Βοτανική ονομασία PUNICA GRANATUM

Είθισται όταν επιστρέφω από την Πρωτεύουσα όπου έχω παρακολουθήσει κάποιο καλλιτεχνικό σεμινάριο,να επιδίδομαι μετά μανίας μέχρι την εμπέδωσή του.
Αυτή τη φορά όμως δεν έγινε αυτό.
Γιατί πόσα μπούστα να φτιάξεις πιά;
Και πόσα επιτοίχια;;; Καλά ντε θα σας τα δείξω,στα υπόψιν είναι
Άσε που αν πει η Ποδηλάτισσα οτι θ αρχίσει την παραγωγή, ο ανταγωνισμός σ έχει κάψει απο χέρι!
Ετσι λοιπόν, επειδή για πρώτη φορά δοκίμασα τα αγαπημένα  χρωματιστά μολύβια της Κυρίας και τ αποτέλεσμα με ενθάρρυνε, επειδή πήρα και δώρο (πονηρά σκεπτόμενη η κυρά Μάρω, η δωρήτρια...) κι έπρεπε να το τιμήσω  (σου λέει "πού θα μου πάει; θα τη ρίξω στο φιλότιμο" και δεν έπεσε έξω-άρα με διαβάζει καλά-), κάτι που στην προηγούμενη ζωή μου μάλλον ήμουν μανάβης ( και πρέπει να το ψάξω,αλλιώς δεν εξηγούνται τόσα φρούτα στην "καριέρα μου"), και εν τέλει εσείς που ουδεμίαν σημασία δώσατε στα μήλα των εσπερίδων της προηγούμενης ανάρτησης (λες και πρώτη φορά σας  έδειχνα την Πλάκα!) είπα να ζωγραφίσω κάτι ακόμα που εφερα με τις αποσκευές μου.
Εξάλλου υπήρχε κι άλλος αποχρών λόγος. Ο κάναβος!
Τι διάολο, μέχρι και το Ρουλιώ έκανε κοτζαμάν πορτραίτο (φοβάμαι οτι θάναι το επόμενο τόλμημα, αλλά μη φοβάστε,δεν θα διακόψω τα μπάνια του λαού) κι εγώ δεν θα το δοκίμαζα;
Ας είν' καλά η μαγική σακκουλίτσα,που έβγαζα,έβγαζα και δεν έλεγαν να τελειώσουν τα καλούδια! Αρκεί να σας πω οτι έφυγα με μία βαλίτσα και ένα σακ βουαγιάζ και επέστρεψα με τα δύο παραπάνω και μία βαλιτσάρα ακόμα!!!Την επόμενη φορά,μάλλον φορτωτική θα προβλέψω...

Ετσι λοιπόν,πήρα τα νέα μου σύνεργα, έβαλα μπροστά το σχέδιο-αντιγραφής, έκανα την προεργασία και όσο τα μεσάνυχτα πλησιάζαν τόσο τ' αποτέλεσμα διαφαινόταν ελκυστικό.
Στην αρχή, κατά το γνωστόν , άρχισα να βρίζω, γιατί με 24 χρώματα στην κασετίνα (είχα και χθες τρομάρα μου!) δεν είχα εύκολες όλες τις διαβαθμίσεις που χρειαζόμουν και δεν είχα και το μάτι, ο τα πανθ' ορά,να βοηθήσει,έτσι το πρώτο μήνυμα ήταν οτι βαίνω προς αποτυχία.
Η υπομονή όμως και η επιμονή μου στο τέλος(κατά τις 3+ )νομίζω έδωσαν ένα καλό αποτέλεσμα.

μτφ  ‘Μήλο με πολλούς καρπούς – σπόρια’
ΡΟΔΙ

 Με τις ελλείψεις του βεβαίως-βεβαίως,με τις αστοχίες του, αλλά θέλω να πιστεύω οτι δεν ήταν χαμένος χρόνος η πρώτη διδαχή...

προς σύγκριση...μέχρι και σταγόνες έχει ή άλλως ,το μαρτύριο της σταγόνας!

Ρόδι λοιπόν ή ρόϊδο κατ εμάς, με συμβολική σημασία αφού θεωρείται σύμβολο της καλοτυχίας, της ευημερίας, της αφθονίας, της γονιμότητας, του πλούτου και του ‘Ερωτα για πολλούς λαούς από την αρχαιότητα έως και σήμερα
Και με ένα ποιητικό συμβολο  του αξεπέραστου Οδυσσέα Ελύτη, όπως είναι η "Η τρελλή ροδιά" που  συμβολίζει τη ζωή που δίνει κίνηση και ενέργεια σ' όλα όσα υπάρχουν γύρω μας, ζωντανεύει και εμψυχώνει τα πάντα,μεταμορφώνει τα πράγματα σε ζωογόνους οργανισμούς, φέρνει τη χαρά και την ευτυχία και γεμίζει το είναι του ανθρώπου...σας αφήνω με μια γλυκιά,κατακόκκινη Καλημέρα!

 Η τρελλη ροδια 

Πρωινο ερωτηματικο κεφι a perdre haleine 

Σ'αυτες τις κατασπρες αυλες οπου φυσα ο νοτιας 

Σφυριζοντας σε θολωτες καμαρες, πεστε μου ειναι η τρελλη ροδια 

Που σκιρταει στο φως σκορπιζοντας το καρποφορο γελιο της 

Με ανεμου πεισματα και ψιθυρισματα, πεστε μου ειναι η τρελλη ροδια 

Που σπαρταραει με φυλλωσιες νιογεννητες τον ορθρο 

Ανοιγοντας ολα τα χρωματα ψηλα με ριγος θριαμβου? 

Οταν στους καμπους που ξυπνουν τα ολογυμνα κοριτσια 

Θεριζουνε με τα ξανθα τους χερια τα τριφυλλια 

Γυριζοντας τα περατα των υπνων τους, πεστε μου ειναι η τρελλη ροδια 

Που βαζει ανυποπτη μεσ'στα χλωρα πανερια τους τα φωτα 

Που ξεχειλιζει απο κελαηδισμους τα ονοματα τους, πεστε μου 

Ειναι η τρελλη ροδια που μαχεται τη συννεφια του κοσμου? 

Στη μερα που απ'τη ζηλια της στολιζεται μ'εφτα λογιω φτερα 

Ζωνοντας τον αιωνιον ηλιο με χιλιαδες πρισματα 

Εκτυφλωτικα, πεστε μου ειναι η τρελλη ροδια 

Που αρπαει μια χαιτη μ'εκατο βιτσιες στο τρεξιμο της 

Ποτε θλιμμενη και ποτε γρινιαρα, πεστε μου ειναι η τρελλη ροδια 

Που ξεφωνιζει την καινουρια ελπιδα που ανατελλει? 

Πεστε μου, ειναι η τρελλη ροδια που χαιρεταει στα μακρη 

Τιναζοντας ενα μαντιλι φυλλων απο δροσερη φωτια 

Μια θαλασσα ετοιμογεννη με χιλια δυο καραβια 

Με κυματα που χιλιες δυο φορες κιναν και πανε 

Σ'αμυριστες ακρογιαλιες, πεστε μου ειναι η τρελλη ροδια 

Που τριζει τ'αρμενα ψηλα στο διαφανον αιθερα? 

Πανυψηλα με το γλαυκο τσαμπι που αναβει κι εορταζει 

Αγερωχο, γεματο κινδυνο, πεστε μου ειναι η τρελλη ροδια 

Που σπαει με φως καταμεσις του κοσμου τις κακοκαιριες του δαιμονα 

Που περα ως περα την κροκατη απλωνει τραχηλια της μερας 

Την πολυκεντημενη απο σπαρτα τραγουδια, πεστε μου ειναι η τρελλη ροδια 

Που βιαστικα ξεθηλυκωνει τα μεταξωτα της μερας? 

Σε μεσοφουστανα πρωταπριλιας και σε τζιτζικια δεκαπενταυγουστου 

Πεστε μου, αυτη που παιζει, αυτη που οργιζεται, αυτη που ξελογιαζει 

Τιναζοντας απ'τη φοβερα τα κακα μαυρα σκοταδια της 

Ξεχυνοντας στους κορφους του ηλιου τα μεθυστικα πουλια 

Πεστε μου, αυτη που ανοιγει τα φτερα στο στηθος των πραγματων 

Στο στηθος των βαθιων ονειρων μας, ειναι η τρελλη ροδια? 

Για περισσότερες ενδιαφέρουσες πληροφορίες σχετικά με το συμβολισμό, κι όχι μόνον του ροδιού, μπορείτε να δείτεΕΔΩ και  ΕΔΩ!

Ταξίδι στο...μεγάλο μήλο!

Οχι βέβαια στο γνωστό  Μεγάλο Μήλο, αλλά Μεγάλο Μήλο δεν θεωρείται και η Πρωτεύουσά μας;

"Πού είναι το μυαλό μου;" Μα ασφαλώς ΕΚΕΙ!

Αν δεν είχατε καταλάβει την απουσία μου, αυτό θα πει οτι σκοτιστήκατε και ήρθα να σας ξεσκοτίσω. Οχι που θα σας άφηνα!
Τα συναισθήματα της επιστροφής ανάμικτα, μια που γύρισα νωρίτερα των προβλέψεών μου.
Είναι λοιπόν απο πολύ ΧΑΡΑ μέχρι λίγο πιο αναστατωμένα, απο διαφορετικές αιτίες.
Αλλά ας μείνουμε σ αυτά που χαϊδεύουν και γαληνεύουν την ψυχή.
Δεν Είχα  που δεν είχα ξεπεράσει ποτέ τον επαναπατρισμό, τώρα που έχει δέσει για τα καλά το σιρόπι των ανθρώπινων σχέσεων, κάθε φορά ο αποχωρισμός γίνεται και δυσκολώτερος!
Οση η χαρά της συνάντησης τόση και περισσότερη η στεναχώρια του χωρισμού.Αλλά ετσι δε γίνεται πάντα ; τα ωραία διαρκούν λίγο,και μ αυτό παρηγοριέμαι.
Ο χρόνος δε θάναι ποτέ αρκετός, πόσο μάλλον οταν θέλεις να συναντήσεις τόσους πολλούς!
Το σεμινάριο του Σαββατοκύριακου, παρόλο που εξάντλησα όλο το ωρολόγιο πρόγραμμα ουδόλως κουράστηκα,γιατί οταν ασχολούμαι με κάτι που μ αρέσει και με εξιτάρει η κούραση δε βρίσκει τόπο να σταθεί. Νέες γνωριμίες,παλιές συναντήσεις,χαρούμενα τιτιβίσματα δημιουργίας και γυναικείας φαντασίας!
Ομως σήμερα δε θα σας δείξω τα έργα της πρώτης δραστηριότητας,όχιιι,αυτά θα περιμένουν,(άλλωστε στο F/b έπαιξαν πολύ),άρα κάποιοι έχουν εικόνα. Εγω θα σας δώσω την εικόνα που θέλω να έχει προτεραιότητα...
Οι μέρες στη συνέχεια κύλησαν με άλλα γεγονότα, αλλά αυτά δεν θα τ αφήσουμε να μας χαλάσουν την ωραία δημιουργική ατμόσφαιρα.
Αγαπημένοι φίλοι με ξενάγησαν σε μέρη που ουδέποτε είχα επισκεφθεί και εντυπωσιάστηκα απο ο,τι πίστευα μέχρι εκείνη την ώρα,που καταρρίφθηκε απο την πραγματικότητα.

Μία γλυκειά αύρα κάτω στον Πειραιά στο λιμάνι, μ έκανε να υποσχεθώ οτι θα ξαναγυρίσω!
Οι μέρες είχαν συνεχείς & έντονες εναλλαγές και ψώνια,πολλά ψώνια!
Μη φαντασθείτε βιτρίνες ρούχων και άλλων προσωπικών ειδών καλλωπισμού,αλλά υλικά,πολλά υλικά.

Κι όμως είναι ζωγραφική σε ερειπωμένη πόρτα στην Πλάκα. Τι ευχάριστο ξάφνιασμα!

Κάτι σαν την Αλίκη στη Χώρα των θαυμάτων ένοιωσα και εύχομαι να βρω χρόνο να τα εξαντλήσω.

"Σ αγαπάω χαζό" η μεγαλύτερη αλήθεια. Πως μπορείς ν αντισταθείς σε τόση ομορφιά;

Το κλείσιμο της αυλαίας με βρήκε πού αλλού; στην Πλάκα και στο Θησείο.

...no comment

Εχει καταντήσει πια αυτό,σαν προσκυνηματικός τουρισμός! Πόσο μάλλον οταν τον ευνοεί κι η παρέα...

θέα απο την πιο ειδυλλιακή ταράτσα του Θησείου

Ετσι λοιπόν άλλο ένα ταξίδι ολοκλήρωσε τις προσδοκίες του και παρόλο το απρόοπτο που ήρθε να με συνταράξει, ευτυχώς χωρίς άσχημα αποτελέσματα, όμως τη ζημιά του την έκανε και επέσπευσε την αναχώρηση,θα σας αφήσω την αγάπη μου μαζί με ένα ζουμερό και ολόδροσο μήλο!

" ΤΗ ΚΑΛΛΙΣΤΗ"
Εργο με χρωματιστά μολύβια
(για την ονοματοδοσία διαβάστε το σχόλιο του PYLAROS, τον οποίον ευχαριστώ)

Για μένα αυτό το μικρό έργο είναι σημαδιακό, με διπλή γεύση.
 Απόλαυσα τόσο τη   δημιουργία του με μία ανεκτίμητη συντροφιά, αλλά  θα μου θυμίζει και ο,τι προσπάθησε να μου το πικρίσει, ευτυχώς όμως, χωρίς επιτυχία
Ετσι ζωντανή και λαχταριστή είναι η ίδια η ζωή, δαγκώστε τη και απολαύστε την!!!...ακόμα κι αν όλα τα σκουλήκια δε μεταμορφώνονται σε μεταξοσκώληκες.

Υ.Γ. με αφορμή το σχόλιο του Αλέξανδρου, έχω να δηλώσω οτι ουδόλως συγκρίνω την Ν.Υ,το γνωστό Big Apple, με την Αθήνα. Ο τιτλικός συσχετισμός (απο τα γνωστά μου παιχνίδια) ήταν λόγω έργου, που ήθελα να δώσω έμφαση.