Πάσχα ή οτιδήποτε!

 έλεγε η πρόσκληση και έτσι βάφτισα την ανάρτηση.

Και μια κι η Ανοιξη είναι παντού πια, η ώρα αλλάζει σε λίγες ώρες, τα πουλιά τιτιβίζουν στα κλαδιά που μπουμπουκιάζουν, τα φυτά είναι σε πλήρη άνθιση, η διάθεση σιγά σιγά ανεβαίνει, όσο κι αν θέλει ο Εγκέλαδος να την ανακόψει, συνεχίζω τα ανοιξιοπασχαλιάτικα!

Ο,τι βρήκα παροπλισμένο στο εργαστήρι παίρνει άλλη μορφή, πιο χαρούμενη, πιο εορταστική, πιο αγαπησιάρικη, απο ένα αδιάφορο άχρηστο αντικείμενο σε κάποια γωνιά του εργαστηρίου.
η έμπνευση χτύπησε κόκκινο, σαν το κόκκινο αυγό! 
Και φυσικά, με όλη αυτή την ανοιξιάτικη έκρηξη χρωμάτων και υλικών, παίρνω μέρος στην πρό(σ)κληση της αγαπημένης  Μίας και λοιπών φίλων.

Αρχικά, ήταν ένα πιάτο που μου το είχε δώσει χρόνια πριν η ξαδέλφη μου. Ολο κάτι γινόταν κι έμενε μισό. 
Μια κι ήρθε λοιπόν νέο δέμα και είχε δυο άδεια μπουκάλια αρώματος,
Ευκαιρία να δοκιμάσω και την καινούργια μου ραπτομηχανή 😉 Και τα δύο μπουκάλια μεταμορφώθηκαν σε νάνους. Με χαρούμενα υφάσματα ανοιξιάτικα, στήθηκαν πάνω σ' ένα φελιζολ ντυμένο με λινάτσα, γέμισαν τις αγκαλιές τους αυγά πασχαλινά και βγήκαν στους αγρούς να προϋπαντήσουν την Άνοιξη.

Δεν έδεσε τέλεια το μοτίβο του πιάτου με το θέμα ; Νομίζω πώς ΝΑΙ!

Στη συνέχεια, πάλι με τη ραπτομηχανή για να της πάρω τον αέρα και να γεμίσω τα όμορφα κεραμικά γλαστράκια που βρίσκονταν επι χρόνια πολλά στο παράθυρο του μικρού εργαστηρίου με πέτρες ζωγραφισμένες υπο μορφή κάκτων, είπα να ξαναγεμίσουν κάκτους, αλλά αυτή τη φορά υφασμάτινους.

Υφάσματα πολλά, καιρός να χρησιμοποιηθούν!

Κι άρχισε ράψιμο, γέμισμα, στόλισμα. 

Θέλησα να έχουν κάποιου είδους γέμισμα τα γλαστράκια (π.χ. χρωματιστή άμμο) γιατί δυσκολεύτηκα να καθαρίσω απο την προηγούμενη, ετσι έκοψα χαρτονένιους κύκλους και τους φερμάρισα στα γλαστράκια. 

Στη συνέχεια κόλλησα με ζεστή σιλικόνη τα κακτάκια και ιδού το αποτέλεσμα.

Μεταξύ αυτών κι ένα αληθινό, μπομπονιέρα απο βάφτιση.

Τί όμορφο, αντί απο κάτι που πετιέται να είναι ενα μικρό φυτό, που θα συνεχίσει να ζει, να θυμίζει το  μικρό νεοφώτιστο και να ομορφαίνει την καθημερινότητά μας!

Προς το παρόν, όλα θα πάρουν θέση στο παράθυρο της κουζίνας μου, μέχρι να βγουν στο stand, για το οποίο προορίζονται, στην είσοδο

Κι εκεί που μάζευα τα υλικά, που μεταξύ μας τη μία μαζεύονται και την άλλη ξαναβγαίνουν σε χειρότερη κατάσταση και το εργαστήρι  παίρνει μορφή Χιροσίμας μετά τη ναπάλμ, έπιασα στα χέρια μου δυο καμένες λάμπες.
 
Τις έφερνα απο δω τις έφερνα απο εκεί και κάπου έδωσαν το σχήμα ενός πουλιού και είπα "γιατί όχι;" 

Κόλλησα τις δυο λάμπες με ζεστή σιλικόνη και άρχισα να της ενοποιώ με ριζόχαρτο, για να καλύψω και τη διαφορά υλικού στις ίδιες τις λάμπες.

 Έτσι, όταν κάποια στιγμή ξεκόλλησε, μάλλον απο την υγρασία της κόλλας το κεφάλι, σταθεροποιήθηκε με το ριζόχαρτο. 

Στη συνέχεια, κι αφου αναρωτιόμουν πώς να ντύσω το σώμα, έπεσε το μάτι μου στο τελευταίο κομμάτι απο το υλικό που γέμισα τους κάκτους και για άλλη μια φορά είπα "γιατί όχι"!

 Ετσι άπλωσα παντού ατλακόλ (αποδείχθηκε δύσκολο να τις πιάνω και να κολλάω τη συνθετική βάτα) άνοιξα με προσοχή το φύλλο και το τύλιξα γύρω απο το κεφάλι και στη συνέχεια, ενα άλλο κομμάτι, απο το σώμα. Κόλλησα φτερά στην ουρά και στις φτερούγες και δύο μεταλλικά ποδαράκια  που είχα αγοράσει παλιότερα. 

Τη δε μύτη ,στο σπιράλ μέρος της λάμπας , τύλιξα μία ολόκληρη ανεμούλα κίτρινη κλωστή ραπτικής. Κι όλο μαζί, με πολύ κόπο μέχρι να σταθεροποιηθεί και να κολλήσει, κολλήθηκε σ' ένα κομμάτι μαρμαράκι απο τη θάλασσα.

Δεν είναι γουστόζικο; 
Τέλειο δε το λες, αλλά είναι μία καλή πρόταση να φτιάξει ο καθένας τα δικά του ανοιξιάτικα πουλάκια απο δύο άχρηστες λάμπες και μ' ό,τι υλικό φαντασθεί 😉

Μ' αυτές τις ανοιξιατικες-Πασχαλινές δημιουργίες, εύχομαι στις Καθολικές φίλες Χρόνια Πολλά Καλό Πάσχα που είναι αύριο και σ εμάς ... έχουμε ακόμα λίγο δρόμο και φυσικά θα τα ξαναπούμε γρήγορα αφου πλησιάζουν ...blogογενέθλια και φυσικά δωράκια, μην ξεχνιόμαστε! 

Μέχρι τότε ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΕ ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ!😀

Άνοιξη στην πόρτα σου!

 Ανοιξη στην καρδιά σου!

Καλώς όρισες έρωτα, 

με τα κρίνα στα χέρια, 

με το γέλιο, την άνοιξη

με το φως, με τα’ αστέρια

 

Καλωσόρισες έρωτα

Καλώς ήρθες χαρά μου

γιατί εσύ μου ζωντάνεψες

τα νεκρά όνειρά μου

που τραγουδούσε με την υπέροχη φωνή της, η αξέχαστη Αντζελα Ζήλεια  

Γιατί η ίδια η Άνοιξη είναι έρωτας με τη ζωή, που σου ξυπνάει τις κοιμισμένες αισθήσεις και σε επαναδρομολογεί να ονειρεύεσαι! 

Και όσο πλησιάζει, τόσο πιο επιτακτική η ανάγκη ν ανοίξεις την καρδιά σου και να την δεχθείς, "ντυμένος" κατάλληλα ! 

Αλλά όπως και η καρδιά βρίσκεται στο εσωτερικό, έτσι και το σπίτι, για ν' αλλάξει και να την υποδεχθεί, πρέπει ν' αρχίσει απο την είσοδο 😉

Απο την ημέρα που καθαιρέθηκε το στεφάνι των Χριστουγέννων ήθελα κάτι άλλο για την πόρτα, μια που έμεινε η κορδέλα ανάρτησης, που με κόπο κόλλησα τα Χριστούγεννα.

Κι επειδή αυτές τις μέρες μ' έπιασε μία φούρια ανακαταξινόμησης, οργάνωσης, τακτοποίησης του εργαστηρίου μικρού μεγάλου και πολλά πράγματα φανερώθηκαν που ήταν ξεχασμένα, μεταξύ άλλων βρήκα κι ένα καπάκι κατσαρόλας!

Είχε γίνει μια προεργασία για ρολόι αλλά εκεί έμεινε.

Ετσι σήμερα, αποφασίστηκε η τύχη του, να γίνει το στεφάνι που προσδοκούσα.

Παρότι το πέρασα αστάρι μετάλλων δεν κάλυψε όλα τα σημεία φθοράς. Ετσι για σιγουριά και καλλίτερη ενσωμάτωση κόλλησα κομματάκια ριζόχαρτου σ όλη την επιφάνεια. Ετσι και μονώθηκε η βάση κι απέκτησε το χρώμα για την επικόλληση της χαρτοπετσέτας.

Ολη η σύνθεση που βλέπετε είναι decoupage χαρτοπετσέτας, ριζόχαρτων και sospeso πάνω σε αλουμινοκαπάκι για να δείχνουν κάποια λουλούδια ανάγλυφα. Είχα αρκετά αποθηκευμένα αλουμινοκαπάκια,αλλά ακόμα  η τύχη τους αγνοείται.

Σtην αρχή κολλήθηκε το κεντρικό στοιχείο, ο νάνος,

μετά γύρω-γύρω ένα-ένα τα λουλούδια απο ριζόχαρτο και στο τέλος, κομματάκι-κομματάκι τα φυλλαράκια απο χαρτοπετσέτα επίσης. 

Γύρω στο στεφάνι του καπακιού κολλήθηκε κορδέλα ελαστική, που έκανε απο μόνη της σουρίτσες και απο πίσω κολλήθηκε μία φάσα απο λινάτσα όπως ο φιόγκος. 

Μετά έσκισα ένα κομμάτι καρώ ύφασμα, το σούρωσα με βελονιά και το κόλλησα γύρω απο το στεφάνι να δώσω ένταση. 

Αυτό έγινε σε δεύτερη φάση και αφου τόχα φωτογραφίσει και το είχα βάλει εδώ, γιατί διαπίστωσα οτι έδειχνε μίζερο και μονοδιάστατο.

 Νομίζω οτι ταίριαξε απόλυτα και οι τρείς σειρές διαφορετικών υφών έδωσαν ενα αποτέλεσμα Ηλίανθου!

Επίσης κολλήθηκαν δύο πεταλουδίτσες χάρτινες απο κοφτη μια και τις είχα και κρεμάστηκαν χάντρες  στην κάτω πλευρά.

Ενας φιόγκος στην κορυφή και κόλλησα επίσης 3 μελλισάκια απο αυγά kinder. Τί τα μαζεύω τόσο καιρό;

Κρεμάστηκε δε μ' ενα σκληρό χαρτονένιο γάντζο απο κάποια συσκευασία καλοκαιρινών πέδιλων.

Και νάτο στην πόρτα κρεμασμένο, να καλωσορίζει την Άνοιξη στον κήπο, που μετά τις βροχούλες οργιάζει!

Μ' άρεσαν δε τόσο πολύ τα μελισσάκια, που το ίδιο βράδυ άρχισα να φτιάχνω δεύτερο στεφάνι!

Έκοψα δύο κύκλους απο χαρτόνι συσκευασίας και άρχισα να κολλάω πάνω τ' αυγουλάκια, αφού τα είχα προηγουμένως τυλίξει με την αυτοκόλλητη ταινιούλα. 

Τελικά διαπιστώνω οτι, ό,τι κι αν αγοράζω κατά καιρούς στο άσχετο, τα βρίσκω μπροστά μου τη δεδομένη στιγμή που τα χρειάζομαι, γιατί δεν υπήρχε, ούτε μία στο εκατομμύριο, περίπτωση να κάτσω να κόψω ισόπαχες αυτοκόλλητες ταινίες και μάλιστα μαύρες, για να τα έφτιαχνα. Την είχα, το σκέφτηκα και το πραγματοποίησα Ματάκια και μυτούλες απο μαρκαδόρο ανεξίτηλο και κεραίες απο χάντρες.

Ενδιάμεσα κόλλησα πεταλούδες απο κόφτη που είχα αποθηκευμένες, ξύλινες πασχαλίτσες και γρασίδι. Σε κάποια ακόμα κενά κόλλησα "μισά λουλούδια" απο μία κατασκευή, που μου είχε στείλει η Σωσώκα και είχε ξεκολλήσει, με την τεχνική του quilling.

Κόλλησα ένα χοντρό κορδόνι συσκευασίας στο εσωτερικό του στεφανιού, να μην φαίνονται οι ενώσεις των δύο χαρτονιών και στην εξωτερική περίμετρο, μία τρέσα με πομ πομ γκρι . 

Και ιδού το μελισσοστεφάνι! 

Κυψέλη ολόκληρη με τις εργάτριες, τους κηφήνες και τη Βασίλισσά τους! Οχι παίζουμε 😋

Οχι πέστε μου,  Μα δεν είναι σκέτο μέλι;;;🍯

Και για το τέλος, αν δεν σου φτάνει η Άνοιξη να μείνει στο κατώφλι, γέμισε κι ένα καλάθι έτσι για να βρίσκεται 😉

Ενα  χειροποίητο καλαθάκι απο χαρτόνι συσκευασίας ντυμένο με λινάτσα και κάλυψη μ' ένα δίχτυ απο γυναικεία τσάντα που χάλασε (το έβαλα γιατί είχε βάση με χρυσά τρουκς) και κεραμικά παπάκια κάνουν τρέλες στον ανοιξιάτικο κήπο, γεμάτο όχι μόνο απο λουλούδια αλλά κι απο αυγουλάκια αληθινά και μη. 

Ετσι γιατί η Άνοιξη δε χωράει πουθενά και ξεχειλίζει απο παντού!
ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΗΝ όπου μπορείτε!