Γυρίστε τα ρολόγια!

Κι ενώ τα ρολόγια γυρίζουν μια ώρα πίσω (θα  βλέπουμε φως οταν ξυπνάμε επιτέλους) εμείς πάμε πρόσω ολοταχώς  τα δικά μας!!!
Αλλη ανάρτηση είχα προγραμματίσει, αλλά βλέπετε μία ο τελάλης του Βορρά,  μία των Αθηνών με ξεκούφαναν και με ξεκούνησαν επίσης, οτι :"Αδελφές μου στο Χριστοδούλειον! Γρηγορείτε γιατί στήνουμε!!!"
Θέλοντας λοιπόν και μη, αλλάζει ο Μανωλιός και βάζει τα ρούχα του αλλιώς, δηλ, ρολογοανάρτηση
Φτιάξατε πολλά και θαυμαστά και είμαι σίγουρη, μέχρι την ώρα που θα εκτεθούν, η έμπνευση δε θα σταματήσει.
 Εξεπλάγην με την ευρηματικότητα πολλών, αντίθετα εγώ για άλλη μια φορά προτίμησα την πεπατημένη και το ξανάπαιξα μικρός ανακυκλωτής.
Μετά την πρώτη δημιουργία απο τον τουρτόδισκο,ακολούθησαν δύο άλλες πάλι προιόν ανακυκλούμενων υλικών. Εκκρεμεί  μία ακόμα, δε ξέρω αν θα καταφέρω να την τελειώσω, γιατί κόλλησα στην τελική πράξη,δυστυχώς...
Το πρώτο λοιπόν,

ένα τηγάνι που αγόρασα στην Πάτρα και τόκαψα στην πρώτη επαφή με την κουζίνα (ξέρω οτι μ αυτό δίνω τροφή για εμπαιγμό,αλλά συμβαίνει καμιά φορά στην κουζινική καριέρα μου να βγαίνουν ελαττωματικά κάποια πράγματα), πήρε σάρκα και οστά ρολογιού,λίγο πριν πεταχτεί στα σκουπίδια
Μπαίνει λοιπόν φουριόζικο ξανά στην φυσική του θέση, που είναι η κουζίνα,μια που το θέμα του είναι του επιπέδου της!

Το δεύτερο είναι σύσταση σε ρολογοσυμμορία!
Ο,τι διαφημιστικά  cd κυκλοφορούσαν στο σπίτι συγκεντρώθηκαν, ενώθηκαν ζεστά -ζεστά και σιλικονούχα και μεταμφιέστηκαν για μια νέα χρήση, που δε την είχαν ποτέ υποψιασθεί.

Είναι φωτεινό και σαν τη διάθεσή μας, παίρνει χρώματα από το χώρο που βρίσκεται και κάνει ιριδισμούς.
Σε κάποιο σημείο που μ έκαψε η σιλικόνη, ξέφυγε δυστυχώς από την πλήρη ευθυγράμμιση και φαίνεται λίίίγο το κέντρο του δισκακίου, και λίγο το κόλλημα των αριθμών-αστεριών (τόσο μικρά,που ούτε να τα πιάσω μπορούσα) αλλά πειράζει;;; χέρια τόφτιαξαν κι όχι μηχανή μαζικής παραγωγής.
Αυτή  είναι η δική μου συμμετοχή

Πάρτε λοιπόν ΧΑΡΑ απο τη δημιουργία , δώστε ΧΑΡΑ με τις δημιουργίες σας!

Δεν ξέρω αν θα ακολουθήσει  άλλη ανάρτηση (θυμάμαι οτι χρωστώ 2 ερωτηματολόγια), ίσως δρομολογήσω κάποια...θα δούμε..., μια που θα φύγω πάλι γι ΑΘήνα,να παρευρεθώ στην πρώτη ατομική Έκθεση Ζωγραφικής της αγαπημένης μου φίλης  Μαρίας "Τα μολύβια που αγαπώ"!!!

Κι είμαι πολύ χαρούμενη γι αυτό, όπως θα χαρώ πολύ, για όποιες φίλες αποφασίσουν να έρθουν στα εγκαίνια,να θαυμάσουν από κοντά  τα έργα που θαύμαζαν τόσο καιρό μέσα απο το blog της, να γνωριστούμε,να περάσουμε καλά!
Σας περιμένουμε!
Κρεμάω και τα σκόρδα μου για το μάτι ,να μας πάνε ΟΛΑ ΚΑΛΑ!

ΠΆΝΙΝΑ ΣΚΟΡΔΑ για το μάτι (όχι ,ποιός τάφτιαξε;;;δε θέλω τέτοια)

Πιάνουμε πουλιά στον αέρα καιιιι... βραβεία!

Μια που τελευταία την έχω δει αρχιτέκτονας (της συμφοράς) και μια που η οικοδομή περνάει κρίση, τα υλικά δυσεύρετα  και η επαρχία στενάζει ούτως ή άλλως, είπα ν αλλάξω λιγουλάκι.
Και μια που ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι των ανθρωποειδών το βάλαμε,ας σκεφτούμε και τα πετεινά τ ουρανού...

Χειμώνας  έρχεται, απ ό,τι ακούγεται θάναι ο χειρότερος των τελευταίων...κάτι χρόνων (ας μην τα παίρνουμε και τοις μετρητοίς) ό,τι πρέπει για να φωνάζουμε "ρίξε κι άλλο κάρβουνο", μια που με τη φουφού θα τη βγάλουμε κατά πως παν τα πράγματα, τα πουλάκια απροστάτευτα κι αυτά στο κρύο, ζητούν τη συμπόνοια μας.
Ετσι λοιπόν γυψόγαζα τέλος (ούτως ή άλλως τέλεψε και τα Φαρμακεία περιμένουν τις Απόκριες να προμηθευτούν!), χαρτόκουτα πλήθος μαζεμένα για ώρα ανάγκης (τώρα τι ώρα σκεφτομουν θα σας γελάσω) να όμως που χρειάστηκαν!
Κυρία γελαστή και κομψευάμενη, ερωτεύθηκε τα σπιτάκια!
Αλλά όχι τα σπιτάκια που τόσες μέρες έδειχνα...άάάλλα,δικά της!
Πριν αρχίσω λοιπόν την παραγγελία κι επειδή ξέρω τι δύστροπη πελάτισσα είναι (Β.Π. βλέπεις...) έκανα τη σωστή κίνηση "πως θα το ήθελες παναπεί;" Και ήρθε το μέιλ,που μόνο μέλι δεν ήταν:"ΑΥΤΟ!"με κατακεραύνωσε πάντα λακωνική σαν Σπαρτιάτισσα, κάτι σαν το "η ταν ή επι τας" μου ρθε (η φωτογραφία του "αυτού"), κι άρχισα να ψελλίζω  αντιρρήσεις.
- Μα αυτό είναι πουλόσπιτο
-Ναι
- και δεν είναι γυψογαζένιο
- Τι πειράζει;
-Αυτό είναι με χαρτιά scrapbooking (μεγάλη η χάρη σου να αγοράσω τώρα και τέτοια χαρτιά!)
- Δε πειράζει
- Αυτό είναι χάρτινο. Χάρτινο το θέλεις;
-ΝΑΙΙΙΙ (ενθουσιασμένη! την έκοψα απο το μέγεθος των γραμμάτων)
- Ούτε Χριστουγεννιάτικο είναι,που λύσσαξες τόσες μέρες
- Καλλίτερα, να τόχω ολοχρονίς!
- Και με τέτοια τρύπα;  μέχρι κι εσυ θα μπαίνεις μέσα
- Οχι, βρε, τι με πέρασες; μικρότερηηηηη

Κι αφού τέλειωσε η διευκρινιστική αλληλογραφία και έπιασε να γλυκοχαράζει, εμένα δε μου κόλλαγε ύπνος κι είπα να κολλήσω στα χαρτόνια.
Το σχέδιο βρέθηκε, εύκολο τόκοψα,γιατί τέτοια ώρα τα δύσκολα με μάραναν

 υφάσματα έχω ούτως ή άλλως,οπότε θάταν και πιο λουσάτο κι άρχισε η κοπτοκολλητική (μία κόλλα θεϊκή,ειδική για ύφασμα).
Σε μια ώρα ήταν έτοιμο, ντυμένο και σενιαρισμένο μ ένα πουκαμισάκι που η ίδια μουχε χαρίσει να το ξεσκίσω.

Η φωτογράφιση έγινε πρωινή ώρα φυσικά, μην ξεχνάμε και τις αρχές του καλού blogger και εστάλη πάραυτα για εξερεύνηση αντιδράσεων...
Οπότε έσκασε σαν βόμβα ένα τηλέφωνο ενθουσιασμού!
Απο τη φωνή είπα σε καλό δρομο είμαστε, και δεν θα το πιστέψετε...ΔΕΝ είχε ουδεμίαν ένσταση (πρωτοφανές! κάπου με την καρδούλα μου τα μάσαγε,αλλά δε μάσησα), πλην της ερώτησης: πού βρήκα το υφασματάκι;;;χαχαχα γνωστή αφερεμένη!
Κατόπιν αυτού πήρα τα θάρρητά μου κι άρχισε η παραγωγή εκ του μηδενός.

Είναι σαν τα σοκολατάκια γαλακτος (τις μαργαριτες,θυμάστε;;;) ποτέ δε μένεις στη μία!
Ετσι ετοιμάστηκε έτερον να  ζευγαρώσει, χριστουγεννιάτικο (καλά σας είχα φτάσει  στο Πάσχα καιρός να επικαιροποιηθούμε)
Ξέχασα να είπω, οτι το εν λόγω πουλόσπιτο είναι καμπριολέ, τουτέστιν ανοιχτό εκ της μίας πλευράς της οροφής,για πάσης φύσεως υλικά.

Ασχημο θάταν δίπλα στην πόρτα σας για τα κλειδιά,που τ αφήνετε ένα γύρω και τα ψάχνετε;;;(έχω κάποιον δικό μου στο νου μου.)
Για σκεφτείτε το, κι ακολουθείστε το πατρόν...
Με το ίδιο πατρόν φτιάχτηκε κι ένα ακόμα, παιδικό αυτή τη φορά,κλειστού τύπου, Καραμελόσπιτο

ΑΠΛΟΥΣΤΑΤΟΝ!

Και μια που κλείσαμε το θέμα των πτηνών, ας πιάσουμε το θέμα των βραβείων
Απο την Μαριλένα, πήρα αυτό:            με την υποχρέωση να απαντήσω στο κάτωθι ερωτηματολόγιο. Μετά τα τελευταία ερωτηματολόγια,αυτό είναι παιχνιδάκι  για νεογέννητα!!!

i) Τι σε ενέπνευσε και τι σημαίνουν για σένα το όνομα του blog σου και το όνομα, με το οποίο υπογράφεις τα κείμενά σου;

-Τι μ ενέπνευσε; 
Δύσκολο να εμβαθύνω στα άδυτα της χαώδους ψυχοσύνθεσής μου.Πάντως όχι η τετράγωνη λογική και η σύνεση,εκείνη τη στιγμή αυτά τα χαρακτηριστικά απεργούσαν,οπότε επικράτησε ο αυθορμητισμός κι η άγνοια του μέλλοντος και...τσουπ... Να σας ζήσω!!!

-Τι σημαίνει τ όνομα του μπλογκ;
Μα οτι βρίσκομαι σε ερωτικό παροξυσμό μ' Ο,τι κι αν κάνω! Και επειδή δεν είμαι γάτα να το παθαίνω μόνο το Γενάρη,με υφίστασθε ολοχρονικίς

-Τι σημαίνει τ όνομα που υπογράφω τα κείμενά μου;
ήμουν τόσο σίγουρη για τον εαυτό μου που δε διάλεξα ψευδώνυμο "κόκκινη παπαρούνα" π.χ.,που κανονικά θάπρεπε να κοκκινίζω,έτσι αφελώς και αδιαντρόπως υπογράφω μ' ονοματεπώνυμο.

ii) Αν δεν ήσουν άνθρωπος, τι θα ήθελες να είσαι και γιατί; 

ΙΔΕΑ!...Ο Αγιος Βασίλης, καλέ! 

Γιατί μ αρέσει να δίνω χαρά στους ανθρώπους και γιατί πιστεύω ακόμα σ αυτόν

iii) Αν σε σταματούσαν στον δρόμο απ’ το Blog TV και σε ρωτούσαν “Ποιο είναι το χαρακτηριστικό σου γνώρισμα, σύμφωνα με τα λεγόμενα των άλλων;”, τι θα απαντούσες; Ποιο είναι;

Γιατί να μιλήσω εγω γι αυτά αφού μιλούν άλλοι;  Θα τους παραπέμψω στο αφιέρωμα της Φωτεινής να γνωρίσουν τη Γυναίκα -χαμαιλέοντα,τόσα γνωρίσματα που κι εγω η ίδια εκπλήσσομαι! Mετά απ αυτό δε ξέρω αν θα τολμήσουν να με ξανασταματήσουν για γκάλοπ...

iv) Ποιο στοιχείο βρίσκεις γοητευτικό και σε κάνει να συνεχίζεις να γράφεις;

Βρίσκομαι πάντα  υπο την επήρεια κρίσεων, άτιμο αλτσχάιμερ, και την έχω δει  κάτι ανάμεσα σε Μάρω Βαμβουνάκη (τώρα που έπιασε τον ψυχολογικό τομέα) και Ελενα Ακρίτα, που τις  αναπληρώνω στα ρεπό τους  

v) Ποια φωτογραφία θα βάζατε για την ‘ζωή’;
                                         

Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο· καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο· το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή.

Νίκος Καζαντζάκης, 1883-1957, Έλληνας συγγραφέας

vi)  Αγαπημένη λέξη;

Δε μπορείτε να μαντέψετε; ελάάάάτε τώρα!

* Το βραβείο παραδίδετε σ άξια χέρια,τώρα αν θ απαντήσουν όρκο δε παίρνω,πάντως τους αξίζει

1. Στο ΘΡΥΛΟ,ούτε τον Αλκη Θρύλο,ούτε στον Ολυμπιακό,αλλά σ αυτήν  http://misirlouhandmade.blogspot.com/

2.σ ένα απο τα παιδιά του Πειραιά  http://para-kelsoscooks.blogspot.com/

3. στην guest star blogόσφαιρας http://ploumidi.blogspot.com/

4. στην έχω Εκθεση τώρα αλλά έναν σαματά τον κάνω αμα λάχει http://pnoestexnis.blogspot.com/

5. στην "Παριζιάνα" όχι Βλαχοπούλου  http://e-velona.blogspot.com/

6.  στη μόνο για λίγες εμφανίσεις στην Πόλη σας http://annettaspace.blogspot.com/

7. στην I'm happy http://kerinapoiimata.blogspot.com/

8. στην "είναι πολύ light (ερωτηματολόγιο) για μένα" http://craftmakesmyday.blogspot.com/

**απο ένα κορίτσι που τιμή μου που με έχει υιοθετήσει (που νάξερε...δε ρώταγε;) παρέλαβα αυτά:  αλλά είμαι περισσότερο περήφανη γι αυτό                             

που φυσικά το μοιράζομαι με τις παραπάνω Κυρίες! 

Ελπίζω να μην σας κούρασα,αντίθετα να σας έδωσα ιδέες και ΧΑΜΟΓΕΛΟ! Καλή σας εβδομάδα.