Πανί με πανί αλλά ο καφές κουπάτος!

Και μετά το γυάλινο κόσμο,τι;;; θ αναρωτιέστε, είμαι σίγουρη κι αντιρρήσεις δεν δέχομαι
Εδώ έχουμε μία αλληλουχία αναρτήσεων, όχι παίξε γέλασε!
Κι αν η ΚλωστοΣοφία δεν με προέτρεπε, αμέσως μετά την επιστροφή μου στα πάτρια, να δημοσιεύσω την έτοιμη ανάρτηση, θα περίμενε ίσως λίγο να ολοκληρωθεί το κόνσεπτ.
Γιατί ένα δώρο πρέπει νάχει και το ανάλογο αμπαλάζ και φυσικά κάθε φορά ψάχνουμε κάτι καινούργιο, να μην επαναλαμβανόμαστε.
Έτσι λοιπόν έστω και με μία ανάρτηση καθυστέρηση, η επιχείρηση δώρα-γυάλινος κόσμος,αρχίζει και παίρνει την τελική της μορφή.
Τώρα βέβαια, υπάρχει μία τεχνική λεπτομέρεια... Στα πόσα θα σταματήσω; Γιατί το κοντέρ, το κόβω δύσκολο να φτάσει τα 45 και χωρίς βοήθεια  μηχανής
Γιατί ναι, θα σας εξομολογηθώ την πίκρα μου.

...όταν κοιτάς απο ψηλά...με τι μοιάζει;

Στρωθείτε λοιπόν πάρτε ένα φλυτζάνι ζεστό τσάι ή καφέ ό,τι προτιμάτε,σας έχω έτοιμα, γιατί η αφήγηση θα πάρει χρόνο κι ως γνωστόν ο καφές θέλει καλή παρέα!

Μην ανησυχείτε ούτε θα σας κουράσω, ούτε θα πιείτε πολύ (για τα νεύρα σας σκέφτομαι), είναι μινιόν...

Θυμάστε τη ραπτομηχανή που είχα αγοράσει απο το Γερμανικό Πολυκατάστημα-Σ/Μ.
Βέβαια, ίσως οι ειδικές του είδους, θα πουν οτι το φτηνό κρέας το τρώνε τα σκυλιά, που λέει κι η παροιμία, όμως εγώ στάθηκα εξ αρχής άτυχη.
Όταν κατάφερα να την μπουρλιάσω (να περάσω την κλωστή εννοώ),να τραβήξει την κλωστή από το μασουράκι  και να τη θέσω σε λειτουργία...μπλοκαρε!
Κι οταν λέμε μπλόκαρε έπεσε το βελόνι μεσ τις εγκοπές και μουλάρωσε. Εκανα μία-δύο άκαρπες προσπάθειες κι εκεί έμειναν, απογοητευμένη για την αχρηστία μου.
Ελα όμως που δεν έφταιγα εγώ (εγω ποτέ δε φταίω,να το ξεκαθαρίζουμε) αλλά ήταν κατασκευαστικό λάθος!
Ηρθε ο τεχνίτης εκ Πατρών,γιατί τέτοιο είδος, δεν υπάρχει στο νησί,την  διέλυσε εις τα εξ ων συνετέθη και διαπίστωσε οτι έλειπε πύρος ολόκληρος . Οχι ο Πύρρος Δήμας,ούτε ο βασιλιάς της Ηπείρου που εφονεύθη απο την κεραμίδα.Αυτή έπεσε και στο δικό μου κεφάλι,ένα χρόνο μετά την αγορά της.
Έκανε μία πατέντα ο άνθρωπος, διαβεβαιώνοντάς με οτι θα δουλέψει,πήρε και το μισό της μηχανής αμοιβή και έφυγε.
Εγώ πετούσα στα σύννεφα κι ως λίγο βαρύτερή τους προσγειώθηκα ανώμαλα στην πρώτη κιόλας,άντε δεύτερη πτήση.
Γκντουπ,ξαναμπλόκαρε με τον ίδιο τρόπο.
Τώρα πια εναποθέτω τις ελπίδες μου στο σέρβις του Πολυκαταστήματος που θα σταλεί κι αν πιστέψουν την ειλικρίνειά μου και δεν μου πουν οτι εγω έβγαλα τον πίρο απο τη θέση του να τους ταλαιπωρήσω.
 Ολα τα περιμένω γιατί άντε να πιστέψουν οτι δε την έχω ουδόλως χρησιμοποιήσει,ευελπιστώ απλά στην 3χρονη εγγύηση,που και κατά την άποψη του ειδικού,παρά το ατυχές γεγονός που μου συνέβη,είναι γενικά καλές μηχανές,έστω κι αν είναι φτηνές.
Διότι εγω δεν έχω πρόθεση να φτιάξω παλτό, για πάνινα διακοσμητικά τη θέλω.
Τέλος πάντων είδα κι απόειδα και έβαλα μπροστά το χέρι. Αλλη αξία το χειροποίητο απο της μηχανής,δε λένε;
Με την κουβέντα ξεχάστηκα και δεν σας ρώτησα
-Μήπως θέλετε κι άλλο τσαγάκι;;;; μη ντρέπεστε

Κι άρχισε λοιπόν η πάνινη συνοδεία,σε δύο στάδια. Η πάνινη-πάνινη και η πάνινη-τσόχινη άνευ ραψίματος

...με μέτρα σύγκρισης

Κι απέδωσαν αυτό το αποτέλεσμα.
Ίσως να  παρατηρήσετε τα μεγέθη είναι διαφορετικά κι αυτό γιατί έχω το κακό προηγούμενο οτι δε κόβω πρώτα πατρόν και κάνω του κεφαλιού μου (όπως και στη ζωγραφική. Βιλλιωτάκι είδες;το παραδέχομαι δημοσίως)
Ετσι ξεκίνησα και στα τσόχινα, με μία μινιατούρα που περνώντας η ώρα,μίκραιναν όλο και περισσότερο!!! Κάτι σα τη Χιονάτη και τους 7 νάνους,να πούμε
Είναι όμως γουστόζικα δε συμφωνείτε; και πολύ εύκολα στην κατασκευή θα προσθέσω εγώ

Και μέχρι να ανέβει αυτή η ανάρτηση απο τα μελλούμενα,προέκυψε κι άλλο...
"Κόκκινα παπουτσάκια
φορώ και τρίζουνε..."
τραγουδούσα μικρούλα που φορούσα κοκκινα γαλοτσάκια(ξεχνώ την συνέχεια του άσματος), κολλάει όμως ταμάμ στο παρακάτω που αλλού ξεκίνησε κι αλλού καταλήγει...

 Σύνηθες φαινόμενον,ό,τι πρέπει για ιατρική μελέτη!
Ξεκίνησα λοιπόν να φτιάξω ένα ζευγάρι παουτσάκια,αλλά ελλείψει μηχανής δε με ικανοποίησε το εγχείρημα, έτσι καταπιάστηκα με κάτι πιο εύκολο και προέκυψαν αυτά!

Τι λέτε θα κακοπέσουν τα γουράκια μου, έτσι για να περπατά βελούδινα ο χρόνος, μπας και γλυτώσουμε καμία κεραμίδα πάλι;

Τιιιιιι σας άλλαξα τα φώτα ;;;; Σα δε ντρέέέέπεστε!!!
Ναιιιι,αλλά δείτε πως σας τάκανα,

μια καμένη λάμπα μπορεί να γίνει στολίδι

όλο παράπονο είστε! Αμάν πια,μην πει άνθρωπος μια κουβέντα παραπάνω, εγω φταίω που σας δίνω ιδέες!
Και τώρα πάω ν απαντήσω στα σχόλια της προηγουμένης μια που όλα ανάποδα τα κάνω σ αυτή τη ζωή.

Γυάλινος κόσμος

Ο καιρός κρυώνει σιγά-σιγά αλλά το σπιτικό μας αρχίζει κι αποκτά χουχουλιάρικη ατμόσφαιρα, χειμωνιάτικη.

Οι ηλιόλουστες μέρες δε μας ξεγελούν, ο χειμώνας μας  κτυπά την πόρτα, ήδη με την αλλαγή της ώρας από θερινή σε χειμερινή.

Οι μέρες θα μικραίνουν, οι νύχτες θα μεγαλώνουν, το σπίτι θα μας κρατάς περισσότερο στη ζεστή του αγκαλιά και η κρίση θα επιβάλλει όλο και περισσότερο τον εγκλεισμό.

Προκειμένου λοιπόν, να γίνει ευχάριστος, κι όχι ιδρυματικός, καλό θα είναι να βρούμε διεξόδους απασχόλησης μυαλού και χεριών

Από τον καιρό ειδικά που αποστασιοποιήθηκα από τον εργασιακό μου χώρο, η χαρά του να είμαι στο σπίτι, το οποίο μου έλειψε απίστευτα, η χαλάρωση που νοιώθω, η καλή υγεία (φτου να μη με ματιάσω! άριστη δε τη λες,αλλά δεν έχω τα προβλήματα του προηγούμενου καιρού) μου δίνει τέτοια ενέργεια που μόλις ξυπνώ χώνομαι στο εργαστήρι μ ένα φλυτζάνι καφέ κι απολαμβάνω  να φτιάχνω πράγματα!

Αν δεν είχα άλλες δουλειές θάμουν σίγουρα 24 ώρες το 24ωρο. 

Τόσο μου έλειψε η χαλαρότητα και η  ηρεμία και η χαρά του να φτιάχνεις πράγματα, που θα δώσουν χαρά σε κάποιον κι αυτό το κάτι, που  θα βγεί απο τα χέρια σου, αυξάνει την αδρεναλίνη και το πάθος για δημιουργία!

Επειδή η κρίση δεν ξέρεις που θα βγει, οι λογαριασμοί έρχονται σωρηδόν και υπερφουσκωμένοι, δεν γίνεται συζήτηση για αγορά ακριβών κομματιών για δώρα. 

Το στοκ που έχουμε μαζέψει δόξα τω Θεώ μας δίνει υλικό, αν έχουμε ανακαλύψει και καμμιά αποθήκη με θησαυρούς γνωστών και φίλων ακόμη καλλίτερα, οπότε ανασκουμπωθείτε, πλησιάζει η πιο χαρούμενη γιορτή του Χρόνου.  Τα Χριστούγεννα.!

Εγω μια που αποθήκη σαν αυτή που εννοώ δε διαθέτω (και μία που ανακάλυψα, δεν προσφέρουν το περίσσευμα της) άνοιξα τα κουτιά αποθήκευσης και ξέθαψα ένα γυάλινο κόσμο, αδιάφορο κι άχρωμο.

Δεν χρειάστηκε πολύ να γίνει η αρχή κι εξελίχθηκε σε τσουνάμι!

πρώτη παρτίδα

δεύτερη παρτίδα βάζων και βαζακίων με εορταστικό (και όχι μόνο) decoupage, για κάθε χρήση

Βαζάκια διαφόρων μεγεθών και διαμετρημάτων,απο μαρμελάδες,μαγιονέζες  κι ό,τι άλλο είχε προ πολλού φαγωθεί κι αποθηκευθεί, πλύθηκαν σχολαστικά, ασταρώθηκαν σχολαστικώτερα, βάφτηκαν και  ντύθηκαν χριστουγεννιάτικα ή με καθημερινά, αλλά πλουμιστά φορεματάκια.

ακολουθεί χριστουγεννιάτικη υπερπαραγωγή

Στολίστηκαν με κορδέλες  εποχιακές, που είχα κρατήσει από δώρα ή είχα προμηθευτεί από τις Χάντρες στην Πάτρα, (διότι εδώ δυστυχώς δε βρίσκεις ούτε την ποικιλία, πέραν των τετριμμένων, ούτε τις τιμές) λινάτσα, αυτοκόλλητα (ας είναι καλά το LIDL),σκοινί, χρώματα, spray χρωματιστά, κι ό,τι άλλο θα μπορούσε ν αλλάξει την εμφάνιση ενός  απλού γυάλινου βάζου και να το κάνει να δεχτεί από μικρά ζαχαρώδη για  παιδάκια και για μεγαλύτερα παιδιά,

τα γλυκαντικά

μέχρι κανέλλες,αστεροειδή γλυκάνισο, γαρύφαλλα,ζάχαρη ,καφέ ,τσάι.

ζαχαροκαφετσαγιοκούτια κι άλλα...

Οτιδήποτε δηλαδή στεγνό, που δε θα χρειάζεται να πλυθεί το βαζάκι οταν τελειώσει το περιεχόμενο, διότι πάντα έχω ένα τέτοιο φόβο με το decoupage.

Έτσι χωρίς να το καταλάβω, συνεπαρμένη από τις εντυπωσιακές αλλαγές και έχοντας μπει σα ξωτικό στο εργαστήρι τ Αη βασίλη, απολαμβάνοντας απίστευτα το δημιουργικό αυτό οργασμό, έφτασα να κάνω 45 βάζα και βαζάκια, με διάφορα θέματα και για όλες τις πιο πάνω χρήσεις, που απαρίθμησα και για όσες ακόμα σκεφτεί το μυαλό του εκάστοτε κατόχου, που θα χαριστούν.

Τα φρουτώδη

Γι αυτό σας λέω, μη μιζεριάζετε, μη βρίσκετε δικαιολογίες δράστε και για τη δική σας ευχαρίστηση και των άλλων κι ανακυκλώστε, ο,τι μαζεύεται κατά καιρούς στους αποθηκευτικούς σας χώρους. Είμαι σίγουρη θα βρείτε πολλά.

Αυτά είχε να σας προσφέρει η σημερινή επικοινωνία μας, τίποτα σπουδαίο, αλλά που  μπορείτε να κάνετε η καθεμιά με τον τρόπο σας και με υλικά, που όλες έχουμε στο σπίτι μας.

Οπως καταλάβατε ΓΥΡΙΣΑ, κι ένας γυρισμός και μάλιστα αποχωρισμός απο πρόσωπα αγαπημένα είναι πάντοτε στενάχωρος.  Ετσι προσπάθησα να  αλλάξω διάθεση δική μου και δική σας, με φωτεινά, χαρούμενα μικρά δημιουργήματα που ίσως υποκινήσουν κι εσάς για κάτι ανάλογο.
Ευχαριστώ πολύ για τη θερμή υποδοχή της προηγούμενης ανάρτησης,ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ και αφιερώνω τούτη δω σ όλους όσους μου πρόσφεραν αξέχαστες στιγμές, καθένας με τον τρόπο του
Με συγκινείτε τόσο πολύ και με κάνετε να νοιώθω τόσο τυχερή κι ευλογημένη!