"Γωνιά-γωνιά

σε καρτερώ" λέει το τραγούδι,σας ξεναγώ εγώ!

πέτρα ζωγραφισμένη απο την κόρη μου

Πρώτη του μήνα ας μην το αρχίσουμε με αποτυχίες (θα συνεχίσω αμέσως στην επόμενη) είπα λοιπόν τώρα  που το εργαστήρι ολοκληρώθηκε, ας σας κάνω να ζηλέψετε λίγο ακόμα
Θα μου πείτε "μας ζάλισες" και δε θάχετε κι άδικο, οφείλετε όμως να ομολογήσετε οτι απο τη χαρά μου σας το παρουσίασα ανοργάνωτο και πρέπει να επανορθώσω...χιχιχιχι
Πρώτα-πρώτα λοιπόν βρήκαν τη θέση τους τα δωράκια σας που κατα καιρούς έχω λάβει,και φυσικά με συντροφεύουν απο τότε με αγάπη!
Και φυσικά σ ένα καταφύγιο ξεκούρασης , μόνο Αυτή ταιριάζει...

απο χέρι μοναδικό κι αγαπημένο...παρά τσι πίκρες που κατα καιρούς μου δίνει. Αλλά έτσι είναι η Αγάπη...Αχχχ Παναγιωτάκηηη!

κι εδώ, κι όχι μόνο...
Το κοριτσάκι που κοιμάται,ζωγραφική σε πέτρα δια χειρός μου

Φυσικά δε θα μπορούσε να λείπει το moto μου απο το χώρο μου (αστεία λέμε τώρα;) και δείτε το σ όλες του τις "εκτελέσεις"...

υφασμάτινα γράμματα κομμένα για τον πάγκο

η λάθος (αφήστε το αυτό δικό μου...) κουρτίνα

η καρέκλα ...ασανσέρ!

Και δεν τελειώσαμε...κάτι ακόμα απο το κοριτσάκι μου! Για να μην ξεχνώ...

Πίνακας ανακοινώσεων-σημειώσεων

Ποιός σου ειπε καρδιά μου όσο μακρυά κι αν είσαι οτι ξεχνάω; Αρκεί νάσαι ΕΣΥ καλά!

απ τη Σωσώκα μου!πολύ γλυκό...ευχαριστώ

και τα δωράκια της Κικής μου, που ενισχύει την παράκρουση!

Συρτάρια αποθήκευσης τίγκα στο υλικό!

Χαρτοπετσέτα να δει το μάτι σου!!!

κι όπως βλέπετε παραπάνω είναι άλλα 3 κουτιά!

Τώρα που δε θάχουμε να φάμε το σκούπισμα μας μάρανε...

Και η ανακύκλωση έχει τη θέση της εδώ μέσα.Αφρολέξ απο την συσκευασία του laptop έγιναν ράφια για τα μπουκαλάκια των χρωμάτων!

Και για το  τέλος...επηρεασμένη απο τη φίλη Ρένα που όλο το καλοκαίρι μας έδειχνε κατασκευές με θαλασσόξυλα,

κορδέλα να δουν τα μάτια σας!

εντελώς απροσδόκητα δύο θαλασσόξυλα που οπτικά "ένώθηκαν" σε ιστιοφόρο (υποθετικά μιλάμε) και φιλοξενούν το μεν ενα κομμάτι (διότι παραμένουν μεμονωμένα) ο,τι υπόλοιπο κορδέλας και το άλλο καρουλάκια (χωρίς καρούλι) κορδέλας

Ούτε ..".κορδελιάστρα" νάμουνα!

Φωτισμός διάχυτος κι ατμοσφαιρικός (κατά περιπτωση) χαλάκια για ζεστασιά.. Ουπς! ζεστασιά είπα και καλώς  εδέχθηκα επισκέπτη!

καλή παρέα όμως στις  ατέλειωτες ώρες δημιουργίας...και τηλεδιασκέψεων!!!

Απ το παράθυρο μου στέλνω ενα-δύο και τρία και τέσσερα φιλιά...

πράσινο όπου πιάνει το μάτι! 
στην κουκουναρία μου, που μεγαλώνει μαζί με την ομορφιά μου.Την κόρη μου! Συνομήλικες και αγέρωχες κι οι δυό!!!

Τώρα λοιπόν έχετε πλήρη εικόνα...αααααααα και μην το ξεχάσω και με φάτε: Κεραστείτε για τα εγκαίνια (τα κανα με την Κική,τι νάκανα; ποτε να περίμενα νάχαμε ολομέλεια;)
Η Πανακότα που σας είχα υποσχεθεί!

Ας ανάψουν τα κουτάλια...έτσι για το καλό!!!

αντε σας αφήνω γιατί τρέχω να προλάβω το project της Ρένας...ο πόλεμος της κρεμάστρας.

Ποιός θα επιβιώσει απο τις δυό μας θα φανεί στο ...χειροκρότημα.

Ξέρω τι σκέφτεστε μερικές-μερικές. Ε, οτι τα θέλει τα θέλει!(ο γνωστός άγνωστος)  ψέμματα να λέμε τώρα;  αλλά έδωσα το λόγο μου και τον κρατάω, άστε πού όσες χειροτεχνίες δεν εκανα στα νειάτα μου θα τις κάνω στην ωριμότητά μου(σιγά μην έλεγα άλλο)

Σας φιλώ και Καλό Μήνααα!!!!

Ο δίσκος που έκανε πήλινγκ

Αυτό που βλέπετε δεν είναι ο δίσκος της Φαιστού,παρά τα σχήματα που βλέπετε να φέρει, αυτά ανήκουν σ άλλο "έργο"...είναι τ απομεινάρια μιας μέρας!

Όπως ίσως κατάλαβαν όσες γνωρίζουν την γλυκοεξάρτησή μου είναι δίσκος από βάση Τούρτας!
Κι αυτός ο δίσκος, που κρατήθηκε για άλλο πράγμα σ άλλο κατέληξε...και πόόόσες φορές πήγε να "καταλήξει" στη διάρκεια της διαδικασίας!!!
Αλλά "όπου του μέλλει να πνιγεί ποτέ του δε πεθαίνει" λέει ο λαός, κι αυτό ίσχυσε και για τον δίσκο.
Κι αυτά σας τα λέω για να ξέρετε, οτι μπορεί να βάζω ψηλά τον πήχη όπως μου λέτε κατά καιρούς,
αλλά να ξέρετε και πόσες φορές περνάω από κάτω...
- Συμβαίνουν αυτά, θα μου πείτε και στο Σεργκέϊ Μπούμπκα!
Ως αθλήτρια λοιπόν στα πρώτα ύψη του decoupage έχω τις ατυχίες μου, που με βγάζουν μεν από τα ρούχα μου αλλά όταν, έστω και με την τελευταία προσπάθεια, υπερπηδώ τα εμπόδια... εκεί ακόμα κι αν δε βρεθώ στο πρώτο σκαλί του βάθρου, νοιώθω νικήτρια!
Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν ξέρω ακόμα τι πήγε λάθος, αλλά  τα εμπόδια ξεκίνησαν από την εξαφάνιση του κρακελέ! Μαύρα μάτια κάναμε (εγώ δηλ., εσείς δεν είχατε καμία πρεμούρα) μέχρι να σκάσει και τώρα σκάει και στην πρώτη στραβή εξαφανίζεται.
Εκεί λοιπόν που το καμάρωνα και  άρχισα να βάζω την πατίνα και κείνη εισχωρούσε νωχελικά στις εγκοπές των σκασιμάτων,όταν άρχισε η αντίστροφη διαδικασία, της "απόσυρσης" του περίσσιου με ένα υγρό σφουγγάρι...μαζί με την πατίνα μ αποχαιρετούσε και το κρακελέ.
Μήνυμα αγωνίας στη Μισιρλού, αλλά αυτή ήθελε να μάθει τα "πως" και τα "γιατί" !
Αμ αν ήξερα θα καλούσα σε βοήθεια; Εδώ Κυρία μου έγινε φόνος τα κίνητρα θα ψάξουμε πάνω απο το νεκρό;
Φτου κι από την αρχή κρακελοαλειμα, ξανασκάσιμο, άλλη πατίνα.
Αυτή τη φορά το αποτέλεσμα, αν και το κρακελέ δεν ήταν όπως την πρώτη φορά,αλλά ικανοποιητικό, είπα "δόξα τω Θεώ τη σκαπούλαρε κι αυτός κι εγώ"...
Αμ δε! δεν είχε πει ακόμα την τελευταία του λέξη!
Πήρε την εκδίκησή του όταν πήγα να του βάλω το βερνίκι. Αντέδρασε σαν παιδική αρρώστια κι άρχισε να ξεφλουδίζει. Πώς όταν μας φεύγει το μαύρισμα του καλοκαιριού; Έτσι ακριβώς.
Πάλι κλήση εκτάκτου ανάγκης: Μισιρλού...πάλι η ίδια ερώτηση "Τι έκανεεες;"
- Μπα σε καλό σου Χριστιανή μου...ΔΕΝ ΞΈΡΩΩΩ! Μόνο του έγινε λέμεεε (νάχετε τις ίδιες περιέργειες με την Κική ; περίεργο πράμα!)
Να με ρωτάει τί σύσταση είχε το ένα, τί είχε το άλλο. Μα στο χημείο τα πήγα για ανάλυση;(Μεταξύ μας θάπρεπε να ξέρω. Οπως δε βάζουν μαζί φωτιά-βενζίνη δεν ανακατεύουν νέφτιού νερού υλικά)
Τέλος πάντων, εκεί που τον κοιτούσα έτσι ξαναμμένο τόπους τόπους και λυπόμουν και να τον πετάξω σκέφτηκα "έτσι κι αλλιώς χαμένος για χαμένος δε τον περνάω ένα βερνίκι σπρέι... για πέτρες ;αν μη τι άλλο θα ...δέσει."
Ο εαυτός μου μου απάντησε (λόγω ελλείψεως Μισιρλού) "και δε το κάνεις; τι έχεις να χάσεις,μόνο 2 ημερών δουλειά".
Κι ω του θαύματος! ήρθε και συνήλθε. Δε λέμε οτι αποθεραπεύτηκε πλήρως,  μπορούσε νάταν και καλλίτερος, αλλά τουλάχιστον γλύτωσε την (εξ)οστρακιά (τον Καιάδα, εννοώ).

φυσικά το κεντρικό μοτίβο!

κι επειδή μου φάνηκε οτι δεν είχε αρκετά κοκκινίσει με τόσες προσπάθειες, του πέταξα και κάτι τις ακόμα απάνω του νάχει να πορεύεται.

ανάγλυφα λουλούδια σε αφρώδες υλικό

 Αυτή ήταν η Οδύσσεια του Τουρτόδισκου, που μετά από επανειλημμένα peeling  έγινε ρολόι

decoupage χαρτοπετσέτας, κρακελέ 2 συστατικών (Ω,ρε γλέντια!) & πατίνα(ολοκληρώθηκε το γλέντι)

Η ...διάγνωση δική σας!