθρέφτης για τις πρόβες να κολακεύει τις σιλουέτες ;) (από μπάλσα πάνω σε chopsticks από μπαμπού ;) .Όταν σας σερβίρουν μεζεδάκια περασμένα σε καλαμάκι ξανασκεφτείτε το πριν τα πετάξετε) )


Το περίγραμμα των καμβαδακίων, μετά από άστοχες προσπάθειες, ντύθηκε με κορδέλα που απεικονίζονται αξεσουάρ ραπτικής, σε αναμονή χρόνων!
 Κι επειδή καμιά φορά τα παθήματα μου γίνονται μαθήματα, έστω και επίπονα, την όλη σύνθεση την ενοποίησα με μεντεσεδάκια,ούτως ώστε να μπορεί άνετα ν' ανοίγει και να φωτογραφίζεται για να φανούν οι λεπτομέρειες.

 Έτσι έγινε μία στιβαρή αλλά και πτυσσόμενη κατασκευή.
Η αλήθεια είναι οτι μ απασχολεί ο τρόπος στέγασης και ίσως και τέταρτης πλευράς,οχι φυσικά συμπαγούς κατασκευής,αλλά τύπου βιτρίνας. Έχω κατά νου το  πλέξιγκλας,θα το μελετήσω και θ αποφασίσω.

Είναι πολύ ευχάριστη απασχόληση και πολύ ανακουφιστική για ό,τι σε ψυχοτρώει να σκέφτεσαι τι μπορεί να σου φανεί χρήσιμο από το σκουπιδομάνι, ώστε ν' αποδώσεις το τελικό αποτέλεσμα με τη μέγιστη τεχνική ακρίβεια.
 Όποιος έχει ασχοληθεί έστω και μία φορά μπορεί να με καταλάβει!

Και τώρα που ολοκλήρωσα ελπίζω να σας ικανοποίησα πλήρως,μέχρι την επόμενη, ευελπιστώ να υπάρξει, φορά 😍 .
ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΜΗΝΑ,να δώσει ο Θεός!


Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2014

Fimoμένες καρδιές

Ξέρω τι λέτε...όλο φεύγω κι όλο εδώ είμαι. Οχι αυτή σίγουρα θάναι η τελευταία ανάρτηση, απλά ήθελα να σας χαρώ λίγο παραπάνω και να σας αποχαιρετήσω όπως σας αξίζει.
Οι μέρες του Γενάρη πλησίαζαν να ολοκληρώσουν τον κύκλο τους. Κρύο, σεισμοκουνήματα κι εγω έφτιαχνα αυγά του Πάσχα!


Μια ζωή ανάποδη τώρα θ αλλάξω;
Ξέρω οτι προηγούνται άλλες γιορτές πριν του Πάσχα,π.χ Αγίου βαλεντίνου  (η δική μου δε πιάνεται), που είναι μια γιορτή πολύ εμπορική όσο νάναι, κι έχασε την αθωότητα της πρώτης  γνωριμίας.
Είχα λοιπόν αποφασίσει να  απέχω.
Τι δηλ. να φτιάξω άλλη μία καρδιά σ όλες αυτές που κυκλοφορούν απο την Πρωτοχρονιά και μετά στο ίντερνετ;;;μπααα ,μπούχτισα!
Κοίτα ποιός μιλάει! ΕΓΩ, για μπουχτισμένες καρδιές...δε πάμε καλά...
 Μα έχω γεμίσει πια, γυρίζω και παντού βλέπω καρδιές, υφασμάτινες, τσίγκινες, πορσελάνινες, πλεχτές, ζωγραφιστές, κοχυλάτες, πέτρινες, σε κάθε δυνατή μορφή κι έκδοση.
Μπα, όχι, τ αποφάσισα.
 Είναι να μην πω  ΟΧΙ...θα γίνει ΝΑΙ. Ούτε δικτατορικό δημοψήφισμα νάταν!χαχαχα
Σιγά, δεν αλλάζω γνώμη έτσι εύκολα, αλλά χρώστα χάρη που ετοιμαζόμουν για την Πρωτεύουσα .
Έκανα τις αναγκαίες προμήθειες ανανέωσης γκαρνταρόμπας και εκεί ανάκυψε το θέμα...
Οι γιατροί δεν είχαν καμία ατούρα το πως θα με δουν εμφανισιακά, εγώ όμως έπρεπε  να περιποιηθώ τον εαυτό μου για τα φιλαράκια μου, που εχουν τόσο καιρό να με δούν!
Επειδή το Χειμώνα ντύνομαι καλογερικά (ζιβάγκο εποχής Ανδρέα εννοώ) και τα νέα αποκτήματα ήταν ξέλαιμα και τα χρώματα, όσο νάναι τα χειμερινά, θέλουν ένα ξάνοιγμα,αποφάσισα παρά τα μύρια όσα φουλάρια (που λατρεύω) παρά τα άλλα τόσα κολιέ (που έχω βαρεθεί) να φτιάξω κάτι με τα χεράκια μου. Σ αυτόν τον τομέα υστερώ δραματικά,αλλά το προσπάθησα
Κι έτσι θέλοντας και μη, βγήκε τούτο δω


κολιέ απο fimo και χάντρες ανακύκλωσης παλιών κοσμημάτων

Οχι για να τιμήσω τον Αγιο Βαλεντίνο,αλλά για  να στολίσω εγω τον λαιμουδάκο μου
Αλλά μια που έκατσε έτσι,ας μην πάει χαμένο το καρδοκολιέ.

Kι εκεί που ολοκλήρωνα, περί ώραν 1.30-2 παρά κάτι, το μεγάλο αγόρι του σπιτιού, το εισαγόμενο που λέγαμε ολίγον στον κόσμο του, ως συνήθως οταν βρίσκεται εντός σπιτιού, θυμήθηκε οτι είχε την αλληλογραφία μου και μου την παρέδωσε!
 Μια μεγάλη χαρά με περίμενε, βλέποντας το φάκελλο απο την παγωμένη  Νέα Υόρκη κι εκεί που έγραφα για Fimoμένες (ή φιμωμένες) καρδιές, όπως θέλετε πείτε τις,


 μια καρδιά άνοιξε διάπλατη ολόζεστη και με θρόνιασε  στα λόγια και στις εικόνες της!
Το γνωστό στις περισσότερες Μαρθουλίνι μου που κάνει τις συνταγές της να μοιάζουν μαγικό οδοιπορικό, με σπιρτάδα πνεύματος και χιούμορ που ξεχωρίζει, μου έστειλε κάτι ολότελα δικό της, που μου έδωσε χαρά, χαμόγελο και φως έστω και τέτοια ώρα περασμένα μεσάνυχτα!
Ημερολόγιο Συνταγών,


που δε παράθετε απλά συνταγές,αλλά τις συντρόφευε με όμορφες χιουμοριστικές ιστορίες δικής της επίσης έμπνευσης...η δε κάρτα... σκέτο σιρόπι να βάλω και στο πρωινό μου!
Μπορώ ύστερα να μιλάω για φιμωμένες καρδιές, αφού κάποιες έχουν ανοίξει διάπλατες και με ραίνουν με τα ροδοπέταλά τους;;;
Είναι τόσο δηλητηριώδες να κρατάς την καρδιά σου φιμωμένη,σαν να σφαλάς το παραδοσάκουλό σου μπας και σου κλέψουν κανένα δεκαράκι. Τίποτα δε πουλιέται και τίποτα δεν αγοράζεται, όλα κατακτώνται και θέλει κόπο και επιμονή γι αυτό.
Ετσι ο χιονιάς της Νέας Υόρκης έγινε λάβα στην Ελλάδα!



ΚΑΛΟ & ΑΓΑΠΗΣΙΑΡΙΚΟ  ΜΗΝΑ,απ αύριο και όχι μόνο! Η ΑΓΑΠΗ δεν είναι επέτειος

Κυριακή 7 Αυγούστου 2011

Πλάθω ...μπιχλιμπιδάκια


Η εποχή δεν ευνοεί τις long size αναρτήσεις, λίγο το ποτό, λίγο η θάλασσα και λίγο ως πολύ η ζέστη (άλλο θέλατε να πω, σας την έσκασα! το θέμα της συντροφιάς τ' αφήνω στην διακριτική σας ευχέρεια) μας έχουν κάνει να είμαστε εκτός προγράμματος, σπιτιού και όπου τέλος πάντων εγκλωβιζόμαστε ολοχρονικής.
Αν λοιπόν, θελήσετε να περάσετε δημιουργικές ώρες ακόμα και αυτή την χαλαρή περίοδο ή ακόμα και να εκτονώσετε το στρες που δημιουργεί η αβεβαιότητα των πολιτικών αποφάσεων, μία πρόταση είναι το fimo!
Το "Πλάθω κουλουράκια με τα δυο χεράκια" το ξέρετε , ε εσείς  θα πλάθετε μπιχλιμπιδάκια! 
Δεν θέλουν τίποτ' άλλο από φαντασία και κέφι. Τα μόνα "εργαλεία" που απαιτούνται, από εκεί και πέρα η ζέστη και ο ήλιος θα κάνουν τη δική τους δουλειά και το αποτέλεσμα θα το ευχαριστηθείτε εσείς και οι φίλοι σας
Παρακάτω σας εκθέτω τρεις προτάσεις:


λουλουδοκαρφιτσούλα (για σκάση της Κικής)




λεμονάκι μυρωδάτο και μοσχοβολά... τ'  αυτί!






Παγωτό για το κινητό! Ποίος είπε οτι το κινητούλι σας δεν λιγουρεύει;


Καλή διασκέδαση λοιπόν παρα θιν αλός!!!

Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 2010

Να τ΄ αφήκω, καλέ κυρία;

Πριν μέρες έκανα την καθιερωμένη βίζιτα στο σπίτι της Μάγδα, ξέρετε αυτό το πολυτάλαντο πλασματάκι, που όπως πάντα είχε λογιών-λογιών τραταμέντα.
Και για να πω την αμαρτία μου, τα λιμπίστηκα.
Κι όπως πάντα η Μάγδα, πρόθυμη να σου δώσει την συνταγή, μ έβαλε σε πειρασμό.
Όχι μόνο αυτό, αλλά με προκάλεσε με ενθουσιασμό να δοκιμάσω και δεν ήθελα να της χαλάσω το χατίρι, καθότι αδυναμίες είναι αυτές !
Επειδή όμως είμαι σε δίαιτα (λέμε καμιά χαζομάρα να περάσει η ώρα), είπα ν΄ αποφύγω τα γλυκά και να το ρίξω στην υγιεινή διατροφή.
Μία μέρα λοιπόν, άκουσα απέξω απ΄ το παράθυρό μου μια στεντόρεια φωνή: Μανάάάβης
Βιάστηκα να τον προλάβω και του παράγγειλα ένα κιλό κηπευτικά, ξέρετε φρούτα και σαλατικά.
Ήταν όλα φρέσκα και λαχταριστά, έτσι παρεκτράπηκα κι έβαλα διάφορα.
Στο ζύγι έπεσε λίγο παραπάνω απ το αναμενόμενο.
- «Καλέ κυρία να τ αφήκω;» Τι να πω «όχι»;

    
Χαλάλι τους, ήταν τόσο λαχταριστά!
Αααλλο φρούτο!!!
Τι λέτε κι εσείς είχα δίκιο που τα άφησα;



Αντε Καλό Μήνα!!!