Λαμπαδηδρομίες

Λαμπαδιάσαμε!

Και δεν εννοώ οτι  καήκαμε.
Ξέρω, ξέρω ο αγώνας της λαμπάδας καλά κρατεί, δεν φταίω δεν  είμαι βραδύκαυστο φυτίλι, αλλά ας όψεται...
Τελος πάντων, έστω και με μεγάλη καθυστέρηση, είπα να ακολουθήσω τουλάχιστον τούτο το αντέτι και να ετοιμάσω λαμπαδίτσες για τους συναδέλφους και για τα αγαπημένα μου  πρόσωπα, όπως κάθε χρόνο.
Κι επειδή όλοι είναι σε μια ηλικία άνω των 15, έχω καταργήσει τις ογκώδεις λαμπάδες που θυμίζουν τόρτσες και έχω επικεντρωθεί στα κεράκια.
Λεπτά, λιτά, φίνα και φέτος με χρώμα και  άρωμα βανίλιας!
Μοσκοβόλισε ο τόπος όσο τις έφτιαχνα και μου φτιαχναν  κι αυτές τη διάθεση, ανταποδίδοντας!
Σ' αλλες χρησιμοποίησα υλικά ανακύκλωσης

(χαρτί απο πρόσκληση γάμου! Οταν θα καίγεται το κεράκι θάναι σαν να λέει "λυώνω για σένα σαν το κεράκι της Λαμπρής!"),

σ΄ άλλες χαρτομάντηλο πλουμιστό και πασχαλινό.
Κι επειδή είναι λιτές απο μόνες τους, το αμπαλαζ είναι πιο φανταχτερό στέλνοντας Αναστάσιμο  μήνυμα!

λαμπαδομπουκέτο

" Λάμπουν λαμπάδες.

Λαμπρή. Σε κάθε χέρι

Φυτρώνει ένα φως" 

Χωνάκια σε φλούο χρωματισμούς σε συνδυασμό  με χαρτιά αφής!

ένα απ΄ τα πολλά και διαφορετικά μεταξύ τους

Ελπίζω να σας αρέσουν.

Υ.Γ. το επίκαιρο ποίημα ανήκει στο Νίκο Σιδέρη και είναι απο εδώ

Ευχαριστώ τη myhome για το ανοιξιάτικο αυτό βραβείο

αφιερωμένο σ όλους τους φίλους για ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!
και τη ΡΕΝΑ μας γι αυτό:

ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΠΡΙΟΥ!!! όχι παίζουμε...αν τολμάτε ξανασχολιάστε!
Το ίδιο απο τη Faidra και το oniroΜαριαννάκι μου!
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ & για όποιο λόγο.

Απο δω παν΄ κι οι άλλοι...

Όταν φίλοι μου έχετε ένα τόόόσο μεγάλο σπίτι, σαν αυτό...

decoupage  σε πέτρα (χαρτοπετσέτα+ υγρό γυαλί)

οφείλετε να διευκολύνετε τους επισκέπτες σας, να μη χάνονται στους πολυδαίδαλους διαδρόμους του.
Είναι ολίγον άκομψο να σας ρωτούν πού είναι τα ιδιαίτερα διαμερίσματα που θάθελαν να επισκεφθούν για προσωπική ανάγκη, αν όμως δουν αυτό;;;...

decoupage χαρτοπετσετας και ανάγλυφα σε mdf

λύνετε το πρόβλημα!

Επίσης η κουζίνα,  αποκτά άποψη μ αυτό εδώ...

παλαίωση σε ξύλο με decoupage ριζόχαρτου

Ξέρει ο άλλος τι να περιμένει.
 “Παραδοσιακή” , σου λέει μετά.

Ασε οταν έχεις ένα εργαστήρι, καλή ώρα σαν εμένα...να μην έχει το διακριτικό του;
ορίστε λοιπόν κι αυτό:

decoupage με ριζόχαρτο σε ξύλο, stencil και πατίνα

Οσο για την πόρτα που διαφυλάσει τη  νυφική παστάδα απο αδιάκριτα βλέματα, τι θα λέγατε για κάτι σαν αυτό;

παλαίωση σε ξύλο και decoupage με χαρτοπετσέτα

Υπονοεί πολλά...μέχρι πότε δε λέει, αλλά η πρόθεση μετράει.
Ελπίζω να συμφωνείτε.